5060 resultaten.
Zij komt...
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.462 Maar zoals regen-middag, schril
van rood'rig vroeg-kil licht-geril,
de avond heelt met gulden honing,
zo stroomt, als door de stille woning
jouw geurig ruisen nader-spoelt,
't geluk me om 't hart met koelte en zoelt'!
----------------------------------------…
De Knappe Kapster
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.033 De kapster was knap
Knap op een knappe kapster manier
Ze waste mijn haar
Op de manier waarop alleen knappe kapsters dat kunnen
Ze speelde met mijn krullen
Mijn krullen krulden om haar knappe kapster handen
Ze vroeg of het water niet te heet was
Het was niet te heet, ik hou wel van heet
Ik zei dat ik wel van heet hield
Ik wachtte op een knappe…
Lentedepressie
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
595 doorzichtig
haar blik te populair
ik loop erlangs te lopen
en ben ineens jaloers
de trek de druk het hopen
de zon op zijn retour
ik kijk ik ruik ik luister
en blijf dan even staan
het wordt steeds later duister
er is steeds minder maan
de zon het gras de vlinders
de zomer voor de boeg
het wordt alleen maar minder
de lente kwam te vroeg…
IN HET TIJDLOOS VERSCHIET
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.256 Nadat het laatste woord gevallen was
zakte ‘t duister als een deken over mij
Wijl ik nadien die laatste woorden las
kwam ‘t einde stap voor stap naderbij
In het duister taste een hand naar mij
die stil in ‘t dodende duister schuilde
In het donker kwam de dood naderbij
en hij vroeg mij waarom ik zo huilde
Zonder woord verstond hij mijn hart…
Dodenpark
gedicht
3.3 met 6 stemmen
19.905 We wandelden des avonds door de tuinen
Van het crematorium; achter heg en hazelaar
Stond laag de vroege maan; ik at wat kruimels
Van mijn vest en jij genoot van een sigaar.
Je dacht wellicht aan zeer bezwete negers
Op hete plantages in de weer. Ook aan
Je gezicht meende ik zoiets af te lezen.
Ikzelf keek door de heg naar de maan.…
De momenten van wanhoop
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
789 De ziel, vroeg zich, weifelend en twijfelend af,
hoe te volharden in rust en vrede.
De ziel bleef zichzelf, want ze had immer één reden:
verlichten van pijn en duisternis in haar grot.
De ziel blijft zichzelf met in het vooruitzicht:
licht voor andere lichten.
Zo simpel en zo moeilijk.
Aantrekkelijk en levensvatbaar.…
fijne dag
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
754 Van `s morgens vroeg tot `s avonds laat
leef ik tussen geluid,
`t begint al in de ochtend
bij `t kraken van beschuit.
En ook de koffiepot,
ik wil haar niet betuttelen,
begint na een minuut of wat
al redelijk te pruttelen.
Ik schakel aan de radio
voor verse ochtendklanken,
om met een nieuw Laudamus
de goede God te danken.…
Alles valt
gedicht
4.2 met 11 stemmen
9.096 .
-----------------------------------------------------
uit: 'Vroege sneeuw' gedichten 1971-2003.…
Mijn wereld vertakt zich
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
541 Die te vegen, groepeer de zinnen,
dieper achter woorden die ik las,
souffleur en acteur treffen elkaar
in een laatste act, om dit boek te
wegen met een komische bladwijzer
in een merkwaardige klucht, vertakt
de wereld zich in een corso naar een
lente die te vroeg werd uitgeroepen.…
Koffiedik kijken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
489 In stilte wagen we ons af te vragen
wat het komend jaar ons straks weer brengen zal,
kabbelt tijd weer als deze vroege morgen
of zullen al onze pogingen slagen
om nu op te veren uit dit diepe dal
maar vooralsnog blijft de toekomst verborgen.…
Verstandsverbijstering
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
701 Al de momenten
waarop ik het hardst vroeg
aan mezelf
te vechten tot in het vuur van de dood:
het waren de mooiste secondes,
minuten en uren: de allerheetste vuren
voor water om van te leven.
De momenten van vlagen
in verstandsverbijstering:
ik had het meest lief.
Het waren de meest bijzondere tijden
in het leven...…
De (stijve) stilte
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
496 De hazelaartjes waren al uitgelopen,
aangelokt door zachte Spaanse lucht
en door te vroeg getjielp van vogels.
Hun lijfjes stolden tot ikoon,
want daar blies de 'bise', berenkoud.
Lieflijk zijn de zonnestralen
bij dit Arctisch geweld;
een speer-strakke wind, eenlijnig.…
Zeker weten?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
690 En dat er na dit leven niets meer is
Geen hemel, en ook geen verrijzenis
Wanneer wij zullen sterven vroeg of laat?
Nee, heel zeker weten we het allemaal niet
Toch mogen we geloven dat God bestaat
En heel de schepping daar mee is gebaat
Eens hopen we te zien wat het oog nu niet ziet.…
Doodsangst
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.791 Niet in de winter als deuren en ruiten
Kreunen bij 't woedend waaien van de wind
Maar in de zomer, als vogels hoog fluiten
De dag laat eindigt en weer vroeg begint,
Vrees ik de Dood, haat ik hem machteloos,
Ik heb het leven zó lief en het gaat
Buiten mijn macht genaadloos naar één eind.
O, Vriend, lach niet meer.…
Doodgewoon Arie
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.167 klussen thuis of bij de kinderen
en buiten eten als het kon
Hij vond het niets om stil te zitten
een mens geboren om te doen
geen geluier of niks nuttigs
verdien met werken je poen
Hij leefde voor zijn vrouw en kinderen
dat was zijn allergrootste schat
als vader kon je op hem bouwen
ook al mopperde hij soms wat
Het afscheid is te vroeg…
de blauwe vlinder
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
902 de kleur van een bananenboom
in de vroege ochtend…
het heetst van de middag roept
hen naar binnen
geuren van planten, een blos bij
een niet verwachte bloemenhulde
kleurt haar gelaat donkerder
dit is mijn nooit vergeten land
een meisje zingt , ik gaf haar mijn
oor. zie de blauwe vlinders diep in
de jungle ( wonderschoon )
hoor hoe een…
Het regent smurfen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
841 Waarom vroeg je dit van mij?
Waarom droeg jij dit leven, zo?
O ja, mama, ik zal op jou wachten
tot de tijd komt van jou terugkeren...
jouw heengaan doet mij leven.
Ik zal daar met jou lopen:
in het Morgenland, naast je
zoals het hoort .. jíj
vertrouwt op mijn woord.…
Een engel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
575 Alles gedragen, vroeg God
me om te blijven verdragen.…
'Een paradijs op aarde'.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
718 zal men vroeg of laat nog alleen in
harmonie en in vrede leven.…
Gracieus
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
518 Het vroeg wat van me, maar gaf ook.…
De redactie
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.803 Veelal gedichten uit stoffig oude tijden
vroegen om volledig nieuw werk.
Nou, dat ging dan komen: na leegte
kwam het invullen van gemis.
De woorden waren raak
van deze authentiek unieke dichteres...
Ze leek bescheiden, maar dat was schijn
of toch? Zij wilde alleen verblijden!…
Zaterdag was
gedicht
4.8 met 4 stemmen
11.166 Het was de tijd van Floris en Q en Q
Je ging van huis en altijd volledig in tenue
En minstens twee uur te vroeg
Het systeem was simpel: dat was er niet
En de scheids was als vanouds weer een stuk verdriet
Maat het was altijd iemands vader
Dus dat zei je dan maar niet
We waren groen
Groen als gras
Groen, groen als gras
Groen, groen als gras…
Krachtiger dan ik
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
549 Het vroeg van mij
een hoge concentratie.
Dit werd vrij normaal.
Ik was vervreemd van de rest.
Als een adelaar vloog ik hoog.
Keer op keer steeg ik op
en cirkelde in de lucht.
Met zéér scherpe ogen sloeg ik gade
hetgeen onder mij passeerde.
Alles werd in de ziel opgeslagen.
Ik vond het inmiddels héérlijk, daarboven.…
Theater van het hart.
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
588 Een nieuwe act kruipt uit de hoge hoed,
vroeg of laat ruik ik de adem van de soufleur
het touw van het applaus hangt slap, maar
de show gaat altijd door, in het voetlicht
maak ik mijn eerste en tevens laatste stap.
Illustratie: Wil Lof…
Ik kon maar niet kiezen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
997 Toen eentje mij ten huw'lijk vroeg,
vond ik 'r wel te harden.
Ik had het niet zo gauw verwacht.
D'r aanzoek leek me wel
en door d'r overredingskracht
bleef ik geen vrijgezel..
Ze wilde gaarne met me paren.
Het was voor mij geen straf.
Het duurde zeker dertig jaren.
Toen wou ze van me af.
- En hierdoor scheidden onze wegen.…
Zeker weten?
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
590 En dat er na dit leven niets meer is
Geen hemel, en ook geen verrijzenis
Wanneer wij zullen sterven vroeg of laat?
Nee, heel zeker weten we het allemaal niet
Toch mogen we geloven dat God bestaat
En heel de schepping daar mee is gebaat
Eens hopen we te zien wat het oog nu niet ziet.…
Sliep uit
gedicht
5.0 met 2 stemmen
8.628 Te oud en trouwens zo vroeg in de lente
is het te glad en te koud.
Brom, een klomp portret; een beeld merk.
-----------------------------
uit: 'Ware grootte', 2008.…
Leren lezen
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.678 'k Vroeg hulp aan ouders en familieleden,
maar bleef steeds steken in de o's en a's.
Gelukkig kreeg ik van Sint Nicolaas
een platenboek met daarbij rijmwijsheden.
De versjes kende 'k snel van buiten, reden
te doen of ik kon lezen als een haas
Bezoek gaf ik het boekje. 'Zoek maar uit!…
Opluchting, een kortstondige luwte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
476 Vroeg je mij onverwachts
Op dat bankje in het Vondelpark -
Jij die overduidelijk zag dat
Het niet goed met me ging
Hoewel ik dat natuurlijk
Geen woord wilde hebben;
Aan mijn ogen zag je het,
Aan mijn hele lichaamstaal
Kon je zien dat ik, wat niemand wist,
Coke gebruikte,
Aan je oogopslag zag ik dat je wist
Dat ik snoof, zonder…
prematuur
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
607 met liefde kocht ik,
langs mijn uitgezette lijn
de hemdjes, truitjes,
zacht getint en fijn
om nu alvast, te laten voelen
hoe ik “straks voor jou
zal zijn”
ik was nog lang niet klaar
toen vruchtwater besloot
vooruit te vloeien
en mijn angst begon te groeien
over al mijn voorspoed heen,
heel alleen was jij
na dertig weken al te vroeg…