6828 resultaten.
Nachtbraken
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
583 Zoveel nacht
En zoveel duister
Vage beelden
Om mij heen
Ik lig hier stil
Denk na en luister
Minuten smelten
Één voor één
Onwaarschijnlijk
Is de stilte
Vreemde tekens
Op de muur
De slaap blijft weg
Ik dwaal in het donker
Zo verstrijkt
Er weer een uur
Nog steeds veel nacht
Omringt door duister
Nog steeds geen
Dromen, slaap of rust…
Als kleur vervaagd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
515 Het zwijgende ontdooide en bevroor
spraakzaam vanuit een donkere diepte
als ziel even verlicht weer opstaande
nu definitief aan het lijf ontvlucht.
Woord en daad zijn te vlug vertrokken
het behoeft niet meer gemeten te worden.
© 31-1-2000…
Liefdesvallei
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
662 Liefde had geen positie
was bewegingloos stil
in serene kalmte gelegen
toen ik je vroeg
om een antwoord in de nacht
hield jij jouw adem in
om niet te voelen
hoeveel ik van je hield
vroeg je me
of ik alles om wilde keren
wildernis en beschaving
vertrouwen en lust
omdat het donker was
wat je me vroeg
deed ik uit gewoonte
het licht aan…
Nacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
678 Eens is het diepste duister
van de nacht
hopelijk verfrissend als de regen
na een snikhete dag
heb je helemaal niets op haar tegen
Voelt het beklemmend zwarte donker
behaaglijk zacht
behaaglijker zelfs nog dan die regen
Afhankelijk van de omstandigheden
is het niet eng niet echt vervelend
maar is het soms onverwacht
zoals gezegd juist…
Ogen vol ver grijs
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
527 hij was
vandaag dichtbij
en onverhuld
geen zeis en
donkere mantel
wel ogen vol ver grijs
we hebben
elkaar toegeknikt
hangende de vraag
of het wel
schikt vandaag
of anders later
nader komend
bekenden wij waar
onze wegen scheiden
ik was een
groentje in het
eeuwenoud metier
liep voor het eerst
en hopelijk niet
het…
Sint Maarten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.089 ’t is donker buiten en koud
lampionnen schijnen als spoken
de wind wil ze uitblazen
denk ik, diep in m’n jas gedoken
in de verte zie ik het vuur al
ik ruik de rook tot hier
straks speculaas en chocomel
en de grote mensen bier
ik sta in een cirkel van licht
voor warm en achter koud
het vuur danst als een geest
terwijl de tijd zich verdicht…
Het nog niet geschapen land
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
385 elke dag
verliest de
statige boom
voor 't venster
meer aan pracht
ik zucht geen
bloem die
schommelt in
de donkere lucht
een harde
wind
waait door de
takken van
de boom
verdrijft de
vogelkelen
ik wacht
de dagen
af in stilte en
met heimwee
naar een
nog niet
geschapen land
kleuren
het linnendoek
de nacht voorbij…
Kers
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
669 Na de dag met z'n drie
keuvelend, betastend,
zoenend zwemmend en zwetend,
op weggetjes door 't donkere bos
alleen terug
terwijl zij over een aanrijding
met een hert,
met een hond
gesproken hadden,
toen ik thuis was
kwam hij nog langs
na over het verenigd veld verteld,
even te kussen,
kers op de taart
en 's morgens kreeg ik van…
regen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
665 wat donkere wolken drijven samen
de hemel wordt plots hel verlicht
gekraak, gedruis … een bliksemschicht
een foto waard, die luchtopname.
in mum van tijd, wat tellen later
als hemelsluizen opengaan
verlangen akkers drooggestaan...
naar bakken vol met regenwater.…
Berkenbos
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
443 Gelijk gekromde reumatische vingers
Grijpen de verzilverde berkentakken naar de oostenwind
Niet om hem te doen hinderen op zijn lange reis
Maar om de verhalen vast te houden die hij langs hen heen blaast
Mythen die door volkeren zijn verteld
Zijn aan de gierende wind meegegeven
Om ze weg te voeren over onherbergzame vlaktes
En opspattende donkere…
Man bijt hond...
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
525 Het is tegen twaalven
ik laat de hond uit
het is donker op straat
zelfs straatlichten zijn gedoofd
ik wandel naar de Elandsgracht
ik krijg een gevoel van oorlog
van spertijd, van avondklok
ik loop door naar het enige licht
de Supermarkt van Albert Heijn
ik kijk door het winkelraam
grootse immense bedrijvigheid
ik hoor een auto, het is…
Taalterreur
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
454 Of is dat niet zuiver meer
Zal ik koffie zónder vragen
Want dat komt op hetzelfde neer
Zo tob ik met het woordje zwart
Hoe is het te vermijden
Ik pak het synoniemenboek
Het zal me niet verblijden
Grimmig, duister, gekleurd
Onwettig, illegaal, besmeurd
Kwaad, rampspoedig, somber
Dreigend, streng, donker
Een mens krijgt het benauwd…
De Rembrandt-toren, Amsterdam
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
497 'n nek uitgestoken
en doet dat heden ten dage nog
heeft z'n naam gegeven aan een toren
robuust en degelijk 'sfeert' hij boven het Amsterdamse uit
wie hem echter van dichtbij bekijkt
ziet de elegante, verfijnde, gedegen constructie van de architecten
zij, Peter de Clercq Zubli en Tom van der Put, laten de Rembrandt-toren ook in het donker…
Mind blowing
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 Sterren ontstonden,
energie, materie,
donker of licht:
Jin en Yang.
Zwarte gaten
vormden wormholen
naar parallelle universa
elders.
De mens,
denkend nietig klompje
sterrenstof in de goldilockzone,
tracht het te bevatten.…
2021 spreekt...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Laat ons mensen samen,
van donkere nachten,
lichte dagen maken.…
Je laatste blik
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
427 ik zag je dromen
in de grote spiegelruit
je lachte en je handen
legden lieflijk alle
voordelen van de
aanschaf aan jou uit
je wiebelde en
draaide onrust
op een voet in
afwachting van een
positief advies ik knikte
maar je zag me niet
in het langzaam
donkeren werd de
attractiviteit vergroot
verbazingwekkend
hoe snit en kwaliteit…
De drempel
netgedicht
5.0 met 26 stemmen
491 zachtjes is
alles uitgegaan
ook het licht
keek op de
klok waar hij stil
was blijven staan
stilte voelde
angstaanjagend
in donker zwart
zou ik de eerst
ontwakende zijn met
eenzaamheid pijn
op geheugen en
tast ben ik naar
buiten gegaan
zelfs de wind had
in vlagen stapjes
terug gedaan
zonder beweging
of ander teken van…
Gebonden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
492 Ik hoor mezelf bezig
in de keuken, koken
hoort niet zo te klinken
Er is voor alles een tijd
maar die ligt vast
in dagelijkse routines
Wanneer het donker wordt
kan ik uitblazen, naar buiten
kijken, naar de vogels kijken
Op vakanties ontdek ik de wereld
door de ogen van de jongens
die rotsen en rivieren bedwingen
De meisjes zijn prinsessen…
Vertroosting
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 Mei en hagelstenen
in mijn hoed
verhinderd
storm hem op te tillen
de woeste wind schuift
donkere wolken open
herinneringen en intens verdriet
dat in vormen
en in linnen dringt
mijn steun
en vertroosting
tussen de muren die ik in die
jaren achterliet
de glibberige aarde voelend tot
onder mijn voetzolen
ik zet mijn…
Vaccinatieprik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 Met woorden kan ik niet benaderen
welke schoonheid jouw bloem mij bezorgde
hoe je met me bloesemde in de nacht
vreugde telkens als een pianotoets
in melodie van wandelen
in het op en neer gaan
tussen dunne wanden
het heeft ook geen zingeving
om mijn bewondering hier
te laten ademen met jouw bloesem
mijn donkere ziel is als de nacht…
Je overschaduwde
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
505 wind hun
zomers speelden
in de krullen
van onze haren en
het wit van golven
het blonde open
waar wij vroeger
zo vaak hadden
gelopen werd
parkeren in beton
duinen verdwenen
voor recreatie rondom
de vette baklucht
van patat en snelle hap
maakte het strand nog
viezer dan ooit gedacht
met na het wit van
witte golfjes wat
donker…
Lente en zomerbruin
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
486 ik heb
de wolken
langs zien razen
het witte boven
om de hemel
te behagen
het donkere
onder door het
frequent gedonder
van ontlading
pas in het
universum
ontdekte ik zon
in leeftijd
en liefde ging
jij voor de
eerste opgang
ik zag jouw
licht voelde
eindelijk warmte
teder heb jij
mijn huid belicht
met lente en
zomerbruin…
Mijn hart gesloten
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
636 Mijn hart gesloten
Voor jou, voor iedereen
Want ik wil je niet kwetsen
Kwetsen met mijn pijn
Jij bent mijn licht
Mijn pijn het donker
Jij bent mijn hoop
Mijn pijn de afgrond
Dus ik verberg mijn pijn
Laat je licht me beschijnen
Zo is de afgrond verder weg
En onze eeuwigheid eindelijk in zicht
Al hoop ik soms dat de eeuwigheid niet meer…
Lente
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
712 De donkere aarde dekkend,
sierend, als op een feest.
Daarboven jubelen weer de vogels,
driftig trillend in hun liefdesgloed.
De mens aanschouwt dit sprookje
opnieuw, met grote vreugd.
Het doet opnieuw een snaartje trillen
in een wat oud gemoed.
Zijn hart tot barstens toe te vullen,
met blijheid en met levensmoed.…
Door je hart...
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
602 Woorden: gefluisterd,
in het donker van de nacht.
Van gelach en vrolijkheid.
Met iedere hartenklop,
voel je, hoe de tijd verglijdt.
Soms moet je door je hart heen,
om verder te kunnen met je leven.
Je hoort soms woorden over eeuwigheid…
Ze klinken als een zekerheid.
Ze geven hoop en troost.
Vervullen je hart met nieuwe vrolijkheid.…
Met blij makend licht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
592 ik wiste
wat zon uit je
vermoeide blik
had eindelijk
weer een blijde
sprankeling
in zicht
uit donker
geloken ogen
kijkend naar boven
want je had
nu niet echt
veel te geven
uit de stress
waarin jij op
dit moment
had te leven op
een merkwaardig
kruispunt van
allerhande wegen
niemand nam
je bij de hand
gaf je zicht
en een…
L' origine du monde
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
729 deze magneet ontlopen
in dit museum dat is
een onmogelijke opdracht
de wijd open benen
een uitnodigende buik
lokkende borst en
natuurlijk de geheimzinnige
donkere bebossing waarin
je als een klein duimpje
makkelijk kunt verdwalen…
Die dit leven liet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
432 ik wist
dat zwart
op het doek
langzaam donker
en voller werd
dat kijken
verdween in
ogen die bijna
niets meer zagen
in vervagen
probeerde
te contrasteren
met het wit van
schaduw maar er
was te weinig licht
heb de penselen
en het mes
weggelegd ben
het leven met
warmte gaan strelen
maar de
warmte die
er was bleek
te weinig…
Lichtzinnig
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
523 bekoor me en verwoord me
en beschrijf me je gedachten
(als mijn woorden kunnen wachten)
laten we beneveld en beschonken
van de liefdesbron gedronken
naar een mooie plek gaan, schatje
waar we sprakeloos en oeverloos
alleen in nevelen gehuld zijn, schatje
op de betastzin in het donker
spraakwaterval ik in je armen
raken we samen buiten…
Het ree
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
537 Voor Marius & Lucas
We fietsten door een donker bos
met open plekken. En plots stond daar
een breekbaar jong met lichte vlekken.
We hielden stil. Het keek ons aan.
Het leek een korte eeuwigheid
te duren. Totdat een tak brak
of een blad viel.
En even plots was het verdwenen –
op vlugge, tere benen.…