64957 resultaten.
Geen einde, geen begin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Onder de golven,
van ons alledaagse leven,
stroomt onze liefde.
Onder de spiegelingen,
van onze illusies,
wacht ons het wonder,
van de werkelijkheid.
Wacht ons ons trouwe leven,
dat geen einde kent,
geen begin.…
Stil Donker Huis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
427 Huis
Ik denk de hele tijd
aan jou, jouw stille passen
in mijn herinneringen aan
jouw passen in dit huis
blindelings in het donker
van mijn verwardheid naar
de liefde onder mijn angst
een leegte nu, geen stem
om te roepen, geen tranen
geen lichaam meer, verloren
als ik hier weg zou gaan
of een ander leven leven
als ik dat zou willen…
Wanhoop (in tranen)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
676 Heeft z'op golven
Van innige liefde
Hevig gedeind
Of is het pijn van een
Leven niet te
Leven, daar de wereld
Zich om leegte bekommert?…
Etude
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
502 Met elke strofe vangt aan een prelude
In 't vingertoppenstrelen der beminden
Die ook spiritueel elkaar lief vinden
Ononderbroken spelend hun etude
Hun woordeloze vrije minnekozen
Wil 't liefste doorgaan tot
in 't eindeloze...…
Ergens tussen het begin en 't einde
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
727 In de herfst van je leven,
wanneer die precies begint
dat weet ik niet,
krijg je te maken met liefde,
ellende, smart en ook veel verdriet,
want in de herfst van je leven
verdwijnen de vrienden voorgoed
en niet meer "voor even",
je moet ze laten gaan,
omdat ze het leven laten,
voor wat het is.…
Geleefd van contrast
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
528 je hebt je
met schaduw gevoed
geleefd van contrast
tussen donker en licht
bent de strijd aangegaan
op het schemeringslagveld
grijze glinsters gehaald
uit zwart en het wit
maar ze doofden in donker
verkoolden in zwart
pas toen jij wit overwon
kwam licht van de zon in je hart…
Jan Mulder en zijn vrouwen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
556 Jan Mulder:
“het leven is oneindig, enig he”
Jan Mulder buldert
tracht een vreemde vrouw op tafel te penetreren
zijn vrouw Johanna kijkt toe
levensmoe!…
jou het leven delen mogen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
466 ongeacht of wij hen het leven gaven
dan wel het leven hen ons schonk
onvoorwaardelijk diep en oprecht
zeggen woordeloos ons de harten
is de liefde die wij voelen
alsof het altijd wel zo is geweest
het mogen delen van het leven
met de kinderen om ons heen
is het allermooist geschenk
dat zij ons met hen gaven en geven…
Een nieuwe avond
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
570 De nacht die kwam was al een warme nacht
een waar ik nog wel een tweede van verwacht.
Buiten puft het gras en ook de stenen
maar het is geen droeve nacht voor deze of gene.
In nachten zoals deze hoeven we ons niet te verliezen
er is opblijven, lang gaan lezen om voor te kiezen.
Laat dat klavecimbel in je hoofd er maar los
deze week loste ik…
Eerste hulp bij twijfel
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
431 Ik zag en zie wat ik zie en kijk aandachtig
naar een machtig iets dat nog leven mag heten.
Mensen zijn soms slordig met dat wat geluk is.
Durven ze nog gelukkig om zich heen te kijken,
te luisteren naar vogels zonder van hun zij te wijken.…
Hartkamers
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 mijn hart is groot
zo groot, er zitten allemaal
kamers in
met gordijnen voor de ramen
en boekenkasten vol,
bestsellers bovenin
mijn hart heeft vele gangetjes
er staan deuren open
enkele zijn op slot
in geen enkele ruimte
is daarvan een sleutel te vinden
er hangt een bordje aan: “ verbod”
er knalt onverwachts een deur dicht
ik…
As in de wieg
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
545 De eerste keer verliefd
Het gebroken hart
Rijden zonder zijwieltjes
De zilte kus
Het uitzicht vanaf de Gellért-hegy
Jouw hand in mijn haar
Het beste bier met de liefste vrienden
Je zwaarste tranen
Het vuurtorenlicht van Texel
De laatste treinreis
De koudste koffie
De pen die het papier verslaat
Het boek dat sluit
Het waaien…
Je kan niet stuk
hartenkreet
4.4 met 51 stemmen
679 Ik heb al zo vaak verloren
Gebroken scherven weer gelijmd
Zoveel tranen zitten janken
Al mijn angsten uitgepraat
Ik wacht nu al een poosje
met mijn handen open wijd
Zo vaak al zitten boeken
de koffers al ingepakt
Ik heb al zoveel verloren
Gebroken scherven vast gelijmd
Zoveel tranen zitten janken
Al mijn angsten doorgepraat…
Spiegel der ziel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
500 wij kenden
de droomschrift
beelden die zich
op papier in kleine
veranderingen
van het normale
voor deden
de afwijkingen
werden gelezen
door een scanner
en in selecte
woordkeuze
aan het proza
toegevoegd
zo zou je dus een
positieve wind
kunnen laten waaien
over een negatieve
mening en de
lading van de
inhoud verminderen
zodat…
Een eindeloze zoen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
475 ik heb
je stem
weer gehoord
met de spannende
vibraties die
bij praten horen
met dat
tikje meer
dat van spanning
trilt in het
articuleren
van je stem
zacht smaken
je lippen
rood en
warm nat
in hun
bewegen
als lieve
woordjes
naar buiten
komen uit het
jarenlang
samen dromen
met als resultaat
van wat wij
zouden willen…
Een eigen invulling
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
459 wij waren
niet van
de grote
gebaren
eerder van
de kleine
geheimen
die wij vaak
samen deelden
een verholen
gniffel of het
begin van een
samen wetende
genietende lach
de bijna stiekeme
strijkjes in het
voorbijgaan met
woord of hand
die net uit het
verband kwamen
van de werkelijkheid
onze wereld
heeft zich nooit
afgezet…
Afrodisicacum
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
428 Afrodisiacum
we keken
elkaar aan
wisten dat het
was gedaan
een besmetting
met afrodisiacum
onder ideale
toestanden
opgelopen
contacten met
zacht en rood
weefsel in een
warmvochtige
omgeving met
een directe haard
van besmetting
en natuurlijk
zonder masker
met de geijkte
bijverschijnselen
verhoging van
temperatuur
bloeddruk…
Schimmen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
476 schimmen in
strakke
oplichtende
kleuren
voor
ontmoeten
geen plaats
alleen de
pluizen met
wollige gebaren
klampten aan
dan stlde
de beweging
kleuren
werden
minder fel
in een zacht
maar warm
verleden
herkende je
nog namen van
schermgrootheden
de meesten
zijn vergeten zij
konden niet alleen
van applaus en
gebakken
lucht leven…
Ook jij licht op
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
511 nog drempel ik
hoewel de vrees in
al die jaren lijkt
te verdwijnen in
wat ik achterlaat
handen en vingers
tasten zonder enige
grip op het nieuwe
en nog ongeeigende
in vorm en kleur
nog misplaatst
maar in bezieling
wint harmonie en
komen schoonheid
en talent naar voren
met snelle upgrades
in de hun toegemeten
dimenties worden…
Vol stralende liefde
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
535 feesten na liet
op kwaliteitsniveau
zonder drank en pillen
wel met pure elan vitale
en een surplus aan
jeugdige energie
wijd open blik vol
stralende liefde…
Het ravenzwarte haar
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
459 ze brilde
ronde glazen
in een scherp
getekend gezicht
die combinatie
vlakten de
scherpe en
ronde kanten
van beide
karakteristieken af
in de lijnen van
haar gelaat
contrasteerden
de lichte huid en
het ravenzwarte
scheiding
gekamde haar
ze lachte innemend
en haar ogen
speelden
met onze
verwondering
hun eigen
geexposeerde…
Iets eigens
netgedicht
3.9 met 32 stemmen
381 vroeger had ik
iets waar ik heel
trots op was
het was mijn schat
die ik voorzichtig
bewaarde in
mijn jaszakken
het waren mijn
warme handen
altijd was er wel
iemand die het
onderwerp aanroerde
met een eigen ervaring
vooral de meisjes
waren buitengewoon
geinteresseerd
want jongens waren
bonkig en ruw
hadden altijd
koude tengels…
Koosnaampjes
netgedicht
4.6 met 51 stemmen
441 naar
mij gebogen is
dan twinkelen
donkere ogen
het spannend licht
dat zich in vingers
en handen bevindt
zacht fluisteren
we de woorden
die horen bij
onze pas geleerde
liefdestaal in gebaar
alleen het oefenen
heeft ons te vaak
beentje gelicht
want wij dachten
nog veel te weinig
in lichaamstaal terwijl
de practijk van het
leven…
Jij bloeide stilte
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
416 je vriendinnen
zaten met
stralende ogen
geanimeerd te
babbelen over
liefdesdingen
wachtend op de
vonkjes die maar niet
wilden overspringen
jij bloeide stilte
met warme uitstraling
in dit joyeuze gezelschap
waarvan de groene
bloei van de jeugd
al even voorbij was
en nu in volkleurige
nabloei was van
rijkere exemplaren
voor…
Spermalie
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
721 Hier, mijn thuis
waar ik mag dromen zonder grens,
met liefde als mijn grootste wens.
Spermalie,
daar groei ik wijzer
door jou vanbinnen rijker,
met gidsen als wegwijzer.
Leiden zij ons in de goede richting,
naar een betere toekomst,
een betere zelf.
Leerlingen zesde jaar 'Restaurant en Keuken'
Begeleiding: Dietmar van Ysse…
Krullig schrift
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
445 ik zag haar gezicht
en profiel in de
spiegelruit dacht
dat zij a- live
naar binnen
zou stappen
waar ik van
de wereld in
de ban van haar
heftig geemotioneerde
blik de ogentaal aan
het ontcijferen was
die was gemarkeerd
met een buitengewone
hoeveelheid expressie
in kleur en haar gezicht
etste een bizarre
schoonheid…
Een verfijnd spel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
600 we reisden veel
vlogen naar verre
bestemmingen en
ervaarden dat de
warme leefomgeving
zachter werd
als de zon vaak
zijn licht liet zien
haar energie
haalden de
scherpe kantjes
uit het bestaan
zelfs bij de mens
was deze metamorfose
zichtbaar in het
omgaan met elkaar
de openlijke flirt
zoals gangbaar
in het westen werd
daar…
Licht in je ogen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
501 Eén oog ziet alles, de zwarte littekens
die mijn wezen bijeen hielden
opdat ik bleef (leven) voor dit moment.
Jij doopt mij in het water dat over
al het land ligt - te wachten en te wachten tot ik eindelijk zou oversteken...…
Gewoon een griet
netgedicht
3.4 met 38 stemmen
494 onhebbelijkheden
wat je in mij ziet
en ik in jou daar
raken wij nooit
over uitgepraat
of verzwijgen het
het is het
onbenoembare
niet aan te duiden
manco dat wat jij
en ik missen en
oh zo graag willen
hebben waarnaar
wij altijd op zoek zijn
en nooit zullen
gaan vinden
hoe dicht wij ook
bij elkaar komen
wij zullen zelfs
ook na dit leven…
Liefdesemoties
netgedicht
3.2 met 24 stemmen
435 ik wist
wat ik miste
toen ik jou
niet meer als
horizon zag en
mijn eerste blik
niet jouw
fotogeniek heerlijk
gezicht met
lachende ogen zag
het was mijn eigen
spiegelbeeld zonder
enig perspectief
in emoties vaag en
onbestendig waar
anders liefde
een warme gloed
trilde kaatste wit
in hard lichtblauw
existentiele kou
waar vage…