11282 resultaten.
Welteruste
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
595 Over land en zee
Wind houdt ons niet tegen
Ik vlieg met je mee
Door storm en door regen
Door een gordijn van zachte wolken
Druk ik je tegen me aan
We zien de golven onder ons kolken
En raken de punt van de maan
Een droom die in mij zat
Jij die mij suste
"Ik wou dat ik echt vleugels had"
Ik leg mijn hoofd te ruste…
Bekoring van herfst
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
772 Met je pracht aan warme kleuren
weet je stad en buiten op te fleuren,
de diepste tinten oogstrelend mooi
die de wind speels door de lucht verstrooit
en als zwevend blad in groten getale
dwarrelend naar de grond laat dalen
Genietend struin ik door het bladertapijt
van jou, mijn geliefde herfsttijd…
Ongewis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 de sporen in het zand
die ik gisteren zette
zijn vannacht verwaaid
zou ik ze willen zoeken
de wind die nam ze mee
de vloedlijn kruipt omhoog
als ik langs het strand loop
ik weet van de getijden
die mij nog steeds verrassen
als onvoorziene golven
mij meesleuren
hoe kan ik weten
of ik aan het einde van de de dag
de Avondster begroeten…
slaaf zijn
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
976 gebroken ruggen
star en stijf hun
glimlach
waaiend met alle
winden mee
hun ogen neergeslagen
zingend als troost
omdat ze zijn
overgeleverd aan
mensen
die ze meester noemen
ze zijn gebrandmerkt
als waren zij vee
slaafs zijn ze
nog zijn de meesters
niet tevree
ze willen nederigheid zien
zich de baas wetende
niet goedschiks…
De witte wieven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
621 We maakten
de akkers in hun diepe slaap wakker
Gejaagd door de onstuimige wind
dronken we druppels van morgennevel
We vlogen tussen de landerijen
en dansten loom boven het eindeloze veld
Zingend verdwenen we alweer
in het moeras van los zand…
Met vingers van rozen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Lakens die geuren
Naar wind en zon,
Naar wolken, water
En gemaaid gras,
Naar tjilpende vogels,
Bomengroen en kamperfoelie.
Licht uit, draai me
Op mijn zij, echtgenote
Draait mee, lepeltje
Tegen me aan,
Trusten, lief.
Wegzakken en zalig
Dromen tot de dageraad
Me wakker maakt,
Me aanraakt met haar
Vingers van rozen.…
Tijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 60 minuten die geen plek hebben kunnen vinden
Of is het gewoon weer tijd om jou op te winden.…
Slaapwandelaarster
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Zijn het die me
Beheersen in de
Uren die ik slaap,
Ben mezelf niet bewust
Van het leven om me heen
En weet al helemaal niet
Meer of ik nog leef
Of reeds de grens naar het
Eeuwig durend donker
Gepasseerd ben -
'k Leef in een woning
Die niet meer is dan
Een kaartenhuisje
Overeind gehouden door
De broze samenzwering
Van wind…
Taal is beeld geworden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
472 Wanneer de taal uit het zicht
Verdwenen is, betekenisloze
Letters opgaan in woorden
Die vervliegen in de wind,
Die geen aandacht meer wekken,
Omdat ze amper koud zijn in de lucht
Als ze zijn uitgesproken
En dan al onvindbaar zijn
Voor hen die ze koortsachtig zoeken -
Zijn het de beelden nog
Die voor eeuwig op ons netvlies staan…
de componist van tijd
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
641 ik wil de merel zijn
tussen nacht en dauw
die dromen loslaat
zich wendt naar het zaad
van een volle dag
zou ik dan weten wie ik ben
de dagen terug, hart en honger
't vervreemden van het mooiste
de lage tonen, moe gewaakt
door het ontwarren van oude wind
om dan alles weer in hetzelfde lied
te herhalen…
Vlucht naar de top
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
595 Ver weg sterven stemmen
in de wind, terwijl
een dreigende schaduw groeit.
Opeengepakt. Weerloos.
De hemel zwijgt
en in de nacht vallen
schreeuwen zoveel zwaarder.
Een laatste ongehoorde doodskreet.
Een genadeloos gebaar.
Een zin die geen zin heeft.
Een waarheid die niet gehoord wordt.
Een kind zonder vader.…
Besef
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
646 De zon speelt haar spel
Samen met de wind en
schittering van het water
Zintuigen worden aangesproken
Verwend en gestreeld
Je lichaam reageert autonoom
Pigment beschermt je huid
Parelend zweet koelt
Alles vanzelfsprekend
maar uiteindelijk een wonderlijk mooi
Zoals mensen kunnen zijn
Wonderlijk en mooi
Als ze het maar beseffen.…
Cyclus
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.176 Ochtend: tegen de wind heft een vogel zijn vlucht op.
Middag: aan de voet van een praatzieke fontein
kwijt een klein dier.
Avond: de bomen op de kade dopen hun donkere
takken in het water
tot de volgende dag
de zon ze weer opdregt.
------------------------------------------
uit: 'Hollanda Maandblad', 2011, nr. 11…
Land van leegte
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
742 Vogels zingen met hun gefluit,
de wind streelt over onze huid,
het gras kriebelt mijn gezicht,
de zon staart terwijl je naast me ligt.
We verdwijnen in een veld,
enkel de leegte telt,
verborgen door een berg van grassprietjes en zand,
neem jij me mee naar sprookjesland…
lentegevoel
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
639 In het vroege middaguur
zit ik in de zon op een terras
met m'n rug tegen de muur
en geniet van de narcissen in het gras
die dansen in de wind
en luister naar de vogels
in de nog kale bomen
maar toch met een zweem
van ontluikend groen
koester ik dit moment
in een altijd blij makend seizoen
waarin ik alles weer vind…
Klein misverstand
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
578 Hou de deur tegen als die op een kiertje staat
de wind is de herinnering van het verleden
dat was een storm in een glas water
zo klein, ik weet niet eens meer de reden.
Het piepende geluid van de scharnieren
laat de deur klapperen in het heden
problematiek waar wij nooit omheen draaiden
te groot, voor herinneringen van het verleden.…
Harten 4
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
541 ik blaas voor jou
een hart van glas
en toon je wat ik
voel
maak voor mezelf
een hart van ijs om
de hitsigheid te
koelen
uit steen houw ik
een hart zo hard om
de afwijzing niet te
voelen
ook teken ik een
hart in ’t zand en
zal de wind en golven
vragen
om de pijn niet
bij jou te kunnen
zijn teder te
vervagen…
En toch
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
446 kleurt zij jouw
dagen niet donkerder
al lijkt dat wel zo, wellicht
verdriet verhuld
in zwart witte streken
steekt nog altijd de kop op
bij tij en ontij
nu dagen kouder omslaan
de wind killer om het huis giert
lijkt de afstand groter
en het gemis intenser
dan ooit…
Isoleer
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
951 De zachte wind
Op je wangen doet je
Liefdevol
Naar de wereld kijken
Hoe je opgroeide
En hoe je later
Een man werd
Hoe je in isoleer
Jezelf tegenkwam
Onduidelijke beleving
Van een schok
Een beving
In je gestel
Zittend in die ene cel
Mysterie komt naar boven
Wenen
Om de weg
Hartzeer
Keer op keer…
Kaarslicht (voor pa)
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.133 Als de zachte gloed die kaarslicht kan geven
Was jij een lichtpunt in mijn leven
Helaas door ziekte werd jij gesloopt
Niet de genezing waarop zo werd gehoopt
Na een korte en oneerlijke strijd
Was het uiteindelijk jouw tijd
Door een stille wind werd de vlam gedoofd
Hopelijk heb je gevonden, waarin je altijd hebt geloofd…
Mijn deel van leven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
486 schaduw was
bekleed met
kleine reepjes zon
die dansten op de
warme wind in een
oase met licht als bron
een stukje paradijs
waarin alles vergeten
sneller smolt dan stukjes ijs
ik kuste jou
de nieuwe wereld in met
een schitterend perspectief
ik heb je al
mijn deel van leven
zo godvergeten lief…
Kleur bekennen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 kleur mij niet rechts
schilder mij links aan de zijlijn
nu ongevraagde antwoorden
aan mij op worden gedwongen
kauw ik steevast met links
een versgeperste mok
kleurt de dag oranje
nog net niet rood
hoewel de zon mij wekte
heeft de wind haar verstopt
en laat de bloemen buigen
al gaan ze nog net niet
door de knieën…
meisje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.090 op de boulevard langs het strand, schuin beneden mij,
loopt een opvallend mooi meisje voorbij
haar uiterlijke schoonheid vangt en boeit mijn blik
plots kijkt zij omhoog
zij ziet mij en slaat haar ogen neer
dan vervolgt zij haar weg
de heupen wiegend
als door wind en water bewogen…
slagen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
531 zie de zeevogel die
met sterke vleugelslag
soepel overhelt van de
ene kant naar de andere
laten we spelen
met de wind om te
komen waar we
kunnen zijn
kijken over steile
hoekige kademuren
zonder angst wuiven
wuiven naar de ander
prachtig werk aan
de winkel kijk
de zeevogel doet het al!…
Struikelen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
663 Ik heb je nooit benaderd
ik dorst het niet
jij stond zo ver weg
alleen op een voetstuk
vereerd door velen
je wilde met niemand delen
je was zo mooi
blonde haren wapperend in de wind
god, wat voelde ik me klein, een kind
maar je viel
je struikelde over het leven
nooit geweten wat je had kunnen geven.…
Wonderbaarlijk buigt zich over water
gedicht
3.0 met 12 stemmen
11.806 Wonderbaarlijk buigt zich over water,
zij kent mij niet
het is zomer, de zon schijnt, hommels gonzen, krekels tsjirpen
en de wind gaat liggen, uitgelaten, maar voorzichtig,
allemaal voor haar
zij ziet zichzelf
en denkt dat ik dat ben, ik, ik
zij raakt met haar lippen het water aan
zij wil geen ander zijn,
zij houdt van mij.
------…
Spoken
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
492 de wind blaast de vitrage
tot langgerekte witte spoken
abrupt gewekt uit hun bandplooiheid
dansen zij van grip verstoken
richting bovenliggende etage
hun holle ogen zwart en wijd
in de schoorsteen kermt de tijd
als echo uit hun keel onloken
een ijzingwekkende hommage
aan de nietsontziende vergank'lijkheid.…
dralen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
474 en nu op deze
winterochtend
vallen alle
verschillen weg
onder een witte
deken van sneeuw
ik denk aan al
de mensen die
ik ben geweest
herinneringen
de dromen die
ik navertel
zijn ze echt
niemand die het weet
de wind gaat liggen
het huis kraakt niet meer
ik open de deur
doe haar weer dicht
opnieuw valt er
sneeuw…
Echt, ik huil niet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 Jij was er
voor mij, voor mij
kwam je als geroepen
al liep je ook weer weg
van mij, van mij
zijn nu de wolken
en het scherpe waaizand
over het verlaten strand
ach, de zee, de zee
langs de zee
loop ik dood en toch
ga ik verder
zonder jou, denkend
alsmaar denkend
aan jou
jij was er voor mij
echt, ik huil niet
dat is de wind…
Fossiele verhalen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
412 Angsten die verdwijnen,
in het midden van de nacht,
vertellen me nieuwe verhalen,
die me meevoeren met de wind.
Verhalen over wie ik ten diepste ben.
Over de angst voor angst.
Over de kracht van liefde.
Over de moed van moed.…