6607 resultaten.
rangeerheuvel
netgedicht
3.4 met 65 stemmen
1.027 Groen nog van klaver en rood van rozen.
wringen de bodem open. Scheuten water
in droge monden en licht achter zwarte ogen.
zoeken barsten in de omklemming van de stam.
Basismieren volgen kromme koninginnen. Sleets
zijn hun vage kleden. Scheef de gesteven boorden
van de klerken. Klokkenluiders slijpen hun pennen.…
Aardbijenvoel van weleer
hartenkreet
3.9 met 17 stemmen
1.705 Gedachten tollen
in het rond
droevig hollen
terug denken doet zeer
aardbeienvoel van weleer
stormen van binnen
gaan tekeer
haar ogen zwaar
als een zak zand
zij ziet kristalklaar
woestijn in brand
onrustig als vogels
die gaan en komen
heeft zij de kat waargenomen
zij kruipt afgemat
tussen het groene blad
slapen kan zij niet…
Zonder sporen
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
923 laten geen sporen na
tenslotte blijkt dat de
mens deuken in water baarde
Dat gevoel besluipt me
als ik de mens bezig zie
met zinloze zaken
op de grote levende aarde
Als de mens verdwenen is
om welke reden ook
schudt de aarde z'n vacht
en vormt nieuw evenwicht
Bevrijdt van de luizen
in z'n schurftige pels
wentelt hij zich
herboren groen…
Machteloos
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.033 Misschien zijn daar de jaren licht
in een altijd groene schildering
is er ruimte om niet geleefd te worden
en worden woorden nog gehoord
Tastend baan ik mij een weg door de duisternis
ik zie geen mens, geen dier
Niets...…
Korenveld onder onweerslucht
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
932 Wolken rollen onstuimig voort
door een donkerblauwe lucht
in het boerenland gevoord
buigen halmen met een zucht
Dan een donderslag, zo luid
de hemel lijkt te breken
ver voor 'n woeste wind uit
golft een groene korendeken
Bliksemflitsen schieten uiteen
geladen gonst de atmosfeer
over 't verlichte landschap heen
dalen regenvlagen neer…
ik leefde
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
780 ik leefde liefde lang
langs lange lanen
van een zomers groene lariks
in weelderige bermen
zocht het droog donzig gras
langs water met witte zwanen
waar glinsterende libelles zwermden
en ik prille stilte las
wuifde met mijn wimpers
naar naderende mussen
die ogenschijnlijk bij
iedere tedere tred
moederaarde wilden kussen
ontroering…
Maagd in de dageraad
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
680 ’s nachts in schaduw der aarde
als mens en machine zwijgen
slaat nevel stof der dag neer
wast douw Gaya’s groene kleed
wordt de wereld weer als nieuw
in zonnegloren herboren
ze komt als maagd in een zetel
van licht in magische stilte
uit het oosten aangereden
even ‘n aards paradijs ervaren
al gauw gaan mens en machine
m’n dagdromen…
Grond van bestaan
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
933 jij zaaide het zaad
in de omgewoelde grond
met vlakke handen
dekte ik behoedzaam de wond
water en licht baarden leven
onzichtbaar onder het zand
de spruit liet zich bewegen
in het bezwangerde land
het jonge groen zou ontluiken
uit de bevallige schoot
wij mochten haar vrucht gebruiken
van aardse wortels ontbloot
het recht op bestaan…
Afgekoelde hemel
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
741 het groen heeft zich verzoend
met dat wat onvermijdelijk is
het bloeien gaat verkrullend onder
in deze klamme avondlucht
stil is mijn hart van weten
dat alles klopt ten spijt
en deze wens niet willen kan
natuur, wie kent zijn wetten?…
We gingen horizonnen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
694 ik leg mijn hand
zacht op je stem
eigen me de tonen toe
verwarmend is je melodie
vibreer met je mee
en als mijn vingers
snaren raken voel ik weer
de branding van jouw zee
nooit liet jij mij
op het goudgeel stranden
een groene duin waaide
verkoeling naar ons twee
we gingen horizonnen
zoekend naar de symfonie
handen konden elkaar…
Ary Storm 1953
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
698 geleden
dat wij naast elkaar
op onze knieën
aldoor rozenhoedjes
hebben gebeden
mijn vader stond
op de Slapersdijk
in de wacht met kijk
op Ter Heijde
achter de duinen
Ary Storm stoere heyenaar
ging later weer rijden
altijd veilingvers
zijn groentenwaar
met naar men zei
voor de reclame
in helrood gerijmd
letters gelijmd
op zijn groene…
Trein uit 1975
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
629 Groen-blauw landschap
In een wonderbaarlijk
Plat land met kaarsrechte
Sloten
Drie wagons in olieverf
Op een 50-80 cm doek
In 1975 ijverig geschilderd
Onverdroten
Bijzonder en miraculeus
Enigszins vaag; beetje
Mistig.…
Zo gaat de wereld
poëzie
2.7 met 13 stemmen
3.475 En daaglijks keerde hij
Naar ’t kerkhof, weende bij
De groene zode,
Waar hij met eigene hand
Een kruis had op geplant
Ter ere der dode.
Een jaar verliep, en nu –
O wis die traan, die
In de ogen perelt –
Mint hij een andere vrouw,
En zweert haar eeuwige trouw…
Zo gaat de wereld!
----------------------------
uit: Liederen (1868)…
Metamorfose
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
805 Kom, doe je handen een klein beetje open
zodat ik er kleuren in kan doen
sluit dan je ogen
denk aan groen
gras om blootsvoets in rond te lopen.
Kom, laat je schouders maar eventjes los
zodat ik er warmte op kan leggen
zonder daarbij nog iets te zeggen
maar met een kraag van donkerrood mos.…
overgevoelig
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
1.349 vraag nooit aan een aardbei
of hij op een beschuitje valt
daarmee verkruimel je zijn ziel
wie wil dat op zijn geweten hebben
een aardbei is toch al snel rood
en rijpt waar je bij staat
het arme ding kan ongezien blozen
en je gefrustreerd aanstaren
mocht de aardbei groen ogen
dan zal hij extra kwetsbaar zijn
doordat het een puberaardbei…
OUD LAND
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
831 Tere stralen door het hout
oude paden uitgesleten,
stoere den en slanke berken,
doorzichtig groen, ragdun en fijn
door het zonlicht niet vergeten.
Een grote kei en meerdere
als ik me niet vergis.
Hoe zijn ze hier beland?
Wie heeft dit graf bereid?
Geen antwoord op mijn vragen.
Tekenen van lang vervlogen tijd.…
proef groenblauw je ogen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
733 ik olie je lavendel
ruik in Grasse je geur
proef groenblauw je ogen
streel je zachte geur
jij bent mijn Provence
in jouw cadans Camarquen
wilde paarden zie ik soms
nog zeldzame wijngaarden
je gloeit licht in
zacht glooiende heuvels
groen is aromatisch ingebed
kleurt tederheid op mijn palet
in vleugjes wind
overstijg je alle…
deelt leven met de dood
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
793 ook de lucht
is nu gereinigd
woorden zijn steriel
zusters knippen
scheren en joderen
een groene man die lacht
het mes dat wacht
en zonder spreken snijdt
de huid tot helften splijt
vrouwen zuigen het verboden
vocht stromen dat niet mocht
vaten worden afgeklemd
stilte is al overstemd
door het ruisen van de pompen
bloed wordt…
ben ik tamelijk vol van je 2
gedicht
2.3 met 79 stemmen
35.372 de opluchting toen wij elkaar
op zaterdagmiddag in
vroom & dreesmann op de parterre
met onze respectievelijke
verloofdes tegen kwamen
omdat wel bleek dat we alle twee
niet zo nodig moesten
aangezien we nou ja
al min of meer voorzien waren
dus kon ik je goed bekijken
terwijl je tegen me
praatte zag ik dat je ogen groen
en je lippen vermoedelijk…
lachen in de herfst
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
691 het lachen in de herfst
verleerd bijna vergeten
dat het er was
als mossig groen en vochtige aarde
dat leven doet
jouw hand op de mijne
de kinderen in de bladeren
wervelwindje van leven
een zomaar zondagmiddag
en nu
nu ze groot en bijna weg zijn
vallen de bladeren weer
slaat regen ongeduldig tegen hetzelfde raam
van waar ik je lopen…
kat en muis
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
825 Katje; huppelt en springt door het gras
Het ruikt een fragiele muis
Het zijn kannibalen in het gewas
Mijn domein; het is niet pluis
Dit territorium is kat zijn terrein
Zijn malse groene gras
Muisje lief; daar hoor jij niet te zijn
Dit is voor het kattenras
Hebbes zegt de klauw
De nagels pakken hem vast
Kat lust hem rauw
Gooit hem in de…
Tussen droom en daad
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.572 Een land zo golvend groen
voorbij alle leed en zorgen
Wat je ervoor moet doen
is opstaan in die nieuwe morgen
Last van wetten?
Praktische bezwaren?
Niet alleen zul je zijn
Geliefden gingen voor
Troost voor alle pijn
Blij gelach in ‘t grote koor
Wat kan je beletten?
Welke mitsen, maren?…
Dwarreltaal
netgedicht
4.2 met 25 stemmen
751 Als schepen in de wind
zo waait mijn blaadje voort
de woorden weggeblazen
in groene wij- land grond
de stromen stormen tergend
het laagland lachend uit,
maar op de schuinste helling
heeft grond zijn taal verbruid
De zwarte zwaluw schemert
die zware luchtig zin
maar kan de kans niet vinden
voorruit daar slaat het in.…
smaakt je olijf pikant
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
646 nog schijnt de zon op
Turkse en Spaanse stranden
de verf verdroogt, penselen
rusten doelloos in mijn handen
ik zie het licht
in groen met blauwe ogen
palmen wuiven maar mijn hart
schildert slechts jouw gezicht
ik mes je op het doek
in zacht mediterane kleuren
door wijn smaakt je olijf
pikant in zuidelijke gebeuren
maar mis…
in clubverband
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.994 hier is het goed tussen collega -
stervenden waar niet meer
om de hete brij heen wordt gedraaid
enkel gezegd hoe ze te eten
de comfortabele ruimte is groot
- een meevaller -
want hoeveel plaats heeft sterven eigenlijk nodig
als aanloop naar mijn malse weide
- mals is wel een vereiste -
in dit groene kader
iedereen die hier komt is dus…
met frivool franse slag
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
654 je glooide
zonnebloemgeel
in heuvels omzoomd met
het groen van struweel
je plooide
het ruisende water
in dalen vol
rots en geklater
ik voette
de heuvel in pad
topte het uitzicht in een
palet dat ik nooit heb gehad
doekte natuur
met frivool franse slag
in een uur maar kon haar
ziel toch niet grijpen
in het daalse café
na twee…
dubbelbeeld
netgedicht
3.4 met 40 stemmen
54.793 tergend langzaam verdwijn je
loopt achteruit van me weg
terwijl je me aankijkt
ik probeer nog te lachen
maar zie je vervagen
transformeren in je schaduw
tot karikatuur van jezelf
en grijze duiven vliegen
ik heb nog spiegels
schuin in zee geplaatst
en op de zon gewacht
kleuren uit het wit gescheurd
maar jij werd al te licht
en zelfs je groene…
Licht in zomerjurken
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
766 ze strakte blauw
de zon en wind vlaagt
licht in zomerjurken
bollend nog in kou
de kantjes afgezet in
rijpend ijs verflinteren
met lentewarmte die beschut
al snel gaat glinsteren
pril groen nog langs
het slanke been gelaarsd
in bont en leer de speelse
draai op hakkenhoge tenen
de winter in de rug
nog steeds op zicht
ja dans maar…
Pinksterbloemen
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
906 ik reed de weg van Zwolle naar het zuiden
en zag de pinksterbloemen staan
zo luchtig en zo vluchtig
met zo veel zijdezachte schoonheid
tussen de vlakke groene wei
als dat wat nog spontaan wil opengaan
en ik zag mezelf als kind
met blote benen in diezelfde wei
zo opgetogen, blij
dat ik ze toch weer wilde plukken
veel liever nog en meer…
Lente
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
693 De kleurenregen
van groen,
door de zon gegraveerd
op het dak van dit bos.
Het frisse en jonge,
ieder jaar weer,
zo wonderlijk ontsproten
uit de zwaarbevochten bevrijding
van de kilte van de kou.
Weer verrukt van de
zelfreinigende gedachten,
in harmonie met het natuurlijke evenwicht.…