4624 resultaten.
Ik ga niet met de stroming mee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
560 Dit is mijn moment
Mijn kans
Nee, ik kom niet langs
Ik pak het moment met beide handen aan
Laat alle stress aan
Heerlijk schijnen
Eerlijk zullen mijn eigen zorgen verdwijnen
Ze noemen mij brutaal
Hoezo spreek ik niet jouw taal
Ik schrijf precies op
Wat ik wil zeggen
Nee, dat hoef ik niet uit te leggen
Opschrijven van mijn eigen gedachten…
Stuifzand
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
566 plek
te midden van zwijgende stenen zuilen
het gewone lijkt daarmee bijzonder gek
en het lachen staat mij nader dan huilen
ik ben opgesloten in een bakstenen gedicht
om te rijpen in een kluis van jaargangen
totdat ik mij weer zelfverzekerd opricht
zonder weet van gemis of verlangen
ik ben omwonden met verstikkende rede
in verstijfde talen…
Vrede
gedicht
2.7 met 3 stemmen
13.964 Nu verstaat hij die taal. Ieder woord. Elke intonatie.
Maar alleen daar en dan. Ondersteboven.
Wakker geworden is er alleen maar de stilte na de herinnering en
voor het vergeten; oorverdovend.
-------------------------------
uit: 'Verschrijvingen', 1985.…
A. Hitlers Psicholoog onthult:
gedicht
5.0 met 2 stemmen
3.174 De bajonetten van glimmend taal op de tanden
met glans gecamoufleerd besluipt ieder mens
elke andere mens voortdurend verdenkend.
Slechts in de stormloop der liefde soms,
verovert hij pijnloos gebied en woont er kortstondig.
------------------------------
uit: Schreeuwlandschap…
Appel voor de dorst ?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
641 Man en vrouw in verzet niet
zwicht, lijfelijk met gelijke taal in
de daad tot hun moraal verplicht,
een geluid wat vleugels houdt.
de weg ontwaart, waar de vrije
woordvlinders zwerven om de
leugens te ontdekken, zichzelf en
niemand spaart om de hemel van
hun levensdrang te overtuigen.…
De moraal ( N. H. )
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
663 Ons verhaal in verbale als non-verbale taal
gaat verder dan welk dialect ook.
De moraal is zo sterk: zingt en schreeuwt stil
haar verhaal over daken der huizen!
Mijn boodschap is telkens anders, past zich aan
nieuwe behoefte en wens aan: flexibel kon ik,
mocht ik zijn!
Een blijvende dienst bewijs ik.…
Op een eiland
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
525 En je wordt deel van het immense vogelrijk
en 't oude hart wordt leeg van pijn en van verlangen,
en elk geklapwiek wordt een nieuw liefdeblijk
maar zonder hartstocht, en de wind, die waait maar door
en 't ruisen van de zee ruist nu van binnen,
maar daar is andere taal, en andere liefde voor.…
bel haar eens
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
563 de stenen zullen rollen in
een hemels bed van
zompig mos
zachte vlokjes zullen dansen
in haar hart
haar adem gestold in
de taal van de liefde
haar lippen bereid
trek draden uit haar huid
en luid de klok waaronder
ze zich schuilhoudt
bij de poort
bel haar eens
in lieflijk zwijgen fluister
je haar naam
pluk gouden bloemen van de
sterren…
Icelus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
399 Klassiek geschoold
Ben ik niet,
Na Mulo en Atheneum
De universiteit met
Wat aanvullende
Colleges Latijnse
Taal en Cultuur -
Maar soms waait
Er toch iets over
Van wat de klassieke
Literatuur ons wilde
Leren - vandaag krijg
Ik bezoek van Icelus,
Nuchter en down-to-earth
Als de omgeving waarin
Ik ben opgegroeid -
Ik merk…
Potsenmaker?
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
548 litanie in het eerste licht met luide stem,
geen poot meer heeft om op te staan
waarmee hij mijn droom in de ochtendstond
betreurt, omlijst de zon zijn narrenkap door
spiedend hanenoog belicht, omarmt de spot
in de winden van zijn tirannie
en mij tot wanhoop drijft van stilte, een
verademing en victorie kraait in een
uitgestorven taal…
Naakte aarde
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
513 vooruitgang verhindert niet
dat ik dictators haat, ook die in
mijzelf, ongewenste waarheden
doen mij de nacht verbleken
ik ben het dier dat nog nooit een
moord heeft begaan, soms toch in
gedachten stond die stap vooraan,
dan hecht bloed aan beide handen tot
ik het hoofd vol schaamte heb vervangen
en in de naakte aarde heb neergelegd, de
taal…
Sonnet in de zon gezeten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
825 Engeland druppelt het dagelijks door:
zeg ik, en zij komt nader more and more
perhaps it’s cool under the skybox
wij lachen hier en daar wat heen en weer
dat Cornwall een tikkel subtropisch is
in het Lake District waait de wind er meer
Zeeland zonder palmen is groot gemis
de Friese taal sounds English, keer op keer
ze gnuift: I was there…
DRACHTENS FLUISTERING
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 De luchtstroom uit dicht lover houdt steeds wacht
bij huiskamers en werkgrage zalen
vol mengeling van allerlei talen,
die geheime spraak of openheid betracht.
Bedaagde huizen van rijk verleden
drinken broederschap met jonge gebouwen,
sterken samen het stuwende heden.…
Tegen de wijzers in?
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
487 In de twintig eeuwen die in kruistocht zijn
verstreken worden de helden van de strijd
tot in elke taal verhaald
de tijd van vrede onverslaanbaar is omdat het
voelen blijft als vrijheid die verworven wordt
als tijdloos gewin.
een immense rust stilt de honger van de oceaan
het slaat in ieder uur tegen alle klokken in.…
Zwemmen in confetti
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
496 moraal,
verknipt tot snippers, uitgestrooid
over de hoofden van een beeldverhaal
op zijn vastgelopen levenspad,
in elke stap verstrooit de wind
alles wat ik reeds geschreven had
na wat ik koos, maar nog niet schrijven
kon, zwemmend in confetti
cursief uiteengespat, in de beeldspraak
van de tijd in mijn woordenschat
om de juiste taal…
Vriesdag.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.261 In 't koude goudlicht van uw winterzon,
Klinkt trots mijn tred nu, wijs en flink mijn taal.
Maar 't ruisgeluid van boom en lentebron
En de oude sprook van roze en nachtegaal,
'k Zou sterker zijn zo 'k die vergeten kon.…
ANTWERPENS TROTS
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
408 Gouden glanzen willen even dralen
aan de zuilenpoort, wenkend, ofschoon dicht,
bezinnen zich dan, brengen een gedicht,
geruisloos sprekend in alle talen:
"Wandelaars, zoek het vertier van deze stad,
vind het knusse eethuis, de gulle toog,
haal gematigde vreugde uit het biervat.…
eenzaamheid
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
806 Wat is eenzaamheid
wanneer je niet alleen bent
tal van mensen om me heen
ik lijk wel verwend
Hoe eenzaam kun je zijn
met een slopende ziekte als Parkinson
wie zal begrijpen
dat ik dit niet overwon
Ik zit gevangen in mijn lijf
het zit als een waas in mijn hoofd
het gaat bijna niet vanzelf
ik ben van mijn "eigen ik" beroofd
Zo eenzaam…
Vogel 2
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
511 We delen elk moment van de dag
onze verhalen, onze wensen, verstaan onze taal,
hij de mensen-, ik zijn kabaal.…
Vriendelijk licht
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
3.251 Tal van weetjes dito.
Maar voed je daarmee, vriend,
de accu van je leven?
Ik schuif weer verder over
je te gekke meubelen
en toon de kale muren
hoe goed het is te géven...…
Adres onbekend
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
551 Taal noch symboliek vindt wederhoor,
Wanneer er geen aansluiting is op hetzelfde
Spoor. Non verbaal, verbaal gesproken; het
Juiste woord wordt niet gebroken.…
Weer Thuis.
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
995 Verhuis en tal van aanpassingen ooit gepland
De tijd verstreek zo ras, me wanend in een vreemd land.
Zo intens blij thuis te komen
Weer tijd om te dromen zonder schromen.
Laaiende passies borrelen en koken spetterend fel
Luid kloppend hart bonst voor het knapste spel.…
Deemoedig 2
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
507 goede morgen schiep,
deemoedig en bekwaam,
het land dat ik grenzeloos verliet
uit het oog van grote zieners
in alles een magische schoonheid zien
na de getalsmatigheid van dove oren
in hun gevreesde of bekoorlijke omgeving
om alles te bekijken om niets te horen
waarachter het menszijn moet rijpen
in de vorm van de onuitgesproken taal…
Bij de Burcht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
658 wat verloren
je woont hier zo mooi
in de Vlaamse Ardennen
we lopen verder door
een fijne dag in mijn leven
ontroeren elkaar
daar op het pad
bij de burcht
waar de schelpen kraken
kijken naar de plek
waar jij was geboren
beklimmen de met spinrag
behangen oeroude toren
na ons afscheid
beloven we elkaar in gevoel
en taal…
Acaciabosje
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.459 Mijn jeugd moest lang voorbij zijn,
Mat ik mijn ouderdom
Naar mijner jaren tal.
Bij grijzend haar,
Hoe kan het hart zo blij zijn
Met zulk een kleinigheid,
Een niets, een niemendal?
Lief, klein bosje
Van jong acacialover,
Lief, blij weitje,
Omringd door sombre hei!…
Het kofschip is zinkende
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
467 Het is geweest de naderende bezieling
vreest niet meer, het vooronder van de
schuilhut is als een vlot vol rottige klanken
die benerfd de nacht verharden in
de steen des aanstoots
die niet sterven wil
Is het angst als het vervuilde
vruchtwater wordt gedronken en het
kind als nagalm van een tijdloos streven
nu verankerd in de taal…
De dolle luiden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 Ooit een normaal mens ontmoet, een spreker
van de klare taal? Die zijn woorden spon van
het juiste garen; maar waar de draad snel de
zin verliest, omdat het zich voor de gekkig-
heid wenst te bewaren.…
Later
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
584 Pissebedden trokken onze aandacht
en bomen en vogels en wolken en taal: laat, later,
laatst. Terwijl iedereen al lang weer aan het werk was,
trokken wij ons terug in later. Verliefd keken we
naar het verglijden van de tijd in de spiegel van
elkaars ogen van lang geleden.…
Mimosa pudica
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
528 Ik ben niet de som van mijn verwarde taal
of het vaststaande profiel, dat jij van mij
denkt te kunnen maken.
Je kunt me niet zomaar aanraken, vastgrijpen
en in je gulzige zak steken. Ik ben veel en
veel meer dan mijn hakkelende woordgedoe.
Ook ik lieg de waarheid, net als jij.…
Niet doen.
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
928 lief
Dit kan je toch niet maken
Gevochten voor je als leeuwin en tijgerin
Je leven gered, zoet hebbeding
Troost in nood en lachebekje zo innig met elkaar verbonden
Meidje, met rood geweende kijkers ben 'k toch zo machteloos
Dit kan je toch niet maken
Slapen of eten doe ik ook niet meer
Kaarsjes staren me verbaasd en geschrokken ledig aan
Tal…