4157 resultaten.
Slaap
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
308 Zing.
Mijn stem kraakt bij elke letter.
De lamp boven het bed flikkert,
het blijft toch branden.
Mijn schoenen nog aan.
Veters half los.
Op het nachtkastje
een glas water
dat ik niet aanraak.
De klok knipt minuten kapot.
Ik draai haar met het gezicht naar de muur.
Zing.
Niet luid.
Gewoon genoeg
om het tikken te breken.
De gang…
Stemmingswisselingen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
304 Het is niet alleen de wrede oorlog
in het hart van de gebroken spiegel
die haar stemming wisselvallig maakt
het zijn ook sombere gedachten
die ze heeft over het naderen van de dood
hetgeen ze liever niet wil weten
nu stilte haar metgezel is
om het zwijgen te verdragen
is het de ochtend die de dag aanvaardt
de avond die ze doorbrengt…
Klimaat
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
529 Nu de wind de golven van de zee
streelt met de adem van alle geliefden
ben ik in stille gedachten bij je
om de natuur te koesteren
met de emotionele woestheid
van een heidense zielenknijper
en ik droom deze keer niet in mijn slaap
dat ik een onwetend kind ben, ik leef
en ik ben volwassen in mijn keuzes
ik ben tegen de fabricatie van…
Aeonenoud
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
185 Een polychroom amalgaam
van veelvormige aonenoude
aardse fenomenen, edelstenen, getoucheerd door een onyx-meteoriet...
Wat is het dat zij,
de edelste onder de stenen, verzamelen?
Zijn zij de ongepolijste juwelen
van het hoogste
schone goede en ware,
de liefde, gekleurd
in hemelsblauw?…
Naakte plaknacht
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
167 Waar waarheid in fluistertaal spreekt
alleen en eenzaam aan zoete oevers van
in zijn bed gedroomde rivieren
ligt zijn zweten te wachten in de plaknacht
door dwaasheid die zijn ziel ontdekt
beleeft hij in het idioom van de passie
nieuwe essenties van het woordenspel
fraaie woorden die voor vibraties zorgen
uitgesproken met hijgend vitaal…
Duisterschaduw
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
576 Er is zoveel over getwijfeld
ik kan de ingang niet vinden
in de worsteling te wrang
voor eenzijdig niet beminnen
en ik houd het beetje licht ook vast
in mijn grijpgrage vrouwenhanden
vol onbegrip maar met vertrouwen
dat onze vergissing niet blijvend is
of weg zal kwijnen in de tussentijd
omdat je in gedachten ook kunt beminnen
en prille…
Terug in het licht
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
822 Het is jouw eigen hand
die uit het donker
verder schrijft
lichtzinnig door jouw fijne
gedachten over het zand
Een late vloed wist sporen uit
maakt de zandvlakte glad
zodat je weer opnieuw begint
op het onbeschreven pad
Een ruige wind neemt
laatste twijfel mee
zilte lucht kleurt helderblauw
je wandelt rustig langs de zee
het heldere…
Het ongezegde
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
163 In een ruimte begrepen uit jouw stille
voel ik het stemmen van een snaarloze gitaar
geen angst die breekt, geen noot die dwingt
omdat de lucht tussen ons van liefde zingt
Wij spreken in de taal van het ongezegde.
jouw wil is unieke klankkast
die de serene ruimte draagt
een lichte overgave
waarin niets meer moet
in de schaduw van…
Onder het zachte sterrenlicht
netgedicht
2.4 met 16 stemmen
1.010 Ster aan de hemel
zij geeft licht en warmte zacht
blijft eeuwig stralen
Soms voelt sterrenlicht niet als iets dat ik kan grijpen,
maar als een zachte adem langs mijn huid.
Het zegt niets en vraagt niets, het is er alleen,
een fluistering die blijft hangen in het diepst van mij.
Nacht spreidt zich uit zonder haast of verlangen;
ik vind…
Het verboden manuscript
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
2.480 In de plooien van het gesuikerde geheugen
leven herinneringen aan de havenboezem.
Ik proef nog het zout op je sleutelbeen,
zie de trilling van je wimpers in het halfduister—
een ragfijn detail, het goud van die ene,
lome middag bij het zoetwatermeer.
Laat de wereld buiten haar wetten dicteren,
wij consumeren onze passie in de marge,
als…
Herfst in Amsterdam
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
109 Het is herfst in Amsterdam, de vogels verlaten de stad.
De oude wijken lijken rustig, de dag ligt weer op zijn gat.
De vroege avond dwingt tot zoet verlangen voor degenen
die niets hebben, dat staat geschreven in de zwijgende boeken
die liefdeloos wachten in de stille boekenkast.
Kijk naar de lantaarns die vroeg aangaan bij de Magere Brug.…
Onfris
snelsonnet
5.0 met 6 stemmen
879 In het bejaardenoord van Weert
wordt privacy gerespecteerd.
De roddel heeft men afgeleerd,
en niemand weet wat iemand deert.
Helaas werd onlangs toch bekend:
drie dames zijn incontinent.
De directeur sprak hieromtrent:
‘U snapt dat dit mijn woede wekt.
Wie heeft er hier in huis gelekt?’…
jouw pokerface doorzag
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.127 een koele hand
trok schoppenaas
je veerde op maar je
emoties bleef je wel de baas
jouw pokerface doorzag
een veelluik van geluk
die ene kans, dan kon
je leven niet meer stuk
je zag de straten gaan
in full-house was het druk
maar niemand had
nog zoveel azen staan
voor een keer
winnaar in het spel
het leek je wel en stralend
gooide…
muziek is in mijn huis
hartenkreet
2.9 met 13 stemmen
1.533 Muziek is in mijn huis
Ik voel me thuis
Van mijn hoofd tot aan mijn tenen
Via merg en been richting kruis
Muziek is in mijn huis
Emoties in mijn oren
Weerklinken via de boxen
Ik voed mijn stereotoren
Muziek is in mijn huis
Als jij er bent
Ik voel me thuis
Muziek die ik jaren ken
Jij zorgt voor het ritme
Ik leg mijn akkoorden…
Mijn begrafenis ...
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.879 Een gesprek over de dood
geeft lucht aan emoties
het is tastbaar dichtbij
en zoekt een plek
Het leven is eindig
het slaat niemand over
voor de een komt het snel
voor de ander té vroeg
Maar het praten erover
het verwoorden van gedachten
't luisteren naar elkaar
houdt het leven in balans
Wordt het cremeren of toch begraven
welke muziek…
levensspiegel
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
1.567 het leven even in
zijn gedachten stroop en plaksel
weinig plussen, veel meer min
in de dagen van het duister
lijkt de zon voor altijd zwart
zoek je schaduw voor je angsten
demp je ’t schreeuwen van je hart
in de rusteloze nachten
brengt de dag een nieuwe strijd
tegen onbegrepen woede
met als bron “verleden tijd”
in de luwte van emoties…
wetenschapper
hartenkreet
2.4 met 17 stemmen
2.477 Triest..., zoveel denken te weten
en aan de andere kant zoveel
emoties te moeten missen.…
Jij mijn liefde
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
2.429 Jij mij ziel, fluisterend zacht
Zonder woorden, versterkende kracht
Ongekende gevoelens, gedachtes verward
Jij mijn liefde, in mijn hart
Jij mijn dromen, stil verlangen
Grote angsten, door jou gevangen
Gebogen vingers, verkennend verweven
Jij mijn gedachte, woorden verzwegen
Jij mijn ogen, ziel betoverd
Bedrukte emoties, tranen veroverd…
stilte op het kerkhof
hartenkreet
3.6 met 22 stemmen
2.927 vraag ik me af
Hoe ze de stilte kunnen verdragen
Het gedempte geknars van het grind
een blad valt zwijgend neer
een traan geruisloos langs mijn wang
In stilte lijden doet zo zeer
rustig loop ik langs de rijen graven
De stenen met namen, ze staren me aan
alsof ze me wat willen vertellen
maar slechts de stilte blijft bestaan
de emoties…
Mannen - Bouwpakket
hartenkreet
4.4 met 42 stemmen
3.992 Bestond er maar een bouwpakket
voor het maken van je eigen man
Speciaal naar je persoonlijke smaak
en eentje die tegen een stootje kan
Bestond er maar zo'n superman
met het voor jou meest ideale lijf
Die lekker alles doet wat jij verlangd
aangestuurd door een harde schijf
Bestond er maar zo'n lieve vent
waarbij je zijn emoties af kan stellen…
Ontwaken van de geest
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
690 Door de kleine stap per generatie,
waarmee we blijkbaar genetisch de
weg afleggen tussen voorouderlijk
dier en ultieme mens die emoties
beheerst, zijn wij pas halverwege.…
beroepsdeformanten
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
838 Vallen de kastanjes
uit zwiepende bomen
zie je blaren vergelen
moet het licht vroeg aan
bij onrust en windrukken
hoog boven in het spant
emoties die los komen
om de mens te bedrukken
herfst is thans in het land
Speciaal dichters tellen
naar verhouding dan velen
voltijds zwaar aangedaan
onder de hyper emotionelen
Gaat ergens een tak…
de laatste foto's in Auswitz
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.214 een huiveringwekkende serie
van kinderen in streeppakken
in uniforme onwezenlijkheid
zijn alle emoties verstard
dan opeens dat ene meisje
met haar witte hoofddoek
een ontluikende bloem
pijnlijk mooi in smart
straks verbrand als vuil
of ze ooit gelukkig was
droomde ze van haar prins
nooit zullen we ’t weten
meisje met je bange ogen…
Een gevaarlijk keerpunt
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
710 de mensheid
te wankel voor zo‘n werkelijkheid
waar hij niet voor is gemaakt
in een pandemische hysterie
van ’n lemming-achtige aard
met liederlijke kreten
als door de duivel bezeten
in anarchistisch geweld opgaat
Halfwassen puberende mensheid
onderweg van voorouderlijk dier
naar ‘n ultiem denkend menssoort
die destructieve emoties…
gedichten.nl
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
780 Wat mij altijd weer raakt
verwondert en
overweldigt
zijn de gedichten en hartenkreten
met passie gemaakt
en vanuit gevoel geschreven
over de liefde, verdriet en emoties
waarin we troost vinden
maar ook zo'n plezier aan beleven
zij raken je hart en scoren hoog en
schitteren in het virtuele
vlak als een regenboog
in kleurrijk prachtige zinnen…
Het lied van de zomer
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
539 bepakt en bezakt
in het heetst van de stad over zinderende wegen
door zand naar het goudgele strand achter duin
we doken met golven door zon overgoten
verspeelden met schuim ons plezier
wind had de ruggen gedroogd in veelkleurig bruin
ik probeerde de zomer te pakken de warmte
de zon het plezier en vertier het is niet gelukt
ik kon die emoties…
Voorbij
hartenkreet
4.5 met 57 stemmen
3.768 Scherven onder jouw voeten
echo van mijn ziel
vreemdeling die mijn emoties bevroor
als ik toch kon ontwaren jouw gezicht
jouw gedachten kon voelen
misschien, heel misschien zou daardoor
mijn verstard hart nog kunnen bloeden
Geen woede geen verdriet geen pijn
geen besef van plaats en tijd
Fragiel als glas,
ligt aan jouw voeten
alles wat…
Vergeten vaderhand
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
541 Herinnering aan het geitenland
zonder vaderhand of moederborst
vrienden of verwanten,
ziel
in een boot op ruwe zee
silhouet in het duister
schim van een werkelijkheid
met armen en benen
een reiziger, vol grote emoties
de nacht steeds wreder
weg in het geroezemoes
nadat schemerlicht valt
als een gordijn van gefluister
in lange schaduwen…
- Achter tralies -
netgedicht
4.3 met 49 stemmen
660 Vermomd als undercoveragent
reizen blauwe emoties onzichtbaar,
mijlen ver de blues,
bereid om voor zijn eigen vrijheid te sterven,
straalt de paarsblauwe schijn over alle negatieve publiciteit.
Steeds in het ongewisse,
'ontoerekeningsvatbaar', ondanks ijzeren tralies.…
Luister zelfs het maanlicht oogt vroom en koel.
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
525 Misschien ben je overstroomd door het licht
gewond door het water,
verdronken door zeeën emoties
nog niet één met de juiste grond geworden.
Ritsel je nog tussen struiken en gras,
worstel je met de kuisheid van het laatste kleed.…