8371 resultaten.
Uit een zilveren nest
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
510 je bent mijn ster
speelt eenzaam
op de planken
je vingers
beelden woorden uit
die je ogen weer verklanken
pakt rekwisieten op als
hoofdstukken in een verhaal
volgt rode draad tegen verdwaal
dirigeert muziek
zonder orkest haalt gouden
tonen uit een zilveren nest
danst tussen zon en maan
maar in de ijle lucht
zie ik je staan…
Zucht
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.345 Terug bij het begin
warm tegen je aan
Als een roos bloos
ik rood tranen beslaan
Terug bij het begin
verlichting een zucht
Ik leef weer terug
jouw adem jouw lucht
Terug bij het begin
passie hete vuren
Jouw lijf mijn lief
Mag eeuwig duren
Terug bij het begin
geen einde nabij
Woorden tekort
mijn liefde ben jij…
katvanger
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
564 wijze meesters
een gedicht
iets dat rijmt mischien
niks geleerd
niks begrepen
een teken
in mist
de d en t uitgewist
foutjes komen in een ergenis
transparantie in een blik
de eeuwige vraag is een kick
gelukkig brengt de schaduw licht
tot leven
voorspel een naam voor heel even
daarna komt het terug
een mes doet pijn
ook al is het lucht…
Het fronst als het regent ( haiku’s)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
535 De luchten trillen
van de vrije libellen,
gevleugelde zon.
Witte sterren, hun
geisha’s bewaken poorten
van de melkweg.…
Leven doet zo'n pijn
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
479 mag ik
in je sprookje spelen
op luchtkastelen bij je zijn
het echte leven doet zo’n pijn
nee het is
geen vluchten maar
mijn hart even luchten
geen scherpe kanten meer voelen
zonder woorden
weten wat we bedoelen
samen op drift gaan
en de plicht laten staan
uit alles ontsnappen
de kansen weer pakken
die vrijheid en liefde ons geven…
Eindigt ook de goot
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
535 gele vogels
blauwe luchten
vluchten in een
pandemonium van geluid
de hoogste tonen
ijlen zo voorbij
wij modderen in de
middelmoot van leven en of dood
waar as en graven
in de diepste
regionen klagen
eindigt ook de goot
ik paletteer en orkestreer
de chaos in mijn kop
daar vliegt de gele vogel
zich ooit in het blauw kapot…
Nachtgewaad
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
574 Zacht slaat zij de nacht om haar heen
geeft kussen lucht en draagt zo
een laatste droom naar niemandsland
vluchtig aanschouwt zij nogmaals namen
die haar al eerder zijn voorgegaan
nog wil zij roepen, keer om, keer om
net te laat ziet zij schone schijn
omringd door vele sterren die blijven
proberen hun licht te laten stralen
op vergeten…
in mij
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
1.224 lichtend water
verblindt ogen
blauw gekleurde
open luchten
schijnen helder
stromen vol
lieve woorden
zachte gedachten
klinken stil
door lanen
takken wuiven
bossen vol
groen blad
in de wind
beroeren eenzame
rode wangen
vangen sterren
van dromen
vol verlangen
van een kind
diep verborgen
in mij…
mooi
hartenkreet
0.6 met 5 stemmen
2.001 wat voel ik mij mooi
als ik denk aan jou
waarom kleurt de lucht
dan toch grijs en grouw
al is het voorbij
ik hou nog van jou
denk elke seconde
nog aan jou
ik kom maar niet los
niet los van jou
ik leef bij de dag
zo goed ik kan
maar daar wordt
mijn hart niet wijzer van
doe zo mijn best
hou van het leven
het lijkt een test
maar ik weet…
mijn droom vannacht uit "hoelang duurt geduld?"
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
651 mijn vinger langs je lippen
ik schrijf jouw naam in de lucht
en lach.. zegt mijn hart
ze is het einde maar ook
een nieuwe start
je pakt me bij mijn hand
we dansen in de zon
hoewel ik niet wist
dat ik zo dansen kon…
Toch dichtbij
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
946 Ik weet dat verder dan de lucht
waar sterren zwarte gaten zijn
en alle zuurstof weggewaaid
een vuur van eeuwge liefde laait.
Ik weet van heel ver weg
van buiten mijn bereik
maar zover hoef ik niet te gaan
als ik maar in jouw ogen kijk.…
Kroost
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
769 Ik hap naar adem en proef
de lucht als zwembadwater
in mijn keel.
Zo dobber ik rond en kijk naar ze.
Vanachter beslagen brillenglazen
zijn ze nog mooier dan in het echt,
mijn kinderen.
Kunnen we iets vertellen over ons?
Kunnen we iets verzwijgen?
Weten we wie we zullen zijn
in hun ogen?…
GRENSVERLEGGING
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
705 Waarschijnlijk kan ik links
wel ergens lucht happen.
Het leidt naar een zonnebloemenhart.
Bol van de pitten.
Ik kan er fietsen op graffiti
zonder de muren op te lopen.
zonder de muren op te lopen? Wel apart.…
wandeling
netgedicht
2.9 met 28 stemmen
746 wind zwerft
door de stilte, door de dorst
naar een eerlijk inzicht
bomen wuiven, zeggen
even gedag tegen de lijster
in de lucht
het water bouwt een eilandje
aan de oeverkant, luistert tussen het riet
naar de avond die zo graag zingen wil
ik word schaduw, een maan
onder alle manen
een hond blaft de verte toe
in grote dromen
daartussen…
Noordpolderzijl
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
671 Tussen de stilte
lispelen golfjes
onder welluidend
vogelgezang
fluisteren rietkragen
wind over land
grazen koelbloedige
Belgische paarden
in kwelders achter
de wakerdijk
waden kinderen
door het slijk
wandelaars
kijken hun ogen uit,
vormen een kleurige
sliert door de polder
lucht ademt nodigend
Rottumeroog,
de waker geleidt je
indachtig…
Zomerdroog
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
736 Wind en regen
natte wegen
doorweekte kleren
plassen als meren
Paraplu’s delen
tegen de pijpenstelen
soppende schoenen
onder een afdakje zoenen
De lucht dof en grauw
ik verlang naar blauw
naar volle zon
liggen op het balkon
dunnetjes gekleed
zonnebrand gereed
Misschien morgen
regenjas opgeborgen
het zonnetje hoog
weer zomerdroog
einde…
Pokkenprik
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
701 Zelfs de oude zaagmachine
hapert bij de rauwe aanblik
van jouw bleek gespleten handen
liggend in de doodscabine
met schouders zonder pokkenprik
tonen nagels rauwe randen
ik voel ineens hoe prikkeldraad
onze vlieger uit de lucht sneed
toen we onze klos verloren
je haalt me binnen en geeft raad
bij alles wat ons samen speet;
door jouw…
Fascinatie
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
722 het meisje zwaait naar de overkant
niets te zien, dan het gortdroge land
en wat magere koeien
hoe kan ’t mij boeien, dat meisje
en haar hand, wat ligt er verborgen
aan die andere kant
waarom stel ik mij die vragen
zelfs de roerdomp die ‘k plotseling zie
tussen dorre rietkragen verzet geen poot
in de lucht wat gevorkte vegen
de vlerk…
Grenzeloze weidsheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
521 jouw vlakte was open
geen bosschages in het vergezicht
niemand die jouw schuilplaats wist
in grenzeloze weidsheid
was het moeilijk richting te bepalen
of zelfs maar een doel te halen
niet meer houvast dan een hand
om jou te leren kennen
te weten en te voelen wie en wat jij was
jij bent niet opgegaan in lucht
ook nooit gevlucht wij…
Wat sfeermuziek
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
596 speels klinkt
wat sfeermuziek
in het azuurblauw van de lucht
vleugels vegen wolken
naamloos glijdt geluk voorbij
in zachte zuchten wind
idyllisch is ontmoeten
in het openbaren van de geest
intiemer is het nooit geweest
het serene samenvloeien
tot geheel
genereert begrijpen van gods taal
bestaan en eindigheid
zijn aardse termen…
Vlucht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
470 Ik zal je ontvangen met mijn ogen gesloten,
mijn kin omhoog, neus in de lucht.
Zelden heb ik zoveel genoten.
Op mijn lippen voel ik een zucht.
Tintelingen die mij aanstoten.
Ik ben getroffen door je vlucht.…
De geleefde dag
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
648 mijn hand raakt het kozijn
terwijl ik het ijzer beroer
duw buiten weg, weg van mij
die bedompte lucht
van een gesloten cel
waarmee ik avondrood voer
het is hopen op koelte
wanneer de dag is verdreven
en de stilte haar diepte zoekt
het geruis in mijn lijf
neemt tijd om te zweven.…
De kleinste letters
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
798 zij hebben allemaal
het script gelezen
weten hoe te delen
toch is er iets fout gegaan
bij het wisselen van decor
er zijn vreemden tussen de coulissen
die vechten om voeding
zoeken naar ruimte en lucht
op hun agressieve vlucht
er is geen samen meer
zij heersen in de chaos
als een diep invoelbaar zeer
balansen zijn uit evenwicht…
Wind
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
432 ik buig voor je
grillige grootsheid
je waait, zoals jij wilt
uit alle windrichtingen
je verkoelend briesje
laat mensen glimlachen
in de zomer
géen wolkje aan de lucht
je verwoestende kracht
jaagt een tsunami
over het land
laaiende vlammen
wakker jij aan
wat rest, is as
ongebonden ga jij
rond de aarde
jouw adem…
Oplevende natuur
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
496 Lucht bezwangerd van licht
in stralende ochtendkleuren
waar duister der nacht zwicht
tussen droom en dagelijks gebeuren.
Nevel over vergezicht tot wouden
parelen over velden van smaragd
landerijen die daglicht trouwden
zon als bruid die vriendelijk lacht.…
Arcadiasis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
400 luchten verwaaien onverdroten
zeeën reiken verder dan het oog
het vasteland blijft onverbroken
als baken onder de hemelboog
haar aderen zijn nooit versperd
het landschap is een open geest
dan uitbundig, dan weer introvert
maar nooit van zichzelf verweesd
het onthechte lichaam vraagt om
koelte of warmte, of wellicht beide
heling schuilt…
Bloemen in gebed
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
539 je kleumde kou
in luchtige zomerdracht
wij schuilden
voor het buiig blauw
een klein kapelletje
waar in het donker
warmte huisde
van vele kaarsjes
op het altaar
was maria neergezet
versierd met vaasjes
bloemen in gebed
stilte maande
ons tot rust met
vleugjes wierook
in de eeuwenoude lucht
in vervoering
zijn wij blijven staan…
In vreemde buitens
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
422 kom de laatste tijd
in vreemde buitens
waar bloemen hun hart
niet meer sluiten
dag en nacht
niet meer strijden
schemering vermijden
in het licht van samen zijn
vogels het vliegen
zijn verleerd
omdat zij zweven
in leven met lucht
eten uit de hand
in een land dat
geen contrasten kent
het geven is gewend
waar overvloed
ieder als…
Het water breekt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
474 uit schijnbaar klare lucht
rolt wind ineens omlaag
maakt herfstig stemmingen
met donderklap en regenvlaag
de oogst nog warm
van lange zomerzon
verschrikt en schikt
zich beurzig op de grond
gelijkmatigheid
verliest in mist
de strijd van donker licht
in aanloop naar de wintertijd
nog warmt de zon
met zomersheet
terwijl in het open…
Herfstochtend
gedicht
4.0 met 1 stemmen
10.330 Speer van de horizon die de zee en de lucht doorboort
ochtendzoenen op mijn borsten als opkomende zonnen
door alle wateren zul jij komen
alle oerwouden op alle wegen
in elke droom die ik me niet meer herinner
je handen die zichzelf onteigenen
en je lichaam dat zich stort in de gewonde herfst
Ochtendstralen verwarmen de kamer als
gouden eekhoorntjes…