8109 resultaten.
De zoveelste maal
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
836 Voor de zoveelste maal
is het weer oktober
Verliezen vogels hun stem
stoppen tijdelijk met zingen
Valt het blad als goud
uit de wijde jas
van de berk
in m´n achtertuin
Doet de zon heimelijk
en heeft regen plotse invallen
Voor de zoveelste maal
spreekt herfst ´n taal
waarin afscheid, weemoed
en herinneringen.…
Nieuwe kleuren gaan nooit stuk
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
613 de straten gaan verloren
bedekken zich in kleurig goud
laten tijd in herfst verkleuren
zoveel moois en toch
vertrouwd
ik staar naar buiten
kijk in jeugd en ideaal
kijk naar morgens die nog komen
die er zijn
in waar ik sta
alles voelt naar nieuw verlangen
ademloos verstopt geluk
in een tel
ontsnapt gevangen
nieuwe kleuren gaan nooit…
In het wit
netgedicht
3.6 met 21 stemmen
4.851 Slechts gehuld
in onschuld
sta ik voor je
vol vertrouwen
in wat komen gaat
want
onze levens
zullen zich vlechten
als boomtakken
die een koepel
vormen tegen regen
stormen weren
zon doorlaten
net als loof
zal ons bestaan
zich kleuren naar
seizoenen van leven
tot het laatste lege blad
door ons is beschreven…
de tijd rekt dagen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
577 de tijd rekt dagen
laat seizoenen op elkaar
van mijn jeugd naar ouddom rijken
zo grijs haar
de wind doet strijken
tot een stil verloren herfst gebaar
aanschouw ik jaren voor de kachel
vonken starend naar veel meer
vlammen die niet willen doven
die mij
nog in groei beloven
naar een zomers roodvol wederkeer…
Op wat er komen gaat
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
727 wind duwt
mijn problemen
zachtjes voort
het licht
blijft bij me
als ik loop
vooruit
op wat er
komen gaat
zonnestukken
zitten schaduw
achterna
vieren maan en
feest wij staan
alleen terwijl
de wereld gaat
in wind en zon
mijn zorg en
ik kom om
zon brandt mij
de aarde in
als nieuw begin
wind krijgt
vat op wat…
Kruisspin.
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
666 Ondersteboven zit je klaar
en wacht op prooi
geduldig daar,
het kruis je tooi
Wie vliegt straks
in jouw gespannen draad
geen vlieg of wesp
die jij versmaadt
maar sprinkhaan
is de favoriet
die heb je ’t liefst
spin? Is het niet?…
Dromen met open ogen.
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.731 Vissen duwend, spartelend
tegen de kant waar straks
de waterjuffers over het water
zoeven in de vroege avond
en de muggen zullen dansen
zie ik de kleuren
van dit heftig gebeuren onderwijl
proef ik de geuren van submerse planten
paars rank en prachtig
naast het midden van de vijver
hoger haast nog dan het huis
waar de reiger vroeg al stond…
Lente 2006
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
647 kinderen spelen
met jong verworven
idealen nog niet klaar
delen groeien tot meer wezen
blozen zonlicht in elkaar
een accordeon weerklinkt
laat de buren
muren breken
tot een tuin die voelen zingt
stemmig
zonder dat er
echt iets spreekt
of het moet de lente wezen
die de zomer in zich leegt
rustig zit ik in mezelf
te wachten…
Gespot
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
947 gedachten
waarin het kwaakconcert zacht klonk
dat hem zoveel voldoening schonk
zonder het eindeloze wachten
en midden op het ijsvlak daalt
een zwanenpaar uit grauwe lucht
luid snaterend in protesteren
voor het met opgestoken veren
waggelend het glad ontvlucht
dan verschijnt achter de pluimen
een wandelaar die blij verrast
de wondere natuur…
grauw grijs Scheveningen
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
1.254 klotsend beuken grijzige golven
op grauw betonnen pier
die ongenaakbaar
ongeroerd
volhardend wortels slaat
doorheen het water en het zand
in wetenschap
dat het tij wel weer zal keren
lijkt hij de enige
vandaag…
De oorsprong
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
648 De zon - haar stralen strak op zijn gericht
zodat zij komt tot leven
geen duisternis blijft onverlicht
het Licht is haar hergeven
De roos verheft zich boven 't gras
de mus begint te zingen
onbekend met hoe zij was
en hoe haar knoppen hingen
De symfonie der natuur begint
Hoor! Hoe zij op klanken zint
Nu de bron is opgedoken
Kijk!…
tegenstrooms
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
583 vissen
zwemmen niet
tegen de stroom in
ze zijn wijzer
geen enkel golfje zie je
bij vloed
anders dan de rest
zich bedenken
omkeren…
Met liefde vastgelegd
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
673 Goed bepaald
Natuur. Cultuur. Archeologie
Kobaltblauwe meren. Uitgestrekte woestijn
En besneeuwde bergen
Archeologische vindplaatsen
Verspreid over Iran.…
Vuren, daar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 Waar namen er niet meer toe doen
De Merwede stroomopwaarts wegvloeit in de Waal
Gras uit stenen groeit
Daar ontstaat
Vreemd genoeg
Alsof mensen wolven worden
Vrede in de waterlinie
Een fort dat nooit meer onder vuur ligt
Organisch
Zonder er iets tegen te doen…
Karakterbomen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
605 Karakterbomen tekenen het karakter
geven gave wortels aan de geest
hechten het hart aan de emoties
en al die tijd geschreven
denk ik dat je mij zal herkennen
in toon van gevleugelde dromen
ritme van jouw onbaatzuchtige ziel
tot groter groeien, wijs bemoeien
nodig jij onvolkomen lentedruilen
tot krachtigere adem, zuurstof vermogen
innerlijk…
Ardeense lente
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
453 wild opgestoten rotslagen
zijn teder toegedekt met mossige tapijten
rijzig afgetopt door slanke dennen
immer ongerept tot in de hemel
ingebed in een stenige schoot
wringt een woedende slang
zich schuimbekkend in bochten
zonder aflaat
een penetrant voertuig remt
juist op tijd
een ever zwijnt welhaast onopgemerkt
onder de onervaren…
De Lente..
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
8.041 Geweldig mooi is deze tijd,
Genieten van zoveel natuur.
Raak ik het besef van tijd weer kwijt.
Het is weer langer dag,
De zon die gaat weer schijnen,
Op mijn gezicht verschijnt een lach,
De donkere dagen die verdwijnen.
Het einde van de Winter is in zicht,
Het begin van de Lente is weer daar,
Genietend van al dat licht.…
Zo mooi zij
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
843 Zo bijzonder is zij niet
althans volgens haar
maar als ik haar beschrijf
in een winter te Heverlee
schudt zij de rood geverfde haren uit
rinkelt met ringen om haar middelvingers
De borsten in haar trui ajour
zich voortzetten zonder genade
door het spleetje van haar kin
Zij leest het nieuws voor
van de morgen in de ochtendkranten
zeeft…
Nachtvlinder
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
737 pantsers borgen de borst
waarop ik mijn mensenschedel draag
in stille vlucht
wanneer ik heil vind
in zwarte nachtschade
leeft mijn rijk in duisternis
vreest zoemvolk voor zijn ratings…
Dovenetel-date
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
487 vierkant sta je in het veld
tussen mierenzure makkers
als was je waarlijk een gelijke
in hun netelige strijd
jouw dreigen met een felle pijn
is toch niets dan pure schijn
zie je zacht fluwelen lippen
rode blosjes rond de nerven ook
en je geurt zo fijn
je wilt dit vast van mij niet weten
maar ik vind je echt
om op te eten
morgen…
De zwaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
493 Stilte vult de avondgloed.
Eind van de dag door zon gevoed.
Horizon van einder tot einder verguld.
Toekomst, die zich in het donker hult.
Over donker water een witte zwaan,
Zoals gedachten door ’t duister gaan.
Een schim die in het duister licht.
Een gedachte, zich naar de toekomst richt.
In al haar gratie, haar schoon bewust,
Zwemt zij…
Artemia Salina
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
885 De wereld was van louter water
de bodem trok en ook de maan
Je stelde voor om te overwinteren
ergens in een verre oceaan
om ons voor later te bewaren
als we uit elkaar zouden gaan…
De Winterkoning
netgedicht
4.6 met 25 stemmen
1.014 Wees niet een ongenode gast
wanneer de dagen stralend vertellen
dat ze nooit anders zijn geweest, maar lach
uitbundig, samen naar de zomer
daar stralen ze het meest.
De lente is duidelijk begonnen,
zijn maartse staart zal hij opsteken
want niet iedereen is het passend eens,
met te zingen ik ben de Winterkoning
toont hij zijn dwarse verenkleed…
Lente !
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
913 Ik hoor een merel fluiten in mijn tuin
Een lied van lente, zon en zin
Een prachtig beestje, zwart en bruin
Hij brengt er leven in
Na herfst en winter, afval, dood
Breekt leven weer onstuimig los
Eerst teer lichtgroen, daarna fel rood
Het kleine spul, een machtig bos
Ik leg mijn ogen in de zonnestralen
Laat los joh, laat het gaan
Geniet…
Lente
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
688 Languit op het grasperk
Jij en ik
Sprietjes grasgroen in je neus
Hoog boven ons
Filtert het jonge lover van de oude linde, ragfijn
Streepjes zonnegoud op je wang
Stralend
Zoals je naast me ligt
Nog steeds, na al die jaren
En ginds
Geduldig traag sluipend, dagenlang al
Sluipend traag
Geduldige kater vol krolsheid
Je kijkt me aan, één ogenblik…
O kom met mij in de lentenacht
poëzie
2.6 met 9 stemmen
2.148 De heuvel glimt in de maneschijn, -
daar hellen ons hoofden te saam, zo zacht
en gans de natuur zal ons eigen zijn.…
Kansloos
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
668 zwarte aarde onder mijn nagels
van het wroeten in de grond
tuinieren zou gelukkig maken
dus steek ik het onkruid uit
en tracht er vrolijk bij te fluiten
maar nog danst mijn deuntje niet
wortels wieden in de rijke klei
bevestigt wat mij steeds verdriet
dat het spruitje aan de onderkant
opgroeit met een schoffelangst…
Geluksgevoel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
551 Een vroege ochtend in mei.
De Belg sjokt voor de wagen.
Schaamt zich niet voor zijn winden.
Waarom zou hij ook.
De melkbussen rammelen.
Het onderstel piept en kreunt.
Een koeienvlaai.
Spetters van groene smurrie.
Kikkers kwaken 't hoogste woord.
Buitelende Kieviten
tegen een strakblauwe lucht.
In de verte blaft een hond.
Dit gevoel…
Verbond van wrede intenties
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
594 Een paar scherven blauwe eierschaal
hier en daar
aan de voet van de rooilijn
en de beukenschraag
herinneren me eraan
de dood
het treft me diep
weet ik dat ik
altijd een kind zal blijven
ingezwachteld ben ik
tot op de oppervlakte van mijn gezichtsveld
mensenkind
de boze natuur
met haar gruwelijke bedoelingen
waarom geen nest oude…
Druppel
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
873 Ik ben een druppel
op weg naar de
oceaan, langs
bochtige beekjes
vervolg ik mijn bestaan
vloei langs rivieren
vervolg mijn weg
eindpunt van
het leven
waar verdamping
mij doet overstijgen
word ik gevangen
in een wolk
overzie de beekjes,
rivieren tot oceanen
in hunkering
van mijn aardse leven…