Alle inzendingen over ver

8947 resultaten.

Sorteren op:

Het klaprooslied

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 579
Wie kent ze niet; de rand van akkers en beemden verft ze onvervaard met tederheid van kleur en dromen, ver weg van haat en nijd. Wie kent ze niet, de zo gedweeë die buigt en eert, maar toch niet slaafs zich onderwerpt aan wat er komt, zonder te breken, zonder schijn haar plaats kent en haar eigen tijd?…
Adeleyd18 juni 2011Lees meer >

Ars Poetica

netgedicht
4.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 572
gekärcherd tot op nul graden elk vers ontbladerd elk woord gevild de man slacht een schaap in één haal snijdt het mes het bloed bulkt – zo ook de dichter de kraagsteen stut niet meer de waterspuwer zwijgt geen weemoed, geen vergankelijkheid geen woekering, geen decorum geen meeuwen op het spantbeen restafval zucht niet restafval…
Stig Hansen9 september 2011Lees meer >

Leegte - ruimte

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 543
Weidse leegte boven me voor – achter – links - rechts vreet me op zuigt me leeg angst overheerst een boom zonder wortels de stam zweeft als de meeuw op het strand voor hij landt zich nestelt een bolletje veren op het zand kop in de wind staat hij stil roerloos verankerd zo licht zonder wortels ik schrijd de ruimte in wandelende…
Hans Nusink18 oktober 2011Lees meer >

Oude Meester ~ Voor Burry~

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 546
een oude meester doopt zijn penseel in het kleurrijke palet, waar hij verdieping mee aanbrengt op het vers gespannen doek even later is er 'n verdronken landschap geboren waar wolken traag overheen kruipen, de rivier buiten haar oevers treedt weten bomen zich staande te houden in het wassende water de gelijkenis sprekend, zo zacht…
LadyLove12 januari 2012Lees meer >

In het hart geplant

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 900
blijven gaan naar het onbekende nog onbereisde land op blote voeten de aarde groeten in het mulle zand het water vinden de stralende schelpen ze laten rusten op een hand zo bemoedigend tekent een vuurbal een blosje langs de einderrand als op vleugels van liefde wordt ver dichtbij gedragen tot een vergeten afstand de zee van…

De overzijde zien

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 606
het krioelen tasten en voelen kost weer te veel energie heb mijn vleugels uitgestoken zweef in stilte land in rust naar de grens van het bestaan gezocht ver van iedereen vandaan het enige geluid dat komen mocht was mijn eigen hartenklop nog leef ik bruist mijn bloed de overzijde zien doet me goed ben op mijn eigen wereld…

klik

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 466
’t was of de sombere nacht lichter leek te dragen vonken warm oversprongen toen twee eenzame sterren elkaar verlangend bestraalden ’t was of de zwoele nacht strooide met verse bloemen toen armen zich omsloten lippen elkaar beroerden wensen zich vervulden ’t was of de kortste nacht bijna eeuwig duurde maar toch voorbij was in een diepe…

Hij is er

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 779
Dus wees maar niet bang, want Hij zegt zelf, dat we ver boven de musjes staan – en van die kleinen ontsnapt er niet één aan zijn aandacht, zal er niet één ……verloren gaan! ---------------------------------- Voor mijn oud-collega maar voorál DIERBARE VRIEND ARNOLD…!…
Marijke Vos7 september 2012Lees meer >

Dronken sonnet

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 903
De avond wankelde om mij heen ik praatte en liep uiteen viel om mijn eigen as en wist hoe ver het was Blauw en groen waren de kleuren ik ging door kamers en deuren plots zag ik mij voor een spiegel staan rechtlopend ben ik weggegaan Zo kwam ik tot bedaren er was een trap zelfs de laatste stap Lukte en ik ging voorbij pilaren die nuchter…

Wie kon vermoeden

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 890
een zonovergoten dag verwarmt hen, die haar zo ontberen stilletjes ontluikt het vers groene landschap met roze en witte bloesems vlinders dansen om elkaar heen op de tinten van de wind wie kon vermoeden dat jij plots werd opgewacht door degenen die jou liefhebben aan de gene zijde als wel wij jou hier omringden met al…

Baai van Rapello (naar Nietzsche)

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 449
zomerlang heb ik gezongen minnestreelde liefde als be-leven woorden aan Zuiderwind gegeven weemoed ver verdrongen mijn longen vol gezogen met bossen en wild geurende weide de drang die me leidde naar volmaakt vertogen op mijn doelloos dolen dingen gekoesterd en beluisterd achter tonen van violen verscholen duizend namen heb ik gefluisterd…
Marcus Dehond19 september 2013Lees meer >

Zorgenkind

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 5.830
Nu zij aan tafel, herfst onder haar ogen, merk ik, ver weg van de leuning van de stoel van de man, dat ik plotseling liplezen kan. Ze zegt ik zal blij zijn de dag dat ik mijn ogen sluit en jij hebt dat zo gemaakt, lezen wij erachteraan de man en ik. Wij zeggen dat niet.…

Die de oorlog overleefden

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 580
met Je vriendin - Gewoon op de stoep In een waterig Oorlogszonnetje, Jij kijkt met Vrolijke kinderogen De toekomst in Terwijl je een Van je glazen Knikkers naar je Beste vriendinnetje Rolt - zij heeft De waanzin die oorlog Heet overleefd, net Als jouw blik met Knikkers van glas En leem Maar jij bent Verdwenen, ver…

Waterstaken

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 582
Onbewoond slingert het pad langs hoeves van weleer de mat ligt verwaterd niemand veegt voeten van ver komt het daglicht dat sporen snijdt in de waterspiegel kruinen verankeren dieper dan de wortels herfstbladeren brengen accenten aan in roemloos gestorven regen ik mis de branie van vroeger het kind in mij wil het beeld breken maar…
Kees Keizer28 februari 2014Lees meer >

Een vale winterlucht

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.594
Naar de tijd kijk ik de jaren gepasseerd tussen jou en mij Zoveel vreugde, warmte eeuwige liefde geproefd in stille verwondering ons ultieme levensgeluk omslaand in verpletterend verdriet door jouw snelle heengaan op deze verstikkende lentedag zie ik me hier nu staan verloren aan je graf met de herfst nog ver weg denk ik slechts…

Lichamelijke pijn

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 694
Het zou zo bijzonder zijn Leven zonder pijn De energie is ver te zoeken Ik vaal als vrouw oma en moeke Mijn gevoelens slingeren heen en weer Lichaam je doet mij zo zeer Ik wil mijn tranen niet laten gaan Maar emotioneel kan ik het niet meer aan Mijn keel zit dicht Ach, achter de horizon schijnt weer het vrolijke licht Daar denk ik…

het zoeken van mijn stem

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 598
huis, een stad ogen die kleuren wegspoelen het gedruppel van de wind er is geen zoeken meer en antwoorden kennen enkel een laatste regel in een mond zonder belofte maar hier hoor ik alles gaan het water dat geen morgen kent wolken, verzilt met de geur van zomer hier kan ik dromen, samenwonen met de golven in mijn hoofd hier kan ik ver-gaan…

Tussen piek en kruis

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.014
groen zijn zinnen woorden geuren vleugjes dennenboom strofen kleuren in licht onderscheid de kerstfeestdroom tussen piek en kruis huist nog de nostalgie van vroeger dagen ooit bracht een ster het licht van ver met vrede en het kind maar de stal is al lang opgeruimd herders met de schapen klaar kerst kan beginnen maar diep…
wil melker25 december 2014Lees meer >

natuur

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 483
met haar jong duizenden kilometers door de oceanen aflegt op weg naar voedsel en dat het jong het dan net niet redt en de moeder zoveel moeder zal teruggaan en opnieuw een jong dragen onze camera's zien dat terwijl we er niets aan doen natuurlijk niet maar walvis omarm ons want wij zijn op onze toeristenbootjes zo ver…

Dicht bij mezelf

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 479
ik heb in mijn leven nooit echte vleugels gekregen wilde het aardse ontstijgen om elders dicht bij mezelf te blijven ver weg van de heersende meerderheid met hun democratisch gelijk gelukkig kan ik ontkomen aan hun dwingende macht met mijn geesteskracht waarin ik leef en lach in de vrijheid van mijn zelfgekozen dromen geketend…

Diep

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 747
Ik wens dat ik even weg kon zijn Naar een plek ver weg van ellende en pijn Vol met verdriet diep van binnen trek ik een lach Met een beetje hoop verlang ik steeds naar een betere dag Weet niet hoelang ik het volhoud, het doet zo'n zeer Soms wil ik ermee stoppen en wil ik niet meer In mijn hart heb ik een wond waar ik voor vrees Dat het nooit…
Jonainah6 september 2015Lees meer >

Sinterklaasfeest

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.317
Het kinderfeest uit mijn jeugd moet er nu aan geloven Zwarte Piet bracht me zo veel vreugd dat vuur laat ik niet doven We moeten mee in iedere bocht ik laat dat niet gebeuren het is toch ver gezocht we moeten Zwarte Piet nu anders kleuren Zwart blijft zwart concessies doe ik niet ik roep het met heel mijn hart zwart blijft zwart bij mijn…
Elly Mans25 november 2015Lees meer >

vergetelheid

netgedicht
4.7 met 25 stemmen aantal keer bekeken 676
het is negen uur in de ochtend ik schrijf over de eeuwigheid mijn pen sleept langs woorden verzonken in de stilte ik wil geen eind forceren noch een gezicht onthullen dat ver teruggaat naar kinderjaren en enkel op een zwarte bladzijde wakker te krijgen is ergens moet er een land zijn een zacht land, een heel zacht land wie wil…

Witte bedjes - 'Het zieke kind'

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 615
Witte bedjes ver van huis. Voor het eigen bestwil naar het ziekenhuis. Voor een behandelen omwille van de amandelen. Of door een acuut alarm vanwege de blindedarm. Het steekt een kind zijn huis te moeten verlaten; door een operatie iets uit zijn lichaam in het ziekenhuis te moeten achterlaten.…

Andere nachten

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 527
Waarom klimt de maan ver van de hartstocht steeds weer tot triestheid neigend? Waarom treurt een wilg zoals die nimmer heeft gedaan, geknakt en gebogen dreigend? Het antwoord waarom is niet zomaar te geven, moeilijk verkrijgend. Het antwoord waarom hapert bij melk wit maanlicht in bittere tegenstrijd.…

In een vreemde lucht

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 436
ik voelde hoe de tijd verschoof hoorde paarden rook de geur van omgeploegde aarde in het schimmige voorbijgaan proefde ik hun angst en pijn zag de aftocht in het bloedige verslagen zijn vanuit mijn ooghoek werd het langzaam stil het zonlicht straalde helder als voorheen ik was moederziel alleen maar de sporen waren warm en vers…
wil melker20 augustus 2016Lees meer >

Chopin.

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 535
Dagje niets omhanden zo van niets moet en alles mag Pedalen los en de ver van mijn bed show imiterend Wat maakt het ook uit, who cares? Pyamadagje, der F.Chopin op gesmeten ook nog weggesmolten Voltreffer voor herhaling vatbaar Aanbeland in de Achtste Hemel.…

De stilte, ergens

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 512
Stil, er ruist een zachte wind door de kruinen Stil, een roep van ver laat zich horen Stil, hoor je de zee bruisen achter de duinen Stil, luister naar dat carillon in een toren Ergens zingt een vogel in de bomen Ergens klinkt een vrolijke kinderlach Ergens zit een paartje op een bank te dromen Ergens, zomaar op een mooie pinksterdag.…

Eenzaamheid

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 639
Eenzaamheid maakt van een gezond mens een wrak eenzaamheid maakt van een jongeman een ouwe zak eenzaamheid verandert een mooie vrouw in een kleurloos exemplaar eenzaamheid verandert een vers gebakje in een zure taart eenzaamheid is een zuigende modderpoel eenzaamheid is een hol leeg gevoel eenzaamheid keert je ziel binnenste buiten eenzaamheid…

Zand....

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 697
Hoe ver het oog reikt: een bak met zand niet ommuurd, geen strand Wel een zee van zand... door aanhouden van wind tot golfjes en golven gebracht Samengedromde dennen verdedigen zich uit alle macht tegen het stormlopen Zwarte vogels zetten zich schrap op oude takken ze lijken me bezopen Wennen...…