7913 resultaten.
Rome
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.134 Je kleuren gebonden
tegen de horizon
omdat nu niet wil
doordringen in je rustig ademen.
Huizen van warmte gesierd
door zon en bomen
zoals ik Augustus zie wonen
kijkend over de Tiber.
In jou, mijn Rome,
met je groots geheugen
in alle tijd, verleidelijk
gespreid over je zeven heuvels
leef ik even mee.…
als ik jou zie
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.903 als ik jou zie
voel ik mezelf
dan kaatst het beeld
door glazen deuren
ben dan rijk bedeeld
met jouw geur
en harte kleuren
als ik jou zie
verschuild kijkend
en toch
met vragende blik
dan weet ik
als vanzelf
geen woord zal klinken
maar een teder gevoel
zal in jou zinken
als ik jou zie
zoals je bent
en onzichtbaar
naar mij wenkt…
Mijn eerste stapjes...
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.295 Verloren stille straten…
In mijn herinneringen vallen gaten
wanneer ik wandelend
over het pad van mijn leven
op de juiste manier handelend
mijn leven kleur wilde geven.
Door schade en schande
werd ik wijs;
het spreekwoord altijd voorhanden;
het tastbare bewijs
in mijn geheugen
is dat de mensen deugen.…
zij is door groen gedekt
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
918 ik heb de lente
weer ontdekt
maar weet de plek
waar grond
geen bloemen gaf
zij is door groen gedekt
zon noch warmte
brengt bloei wel groei
in steeds ontluiken
moet ik echt wachten
tot de eerste bloem
zich ooit zal gaan ontsluiten
ik zie ze kleuren
om me heen
knoppen die me raken
wil geen groen alleen
maar juist de nectar
van…
hun maagdelijke vlucht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
645 zacht ruisen gedachten
hun maagdelijke vlucht
ontelbare kleuren
geuren de lucht
verwarmend geluk
want liefde is zon
op vleugels die strelen
in ogen die nooit gaan vervelen
zij spreken de taal
die we beiden verstaan
waarin onze passie
zich eindelijk laat gaan
ik wil je verwennen
in warmte van samen
zullen mijn handen je
eindelijk…
Le petit mal
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
1.412 gebrandschilderd
glas dat dagelijks licht
en suiker kleuren filtert
in mijn donker zicht
wentelt stof en glinstert
schuin omlaag naar
de stenen vloer sintert
zwart naast wit waar
mijn bewustzijn daalt
door het flapperen
van lange gewaden
met hun wervel
en rokken ruisen
mijn tijd vervliegt
in het stofspel dat volgt
de stilte heerst
tot…
mijn mooiste droom
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
2.063 aan het eind van regenbogen
aanschouw je de mooiste dromen
gevoelens vol kleur
de weg naar je hart
nevels van liefde
omhul me zacht
leid me naar dromen
die niet verdwalen
op het pad van geluk
door rozen omgeven
vogels in hun lied
zon na zachte regen
niemand in verdriet
bereik ik mijn mooiste droom
aan het eind van regenbogen
waar…
Slapeloos
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.015 De nacht verdicht,
de kleur is zwart .
Geen enkel zicht,
de duisternis tart .
Geen wind die fluistert,
de nacht is kil .
Hoe je ook luistert,
het blijft ijzig stil .
Je proeft het zout,
van de zee verderop .
De nacht is koud,
het tij komt op .
De dag is daar,
de horizon verlicht .
De nacht is klaar,
veeg nu je tranen.…
glasscherven
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
2.131 haar gronden en haar stammen
een massagraf van scherven
die languit in het bos
verder liggen te sterven
de kleinste vonk
die de zon onnadenkend
aan onze hemel verliest
schieten ze tot een vlammenleger
dat de tedere kleuren
en al wat de bloemen geuren
in zijn hete armen wurgt
het landschap smelt weg
in een bloedbad van asse…
in het mozaik van ons bestaan
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
900 hoelang
zal het nog
morgen zijn
als vandaag
de hunkering
naar toekomst
niet te dragen is
als ik je mis
omdat de tijd
jou buiten zet
en mij belet
je lief te hebben
de dag te eten
uit Gods hand
gedachten
kiezen grond
om op te groeien
woorden boeien
en ze kleuren
kale stenen met
de hitte van de dag
ze passen
in het…
herfst
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
839 als straks het groen gaat kleuren
de lucht wordt grijs en grauw
bossen sterk gaan geuren
's morgens is er dauw
de dagen worden korter
nachten zwart en lang
het hout dat ligt, verdort er
zo mooi, toch word ik bang
een wonderlijke tijd
bomen die zich ontkleden
er ontstaat een bladtapijt
dat ritselt en sterk geurt
de zomer is verleden
gestorven…
Storm
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
823 Kleuren op tilt -als een dans in een feestjurk,
jacht op de liefde door levensblij kind -
vallen na werveling neer op het grasveld,
juist op de plek waar het spel net begon.
De regen plenst, maakt eind aan ’t dolle feest,
verzopen baljurk rest als lege luchtballon.…
je gaf niets bloot
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
953 ik zag je kleuren in koraal
langs metershoge riffen
groen ging over in topaal
dat donkerde in kliffen
ik dook en voelde
kartels langs de rots
je gaf niets bloot
in stof vond ik je trots
een school van meer
dan duizend vissen
die dansten op muziek
alleen wij het publiek
ik joeg ze achterna
en dook de afgrond in
voelde hoe je me…
je adert in marmer
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.066 je adert in marmer
jouw lijnen verfijnen
is eeuwenoud kunst en
maakt de polijster niet armer
ze breken je leven
uit steen halen kleur
uit je groei en het bloed
dat je eens hebt gegeven
ze schuren je ziel
en lossen emoties
verkwanselen je geest
voor hun eigen negoties
maar ik voel je huid
op de dorische zuil
zie het verloop van…
Winterslaap
gedicht
4.2 met 89 stemmen
15.543 Oktober sombert aan mijn deur
met windstille mistige dagen
herinnert me met heftige vlagen
dat alles van nu af verandert van kleur.
Steeds troostelozer biedt de dag -
terwijl ik mij met knusheid wapen
maar me toch langzaam in voel slapen -
een uitweg naar het zelfbeklag.…
Heel mijn hart
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.802 Er was eens, ja een sprookje
realiteit haalde echter snel
in wat er in zat
het verleden te aanwezig en heden
zijn er blikken zonder blozen
veel te leeg, steeds riep hij
heel mijn hart zal ik je geven
gekregen mooie woorden, en zij brak
't verstand ten einde leven
hopeloos ongewild. haar gevoel
weer zuiver voeden en te kleuren
wit gevuld…
Mijn Opa
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
995 hij struint strompelend
langs de haven, snuift diep de
geuren in van touw, teer en vis
hij ziet hoe grillig,
met de kleur van parelmoer,
de olie glanst op het water
hij verschuift zijn pruimtabak
van linker- naar rechterwang,
en proeft de bittere smaak
hij denkt aan alle vrouwen
die hij heeft bemind,
in verre, uitdagende havens…
Zo subtiel
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
733 je slankte je hand
zo subtiel dat
jouw vingers mij raakten
was bij je in seconden
minuten en uren het kon
mij niet lang genoeg duren
wist je alleen raapte
overal sporen maar voelde
dat aandacht jou niet zou storen
jij koos voor
de dag waarop onze bloem
het wildst wilde bloeien
de kleur en de geur
herkenden we later in zaken…
Vleugels nog gespreid
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
864 jij was de vlinder
ik het net
wist je kleuren
later pas de geuren
waar jij op viel in
het zomers bloemenbed
heb je niet gevangen
jij streek neer
rustte en bleef hangen
vleugels nog gespreid
de warmte van de zon
kon je toen langzaam kwijt
jouw toekomst
vraagt geen net
en grote mazen
jouw vrijheid kan
en mag gewoon
op liefde azen…
dat vlechten hechten was
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
764 de matjes die we vlechten
met draadjes van elkaar
de kleuren die wij kiezen,
ze zijn nog lang niet klaar
het patroon in onze ogen
is een harmonie van twee
we vlechten aan de toekomst
nemen zo verleden mee
wat draadjes zijn gevallen
verkleurd nog niet gebruikt
deeltjes uit ons leven
een kans misschien verbruid
die draadjes zijn herinnering…
Schilderen met woorden voor jou
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.177 En mijn droom zal worden
Tot een beeld vol kleur
En zelden zag men de woorden sierlijker dansen
Dan op het ritme van mijn rijm.…
in het groen verval
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
733 ik zie je kleuren in
het groen verval tot geel
en rood weer rijpen
je vruchten heb ik
kunnen grijpen in
het zachte bladerbal
jij was vooral
het lentense begin
de warmte van een zomer
ik koester je
als dromer maar
weet dat winter komt
de tijd van rust
waarin het voorjaar
binnen groeit en bloeit
ik feest met jou…
jouw koolstof brandt weer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
791 ik zie de schetsen
van je hand
jouw koolstof brandt
weer in verwisselbare lijnen
je verblaast het stof
en scherpe contouren
laten je hart weer in
het zichtbare verschijnen
zacht in pastel
ben je gaan kleuren
voorzichtigheid in rozerood
toenal proefde ik je geuren
je beeld komt op uit
onverwerkte contrasten
herboren laat jij je…
woont in de stilte
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.082 ik haal je zerk
niet om
jij rust in vrede
maar spookt nog steeds
in mijn gebeden
woont in de stilte
van mijn lijf
woorden zijn er
nooit gesproken
tijdens jouw verblijf
ik wilde graag
de kleur en
fine fleur van leven
die jij aan anderen
wel wist mee te geven
zelfs in je afscheid
is die afstand er gebleven
maar in het beven…
Sluipdagen
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.284 In stille haat tegen jezelf
ging de wereld ten onder
geen kleur tekende nog
jouw bestaan alleen
brede zwarte kloven
je ziet een beeld
als enkeldun
ben je breekbaar
maar de spiegelgestalte
houdt je handen niet vast
schreeuwend alle woorden
beefde je hart
bijna tartte je
de levensgeest
sproeide hij zijn adem
toch omwille van het stijgen…
vrouwelijk
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
2.540 geen vrouw ontsnapt aan mijn blik
noch ontgaat deze aan mij zelve
zij doorstroomt mijn lijfelijk ik
gestut door ziele gewelven
meegesleurd in onaantastbare krachten
doet zij mij vaak verscheuren
zo sterk in mij en in gedachten
het geeft mij haast onmogelijke kleuren
geaard in dit wezen, met gedreven passie
zoek ik mijn weg waar bandeloosheid…
Gedicht voor alle elitaire snobs in Nederland
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
886 We moeten de woorden platslaan
de zinnen in stukken hakken
de wilde gedachten ketenen
de kleuren in betonijzer vlechten.…
Verstoppertje
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
822 Misschien mag ik met poppen dollen
of kleuren kladden op papier
naar buiten voor het speelkwartier
met in mijn hand twee krentenbollen
Misschien lach ik wel om de regen
die vrolijk spettert in een sloot
en voer aan eendjes stukjes brood
die ik van moeder heb gekregen
Misschien vind ik mezelf verdwaald
in levensechte dromen
waar jaren…
Wij oogstten volrijp
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
858 hoorde je kleuren
voelde fluweelzacht
ogen gesloten
hoe je geuren
zich over me bogen
je penseelde
het groen van de lente
hyacinthe naar mij
krokuste blauw en
de sneeuw smolt erbij
streelde het doek
en zomerde zacht
in zonrijke dagen
met een loomheid die
de tijd deed vertragen
wij oogstten volrijp
herfstten ons leven
droogden…
Niet te stelpen
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
648 Niet te stelpen is de lente
in haar bloeien, geur en kleur;
ook al moet ze later komen,
ze komt aan met goed humeur
en ze doet mijn hart weer zingen,
juichen, danken, luid en licht.…