5922 resultaten.
Dichtbij
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.287 O, God, wij zijn zo vaak ver van U weg
Wij voelen Uw nabijheid soms niet meer
En verliezen U uit het oog, keer op keer
Kunnen met onszelf niet meer overweg.
Heer U kent ons, U weet wie we zijn
U kent onze gevoelens van eenzaamheid
U ziet onze zorgen en onze onzekerheid
Daarom vragen wij, wil dichtbij ons zijn.…
Onbaatzuchtig
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
575 gedicht, zie
ik, dat de onvermijdelijk kim, zich
al bij de uitgang heeft gepost,
een wachter, die het koud laat,
wanneer ik mijn post verlaat, en
van het talmen wordt verlost, staat
in onbaatzuchtigheid voor ieder klaar,
zijn taak is niet te kunnen kiezen, en
voor hem slechts een bijkomstigheid,
hoe en in welke tijd mijn aansluiting
zal verliezen…
De verte afstand wordt
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
568 ik kan je niet bekijken
je met niemand vergelijken
maar hoor je stem in het ruisen
van de branding in je tekst
kom mee naar zee
waar ik mezelf verliezen kan
de verte afstand wordt en
ik je namen schrijf met zand
kus je lippen in het zout
van samen drogen
opgetogen in het waterspel
de golven breken veel te snel
we dromen zon en kleden…
Buurtgenoten
gedicht
4.2 met 27 stemmen
6.688 Wie had kunnen voorzien dat de Amerikanen
uitgerekend déze oorlog zouden verliezen?
De Iraniër op de hoek leert zijn
vierjarige dochter schaken. Volgens hem
is zij een wonderkind. De Iraniër, brildragend, is klein
en eigenwijs. Zijn vrouw wil al jaren van hem scheiden.…
Omwegen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
505 Het pad in de tuin liep dood
zelf zou ik het zo willen kiezen,
om uit alle omwegen niets te
verliezen, ik denk, we komen
elkaar toch wel ergens tegen, een
willekeurige kringloop niet van
gevaar ontbloot, ik tors het kruid
van blanco zerken, deemoedig
in het mos waar de bewijzering
staat, in het voorspelde rood der rozen,
wat knelde…
Een kunstenaar zijn onvermogen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
509 Liefhebben om weer te verliezen.
Hij droomt het donker in de nacht,
en danst de zomer in het schuim.
Een groot onvermogen,
een grote kracht.…
komt goed
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.122 Maar het maakt allemaal niks uit
de woorden vallen rechtvooruit
op vol vertrouwen kunnen wij zeggen
niks te verliezen
gewoon door gaan met rennen
en dan lief
komt het goed.…
verzonnen tijd
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
642 leggen als een koepel
bovenop wind
zwarte kiezels
die spiegels breken, onveranderd
in het midden van een zin
mag ik luisteren
naar je wereld of een enkel boomblad
dat neervalt naast de dag
de dag waarin je zei
dat je gelukkig was
en hoe verrukkelijk het zou zijn voor de boom
om zijn trage tijd te tonen, zonder richting
te verliezen…
Bruidsbed,
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
578 Uit de penselen van de tijd
vloeide ganzenveren, daarmee
probeert het tij te keren, op
het kussen schildert ze de
idealen, het emaillen ijzer van
de bioklok toont de barsten,
worden wijzer,de haren grijzer,
verliezen hun betekenis, uit
de poriën van herinneringen
drupt een milde beek, de bron
verheven tot een ware kunst,
waaraan een…
Enkels van integerheid
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
545 Gunt zichzelf en mij een ruime adem en
als deze niet meer bekwaam wordt en moet
verliezen, de plaats en tijdstip van de dood,
- dat voorrecht - te kiezen in waardigheid .…
Dichtbij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 O, God, wij zijn zo vaak ver van U weg
Wij voelen Uw nabijheid soms niet meer
En verliezen U uit het oog, keer op keer
Kunnen met onszelf niet meer overweg.
Heer U kent ons, U weet wie we zijn
U kent onze gevoelens van eenzaamheid
U ziet onze zorgen en onze onzekerheid
Daarom vragen wij, wil dichtbij ons zijn.…
KOMEN WE ER SAMEN UIT?
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
544 dus kan je alleen maar winnen
door met verliezen te beginnen
als je pijn, boosheis, verlies doorstaat
zal je zien, dat alles veel beter gaat
dus niet ondanks de pijn,
maar dankzij de pijn
heb je ervaren, heb je geleerd
er is iets in je wezen opgeveerd
een ontdekkingsreis door je leven
zal je de volmaakte zielenrust geven
je moet nooit…
Oceaanspectrum
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
557 kon ik mezelf maar bevolken zonder mensen
of adem te verliezen in een tekstloos rondeel
kon ik maar ontwaken zonder grenzen
daarvoor hebben alle dagen woorden teveel
het lijkt dat de overvloed die ik ooit bezat
al lang is vervlogen met alle winden mee
de wind opent deuren naar het zwarte gat
dat verschijnt aan ons geestesoog gedwee
aan de…
Wat, als liefde jou ten dans vraagt?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
633 Waar liefde tussen beiden komt
in een enorm gevecht
Raakt het woord ineens verstomd
wordt de strijd beslecht
Rellen om onenigheid
verliezen negatieve kracht
Het is voorgoed verleden tijd
wat ieder voor zichzelf zo had bedacht
Wat er ook speelt
tussen gedachten en gevoel
Ook in een mens zelf
maakt liefde een eind aan dat gewoel
Dus…
2-1 & 1-2
gedicht
4.2 met 9 stemmen
10.092 Twee-een verliezen of met 2-1 winnen:
ontgoocheling of een uitzinnig feest.
Je kunt er maar het best niet aan beginnen,
dan is je leven wel zo kalm geweest.
Ik vond het jammer dat wij toen niet wonnen,
want winnen is het doel van elke sport.
Maar anderzijds is voetbal meer dan verzonnen:
geen mens die er veel menslijker door wordt.…
Alles heeft een reden
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
614 Elk gevoel heeft een tegengevoel
Het komt allemaal met een doel
Alles in het leven heeft een reden
Of door ons zelf of door een ander gegeven
Maar alles gebeurt met een rede
Om ons een les in het leven te geven
Goede dingen en slechte dingen op ons pad door het lot gegeven
Om ons te vormen in het leven
Vrienden die we uit het oog verliezen…
Wie goed doet die goed ontmoet
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.137 als je iedereen zal wantrouwen
Vertrouwen moet je verdienen
Respect moet je houden
Wie goed doet die goed ontmoet
Het leven is geven, het leven is nemen
Het leven is respect en liefde geven
Maar wel aan de juiste mensen in
Het leven
Die kom je niet zo maar tegen
Mensen liegen, mensen bedriegen
Die mensen kan je beter uit je leven verliezen…
de armen van mijn vader
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
645 zijne
dan;
het onwaarschijnlijke wit
het wit van de huid onder zijn hemd
die nooit de zon zag en geen haar had
onbekende zachtheid, opgloeiend melkachtig
licht vlees, als kindervlees
die bepaalde warmte, niet heet, nooit koud
zachter was er niet, bestond niet, kon niet nooit
je kon
je er in verliezen…
SPEL VAN TIJDEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
522 Soms mag het druk beramende heden
zichzelf verliezen, afwachten _ lui en loom,
is dan toeven onder een pruimenboom
vol zoete vruchten; schaduw koelt tevreden.
Binnen de wortels huist het verleden,
verschijnt telkens als een springbron van stoom:
door het lover ruist een natte luchtstroom,
herinnert aan eens genoten, geleden...…
DE DOMINOSTENEN
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
599 Het geluid van de stilte
wordt versterkt door het vallen
van de dominostenen
ze gaan allen in dezelfde richting
zo zijn wij gevangen in het lijden
waarom worden zovelen gepest
vermorzeld in de spelonken van de ziel
in een vergiet kan men zich verliezen
En toch is het leven spannend
alleen gevangen met je lichaam,
maar niet met je ziel…
Tennis
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
704 Een game, set of voordeel
De tenniskleding was van oudsher wit
Maar tegenwoordig speelt men ook in kleur, niemand die er mee zit
Australian open, Roland Garros en Wimbledon
Weet nog wie er afgelopen jaar won
Maar ook recreatieve spelers zijn er genoeg
Elke week weer een leuk tennispotje voor de boeg
Competitiespelers jong en oud
Verliezen…
Kleine Mensjes
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
702 Zij kunnen zich nog
In zichzelf verliezen. Dromen
Dat zij op de wereld belangrijk
Zijn, om hun ego gevangen tussen
Groot en klein.
Kleine mensjes zoeken hun weg tussen
Stout en fout. Zij zwijgen voor zilver
En Spreken voor goud. Dromen dat
Morgen hen nog niet dreigen kan, omdat
Zij gevangen zijn tussen vrouw en man.…
Wijsheid uit het oosten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
499 Ik wist dat ik geen tijd meer mocht verliezen
en kon slechts die weg naar het oosten kiezen.
Bij het fluisteren van de nacht
zag ik als een blinde ziende zo onverwacht
dat de wijsheid zich aan mij openbaarde in
het oosten. Ik wist mij geborgen en bemind
door de naakte waarheid van dat kribbekind.…
Ravel.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
626 Handen zich verliezend en het helaas hopeloos ongenaakbaar
Cadans meeslepend heftig onweerstaanbaar, vlam ontembaar.
Zijden bloesje ten gronde en verbeelding pedalen los
Bolero dansend en cadansend langzaam tergend tot, rokken los!…
Je bent wat je eet
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
604 Smaakt het smakkend
of zonder veel tijd te verliezen;
wel gemanierd op de wijze zoals
jezelf wenst dat het voedsel aan
de binnenkant belandt?…
Vrij zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 Als we vrij zijn
betekent dit niet alleen
niet gebonden zijn
nee vrij zijn is
niet willen hoeven of moeten kiezen
zelf wel of niet beslissen mogen
omdat je niets hebt
helemaal niets om te verliezen
dat is vrij
vrij om lief te hebben
desnoods in gepaste stilte
als die ander gebonden is
en jij vrij
dat is vrij
het staat je vrij…
Vroeg Amsterdam
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
576 Ver gedruis van ontwakend verkeer,
een vroege tram die de remise verlaat,
donkere huizen in nog stille straten,
gevels die zich in de verte verliezen
in de ochtendnevel die daar nog hangt.…
De poort
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 Wanneer een angstig mens,
alles te verliezen heeft,
opent zich een enge poort.
Eindelijk vallen de schellen,
van zijn betraande ogen.
De toekomst blijkt een illusie.
Het verleden is moe gestorven.
Vredesduiven vliegen af en aan.
Vannacht zijn onze laffe angsten,
in de aanblik van onze open ogen,
lafhartig op de vlucht gegaan.…
Mijn morgenstond?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
381 mijn engel danst
op de toppen
van de golven
en van haar kunnen,
stapt moeiteloos
over mijn baren tot
op het gebied waar
we waren gestrand
mijn danseres wiegt
op beide spitsen
van haar benen,
hoog opgeheven
tot op het punt
waarin mijn fantasie
buiten mijn
verbeelding stapt
Ik wil ontwaken,
maar dan zal zij
de balans verliezen…
Melancholie?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
443 Huivert de schaduw van een
kaars waarvan de hoop blijft
branden, symboliek van de
vertraagde werkelijkheid,
waarvan niet te winnen of te
verliezen valt, plukt de zoetste
vrucht uit de bron van
acceptatie in een herwonnen
stilte, voer voor psychologen,
maar het blijft wrang en zuur,
ik vlucht weer in mijn mooiste uur.…