5042 resultaten.
de sterke plant
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.011 Ik geef het water, niet een plens, maar voorzichtig
en maak de aarde een beetje los.
Ik haal het onkruid rondom het beginnende plantje weg,
ik zorg dat de zon het niet verschroeit
en dat de kinderen het niet kunnen vertrappen.
Het sprietje groeit uit tot een prachtige plant.…
Ga nu maar zachtjes voort
hartenkreet
2.9 met 15 stemmen
1.691 Ik laat je los nu, liefste mama.
Dit doet vreselijk veel pijn.
Maar jij en ik moeten nu voort.
Ik met mijn leven en jij verdwijnt achter de hemelpoort.
Jij begint nu aan een volgend hoofdstuk
En ik wil komaf maken met dit verstikkende verdriet.
Een loodzware opdracht, we zien wel of het lukt.…
Hjemve
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.475 mijn chalcedoon verloor ik jou
Op straat
Nu is de herfst begonnen
Mijn hart hardnekkig zwaar bewolkt
Regenbuien schuilen niet meer voor zichzelf
Laten onbeschaamd de zielen vallen
De mijne klettert op de straat erbij
't Is koud in huis, nu zonder jou
Zeg uit pure armoe
Al mijn planten goeiemorgen
Omdat de stilte bij het opstaan
Zo eind'loos…
kamikaze
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
752 verbrandt
trappen is gas geven
een gat in de dag heb ik nodig
om het prut uit de ooghoek te wrijven
om de koorts van mij af te spoelen
maar dan kraak ik mijn wervels
en recht mijn rug
ik hoor de krassende stem
stokken in de krop van de kraai
hij rust op de hanebalk
een verre onheilsbode
ik kijk omhoog over mijn schouder
handen los…
Rue Neuve
gedicht
2.3 met 189 stemmen
53.827 speelt muziek
wie heeft hem daar neergezet
veel te dicht bij de Peruvianen
een half orkest verkleed als net echt
zo zien we hen graag
met de panfluit in kleedjes
er rent een kind weg
de wafelbakker gilt
les voleurs winkelen ook
de straat begint te deinen
straks kantelen we nog
de rijen snoeren dicht
mijn schoenveter zit los…
Liefde in gebed
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.890 lijf, warm en hard
een blinddoek, woorden, zoet geil en zacht
Geef me een hand van lief streel en straf
een oog van herkenning een sensuele kracht
Geef me boeien en sla met een zweep
neem me overal en neem me steeds meer
Geef me passie het ultieme van zijn
neem de tijd en bespeel mij met je veer
Geef me hartstochtelijk genot, laat me los…
je stierf toen je geboren werd...
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.209 Het is de wind
die fluistert naar de bomen
dat jij, m’n lieve, lieve kind
mag gaan zo als je bent gekomen
Het is de wind
die, ademloos,
jou zachtjes weg zal dragen,
dus laat maar los,
m’n lieve kind
en adem, met de wind...…
Socialisme
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
693 Aanstormend door mij nimmer gehoord
komen doden gedachten wreed vermoord
klinken hol en leeg mijn klanken van heden
bekende terreinen op de tast betreden
Glijden zinnen gespiegeld glad in alle vormen
om warrig zoekende hun rode draad los te tornen
Verwachtingen laat in tijd steeds voorbij te staren
misgrijpend zoekende ondergane levens jaren…
Mijn droomwereld
hartenkreet
3.8 met 30 stemmen
3.776 Ik heb geen zorgen meer en fantaseer erop los.
Doe dingen die ik nooit zou durven
en ontmoet mensen hier ver vandaan.
In mijn dromen kan alles gebeuren,
of het nou bewust is of niet.
Feiten doen er niet toe
en je fantasie heeft de vrije loop.
Door mijn dromen verheug ik mij op de slaap,
de hele dag door bedenk ik wat nieuws.…
vrij van je eiland
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
832 vertrouwen in jou
weg van het eiland
dat veiligheid bood
je liefdevol
in zijn armen sloot
het gevoel gaf
te leven in een wereld
die goed voor je was
je bent klaar
met die spinsels
dat kleine vertrouwde
blijf je behouden
maar de horizon wenkt
in zeeën van liefde
die wachten op golven
volop beroering
door jouw nieuwe passie
los…
het onderdekse broeit
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
802 emoties trekken
spanning aan
het onderdekse broeit
een felle flits nog
traag de donderslag
bij heldere hemel
muiterij breekt los
matrozen pakken macht
gezag verdwijnt
met stuur en kapitein
de scheepsrol is nu omgekeerd
zeilen bollen vaart zet aan
de nieuwe richting
zal het scheepje
voor de wind doen gaan…
ontwapende soldaat
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.252 armen van de vijand drijft
voorbij de uren vol glorie
het bespieden van de ander
het wachten op wat actie
en een blinkend streepje lint
na het schrijven van geschiedenis
mag hij eenzaam kwijnen
beurs van zijn attente bewakers
en weemoedig in het duister
het beeld van vrouw en kind oproepen
ergens in Verrewegland waar
zelfs de hond nog los…
ik blijf bij jou
hartenkreet
2.5 met 19 stemmen
1.920 Neem hem vast, grijp hem vast en
laat hem niet meer los.
Samen dragen we wat voor jou
alleen te zwaar zou kunnen zijn.
En ontmoeten we elkaar
op weg naar huis, naar het onbekende.…
Gedorst
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.582 Ik kan alleen maar langs
een tere strohalm naar je
kijken, wat zou later blijken,
strijken wind en regen kalm
over gemaaide akkers, in
verlangen naar een verborgen
dorst, verloren tranen drijven
op de vijver, wolken jagen
op elkaar in zachte onuitgesproken
woorden en zullen gezamenlijk
de kim bereiken, geschoren aren
los verspreid…
Huilen met de wolven
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
685 versnapering of lekkernij
staat mij nog even droevig na te staren
gaat dan zijn slaapplaats in op mijn gebaren
en de hele nacht is hij geluidsvrij
‘s morgens wacht hij in zijn ren op de baas
zit als zielig hoopje in een hoekje
springt van dolle vreugd hoogop tegen ‘t gaas
als beloning krijgt hij dan een koekje
maar bij volle maan breken de remmen los…
moedeloos
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
2.546 denken aan
weer een verzoening
wetend dat ook
die mis loopt
niet zal gaan
zoals je hoopt
soms is °houden van°
niet genoeg
de taal en andere cultuur
werkt slopend op den duur
dan is het kiezen tussen
hart en verstand
die lopen vaak hand in hand
maken ook ruzie
net als wij
mijn hart zegt
ik hou van je
mijn verstand zegt
ik laat je los…
Haar verraden hart
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
564 ingehouden ritmes
van majeur naar mineur
en terug
benam het haar de adem
alsof haar hart verstild in witte boezem
van ijs en sneeuw
niet meer rood kloppend
wachtte op de verlossing
van de lente
een hart dat wachtte op de
verlossing
van de ware liefde
het maakte haar bang
haar hart een verraden hart
zo bang te worden bevrijd
ze liet los…
Het pad der liefde
hartenkreet
2.0 met 7 stemmen
4.521 Het pad der liefde gaat niet over rozen
Maar voor jullie geldt dat wel
Nog even los van de uiterlijke pracht en praal van deze dag
zijn jullie een stel dat innerlijk weet wat liefde is
Weinigen is het gegeven over rozenblaadjes te lopen
Het is normaal slechts weggelegd voor koningen en koninginnen
Maar Miriam en Arjo, het is ook voor júllie…
over en uit
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
822 waardig beleven
de rest van de tijd
ach ja
de oneindigheid
waarin wij praten
verlaten
zingt de kade
het pad waar bomen praten
waar lucht langzaam aan
donkere wolken toelaat
het gaat nooit meer
weg
en op weg
op naar de deuren die open
zijn gegaan
voor even zag ik die gang
waarin ik de waarheid zag
staan
de staart van de hagedis
laat los…
een nieuw begin
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
3.173 Vandaag gaat alles anders lopen
Een nieuwe stap die wordt gezet
Geestverruimend, nieuw en open
Niets wat me nog belet
’t Zal me heel wat moeite kosten
Om de ene stap te gaan
Maar ik hoop dat ’t me zal helpen
Los te laten, weer in de wereld staan
Jaren heb ik het verdrongen
In een web van veel verdriet
Dit gaat nu met rasse sprongen
Terug…
keizersnede
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
716 engagement
- oh / cycloon van kolder
culminerend in
glorieus capitonnerende apotheose -
een paranormale non-verbale communicatiestrategie
die wordt gehonoreerd
met een universeel gesponsorde onontkoombaarheidverklaring
Christus te paard
Mohammed in bad
en Boeddha ter ziele
ergo
in weer en wil van terreur
leeft hij er op los…
Carnaval of Gayparade?
netgedicht
2.1 met 11 stemmen
1.005 vaar – of voertuig van extase
op het hoofd of narrenkap,
een excentrieke verendracht,
melancholieke uit de hand
gelopen grap, bespeelt door
een vergulde blaaskapel,
gesmede geaardheid in
verbinding van cultuur, met
de schijn van korte duur, wordt
de kult als torso op het lijf
geschreven, maakt het ritueel
de éne introvert, het andere los…
Verbloeming
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
704 Tuin bloemt in het hoofd,
verlangen schiet uit moedergrond,
vlinder streeft met gemak, een
schaduwrijke winter overleefd,
geen hinder van gestreden strijd,
beken zoeken bedenktijd,
slagaders van uitgeslepen vlijt
om erosie te verschragen in het
losse zand en tegenlicht van
nooit gestelde vragen, de weg
haar bestemming kiest,
ontluistert…
profiel
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
594 Dan vraag ik me af hoeveel levens ik al geleefd heb"
misschien ben ik dronken
door de leugen van het leven
misschien ook niet
misschien zal ik het verzonnen deel
van uw waarheid worden, gelijk een vloot
van vlinders aan een denkbeeldige hemel
of een losse lijn
in een langere gedachte waar geschrei weerklinkt
om het loodbloedend…
Zo groen
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
1.166 Kom toe kus mij - zei jij guitig
lippentuitend van de kant
waar ik verlegen naar je keek
jouw lippen zacht liet zegevieren
ik jouw ademen kon voelen
losse knoopjes wat liet vieren
want een sprookje is nooit weg - dacht ik
al was het wel genant
dat jij met sprongen vanuit stand
mij naderhand nog wou plezieren
als een kunstje voor ons al…
Verliefdheid blijft
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
740 Zij komt in de avond met de maan
een gebogen lijn van licht
het hartenbeest, de hartenvrouw
In de morgen maakt zij zich los
uit de armen van de slaap
wijfelt tot ik haar wakker kus
haar ogen glinsteren me tegemoet
Op de vraag welke zij verkiest
aarzelt zij even: de soorten
schikken zich in haar hoofd,
haar keuze valt…
ONBESCHAAFD CULTUURLEVEN
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
611 Loom stappend _ kijkt de landloper
over een wijd verlaten meer
onder
dichte donkergrijze stapelwolken
die één felle zonnestrook omsluiten
gelijk
losse diepgeplooide nijlpaardenhuid
met GAPENDE SPEERWOND
reeds half genezen
witgloeiend schoongebrand
stil BEZWEREND...…
OERSTEM
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
564 Of los zwevende ritmiek?
Nog zingt de oude, onbedorven toon.…
Droom-vlucht
netgedicht
4.7 met 32 stemmen
828 Een droomvlucht terug
naar dagen die eens
oneindig voor mij lagen
bracht een glimlach
en geluk kwam mij
dansend tegemoet
een witte veer
dwarrelde langzaam neer
als stille engelen-groet
en tekende vleugels
op schelpen uit de diepte
van de zee, ik droeg ze
naar het licht
ze vlogen...met mij mee
los van de grond
waar ik in…
-Zijn eigen lied-
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
930 Allen kijken hem aan
laten hem los, laten hem gaan..
al wankelend over een rechte Lindelaan.
Hoofdschuddend, horen zij aan
zijn onbezonnen, eigen, lied
want
zoals zij zingen...lukt hem niet...
.....-alleen-.....
Verlaten, uit het niets, liep hij weer heen
waaruit en waarin, hij vervolgens, opnieuw verdween
....-alleen-......…