5005 resultaten.
Omfloerst struweel
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
860 flarden zon verwarmen mijn koude gezicht
terwijl ik in dromen verzonken paden betreed
waar ik normaal gesproken angstig bezweet
met rasse spoed mijn hielen zou hebben gelicht
wervelende wind verwaait zijden herfstdraad
terwijl het pad vaag onheilvoorspellend wordt
een donderwolk razendsnel het licht verkort
en de hele omgeving laat ruiken naar…
HAAR LAATSTE TRAAN
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.002 ja, god mag weten naar wat
zijn ogen zijn leeg
er is geen interesse
niet meer
ze ziet het niet
gevangen in eigen verdriet
koffie wordt koud
de asbak vol
een traan rolt over haar wang
overblijfsel van een voorbije passie
die
als een eens sappige sinaasappel
is uitgedroogd
uitgeperst
midden in een zin onderbreekt hij…
rode peper
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
2.178 ik versneed jou op wak hout
streek sap en snippers
langs ogen en lippen
te koud na jouw grage storm
ik vermaal jou in de vijzel van morgen
vermengd met azijn, suiker, zout
ik smeer jou onder de oksel
het schroeit en wekt de klieren
een rode roes in grijze kwabben
het ontwent trager dan ik wens
mijn tong smeult van gisteren
je zit…
blijheid tintelde van pijn
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
950 zacht en smolt
omdat je in mijn armen lag
ik proefde je op smaak
was feest in zachte tonen
je opende met handen en je geest
ons kerst was samenzijn
in het vuurwerk van nieuwjaar
kusten we teder als een paar
ik ben bij jou geweest
het haardvuur vlamde in de wijn
hitte in de geur van dekens
de tekens van gelukkig zijn
regenden de koude…
Gelukkig maar
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
2.772 Gelukkig maar, denk ik dan
Stel ik geen vragen
Die beginnen met waarom
Het heeft geen zin te verklaren
Vlammen, hitte, blaren
Van oorzaak naar gevolg
Van logica in reeksen
Stapels kranten oude feiten
Die verklaren waarom waarom
Eenzaamheid en koude
Het vallen uit haar open raam
Tijd - ‘t jonge en ’t oude jaar
De pijn, het lot, wederzijds…
lentevers
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
804 bij vertrek van de winter staan de dichter
en de lente te trappelen van ongeduld
mensen moe van koude en duisternis kijken
reikhalzend uit naar het licht en groei van 't jonge leven
terwijl ik buiten lammetjes zie dartelen blijft het gemis
aan tedere woorden pijnlijk doorhameren in mijn hoofd
woorden krom als spijkers slaan een bres in het…
nachtmerrie
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.136 Het woud was koud en
sneeuwwit in mijn droom de stammen
star als uit puur marmer;
als zacht steunen
liep het water uit de poriën
van een zwarte hemel
en verdween in alle bekkens
steeg de waterstand en ‘k wist
dat ik nog sneller lopen moest
tussen de tenen
voelde ik het spartelen
van weke vissen
De waterdruppels troffen
mijn huid…
woede
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
3.309 Voel me leeggehuild, van binnen koud.
Mijn vuur is gedoofd.…
Ben je belazerd!*
gedicht
3.5 met 23 stemmen
8.129 Caledonia
uit nood studentenwoonboot
met de prangende vraag
van dat theezakje
pickwick tea blend for one
er was er daar maar één van
Moederziel alleen
met een godvergeten kopje
en een vers vriendinnetje
met zoveel stelletjes
om water op te koken
Zou ze iets proeven en merken
wat zeggen en vertrekken
als ik het in de keuken
nat en koud…
Herboren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
728 Of zag ik een wereld die komen zou gaan
een wereld van kennis en koude ontdaan?
Ik blubber en bloed en zuig aan het leven
de tijd is me nu voortaan om het even
zo was ik voorbij, afgeschreven, verloren
zo ben ik door liefde van jou herboren…
God is zo ver!
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.275 Mijn haard is zo koud, reeds donkren de avonlanden
God is zo rijk!
God is zo groot! - In blauwe hemelzalen
Schalt engelzang, maar dringt geen kreet van nood.
Hoe zal Hij zien mijn droef en eenzaam dwalen?
God is zo groot!
God is nabij! - Ik voel zijn adem waren
In 't wuivend woud, dat suizelt, vroom en blij.…
Incubus
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
849 Wakker houdend lust ontnemend
een carrousel vol ellende gevend
De slaapdemon is onvermoeibaar
trucks in varia op het nachtkastje klaar
Winnend van alcohol drugs en pillen
één uurtje slaap is al wij willen
Onvrijwillig stadswachten van 't duister
regen, straatlantaarns soms wat gefluister
Geen lepeltje lepeltje voor wat steun
eenzaam koud…
Rijk in verval
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
944 warmte wast het water
tot aan verstomde volkse monden
ploft het gepofte klootjesgeld
als uitgeblazen bellen zeep
buiten de greep van aandeelhelden
vereerde god van groot gewin
aanbeden om zijn schijnbeloften
van geluk dat wordt gekocht
vraagt steeds meer mensenoffers
er wordt met bloed gegokt
vanaf een verheven machtsbalkon
staren koude…
Voor de meeste mensen gek
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
758 stormkracht in zijn nek
ben het kind dat buiten speelt
en voor de meeste mensen gek
ook in extremen vraag
ik je me mee te nemen
naar de halve meter sneeuw
het schaatsen op een sloot
zo donker dat het kraakte
zonder takkenbossen op de gaten
jij lust geen erwtensoep
bij koek en zopie heb je
even kunnen rusten dan is
er terug in koude…
Stoeptegel
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
2.028 stukken puin
gebroken bovendien
ik dacht meteen wat doe jij hier
wat heeft het nog voor zin
ontdekte lege flessen bier
het schuim zat op je kin
je ogen straalden geilheid uit
geen enkel spoor van schroom
er droop wat sperma van je huid
als bij een natte droom
de roze kaugom in je mond
verloor al snel haar kleur
je naakte lijf in koude…
Discriminaliteit
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
849 M'n naasten laten mij niet koud:
de dames én de heren,
omdat ik van hen allen houd.
Waarom discrimineren?'
De man ontmoet alweer een naaste
en neemt 'm mee naar huis.
Omdat-ie rooms is, slaat Van Haasten
voor 't avondmaal een kruis.
Pas dáárna kan-ie op en top
genieten van z'n maal.…
DE ZUSTER HEEFT GEEN TIJD
hartenkreet
3.9 met 21 stemmen
1.379 Ze wil graag een praatje maken
maar de zuster heeft geen tijd
Haar warme prak is koud geworden
want de zuster heeft geen tijd.
Ze heeft zich inmiddels bevuild
maar de zuster heeft geen tijd.
Ze zegt wat onsamenhangende woorden
en niemand die haar begrijpt.
Dan binden ze haar vast op haar stoel
want de zuster heeft geen tijd.…
Onze tijd
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.034 Ik kan het niet begrijpen
En wil het ook niet zien
We zijn beiden zo veranderd
Zo na een jaar of tien
Ieder ging zijn eigen weg
Steeds verder van elkaar vandaan
En toch komen we steeds opnieuw
Tegen over elkaar te staan
Dan voelt het niet als toen
Niet meer goed en vertrouwd
Het voelt heel erg anders
Zo onherkenbaar en zo koud
Ik mis…
hou van me...
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.321 '
schreeuwt zij
'Niet' fluister ik, maar mijn woorden worden weggedragen door de wind
Pijn die snijdt
door merg en been
Ze scheuren mijn hart aan stukken
En voeren het aan de wolven
Koude vingers raken mijn spiegelbeeld
Ik haal uit met mijn vuist,
sla mezelf aan stukken
Maar de pijn is niet genoeg
om de pijn te overschreeuwen…
Geen paniek!
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.021 Raak door het koude water niet van streek
en spoed u naar de gele opblaasboot;
dat is de boot vanwaar ik tot u spreek'
___________________________
Noot:
De captain was zo verstandig om het toestel te laten cirkelen, anders zou het een paar honderd kilometer verder zijn dan de boot.…
Koningin
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.038 En met kerstmis, bij de toespraak
die ze als traditie houdt,
kwam ze weer niet gunstig over:
heel formeel, ja, bijna koud.
Bij de 'tekst' die zij toen 'uitsprak',
kwam er, dat was toch wel kras,
bij haar, althans ogenschijnlijk,
geen emotie aan te pas.…
Maar het blijft voor altijd stil
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
3.125 najaarswind zweeg mee
We veegden ogen
Langs de dode lanen
En omrinden toen haar kuil
We verborgen onze tranen
Ook de zon ging zomaar schuil
We sloegen kruisen
En we zeiden amen
Nadat de priester gesproken had
We stonden stilletjes tezamen
Tussen wat roerloos herfstblad
We keerden terug
Zichtbaar aangeslagen
En de wereld was plots koud…
Blokhut
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
791 Poeder en lichtluchtige stappen wit
Doorlopend handjes vast en koude wangen
Afdrukken waaien weg en gemoederen verhit
Decemberlucht zaait vlokken tintelend verlangen
In de verte gloort warmweeïg eikenhout
Tussen ons dooit geilvuur op
Handen onrustig omvatten hartgeklop
Aan de top verliest romantiek van stout
Omgeven door dennengroen…
Pistache
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.291 Gij ligt daar levenloos en koud,
En ’t ergste, Gij waart niet in fout.
Volgens het laatste reglement
(aan u en mij zo wel bekend)
Kan ieder uw goed recht bewijzen,
Want gij liep tussen de punaisen.
Gij hebt alleen maar uw instinct,
Geen katoog dat s’avonds blinkt,
En evenmin een achterlicht!
Voor honden is dat niet verplicht.…
Verliefd
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
1.240 Lange slanke benen
dansen in het licht
eng duister lijkt verdwenen
het weten is gezwicht
het bankje in het perkje
witte madeliefjes in het gras
kleine kaarsjes in ons kerkje
ontbranden vurig wat al was
twee handen warm gevouwen
geaderd, koud zacht blauw
zullen morgen samen bouwen
aan cliché ik hou van jou
mijn gisteren wordt jouw vandaag…
Een kus van de kikker.
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.851 prinsheerlijk met gekruiste benen
zongenietend de handjes onder het hoofd
lag hij te mijmeren waar moet het henen
zonder prinses die in mijn kus gelooft
daarom kwaakte hij een kikkerlied
zijn wangen met lucht volgepompt
brulde, een koude kikker ben ik niet
als jij maar in mijn slootje komt
zijn kusjes voelden kwaaklekker aan
haar oestrogenen…
de onrechtdader
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
653 wat gisteren nog niet kon
zet hij vandaag maar wat graag
onder zijn eigengereide zon
hij is de echtheid zelve
onder zijn snode gewelven
waar ideeën mogen hangen
aan de onvolgroeide takken
van zijn bekrompen fantasie
de wereld is er niet voor hem
hij maakt ze tot
wat hij nodig heeft
de blootstelling aan zijn keuzes
laten hem volledig koud…
't koraal doet 't nog - en wij?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
626 het is weer feest op het rif
ze doen het zonder vozen
de poliepen zijn weer grif
ei en zaad aan het lozen
ter uitzaai van het koraal
al spreekt men internationaal
van uniek tropisch regenwoud
in water koud of warm maar zout
wij zien bewegende skeletten
gedragen door eeuwige wetten
poliepjes met algen in symbiose
maken er kalk voor de krijtpose…
engellicht
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.054 Je geest was oud
en je ogen koud.
Je was als Job onder stof en zand.
Die vrouw, haar lijf, je verloor je verstand.
Je slikte pillen, je geest was dood.
Wie kijkt er nu om, naar iemand in de goot.
Zie daar was een engel met vleugels licht en pracht.
Het trok je omhoog uit je graf, niemand had dat verwacht.…
Winter (Platbodems in Groningen stad)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 De tjalken zijn in winterslaap gegaan
het koude water houdt hun dromen vast.
Zij liggen langs de kade, zwaan kleef aan;
de zeilen geborgen, troont hoog en naakt hun mast.
De tjalken zijn in winterslaap gegaan,
de lucht is grijs en flinterdun gedekt.
Doelloos wijst hun vaan de winden aan,
terwijl zij wachten tot de zomer hen weer wekt.…