Alle inzendingen over koude grond

8933 resultaten.

Sorteren op:

(eigen)aardig

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 649
maar bol is beweegt maar stil lijkt te staan onzichtbare wortels houden me neer terwijl daarboven vleugels zweven en zwenken raken voeten niet los zijn armen krachteloze mensenwieken gevangen in onmacht gedetermineerd de blik op oneindig maar de kunde ontbreekt mijn ogen, mijn oren met beperkte ontvangst houden mij vast op de grond…
rietvr19 december 2007Lees meer >

Vaarwel en tot ziens

hartenkreet
4.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.397
Zij bewijst dat het tussen de oren zit door die beet te pakken, rond te draaien tot hij tranen voelt Daarna uit volle kracht één keer twéé keer op de borstkast slaan die galmend toegeeft géén plek voor haar te zijn, maar dat hoort zij allang niet meer, zij is ver weg Buiten in de frisse lucht stijgt het duister uit de grond, zingt een merel…

Het nieuwe loof

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 748
mijn dierbaar zaad, de weg is lang zoek het licht dat door mijn vingers glijdt volg niet mijn armen, proef hun streven ik bedek er ’s winters mee de grond vergeef me dat ook ik nog strijd en zelden in mijn schaduw kijk ook ik laat takken varen heb wonden in mijn bast vanwaar het mos mijn rug op klautert heeft het bos geen toekomst…

een vouw denkbeeldig strijkend

netgedicht
2.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.390
gebaar ontmoetten we elkaar mijn hand voor even langs je heup een vouw denkbeeldig strijkend de wind verwaaide zacht je haar je lippen waren rood wat vochtig daar je likte met je tong uitdagend langs je tanden je glimlachte de zon pakte zacht mijn handen ik droeg je schaduw toen we weer vertrokken ze sleepte niet over de grond…
wil melker5 februari 2004Lees meer >

Het Kleine Zoeken...

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.301
Wanhopig zat ik op mijn knieën, zoekend op de grond. Turend onder een wagen, die daar geparkeerd stond. Ik had mijn contactlens verloren, net voor de moskee en zoeken met vertroebelde ogen, dat valt echt niet mee. Toen hoorde ik een kuchje, naast me stond een oude Marokkaan.…

voor even langs je heup

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 970
ontmoetten we elkaar mijn hand voor even langs je heup een vouw denkbeeldig strijkend de wind verwaaide zacht je haar je lippen waren rood wat vochtig daar je likte met je tong uitdagend langs je tanden je glimlachte wat zon pakte zacht mijn handen ik droeg je schaduw toen we weer vertrokken ze sleepte niet over de grond…
wil melker11 februari 2006Lees meer >

Ochtendgrond

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 887
Jij was mijn ochtenstond geopenbaard in blond gesmeed leven in elkaar gekruld versiert verbond van boven met al wat het recht van rond met al wat zacht is onder mij,gevat in water, diepe grond en stil gevaar. Je lachte als mijn verwondering.Ik lag te wachten of de tijd zou vergaan.…
pama22 september 2008Lees meer >

De rust van de natuur

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 812
Ik luister naar de wind De stilte bevalt me wel Dan zit ik op mijn kamer starend uit het raam en zie de vissen zwemmen hoor de vogels fluiten en voel ik de rust de rust van de natuur Het waait een beetje de takken gaan heen en weer Groene blaadjes worden bruin en bedekken later de grond Het ritselen is rustgevend ik word er kalm van…
Viv30 september 2008Lees meer >

Gepest

hartenkreet
4.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.228
Gepest Elke keer de grond in geboord Gepest En nú heb ík een keer het woord!…
Celine20 oktober 2008Lees meer >

Wormgat

netgedicht
4.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 983
ooit had ik de levensvorm van een astrale glitterworm dreef ik grensloos in de ruimte om er dansend voort te gaan geen vaste grond noch hard bestaan en ook geen vleugels nodig voor een gang door mijn heelal nooit zou ik ter aarde vallen zo oneindig licht werd enkel waargenomen als een felle schicht in wolkenloze nachten zonder zware…
Ludy Bührs21 oktober 2008Lees meer >

Stapje dichterbij

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 666
Zou wensen in jouw hart waar je slaapt en droomt een zingend leven dansend misschien jouw stem horen terugkeren, hoop bewerend zal weer de grond omspitten de zolder opruimen, het jaar afserveren een nieuw huis inschrijven de bomen laten groeien naar jouw hemel, de zoete stem die naar mij roept, telkens een stapje dichterbij het nieuwe…
mobar25 december 2008Lees meer >

Ononderdanig

netgedicht
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.082
De arts echter vond deze eis ongehoord en hij zei onverstoord: 'Nee, u krijgt hier geen voet aan de grond.'…
Aubrey18 april 2006Lees meer >

Rechtdoorzee

netgedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 628
ik staar naar het roomwitte schuim van golven die tegen klippen slaan de rusteloze zee knaagt aan het land zonder een voet aan de grond te krijgen als een ongelijke strijd vastbesloten onstuimig bij voorbaat verloren zeevogels scheren krijsend langs immense rotspartijen overstemd door het natuurgeweld lijken ze enkel lucht te happen…

Geen bloem of vrucht

netgedicht
4.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 763
steeds wanneer ik gebukt ga onder de afgestorven boom zie ik die struik ooit droeg ze vruchten nu liggen er alleen maar bladeren die krampachtig het onkruid bedwingen met stuiptrekkende trillingen op de vlakke grond breekt het beloofde land en snoeit ruw met wilde uithalen de brandende wraak uit ieder slagend uur dat…

De reis

gedicht
3.5 met 193 stemmen aantal keer bekeken 56.354
Vlak boven de grond. I Ik wil voor haar een tekening maken. Wat zal ik tekenen, een zee? Hoe berekenend moet ik zijn. In de weigering van haar voet zie ik steeds meer dan traag bloed alleen. De aderen en de vaten vernauwen zich naarmate ik haar dichter nader.…
Maria Barnas26 september 2025Lees meer >

duin

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.003
mijn geest over het land bij ‘t ruisen van het zilte branden door weeë luchten overmand over een panoplee van paden stamp ik mij lodig door het zand en voel mijn zool de treden raken mijner gedachten, hand over hand uit schilf’rend drijfhout dagen wijde beelden, azuur, een oceaan totdat een prikkeldraad mijn beide voeten op vaste grond…
Aramis8 oktober 2006Lees meer >

Kleren maken de man

netgedicht
1.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.405
Ik kijk tv op mijn pc een documentaire over een boot die naar een eiland vaart en terug: Idjwi zoete aardappels, maniok- door het bos vervoeren vrouwen hun oogst op het hoofd ze bewerken hun grond met handwerktuigen et voilà op de boot kleurige kleding de kapitein en zijn stuurman in smetteloos wit overhemd met gouden strepen…

Die muur zo onyxlang

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 665
allemaal gezien mij overkomt dit niet dat einde ik ben bang kies mijn woorden nu secuur als ik geplaatst word op die muur zo onyxlang ik wil niet eindigen achter behang ja ik ben bang dat weet je nog leef ik hier jij daar en weet je kleine schat ik heb zoveel met je gehad ben bang dat chaos alles openbaart maar hoop dat nieuwe grond…

Lente tranen

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.089
zij zochten een weg naar buiten toen regen én zon mijn geleide waren het was even luchten na een lange donkere nacht en mijn gevoel slechts eentonig de partituur kon bedwingen het was ingekapseld in een klank van afstandelijk dreunen ik depte overjarige tranen totdat het tere mos mijn voeten raakte en het sap van de grond…

uitzicht

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 512
tracht het recht te trekken het touw dat slap hangt en mij tussen de gebouwen, eroverheen te lopen en niet hopen op een wonder maar gewoon zo zonder dollen ik dit uitzicht van torens en straten en huizen onder mij als een platte- grond door te lopen en dan het dak op en het trappenhuis de trap af om uit te komen in de wolken?…

Wolk-breuk

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 692
Goten gutsen gulpend het water in de grond. Regen ratelt de luiken los met roerige klaterklanken. Binnen zoemt het zacht door buizen die verwarmen. Lampen schitteren stilte in de laat verlaten laan. Bomen druilen druppels langs de bladerloze stammen. Water moddert verder tot de rand de lippen raakt.…
Chatfant27 november 2009Lees meer >

Storm

hartenkreet
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.100
Dan zal ook jouw anker zich zetten in vaste grond. En kan je weer gaan leven, alsof er geen storm bestond.…
Gerda24 januari 2010Lees meer >

Jouw dodenakkerzaad

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 575
blauw tussen het koren geboren als bijzonder kind het tegendraadse groeien in steeds gewraakte tegenwind jouw wereld was geen paradijs altijd een hoofd vol spoken het ijs is nooit gebroken nog ga je over lijken want warmte en gevoel zijn er zelden komen kijken jij hebt de wegen niet bereid jouw dodenakkerzaad heeft nooit de grond…
wil melker25 januari 2010Lees meer >

Carmelita of overspel

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 599
Armoedige grond moet bemest. Ik sla mijn slag op de gekeerde wang, ontrol de vloer onder de voeten en verlaat het toneel. De winteravond is verspeeld.…
Hanny28 maart 2010Lees meer >

- Ontginning-

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 625
Het rood gezwollen gezicht, in het zweet des aanschijns de woeste gronden met de hoop waren zogenaamde kwelogen de handen ruw en afgewerkt op de natuurlijke noordelijke velden, een reliëf...van hoge zandgronden brak liggende volle akkers der natuur de akkervelden en weiden veranderd naar het groene idee heidevelden met schapen van…

Lot

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 758
zo licht het is de muren te breken van een stad in verval zo zwaar de stenen te kantelen waarachter de uitgeputte verte gemiste kansen kuilt ik strek mijn hand, grijp de stengel van een netel, hij prikkelt juist genoeg ik schep de grond over de rand zie mijn geweten, bloot en schraal spelt het verjaarde beloftes letter voor letter…
Hanny15 mei 2010Lees meer >

Met mijn gevolg.

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 909
Ze leggen bloemen voor mijn huis, elke morgen Ik word aanbeden tot en met, vereerd, men wil mijn voeten kussen Mijn voeten raken nooit de grond, men draagt mij namelijk op handen rond Als leesvoer dienen mijn geweldige verhalen en poëtische gedichten, ik ben hun bindende factor, hun vredestichter Ziet U een oproer in de straat…

Een wonderlijk fenomeen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 632
De spin, een wonderlijk fenomeen Met fijnzinnige precisie weeft ze met ragfijn zachte snaren een schitterend web om zich heen dat door niemand is te evenaren Ze balanceert onverstoord gedragen door de wind met souplesse op haar zijdezachte koord uren in het rond en is haar creatie volbracht hangt ze boven de grond dan rust ze in het…
marijke12 oktober 2010Lees meer >

DE SPEELTUIN

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 745
Hier zijn veel kinderen duizelig hebben rondtollende ogen magen die zwellend duwen angst voor wat snel beweegt maar spelen hardnekkig door want de heersende lust uitdaging te tarten bij fijn én griezelig vermaak dwingt tot koppig ondernemen meer dan 't eigen ik vermag op dit kleine stuk grond geeft het grut vitamine-zonnestralen mest…
Han Messie2 november 2010Lees meer >

Advent

gedicht
2.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 7.527
Je wou rustige grond zijn klaar voor de zaaier maar niemand komt. Die stem ben je zelf je zingt een oud lied van vrede. Welke vrede. Je buigt het hoofd knielt eerlijke woorden fietst naar huis geen engel te zien.…