8933 resultaten.
(eigen)aardig
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
649 maar bol is
beweegt
maar stil lijkt te staan
onzichtbare wortels
houden me neer
terwijl daarboven vleugels
zweven en zwenken
raken voeten niet los
zijn armen krachteloze
mensenwieken
gevangen in onmacht
gedetermineerd
de blik op oneindig
maar de kunde ontbreekt
mijn ogen, mijn oren
met beperkte ontvangst
houden mij vast op de grond…
Vaarwel en tot ziens
hartenkreet
4.0 met 14 stemmen
2.397 Zij bewijst dat het tussen de oren zit
door die beet te pakken, rond te draaien
tot hij tranen voelt
Daarna uit volle kracht één keer
twéé keer op de borstkast slaan
die galmend toegeeft géén plek
voor haar te zijn, maar dat hoort zij
allang niet meer, zij is ver weg
Buiten in de frisse lucht stijgt het
duister uit de grond, zingt een merel…
Het nieuwe loof
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
748 mijn dierbaar zaad, de weg is lang
zoek het licht dat door mijn vingers glijdt
volg niet mijn armen, proef hun streven
ik bedek er ’s winters mee de grond
vergeef me dat ook ik nog strijd
en zelden in mijn schaduw kijk
ook ik laat takken varen
heb wonden in mijn bast
vanwaar het mos mijn rug op klautert
heeft het bos geen toekomst…
een vouw denkbeeldig strijkend
netgedicht
2.7 met 17 stemmen
1.390 gebaar
ontmoetten we elkaar
mijn hand voor even
langs je heup
een vouw
denkbeeldig strijkend
de wind verwaaide
zacht je haar
je lippen waren rood
wat vochtig daar
je likte met je tong
uitdagend langs je tanden
je glimlachte de zon
pakte zacht mijn handen
ik droeg je schaduw
toen we weer vertrokken
ze sleepte niet over de grond…
Het Kleine Zoeken...
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.301 Wanhopig zat ik op mijn knieën,
zoekend op de grond.
Turend onder een wagen,
die daar geparkeerd stond.
Ik had mijn contactlens verloren,
net voor de moskee
en zoeken met vertroebelde ogen,
dat valt echt niet mee.
Toen hoorde ik een kuchje,
naast me stond een oude Marokkaan.…
voor even langs je heup
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
970 ontmoetten we elkaar
mijn hand voor even
langs je heup
een vouw
denkbeeldig strijkend
de wind verwaaide
zacht je haar
je lippen waren rood
wat vochtig daar
je likte met je tong
uitdagend langs je tanden
je glimlachte wat zon
pakte zacht mijn handen
ik droeg je schaduw
toen we weer vertrokken
ze sleepte niet over de grond…
Ochtendgrond
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
887 Jij was mijn ochtenstond
geopenbaard in blond
gesmeed leven in elkaar
gekruld versiert verbond
van boven met al wat
het recht van rond
met al wat zacht is
onder mij,gevat in
water, diepe grond
en stil gevaar.
Je lachte als mijn
verwondering.Ik lag
te wachten of
de tijd zou vergaan.…
De rust van de natuur
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
812 Ik luister naar de wind
De stilte bevalt me wel
Dan zit ik op mijn kamer
starend uit het raam
en zie de vissen zwemmen
hoor de vogels fluiten
en voel ik de rust
de rust van de natuur
Het waait een beetje
de takken gaan heen en weer
Groene blaadjes worden bruin
en bedekken later de grond
Het ritselen is rustgevend
ik word er kalm van…
Gepest
hartenkreet
4.2 met 20 stemmen
1.228 Gepest
Elke keer de grond in geboord
Gepest
En nú heb ík een keer het woord!…
Wormgat
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
983 ooit had ik de levensvorm
van een astrale glitterworm
dreef ik grensloos in de ruimte
om er dansend voort te gaan
geen vaste grond noch hard bestaan
en ook geen vleugels nodig
voor een gang door mijn heelal
nooit zou ik ter aarde vallen
zo oneindig licht
werd enkel waargenomen
als een felle schicht
in wolkenloze nachten
zonder zware…
Stapje dichterbij
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
666 Zou wensen in jouw hart
waar je slaapt en droomt
een zingend leven dansend
misschien jouw stem horen
terugkeren, hoop bewerend
zal weer de grond omspitten
de zolder opruimen,
het jaar afserveren
een nieuw huis inschrijven
de bomen laten groeien
naar jouw hemel, de zoete stem
die naar mij roept, telkens
een stapje dichterbij
het nieuwe…
Ononderdanig
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
2.082 De arts echter vond
deze eis ongehoord
en hij zei onverstoord:
'Nee, u krijgt hier geen voet aan de grond.'…
Rechtdoorzee
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
628 ik staar naar het roomwitte schuim
van golven die tegen klippen slaan
de rusteloze zee knaagt aan het land
zonder een voet aan de grond te krijgen
als een ongelijke strijd
vastbesloten onstuimig
bij voorbaat verloren
zeevogels scheren krijsend
langs immense rotspartijen
overstemd door het natuurgeweld
lijken ze enkel lucht te happen…
Geen bloem of vrucht
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
763 steeds wanneer ik gebukt ga
onder de afgestorven boom
zie ik die struik
ooit droeg ze
vruchten
nu liggen er alleen maar
bladeren
die krampachtig
het onkruid
bedwingen
met stuiptrekkende
trillingen
op de vlakke grond
breekt
het beloofde land
en snoeit
ruw
met wilde uithalen
de brandende wraak
uit ieder slagend uur
dat…
De reis
gedicht
3.5 met 193 stemmen
56.354 Vlak boven de grond.
I
Ik wil voor haar een tekening
maken. Wat zal ik tekenen,
een zee? Hoe berekenend
moet ik zijn. In de weigering
van haar voet zie ik steeds meer
dan traag bloed alleen. De aderen en de vaten
vernauwen zich naarmate ik haar dichter
nader.…
duin
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.003 mijn geest over het land
bij ‘t ruisen van het zilte branden
door weeë luchten overmand
over een panoplee van paden
stamp ik mij lodig door het zand
en voel mijn zool de treden raken
mijner gedachten, hand over hand
uit schilf’rend drijfhout dagen wijde
beelden, azuur, een oceaan
totdat een prikkeldraad mijn beide
voeten op vaste grond…
Kleren maken de man
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
1.405 Ik kijk tv op mijn pc
een documentaire over een boot
die naar een eiland vaart
en terug: Idjwi
zoete aardappels, maniok-
door het bos vervoeren
vrouwen hun oogst op het hoofd
ze bewerken hun grond
met handwerktuigen
et voilà
op de boot kleurige kleding
de kapitein en zijn stuurman
in smetteloos wit overhemd
met gouden strepen…
Die muur zo onyxlang
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
665 allemaal gezien
mij overkomt dit niet
dat einde ik ben bang
kies mijn woorden
nu secuur
als ik geplaatst word
op die muur zo onyxlang
ik wil niet
eindigen achter behang
ja ik ben bang
dat weet je
nog leef ik hier
jij daar en weet je
kleine schat ik heb
zoveel met je gehad
ben bang dat
chaos alles openbaart
maar hoop dat nieuwe grond…
Lente tranen
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.089 zij zochten een weg
naar buiten
toen regen én zon
mijn geleide waren
het was even luchten
na een lange donkere nacht
en mijn gevoel slechts eentonig
de partituur kon bedwingen
het was
ingekapseld in een klank
van afstandelijk dreunen
ik depte
overjarige tranen
totdat het tere mos
mijn voeten raakte
en het sap van de grond…
uitzicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
512 tracht het recht te trekken
het touw dat slap hangt en mij
tussen de gebouwen, eroverheen
te lopen en niet hopen op een wonder
maar gewoon zo zonder dollen
ik dit uitzicht van torens en straten
en huizen onder mij als een platte-
grond door te lopen en dan het dak op
en het trappenhuis de trap af om uit
te komen in de wolken?…
Wolk-breuk
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
692 Goten gutsen gulpend
het water in de grond.
Regen ratelt de luiken los
met roerige klaterklanken.
Binnen zoemt het zacht
door buizen die verwarmen.
Lampen schitteren stilte
in de laat verlaten laan.
Bomen druilen druppels
langs de bladerloze stammen.
Water moddert verder
tot de rand de lippen raakt.…
Storm
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.100 Dan zal ook jouw anker
zich zetten in vaste grond.
En kan je weer gaan leven,
alsof er geen storm bestond.…
Jouw dodenakkerzaad
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
575 blauw tussen het koren
geboren als bijzonder kind
het tegendraadse groeien
in steeds gewraakte tegenwind
jouw wereld was geen paradijs
altijd een hoofd vol spoken
het ijs is nooit gebroken
nog ga je over lijken
want warmte en gevoel
zijn er zelden komen kijken
jij hebt de wegen niet bereid
jouw dodenakkerzaad
heeft nooit de grond…
Carmelita of overspel
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
599 Armoedige grond moet bemest.
Ik sla mijn slag op de gekeerde wang,
ontrol de vloer onder de voeten en verlaat het toneel.
De winteravond is verspeeld.…
- Ontginning-
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
625 Het rood gezwollen gezicht,
in het zweet des aanschijns
de woeste gronden met de hoop
waren zogenaamde kwelogen
de handen ruw en afgewerkt
op de natuurlijke noordelijke velden,
een reliëf...van hoge zandgronden
brak liggende volle akkers der natuur
de akkervelden en weiden veranderd
naar het groene idee
heidevelden met schapen
van…
Lot
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
758 zo licht het is
de muren te breken
van een stad in verval
zo zwaar
de stenen te kantelen
waarachter de uitgeputte verte
gemiste kansen kuilt
ik strek mijn hand,
grijp de stengel
van een netel, hij prikkelt
juist genoeg
ik schep de grond over de rand
zie mijn geweten, bloot en schraal
spelt het verjaarde beloftes
letter voor letter…
Met mijn gevolg.
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
909 Ze leggen bloemen voor mijn huis,
elke morgen
Ik word aanbeden tot en met,
vereerd,
men wil mijn voeten kussen
Mijn voeten raken nooit de grond,
men draagt mij namelijk
op handen rond
Als leesvoer dienen mijn
geweldige verhalen
en poëtische gedichten,
ik ben hun bindende factor,
hun vredestichter
Ziet U een oproer in de straat…
Een wonderlijk fenomeen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
632 De spin,
een wonderlijk fenomeen
Met fijnzinnige precisie
weeft ze
met ragfijn zachte snaren
een schitterend web om zich heen
dat door niemand is te
evenaren
Ze balanceert
onverstoord
gedragen door de wind
met souplesse
op haar zijdezachte koord
uren in het rond
en is haar creatie volbracht
hangt ze boven de grond
dan rust ze in het…
DE SPEELTUIN
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
745 Hier zijn veel kinderen duizelig
hebben rondtollende ogen
magen die zwellend duwen
angst voor wat snel beweegt
maar
spelen hardnekkig door
want de heersende lust
uitdaging te tarten
bij fijn én griezelig vermaak
dwingt tot koppig ondernemen
meer dan 't eigen ik vermag
op dit kleine stuk grond
geeft het grut
vitamine-zonnestralen
mest…
Advent
gedicht
2.4 met 12 stemmen
7.527 Je wou rustige grond zijn
klaar voor de zaaier maar
niemand komt. Die stem ben je zelf
je zingt een oud lied van vrede.
Welke vrede. Je buigt het hoofd
knielt eerlijke woorden fietst
naar huis geen engel te zien.…