5860 resultaten.
Nageest
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
204 Ze spelen een toneel vol wroeging,
elke stap een kakofonie van toen.
Gezichten vergelen aan de randen,
in een zaal vol lege stoelen.
Tijd spint draden door de kilte,
een woord sterft voor het adem krijgt.
Ik reik naar wat geen handen heeft,
en zij verwaaien als rook.…
‘Mijn dagen, met haar op grote afstand’
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
140 Mijn dagen, met haar op grote afstand,
Verlopen vlotter dan verwacht, lichter,
Te rap om uit te voeren wat de stand
Rechtvaardigen zou van de verdichter,
Die eeuwig twijfel najaagt en verjaagt,
Die ik meen te zijn; op haar achtergrond,
Waar de zon vrijer, door de tijd vertraagd,
Spel heeft, beklom zij rondom morgenstond
De berg.…
Lichtvoetige vogel
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
184 werkelijkheid spreekt
zich breed uit over nauwe stegen
waar hij de wolken bijna kan aanraken:
De euforie is waanzinnig brutaal
in de argeloze stenen achterbuurt
hij zwerft door de oude straten
onderweg naar de havenwijk
die openligt voor ongelovigen
met hier en daar luid geblaf
van een verdwaalde bruine hond
en blonde kinderen die spelen…
KOFFIEHUIS
poëzie
4.5 met 13 stemmen
5.603 En 't eeuwig spel van spelers schijn en wezen,
vast het gelaat, niet te doorlezen;
behoedzaam defensief, maar de sterkte van hen die niet vrezen.
Solidariteit der spel-geruchten,
van de tragies-ernstige domino's, fatum-zwart
tot der biljartballen rood-wit luchtig vluchten.…
de zwarte dialogen
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
786 uitzicht
op de vallei van Castelnuovo di Garfagnana
waar pioenrozen als drachtige vrouwen
in elkaar vallen, praten met gezichten
waar vragen op getekend staan, brengen
vingertoppen naar elkaar toe en spreken
dan in de vorm van een oud gedicht
een veer van een raaf splijt tussen het
ruwe marmer, zwart is met ons in kledij
tijd om het spel…
Noah, mijn number seven, NBA-ster.
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
613 Zo gemakkelijk, het spel voor hem een peulenschil,
eindpunt de basketring voor mijn kleine grote sfinx.
De arbiter fluit, alleen een fout kan Noah stuiten,
de boosdoener krijgt een strenge vermaning.
Het wordt nu een spel tussen bal en de ring,
maar hier kan Noah zijn behendigheid in uiten.…
in alle staten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
423 mijn staat van leven
laat mij zijn, laat mij liefhebben
de klank, het spel – niets is te veel
het ritme uit verre landen
vrijheid in het verschiet
het leven als spel – zoals ik het zie
in stilte groeit een zachte kracht
als een toverspreuk, een wereld die lacht
een vlam die door de ziel gaat
waarvoor woorden niet bestaan
het sein van…
Lachliedjes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
367 ‘k ‘t busje
en zie dan ginds iets met oranje,
klim erin en geef j’ een kusje
We rijden over bruggen, tunnels door,
langs ‘t water,
beluisteren lachliedjes
rijden nauwe straatjes door
arriveren na twee uur,
wachten op parkeerplaats
met onze mobiels
Zie ‘k ons op matrasjes zitten
in de verre spiegel
twee brave grijze kinderen
spelen…
UITDRUKKING
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.023 Mist heeft op de eigen bank
plaatsgenomen de stoel van
pad blijft leeg de hond moet
op zijn poot spelen aangezien
de pan waarin normaal hersens
zijn gehuisvest als schoteltje
fungeert overvliegend ambitie
uitstraalt de huid van de olifant
verdikt prikklokken ontregelt
het gewricht een kom aanbiedt
met stemmen die gevorkt in een
buis gedwongen…
in paars en te pril lentegroen
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
2.401 in paars en te pril lentegroen
hij was een boom
in jouw tuin vol herinnering
aan een horizon die nooit verging
want zij is eeuwig jouw vriendin
jullie speelden in zijn schaduw
maar het licht werd hem te fel
hij heeft op tijd de dag ontdoken
onrust had zijn nachten al gebroken
je mijmert wat had kunnen zijn
hoort zacht het orgel spelen…
lanterfantfare (duodicht)
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
863 blik
handig hupse batonmanoeuvres/
heftig huilende koperwind
schattig schuifelende pas-s(ch)andalen/
rillende regels vol jasverhalen
op de tonen van trompettenoeuvre/
klappertandend als slagwerk gezwind
kletsend klaterende cimbalen/
tergend tomeloze lanterfantfare
uit de regelmatige pas/
terug naar hoe het vroeger was
spelen…
hoor ik toch mijn adagio
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.430 ik speel piano
maar mijn vingers
zijn te grof om zwart
en wit apart te raken
klink grijs in
treurmuziek omdat mijn
stemming dat vaak eist terwijl
handen toetsen overspelig maken
in zwart-wit gepaard
slaan hamers hun staccato
niet fijn besnaard
hoor ik nu mijn adagio
versla de brede banen rust
een achtergrond die zucht…
ik gaf me over aan jouw schoot
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.510 we spelen met ons leven
in het winkeltje van alledag
geef mij wat angsten
krijg jij vrezen we wisselen
nog voor de nacht
ik ben verliefd
en zij is ook getrouwd
jij wilt een mooie meid die
meer van vrouwen houdt
laat mij je maar versieren
geef me je ogen
kus me mond
je lichaam is al wakker
je hoekigheid wordt rond
al verweer je je…
je handen sterven later
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
787 je handen weven een verhaal
de vingers zijn
emoties aan het vlechten
hoofdpersonen vechten
maar niemand wint
je ogen zijn gekluisterd
aan het spel
je aandacht is geboeid
ziet blikken die
snel kunnen doden
je hoofd laat schimmen vrij
met duistere gedachten
ze ondermijnen fantasie
betoveren de goede krachten
en overheersen met magie…
Pauselijke contradicties
netgedicht
1.9 met 15 stemmen
1.504 Merkwaardig is, dat Zijne Heiligheid
de regels wil bepalen van een spel:
hoewel hijzelf niet meedoet, wil hij wel,
dat slechts gevrijd wordt zonder veiligheid.
Alleen 't gemengde huw'lijk heeft z'n zegen,
(van mensen dus van ongelijk geslacht)
want vruchteloos gevrij, daar is-ie tegen.
Dat homo's in de kou staan, laat 'm koud.…
huppelt zij hun ogen binnen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
905 ze spelen op het plein
een tent is opgezet
de kapél zit op zijn plek
en laat de horens schallen
de mensen dansen niet
alleen een dwaze clown
zingt het refrein, jongleert
vaag met gekleurde ballen
ze kijken maar
vinden emoties raar
applaudiseren zonder
openlijk de handen te bezeren
totdat een ijle stem
in tegenwind gaat zingen…
knal maar met de zweep
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
833 dans met mij
op het slappe koord
het evenwicht is aan te leren
gewoon een kwestie van proberen
zwier met mij aan de trapeze
je hoogtevrees is te genezen
handen gaan je polsen pakken
voor salto's zullen mensen klappen
in hogeschooldressuur
stuur je de paarden
ja, knal maar met de zweep
jouw respect laat dieren in hun waarde
speel de…
geen blind date
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.070 heel wat te vertellen, iets steels
iets spijtigs, verdrietigs of juist speels
ik slorp je woorden op
en hoor je harteklop
op deze dag zolang gewacht
ik sidder, straks komt de nacht
word jij brutaal van me afgescheurd
weer naar die stomme trein gesleurd
pijn en toch veel blijheid
om uren intense tederheid
mijn traantje smeekt: kom toch…
sasja
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
1.571 na regen komt zonneschijn
voor velen is dat heel fijn
maar als je jeuk krijgt van de zon
zou je willen dat het iets vaker regenen kon
een kind van drie hoort toch te spelen
lekker naar buiten zoals zovelen
maar je hebt een zonne-allergie
dus je kunt dit allemaal niet
je moet een pet
en handschoenen dragen
als jij je buiten wilt wagen
stonden…
Verlies
hartenkreet
3.9 met 13 stemmen
2.466 Samen spelen in het gras.
Hij versloeg elk nachtmonster dat er was.
Waarom moest u zo vlug gaan?
Waarom bent u hier zo ver vandaan?
Ooit komen wij elkaar weer tegen.
Ik heb veel liefde van u gekregen
en niemand kan mijn gedachten aan u beroven.
Want momenteel beschermt u mij van daarboven.…
Herfst-serenade
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
750 en het ruisen van de bomen
Kleuren bladeren in de zon
dwarrelen vrolijk door de stad
Takken van de beuken zwiepen
krakend hout de eeuwen door
Stormen razen door het bos
regen valt met wilde sprongen
Vergaan is weer een zomertij
de warme gloed in avondlicht
Sranden stil en uitgewaaid
de duinen moe ze slapen in
Krachten der natuur spelen…
Stenen speelgoed
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.337 Bladeren spelen uit twijg ontwaakt
schaduwen in niets ziende ogen
lispelen een lied vol mededogen
nu het beeld zich aan hun schaduw raakt
Het groene kleed dat marmer siert
geeft het doods grimas een lentekleur
het koud witte lijf de valse fleur
van bloeiend leven dat welig tiert
Haar handen plukken het mossig bed
krabbend als verdriet…
je bloeit bloemen op het feest
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.164 vervallen muren
die ons scheiden
ik zie je ogen
blikken mijden met
onbescheiden wensen
je glimlacht zon
straalt warmte
van het feest rondom
beweegt je
soepel tussen handen
die je willen raken
ziet tongen langs de
lippen gaan in de hoop
je ooit te kunnen smaken
spanning groeit
heel langzaam in
het heffen van het glas
met speelse…
vlechten paden van gedachten
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.707 het is spel
je ziet hoe snel
de ballen gaan
de lijn voorbij
punt voor jou of mij
jij daar in de zon
ik op mijn balkon
denken aan elkaar
weer gescoord, weet je
wie bij wie nu hoort
we vlechten paden
van gedachten
ontmoeten zo elkaar
soms sta ik te wachten
jij bent vaak wat later klaar
ik steel tijd en jij
vertraagt de uren
we…
Gewoon Droppie ..
hartenkreet
3.3 met 23 stemmen
2.351 Niets is meer wat het lijkt
en niets lijkt nog wat het is
Nu jij er niet meer bent
Voel ik een groot gemis
Wie komt er nou bij mij kroelen
En gezellig op bed keten
En even lekker stoeien
Of zo hard miauwen om het eten
Languit slapen op mijn bed
En altijd zitten voor het raam
Spelen met de hond..…
NIEUWJAARSDAG
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.680 Ik sta op de trein te wachten
starend naar een hoge toren
waaromheen wat spreeuwen spelen
en ik krijg het langzaam koud.
In de trein kijk ik naar buiten.
Nevelwade ligt sinds eeuwen
over doodgevroren velden.
Marmeren beeldengroepen zwanen
waken over starre sloten
met een nooit vergane pracht.…
Ogenschijnlijk
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
1.579 Wat een zegen
Maar alleen nu leeftijd parten spelen gaat,
slaat dat op de ogen en zie zo best niet meer
Ze beginnen uit te drogen en doen een beetje zeer
dus vroeg ik Hans Anders snel om raad
Hans heeft zichzelf anders wel bewezen
door een bril van drie glazen te voorzien
Nu zie ik weer Gods werk en bovendien
kan ik ook mijn eigen werk…
Herfstliedje
poëzie
3.6 met 22 stemmen
4.632 Reik mij uw handen, beide,
Die wenkt en die zal scheiden,
En heilgen wij tot spel
't Vaarwel, vaarwel.…
l'Olympia 1996
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.335 O nacht, word wakker, speel
een lage tuba droefenis of erfenis
voor het vergeten.
O nacht, sta haastig op, gedenk
allen die hier stonden:
Jacques, Edith en Aretha o.a.…
Onbekende man
hartenkreet
3.5 met 30 stemmen
3.480 Hallo onbekende man
Aan de overkant van het balkon
We kijken naar elkaar
Elke dag weer zwetend in de zon
De afstand net iets te groot
Er is zelfs nooit gesproken
Je lijf gespierd en strak
Ik heb je nog nooit geroken
Je ogen kijken wellustig
En strelen mijn lichaam steeds weer
Het spel wordt steeds heftiger
Onze harten gaan tekeer
Je…