3863 resultaten.
LAIS CCCIX
netgedicht
1.7 met 17 stemmen
426 Haar wangen vullen mijn bed met rozen.
De kamer wuift met geurige kruiden.
Lippen als lelies koelen mijn blozen.
Goud als van honing tooit zij mijn huid en
zie zij breekt ons de schaal der geluiden:
hemelse wrijving, vingers raken kristal,
handen saffier en mijn lijf zingt heelal.
O moeder der goden, laat mij vergaan,
gun mij de sluitende ring…
LAIS CCCX
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
424 Ware het maar dat ik nooit geboren was,
mijn zuchten zou ruisen, zegen van zee
mijn klagen zou zoemen, zachter dan was
mijn kermen zou aaien, stiller dan sneeuw
mijn huilen zou lachen, lach met mij mee,
mijn vloeken zou prijzen de deugdzame mens
mijn woede zou zoenen jouw leed met een wens
mijn lijden jou troosten met strelingen zang
mijn falen…
LAISCCXXVI
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
426 Het bond de code vast met ijzerdraad,
meters hoog boven de onmachtigen.
Het zou de dwaze mens, zijn nijd en haat,
zo zichtbaar maken, voor mensachtigen.
Het werk bereikte de verwachtingen.
Met dure teksten werd de draad bekleed.
Zij bleven mens en sponnen wol van leed
want ’t had geschreven voor de duurzaamheid:
"er zij…
LAIS CCCXXVII
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
379 het streelt haar in het veelvoud van de tijd.
het lost zich op in honderd handen en ‘ t
bevrijdt haar van de windsels van de nijd.
’t vertelt haar nu de ziel zich heeft herkent
met lompe tong die traag haar taal verkent,
‘ t verhaal dat hem tot haar heeft voorbestemd,
dat zij als water is waarin hij zwemt.
zij lacht de woorden weg en raakt hem…
Achilles' pijl
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
589 de powertower die een halve mijl
door 't zwarte goud het luchtruim heeft gekozen
staat ongenaakbaar als achilles' pijl
al zinderend te trillen in de vlakte
van het onneembaar muuromzoomde troje
een mini-universum op het zand
reflectie van het oude babylon
na drieëndertig eeuwen weer herrezen
millennial van puur titanium
het middenoosten…
Diana
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
495 Zie ik Diana's ozonlaag
haar zwarte nighty negligé
ontwaar ik haar als luciféra
donkere maan in casa luna
Dan komt plots Phaëton met paarden spant de teugels, geeft de sporen
gevolgd door maangodin lucina
opgejaagd in overmoed
bevrijd van duister nachtgewaad…
Gevoel
poëzie
3.2 met 18 stemmen
4.918 Gij zijt de onwederstaanbre gloed,
Die mij tot dichter maakte!
Die in mijn rusteloos gemoed
Sinds de eerste kindsheid blaakte!
Gij zijt die min, wier zaal'ge smart
Mijn eerste zuchten riepen,
Toen in 't nog pas ontluikend hart
Der driften stormen sliepen.…
DE WIJSGEER EN HET KIND
poëzie
3.6 met 8 stemmen
2.417 Zo zonk hij weg in mijmeringen
En drong de doolhof verder door,
Maar hoe hij dieper in mocht dringen,
Te dichter blinddoek hing hem voor:
En zwervend met onwisse schreden
De dalen in, de duinen rond,
Daar is hij 't zeestrand opgetreden,
Waar d’ oceaan te golven stond:
En de onafzienbre kolk voor ogen
En overdekt van 't luchtgewelf…
Een nieuw lied
gedicht
3.8 met 107 stemmen
29.566 mijn moedertje lei
Die zijn licht in haar zuivere blik achterliet
En haar zei wat zij zeide tot mij
Een nieuw lied voor de Heer die van ieder nieuw lied
Het ontstaan en de maker is
Die het voorzingt in water en woud en in riet
In de steeg en de vensternis
Een nieuw lied voor de Heer, voor de Heer
Die accoorden en woorden ingeeft
Aan de dichter…
IN DE BRUIDSDAGEN
poëzie
3.2 met 19 stemmen
4.758 .
-----------------------------------------------
discours: gesprek
blondes: fijne kant met bloemmotief van dik garen
Hypokras:
Nitri: Nitri woestijn in Egypte
Hoffman: Duitse dichter en musicus(1776-1822)
kooitje: bed
verschiet: toekomst…
Een doodkalme zee (haibun)
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
719 De tekst op de roestige plaat
is van de dichter Chris van Geel en luidt:
De zee gaat aan gewicht ten onder,
geen golf die zich ooit boven houdt.…
Rust
poëzie
4.2 met 4 stemmen
3.494 Maar 'k heb, bij 't oefengraag verstand,
Mijn Dichterlijke luit ter hand,
En niet geheel onvruchtbare ader.
Zie daar mijn aanzien, schat en lust:
Zie daar de bloemhof van mijn rust,
Waar uit ik 's levens honing gader!…
Pinokkia
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
735 Ik geld als het beste dat voortkwam uit zijn dichterlijke ader
naast nog iets anders dat hij schiep als God uit Adams rib.
Dat bijproduct bleef lang een goed bewaard geheim:
`Later wierp Gepetto het machismo overboord,
leerde krullerig en feminien te zijn
na veelvuldig divazang te hebben aangehoord.…
RONDJE ROND DE WESTERKERK, afscheid van de JordaanDichter2021
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
869 Nu Facebook Jordaan Kroniek afscheid neemt van
de dichter Jan Jacob Krediet van den Bos, zijn laatste bijdrage
Nog 1-maal richt ik mij als JordaanDichter tot u allen
en dat is niet alleen met tekst maar ook met gezang
Als bariton van het ProjectKerstKoor zing ik in de Kerstnacht
in de Westerkerk olv cantor-organist en dirigent Evan Bogerd…
Matinee met annie m.g.
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
559 De frêle markiezin van courlannooy
Had zich van kruin tot tenen gesoigneerd
Monsieur valice had haar geïnviteerd
Voor zijn verjaardagsfeestje
in 't gooi
Destijds had hij haar in het park ontmoet
Bij teppanyaki sushi
hosokawa
Met witte rijst als op de
fuji yama
De smaak van 't verre oosten deed hen goed
Monsieur valice was dichter…
Rezazadeh
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
558 In het kader van heel Holland leest
een boek dat minstens vijftien euro kost
zoekt boer geen vrouw maar past hij op z'n kippen
als vos de veertig dagen passie preekt
Speciaal voor lezeressen hier ter stede
en dichters in één groots en weids verband
voor lezers van collegadichteressen
wijs ik hier op het Boekenweekgedicht
geschreven door…
Hepta
netgedicht
2.1 met 11 stemmen
749 goed, luister dan naar dit betoog
waarvoor ik mij niet langer hoef
te schamen
in elk geval begon het niet
in babel
want daaromheen ligt het tweestromenland
mesopotamië, moeras en zand
daar heb je geen Gedichten
punt en el
ook al genieten dichters daar respect
meer dan de tachtigers en modernisten
maar als de vijftigers dat ook
echt…
LAIS CCXC
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 In Onterecht woon ik, en Nergens ga
ik ’s zondags heen: die ene dag van licht
telt de weken duisternis en week na
week vergroot in mij ’t gruwelijk inzicht
dat ik ontbonden word en zonder zicht
op toekomst, bij ontstentenis van hoop
vernauwt aldus mijn nare levensloop.
Mocht morgen mij alsnog haar beeltenis
d’ ogen schroeien, dan wordt mijn…
Op een pauw-oog vlinder
poëzie
5.0 met 4 stemmen
4.129 Als 't woord in een arme dichter,
Kom ik al voller en lichter:
'n Spraakloos, een roerend nietsje,
Een vlammetje, beeldje, een ietsje,
Dat monkelt en oogelt groot,
Ruimtelings, ongenood.…
Gebed, uitgestort tot God, over mijn gedurig kwijnende ziekte
poëzie
4.0 met 23 stemmen
5.011 Aanziet de zwakheid dan van uwen arme dichter,
mijn rauwe wonden zalft en maakt mijn kwalen lichter.
Of zo 't u dus behaagt om onzer zonden schuld,
zo wapent mijne borst bestendig met geduld:
dit harnas eist de nood, want jaren zag ik enden,
maar nooit mijn zwarigheên en daag'lijkse ellenden.…
ZUCHT TOT DE POËZIE *
poëzie
3.3 met 11 stemmen
2.334 .
------------------------------------------------
* beginselverklaring van Hubert Poot: de een wil dit, de ander dat, maar ík wil dichter zijn en daarmee voor altijd beroemd zijn
* wit - oogmerk, doel
* arduin - blauwe edelsteen
* Daar is er - er zijn mensen
* pistoletten - gouden munten
* heiren - legers
* Daar...zit: toespeling op het…
A-B-C POGINGEN TOT POËZIE
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
571 op de tribunes in de Arena van de poëzie
bekijk je alles anders
zelden thuis nu present de Avonturier
luisterend naar twee ras Betweters
die snelsonnetten vinken
een Criticaster mierenneuker van geest
zift muggen met lijf en leden
koning op zijn eigen vitters-boeken-fuif
ach zie daar de droeve Denker zitten
naast de denkende Dichter…
Oktoberfeest; Rubiks Kubus
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
94 dode wijl kortbezochte maan
haar laten we maar haar gang beschrijven
de nieuwe burcht moet niet meer zo nodig
een emmerende vogel der duistere nacht
gevlogen als elke rooflustige missionaris
de herfst die onvoorstelbaar brozer is
hoe driest de witte vliegers in het veld
het afgevinkte lijstje dat meedansen wil
en om de hoek wordt de dichter…
LAIS CCXCIV
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 Het inzicht flitst, de schichten verblinden
en met haat zijn de randen afgezet
en met verachting wil u verbinden
verkregen kennis met de strakke wet,
het eenzaam kot waar tijd werd stilgezet,
al de dingen die in 't duister zweven,
vol van wezens die er niets beleven.
Alles is nu af en om het even,
want uw leven wordt nu het gegeven
dat het…
LAIS CCXCIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
394 Dag jij. Ik kus jouw huid, zilte parel
van de dood die mij omsluit, ik draai om
en om de zuil van git, het is een spel,
staatsgreep, grijplok, ik voel mij heerlijk dom
omdat ik zoveel later dan jou kom.
De ochtend dan. Ik blijf erin bestaan.
Jouw lach was nacht, geen zon wil in mij gaan.
Rest mij de nevel in jouw vilten kleed
dat ik tot golemrijk…
LAIS CCXCV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 Op het einde der tijden, de dood van de nacht
zal mijn zachte ster verschijnen, minnaar
van uw al. Ik kleur uw wangen roodzacht,
mijn glans is jurk, glijdende zijde daar
als uw oker zich onthult, luid gebaar
van u in het nieuws van mijn verlatenheid.
Ik laat mij door uw leden leiden, scheid
hemel van aarde, hel van ons zijn, lik
de tong van…
LAIS CCXCVI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
425 Fragiele stralen, noorderwind en schriel
de meeuwen krijsen boven 't stort. Nood brandt
in de magen der verdoemden, de kiel
maakt water, het zoute wordt vuur, het zand
verglijdt in de klemmende hand, de wand
stuurt leegte naar de andere wand, niets
houdt nog stand, het licht is van kant, iets
heeft in mij een pop van stro verbrand.
Ik wou je…
LAIS CCXCVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
448 Door een veld van afgeknotte stengels,
bevroren aarde, lage zon, verblind,
verkleumd, de kraai crowd (ik breek in tengels)
mischief brokkelt af mijn woord, niets verbindt
mijn stelsel nog, eyes break, mijn huid vertint.
Airborne mijn lijf wordt flies files lifes go up
in designated lies, my name's a stub.
Mijn hand crumbles into code, mijn nood…
LAIS CCXCVIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
430 Ik wil schoonheid schoonheid laten raken
jouw wimpers langs mijn lippen, wang aan oog,
zacht, jouw lichaam zee, jouw lust mijn baken:
beweging is geen doel van een betoog.
Jij bent moment waarin het toen bewoog,
straal waarin het licht zichzelf betekent,
een stroom die in de stroom zichzelf herkent,
parel in de zin van jouw verlangen,
geheim…
LAIS CCXCIX
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
447 Ik ben de bodem die ik niet bereik.
Ik ben het vallen dieper nog in 't zwart.
Ik was een daad, maar smelt als sneeuw tot slijk.
Ik was een lijf, maar ben tot naam verhard.
Ik word gezegd, gezicht, mijn boek is hard.
Wij vinden slechts elkaar in ons bestaan.
Muziek heeft ons met liefde aangedaan,
wij zoeken dat wat nimmer ergens was.
Ik ben…