7715 resultaten.
Senza
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.337 Jouw naam roepen kan
ik nu niet meer,
je herinnering doet
nog teveel zeer.
Alleen mijn keel
kan ik nog schrapen,
sinds jij spinnend
tevreden bent ingeslapen.…
lage schaduwen
netgedicht
3.5 met 25 stemmen
816 van het donkere wachten, droef en zwaar
de muffe geur, een lijf in zwart
op de grijze muur hing haar gezicht,
streng en met harde vuisten,
voortgedreven door gebed
stemmen naderden uit fluwelen hoeken
en dwongen mij naar koude wangen
dat volstond voor de herinnering
nu pijnloos en geordend rustig
aan de grootmoeder
die geen naam…
"Mijn zoon "
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.443 Heroine nam hem over.
Zevenentwintig jaren lang.
Hoe lang zal hij nog leven?
Al die tijd.
Wat ben ik bang.
Hij overleefd elke dag weer
Ziek ruzie bedriegen geldpinnen.
Boodschappen schoonmaken
Over en uit.
Goede beloftes.
Opnieuw beginnen.
Duizendste keer.
Gelukkig heb ik hem nog.…
WOUD VAN DE DOOD
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
629 Ik loop geheel ontbloot
Over zandige paden
Door een droge sloot
Langs kadavers vol maden
Het bruine, droge gras
Is reeds lang verdord
Een uitgedroogde plas
Bewaakt een verlaten fort
Een oneervolle naam
Siert dit dorre oord
Een twijfelachtige faam
Waar de natuur wreed ontspoort
Het woud van de dood
Een woestijn vol ellende
Die elke…
Dansende zinnen
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.683 Dans met mij, laat mij leven
intens voelen en beleven
glans mijn ogen smelt mijn lippen
ik wil aan jouw lichaam nippen
Vrij met mij bespeel mijn zinnen
leer mij weer opnieuw beminnen
proef mijn geur, voel mijn huid
adem mijn naam, schreeuw het uit
verwarm ons beiden met verlangen
laat jouw liefde mijn lichaam vangen
laat mij zweven, vervul…
Lege pen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.357 Haar lippen zwijgen letters
van nooit gesproken zinnen
fluisterend ademt zij namen
in de onbeschreven lucht
Haar pen, zo ongeduldig
schrijft het pad naar het einde
traag loopt de gitzwarte inkt
op haar allerlaatste benen
Het sierlijke handschrift verandert
heel langzaam in letters van druk
woorden van wanhoop en weemoed
vullen de laatste…
Mars
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.427 Ik wil weten of u vloeibaar bent,
waar u echt uit bestaat,
of u dieren bij namen kent,
of u überhaupt leven toelaat.
Spoedig zal ik komen
met op een lijstje mijn wensen
en mijn onvervulde dromen,
namens alle aardse mensen.…
Week
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.274 Het was haar kleed
dat afgleed van
wat het verborgen had gehouden
niet hooggesloten
maar als een streling
op de wind, een vlies
dat slechts zichtdicht
de welvingen verried
van wat een leven had te gaan
proces van rijping
ze lachte
zonder reden dacht ze
zonder naam
ze lachte
vreemd en hard
en wachtte op momenten
die onschuldig…
je woont in stilte
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
704 ik mis je in
het opgaan van de zon
je schaduwt alle uren die nu
langer lijken te gaan duren
de week verliest zijn dagen
omdat niemand naar hun naam
komt vragen, zonder jou is
doordeweeks maar grauw
je woont in stilte
neemt geen woord meer op
laat je warmte langzaam wurgen
door de winter van de strop
muren schuren onbegrip
liefde…
duinkipje met aria
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.641 was eens een dametje Kraaygraag
die zong liefst de aria
in 't duin met vogels uit Den Haag
's morgens zette zij met hoge stem in
hield aan tot avondrood
kreeg blos op haar wang van goede zin
zo ging het jaar in jaar uit alle dagen
men zag haar als paria
alleen duinfluiters floten zonder vragen
ook Karel Konijn werd er tureluurs van
nam…
Blauwtje
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
2.217 Toen ik haar zag, een blonde freule
Op een stralend wit paard
In een dorpje vlak naast Keulen
Het was het noemen niet waard
In galop voorbij gedraafd
De ultieme droom
Als zoete wijn gelaafd
Mijn toekomst, mijn home
De kans op eeuwig geluk
Eindelijk mijn gebeden verhoord
Mijn droom kon niet meer stuk
Stoutmoedig nam ik toen het woord…
zong zon in de kristallen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
829 de sneeuw
ze vlokte wit en traag
je blik zong zon
in de kristallen
ze leken langzamer te vallen
uitgelaten volgden we
hun vlucht uit lucht
die lichter werd
we dwarrelden mee
in een zacht deinen en lieten
vlokjes op de hand verdwijnen
de wereld die verscheen
ontnam de kleur haar eigenschap
versmolt alles tot één
ik nam…
GOLGOTHA
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
910 Duister is dieper dan de dood,
hier komen alle eeuwen samen,
Gods kind'ren krijgen nieuwe namen
in helder wit uit vloeiend rood,
de hemel geeft het levend brood
na duister dieper dan de dood.…
er zijn voor jou (dooptekst peter en meter)
netgedicht
3.3 met 125 stemmen
27.383 ik mag er zijn voor jou
als water voor bloemen
of als een bloeiende struik
voor de mooiste vlinder
door jouw naam te noemen
open ik een luik
om adem met je te delen
en in gedachten
jouw levenspad te strelen
je hand zal ik pakken
en jou op mijn schouder dragen
maar ook wijzen
naar anderen, zo velen
die jou met warmte willen…
hou van haar
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
707 haar wezen staat geschreven
dat zij de ware brengster is
van het enig echte leven
voor wie weet hoe te vragen
naar de sleutel van haar hart
verblind door haar schoonheid
niet aan de verweerde buitenkant
maar uit een beproefd innerlijk
aanbidt hij dat lieftallig schepsel
met heel zijn ontroerde ziel
vingers volgen de sporen van haar naam…
Mijn schat
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
5.346 In een houten kist op zolder
vind ik weer mijn teddybeer
zijn bruine ogen blikken guitig
net als toen
ik weet nog dat ik afscheid nam
van het dierbaarst uit m’n jeugd
en hoe spijt vol tranen rolde
bij de laatste zoen
hij sliep jarenlang vergeten
in een bed van vloeipapier
met rozenblaadjes geurend
tussen elke laag
nu knuffelzacht…
Ontmoeting
gedicht
3.4 met 15 stemmen
10.930 Soms is men zo oud dat men zijn bezit
niet meer bezit
verhuizers komen met vervoermiddelen
nemen de stoel de tafel de tuinpaden
het kinderportret het album met namen
de vogel en de kat
men koopt nog één keer persoonlijk tabak, deelt
vergeefs mede wat men denkt
van het kabinet en de eeuwig dreigende oorlog, alleen
het gratis glas van het…
wegwandelman
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
564 op veler lippen
ligt nog zijn naam
de faam erbij hoort
niet, is overroepen
maar hij luistert niet
hij is toch verder gegaan
in de stilte van voorbij
klinkt zijn aarzelende stap
terwijl hij onverdroten zoekt
naar het noorden van dit pad
alles is hem onbekend, nieuw
en een beetje beangstigend
hij was een jongen die
een man is kunnen worden…
STATUS QUO
netgedicht
1.6 met 7 stemmen
797 Over welke namen hebben we het hier?
Kunnen in een ruimte werelden
zo verschillen dat er sprake is van
opruiming of ruimtegebrek?
Ruim nadat de bel was gegaan,
leek alles nog mogelijk:
een winkel vol boeken,
twee filosoferende klanten,
het meisje op de sofa.…
tegenwind
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.294 geworden tegen de achtergrond van glas
zette mijn handen aan je mond omdat ik schreeuwen wilde
met jouw stem, blijf bij me - of ben je mij nu al vergeten
wanhoop kleurde woorden rood en als bliksemschichten
gierden stemmen door de zwartgerande tekeningen, zover
ging de moed verloren dat ik niets meer onderscheidde
de mist kwam terug en nam…
Wijde stappen
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
4.238 kijk, mijn kind
ik nam je hand
dag in dag uit
je gouden krullen
waaierden langs
de lente
de maan zo hoog
boven vuren vleugels
vlinders deinden
door ‘t open raam en
doorheen het zingen
van de eerste vogel
het beminnen nu, in witte kragen,
glijdt zacht en krachtig
naar de zomer
hoe mooi het lied, het bruidsgezang
ik…
is kunst illusie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
856 kunstenaar
is kunst illusie
fusie van de waan
en faam verworven
in de vele ruzies
over werk
met je kompaan
je naam is al
vergeten faam
aan het verbleken
waan aan het
verworden tot kunst
van witte boorden
kunst
jouw magistraal product
is visitekaartje van het
clubje elitairen
het onderscheid dat
ruik je al van verre
nooit…
18 april 1989
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
785 die ene ging
de tanks tegemoet
met niets dan twee
plastikzakken
in zijn handen
hij vroeg in naam
van heel zijn volk
een ongelauwerde held
zij hadden respect
voor zijn moed.…
Anna Fedorova
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
866 louter je naam al en de plek waar je spelen zou
- den Enghel geheten - wekte ‘t vermoeden dat
ons een bewogen avond te wachten stond
vooral jouw jonge, ranke handen die dansend
over de toetsen vlogen en de oude Chopin met
sprankelende klanken adoreerden, laten zich
niet vlug vergeten
net als je Russische ziel die zich in onze harten…
Een hand
netgedicht
3.8 met 35 stemmen
20.392 Laat ons met een hand beginnen,
we voegen er een dag aan toe,
een volzin met een naam erin
die we op slag vergeten, tenzij
het anders gaat en we snel weten
dat we niet voorbijgaand zijn,
de kans is klein, want bij het tellen
van mijn vrienden heb ik altijd
vingers over, en daarom: laat ons
met een hand beginnen,
we voegen er een dag aan toe…
God uit Gaza
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
1.161 Waarom wordt onschuld
wreed vermoord, krijten moeders
in asresten van een oorlog
de namen van hun zonen?
Waarom scheurt haat met
geslepen klauwen de hemel open
wijzen vlammen omhoog
bloeddoorlopen?
God, als je nog ergens bent
waarom?…
Ja, mijn blik versmalt
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
557 het licht is snel
donkerte nog vlugger
dan een schicht
ik warm mij op
aan nummer drie
van de schakelaar
en werk de lijst
steeds meer af
eer ik de naam
van het kind noem
mijn aarde krimpt
alsof mijn glazen
beslagen raken
het gevoel
onderscheidt zich niet meer
van de smaak van wortelen
slechts een verschil
in…
Laat het verf in mij
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
529 Geef mijn naam het onbetwiste
En schaakmat mij zodat de tochten
die we ondernamen de hoofdrollen
zijn de we zochten
nog droom ik mij in gisteren
en laaf aan de herinnering
die we samen deelden, al had de kleur
voor ons ieder een andere vorm
iets ongrijpbaars, doch visueel vermogend
dagvaardde mij om de gelogen tijden te verlaten
en het…
De lapjesdeken
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
2.044 Kleurrijk ligt zij te pronken, teveel namen
kleven aan haar,
teveel vingers om op te noemen,
de deken vertelt een verhaal
zij die dit begrijpen, horen waar het over gaat.
De lapjesdeken, waaraan met zoveel mensen
belangeloos is gewerkt,
wordt nu gekoesterd en elke dag wordt er
geluisterd naar het verhaal, van alle lapjes.…
bestemming
netgedicht
4.0 met 27 stemmen
697 nergens in de wijde omtrek
kwam ik stilte tegen
toen zag ik jou
en raapte je op, wist niets van je vluchtige reis
of de wereld waaruit je werd geboren
ik kende zelfs je naam niet
zag enkel buien en het draaien van de duinen
innerlijk ontwricht, met bleek gelaat
een tiental vogels vloog op uit de wind
tot dicht bij het water, hees…