21824 resultaten.
Een verdwaalde zucht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
508 ver weg
blaatte een kudde
tegen de lage avondzon
zij grensde
aan de stilteoase
waarin ik mij bevond
weldadig streelde
het ontbreken van geluid
mijn niet verwende huid
intensiveerde
zicht en reuk met
een alert anticiperen
een paradijs vol rust
de wind droeg een verdwaalde
zucht en de geur van schapen…
EETTAFEL-OPENING
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.247 Even stil zijn
voor wie je bent
met wie je bent
hier aan tafel
even helemaal stil
geen telefoon, mobiel, internet, twitter, facebook, linkedin, google, hotmail, gmail, dvd, cd, videoband, cassette, bandrecorder,LP, EP, super 8 film, dia's, de radio of de televisie!
Even geen visie
even geen geluid
even geen beeld
gewoon even stil
voor God…
- Nazomerweelde -
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
932 stilte…
Zij brengt stilte mee
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
484 zij opent in verhalen
een bloem die slechts
kortdurend bloeide
na een totaal mislukte groei
zij is weggegaan
heeft ons de stilte van haar leven
ter overdenking meegegeven…
Hoor het ademen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
552 Hoor de stilte die niet wijkt en
die maar aandringt tot verwijlen
en tot grenzeloos geduld.…
Mariakapel
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
492 een blik in het gastenboek
leert mij dat de noodzaak er is
een rustpunt voor alle gezindten
troostrijk gelegen op het hoogste
puntje van de Zenderse Esch
een plek zo verteld het boek mij
die de mens sterkt en loutert
en laten we dat nu juist zó nodig
hebben in een wereld vol
angst hectiek en onrust…
KEER WEEROM
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
661 Je voetstappen
door de stille
verlaten straten
waar sommige ramen
streepjes lamplicht
doorlaten
het geluid van de stilte
neemt met je gedachten
een loop
je indruk achtergelaten
hoop
plaveisel tot kiezels en zand
groots naar klein
neemt mij bij de hand
in de verte het geluid
van een voortgaande trein
die zijn eigen spoor…
Nooit meer wachten
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
631 In stilte om nooit meer te wachten op jou
de kilte van december met de wind die giert
langs mijn muren en door het weefsel van mijn kleding.
De warmte van het haardvuur door jouw gezicht
door één druk op de knop mijn visioen van het leven
nooit meer wachten zonder enige verbeelding.…
December
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
750 hier ademt de tijd zijn zwijgen
tussen kale bomen en bevroren land
bewegen de dagen steeds trager
onder een dekkleed van vrieskou
hangt de nevel in schaars licht
ik trek een grijze wolkenjas aan
breek de laatste herfsttak doormidden
en luister hoe hard de stilte klinkt
nu de dagen weer in zichzelf keren…
Alleen in een klein huis
gedicht
3.9 met 22 stemmen
9.737 Alleen in een klein huis kan je behoorlijk denken
de muren zijn dichtbij genoeg
weren de regen met gesneden voegen
die regen moet je kunnen horen
het dak lekt op bekende plekken
daar heb je plastic neergelegd
emmers gezet, als er een raam is
zelfs een plant, alleen
in een klein huis
kan je behoorlijk denken.
---------------------
uit: …
De carrousel van beelden
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
473 de echte stilte
is nog vol geluid
als ik de ogen sluit
hoor ik mijn gedachten
in een trage stroom van
bloed onder mijn huid
in variaties rood
verhalen zij wijdlopig
in meanderen en
geladen met emoties
over licht en leven
schaduwen en dood
onophoudelijk
trekt de carrousel
van beelden en
gebeurtenissen aan
mijn geest voorbij
de…
Tijd om
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
864 tijd zwijgt
is eeuwig stil
klokken domineren
luid
het uur des Heren
tijd wijst uit
wijzer
tijd om
stilte weer
stilaan
humaan…
Dicht op mijn huid
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
511 Mijn gedachten, ze verdwalen
kijk, ik loop een eindje met me mee
en merk hoe ik dicht op mijn huid
steeds verder weg dool
mijn gehoor verzwakt
waar mijn stem steeds luider
en luider wordt
ik versta mij niet
dus maan ik mij tot stilte
maar de stilte is niet niets
die geef ik door aan mij
ik doe een stapje terug
waar ik de nooit…
In zachte ondertonen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
544 zij heeft zich
met stilte gekleed
in zachte ondertonen
haar ogen
licht geloken
hoofd peinzend gebogen
maar de lach is
al omvattend
in tevreden weten
er is niets vergeten
de boeken liggen open
spreken hun eigen taal
warm zingt zij
mantra’s en speelt
met hun eentonigheid
ze kijkt me aan
of ik met haar mee wil gaan
voor even…
Margrieten
poëzie
3.7 met 6 stemmen
2.546 ’t Is of die bloemen het weten:
Ze buigen beurt om beurt
uit eerbied voor de stilte
die aan mijn hart is gebeurd.
En reder dan aan mensen
doe ik die elfen in ’t gras
het effen verhaal dat hij heenging
om ’t heimwee dat ik was.…
Als ik mijn ogen sluit.
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
539 Dagen en nachten
getroost verwachten
tot U besluit
dat U mijn ogen sluit.…
Waar het om ging
snelsonnet
4.6 met 7 stemmen
796 Uit welk herdenkingsaanbod zou ik kiezen?
Er dienden zich veel films en docu's aan
Genoeg verhalen om bij stil te staan
Al wou ik mij er ook niet in verliezen
Toch was het, ieder aanbod ver voorbij
Veel meer dan twee minuten stil in mij…
Stil in mij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
456 Waarom is het
Stil in mij
Terwijl buiten
De storm woedt,
Wind die bomen
En mensen de baas is -
Niet voor of na,
Maar stilte in
De storm, zo
Is het, zo is
Het helemaal,
Daarom is het
Stil in mij…
ik wil de zee alleen voor mij
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
793 Ik wil de zee - zei je
alleen
alleen voor mij
niet voor het kind
met emmertje en schepje
niet voor zonnebadende barbie meisjes
niet voor glimmende sixpack jongens
of anti zonnebrand inwrijf senioren
stijf van de olie
ook niet voor uitgelaten opstuifhonden
die gecultiveerde - in zand en water
losgeslagen - kamerolifanten
niet…
Kevers
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
654 Dan zullen zij stoppen
De stilte te
Verpletteren.…
Eensklaps
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.695 Als een duif opvliegt
neemt geen geluid
haar plaats
nog in;
Eensklaps
en wit
laat zij slechts
verte
in mij na.
---------------------------
uit: 'Gedichten 1958-1978'.…
Zomerstorm over Nederland
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
605 de storm raast voorbij
tilt onze kussen in de nacht
naar almaar hogere sferen..
de spanning is gedaan
zij is gaan liggen,
de avond zucht na.…
een valse droom
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
513 het wisselen
van woorden
met zinnen die zij
al niet meer hoorden
het was de melodie
die dissoneerde
wat zij ook probeerden
ze bleef klinken als
een nietszeggend refrein
in jaren afgezaagd
en toch begon steeds
ergens de eerste toon
gebaseerd op een
valse droom die ruzie zocht
wijs geworden
hebben zij het vocale
nagelaten en stilte…
De kilte voorbij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
497 nog hingen
woorden in de lucht
ontdaan van samenhang
licht ontwijkend
als op de vlucht
toen schaduw kwam
ze waren vervlogen
uit de zoete samenzang
van liefelijke zinnen
die langzaam vloeiden
uit intense emoties
heel diep van binnen
toch bracht stilte
de kilheid voorbij
jouw liefde voor mij…
Uitzinnig
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
615 Zwijg , zei ik
terwijl ik driftig op zoek was
naar zijn gelaten woorden
ik had ze ergens op stapel gezet
om niet te vergeten
geloof maar dat ik het ze naar
mijn zin zal maken
maar nu, nu lig ik overhoop
hij schopt de herrie in mijn hoofd
treffend hoe de stilte valt
schrik niet, roept hij mij nog na
ik vang en bewaar zijn kalmte…
Mistbank (Senryu)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
816 Mijn zicht verduistert
op een verouderde weg
in stilte naar jou.…
Statie
gedicht
2.5 met 2 stemmen
6.021 Nu klinkt de stilte.
Spiegel, omfloerste trom.…
Hoe hij stil kon verdwijnen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
421 De stilte kwam
en bleek zijn ballast.…
Geluidloos licht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
483 stilte is mijn vriend
ik ontmoet hem vaak
maar weet niet of ik
hem met mijn emoties raak
hij wandelt graag
net als ik geniet hij van
een schitterend vergezicht
in zacht geluidloos licht
ook van het bos
waar donkere vennetjes
rimpelloos zuchten
onder klarende luchten
natuurlijk praat ik
schatert mijn lach
om mezelf te voelen in…
Meer dan een Meer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
514 Wanneer meningen me hebben verward.
Wanneer het in mijn kop gaat gisten.
Wanneer ik ben vastgelopen op mijn pad.
Dan wil ik weten wat de wijzen wisten.
Weer verlang ik naar dat stille meer.
Daar ga ik zitten op een houten bankje.
Het water stroomt er als mijn eigen leven.
Onzichtbaar blijft de geheime levensbron.
En toch, wat troebel is…