5695 resultaten.
Jouw ogen
hartenkreet
3.2 met 37 stemmen
2.816 Liefste, als ik in jouw ogen kijk,
zie ik een hemel vol met sterren,
een bos vol met bomen,
een weide vol met bloemen
en een hart dat nooit bezwijkt.
Liefste, als ik in jouw ogen kijk,
Dan zweef ik even weg,
zie ik liefde en begrip,
en dan lijkt alles zo onwerkelijk,
te mooi om waar te zijn.…
Op zoek
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.037 Fladderend tussen bloemen en struiken
ga ik op zoek naar de zomer.
Maar ik sterf voor de dag om is
en zijg neer in de haren van een kind.
Ik ben als een roos.
Geurend naar de zon en de aarde
ga ik op zoek naar een beetje warmte.
Maar ik breek door de striemende regen
en verwelk in de handen van een kind.…
geboorte
gedicht
2.0 met 547 stemmen
127.199 de wieg terug
de drukkosten van
'wij melden met vreugde'
blijven echter verschuldigd-
toen zij hijgde
met een tong witter
dan mijn gelegenheidsjas
en haar ogen rolden
waar een orgasme ze nooit gekregen had
stond het aantal chromosomen onherroepelijk vast-
van de geboorte
neemt het gehoor van het kind af
de kamer staat vol bloemen…
Als ik wakker word
hartenkreet
4.5 met 25 stemmen
1.681 Maar steeds als ik weer wakker word
en weet dat alles echt is gebeurd
dan is er nog steeds geen bloeiende bloem
die met haar geuren mijn wereld kleurt.
En elke morgen is nog steeds dezelfde
ik open mijn ogen en ik leef
doe de dingen die ik nog kán doen
en weet dat ik nog altijd liefde geef.…
Wie schrijft twee
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.408 De geuren van de gardenia
voortdurend bloemen
wat minder in de droge tijd
zo rook het toen, de wegen
de straten en de pleinen
in het midden een waringinboom
na een regenbui ontdekte
wat ik zocht, dat loste op
onmerkbaar aan de randen
ik zoek iets nieuws
verlies wat ik gevonden heb
zet dingen op een rij
wat meer moeite kost
alsof de…
Spiralen rietjes met een bruidspluim
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
3.459 blazen
door spiralen rietjes met een bruidspluim
de taart feestelijk onaangeroerd
kon hen niet bekoren
gefeest moest er worden en hulde
aan het paar dat verdwaasd bleef zitten
bij de zoveelste polonaise die nacht
als hij de knoopjes maar los kan krijgen
was haar enige gedachte en
hoe laat vertrekt het vliegtuig ook alweer
zal ik mijn bloemen…
De onmacht van Michelangelo
gedicht
4.6 met 52 stemmen
12.708 Iemand legt bloemen op een onbemand graf.
Een wit kind wuift met een wijde arm
en begint stil te zingen.
Een reepje stof hangt omlaag
van de stomp van een tak.
De wind haalt zijn hand door het gras.
Tandeloze kam.
Een bij harpoeneert mijn arm
en verliest lijf en leven.…
doorsnede
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
721 van bloem en blad
blaast de winter
een lange zucht
naar een stuk
van gisteren
‘k zie de afdruk
van je voeten
als de doorsnee
van iedere halte
waar je naam
als jaarring stond
in een achteraf
vertraagde groei
van lucht en maan
veeg ik wat aarde
naar het grijze
vergezicht
naar de voorbijganger
en het splijten…
Over de balustrade
gedicht
4.2 met 10 stemmen
5.880 balkon
waarop we zo graag
zaten voor de thee
De mussen aten altijd
van de koekjes mee
Het huis is nu waar-
schijnlijk nog wel daar
ik ging er na de oorlog
niet meer heen
zie het soms in
een droom nog maar alleen
Wij dragen dan
geen gele ster
allen nog bij elkaar
Voor mijn raam in New York
is er ook een balkon
Het heeft geen bloemen…
Rommy (in herinnering)
hartenkreet
3.9 met 30 stemmen
1.906 Wanneer woorden ontbreken
en zinnen niet ontstaan
dan kan ik alleen maar
mijn arm om je schouders slaan
de wereld bleef gewoon draaien
maar voor jou stond alles stil
ik kan de woorden niet vinden
hoe graag ik het ook wil
ze was als een bloem in de knop
en nog lang niet ontloken
jullie bleven samen achter
ontsteld, verloren, gebroken…
Collecte
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
995 als ik over de galerijen loop
en bij de mensen binnenkijk
lijkt het even op de uitverkoop
in deze grote nieuwbouwwijk
bloempotten in alle kleuren
souvenirs uit verre landen
bloemen die de boel opfleuren
echt alles is hier voorhanden
ik zie plastic rode rozen
in een aardewerken vaas
gordijnen van viscose
een hondje zonder baas
enorme…
Ogen die vertelden
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
804 op een bankje in het park
zaten we gewoon
spraken rustig over alles
eendjes zwommen zondeloos
voelde jouw hand in de mijne
ging recht op en keek je aan
zag je ogen die vertelden
dat we samen verder gaan
vogels fluiten uit de struiken
eenden kwaken lieve lust
bloemen kleuren volle borders
en het gras ruikt naar geluk
rozen geuren naar…
De gevangen vlinder
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.674 stralend spreidde hij z'n vleugels
toonde hij vol trots zijn kleuren
maar voelde zich gevangen
diep binnenin
vloog hij over heuvels en dalen
snoepte van de mooiste bloemen
worstelde met zijn kracht
die zich 'n weg naar buiten zocht
vol energie en met zijn gulle glimlach
genoot hij van zijn leven
structuur was zijn leidraad
nieuwe dingen…
Lieve jongen
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
2.743 Maar o zo dubbel
lieve jongen
we houden ons
op de been
vechten ons kapot
zoeken en krijgen steun
vrienden, tranen
bloemen en God.
Maar jij lieve jongen
sleept ons ook
dit jaar weer
er door heen.…
Dansend jaargetijde
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
525 je streelde 't zonlicht
dat kuste lief je wang
verleidde je zo de lente
dat duurde niet te lang
bloemen gingen blozen
bomen spontaan in knop
je danste en vierde
jouw schoonheid daar ten top
je omarmde de zomer
wat bruinde zij jou
verlangend naar de herfst
kwam zij toch al gauw
daarna volgde de winter
ijskoud streek ze neer
betoverend…
Bloeide blauw boven het koren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
533 boven het koren
je zachte lichaam sprak me aan
voeten in het groen verloren
je zwaaide toen ik nader kwam
het zonlicht danste op de wegen
zag hoe je mijn schaduw overnam
met lippen vochtig van de regen
je blikken maakten sprakeloos
verlegen kleurden ook mijn wangen
je keek hoe ik mijn ogen sloot
voor jouw intens verlangen
ik plukte bloemen…
De schepping
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
713 Wie raakt niet diep onder de indruk
Van wat God, de Heer geschapen heeft
De mens, de dieren en alles wat leeft
Bloemen, bomen, groot of klein van stuk.
Het is niet te bevatten, Gods grootheid
Dat Hij alles zo wonder mooi heeft gemaakt
Zodat men hier nooit op uitgekeken raakt
Alles getuigt van Zijn grote majesteit.…
kraa-kraa-kraa
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
612 iedere dag
wanneer mijn twee Bertha's
hun ochtendwandeling rondkakelen, vol overgave
verspreiden ze
versgelegde roddeltjes tussen boom en bloemen
rozenstruiken en het geluidloos groeien van een web
ik zie
het onkruid dan welig tieren
terwijl het weeë gras krimpt met het hart eenzaam
omlaag als een steen
brutaal vliegen kraaien zwart…
Je glimlacht zon
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
720 onbescheiden wensen
je glimlacht zon
straalt warmte
van het feest rondom
beweegt je
soepel tussen handen
die je willen raken
ziet tongen langs de
lippen gaan in de hoop
je ooit te kunnen smaken
spanning groeit
heel langzaam in
het heffen van het glas
met speelse
woorden weer je
iedereen heel netjes af
je bloeit bloemen…
Hoe gretig gloeide de avondzon en vulde het hart als bron
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
769 Gretig gloeide de avondzon en vulde het hart als bron
Al wil je dagen luidkeels danken om deze klanken
bloem en knop en het avonddauw na ’t aardse sloven
boven vanuit de sneeuw op eigen netvlies inklaren
tijd vraagt geduld ook werkend ‘t tijdelijke te bewaren.…
Elke zijde
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
581 zou ik het kruid
van duizendblad vinden
in trossen wit/roze bloemen
die om jou heen hangen
op het eerste gezicht
samengebonden
langs venus en aarde
weer ik de muggen en vliegen
rond dromen
waardoor jouw schoot ontwaakt
mijn kussensloop vult de tijd
wortelt en groeit elke zijde
jij loopt me niet voorbij
verstand het hart
elkaar toe…
Afscheid
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.372 veel pijn gedaan
Het woordje "vader" dat ben je niet waard
het verdriet over het gemis, laat ik achter mij
hiermee sluit ik het nu eindelijk af
deze periode nu voorgoed voorbij
Vol hoop kijk ik de toekomst in
bevrijdt van mijn verleden
het erkennen van de pijn
waardoor veel van mij is afgegleden
Nu is het tijd om te bloeien
als een bloem…
behalve de chaos
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
803 er zijn kamers
dicht bij jou, zoals eilanden
in woorden
gezichten en kalenders
en de ontdekking van schemer, wachters
in een wieg
rondgezonden
omdat het sterven geen witte kant
bedekt
en eeuwige bloemen
niet aan passiebomen groeien
niet op maandag en langs voetstappen
van de aarde
maar in poëtische regenvlagen;
het vruchtwater…
Onbehouwen wateren des levens
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 vertrouwen
Is als de onbehouwen wateren van
des mens’ oppervlak
waarover woeste winden
stromen als in
dromen van ritmisch ruisend
gras
Het tekort is de
vergankelijkheid
onzerzijds bekeken
Het tekort is slechts
de eindstreep voor
de dood waar we ons
ontkleden…
waar we ontspringen aan andermans
oog en tong
Ik kijk naar de verlepte bloemen…
Je bent liever dan de nacht
gedicht
2.7 met 40 stemmen
25.011 Je bent liever dan bliksem en handkus,
veel liever en wijder verspreid
als een wijdvertakt meisje met liefde
als lichaamsgeur warm in een bloem.
Je bent liever dan menselijk is.
---------------------------------------
uit: 'De kip van Egypte', 1957.…
Spoor
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.028 Vandaag heb je de trein gepakt,
naar een witte wolkenplek
waar bloemen metershoog
samen met kittens en paarden zingen.
Je bent al slapend
langzaam in de trein geslopen
en hebt de muren van ons huis
zwart achter je gelaten.
En dat kleine jongen,
lieve kleine jongen...
dat spoort niet.…
GENOEG
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
564 Wou men die verloren bloemen inlijven
bij het vertrouwde, minzaam bloeiende veld?
Mocht het schone wonder eens gebeuren,
mensen gingen de bijbel bestrijden,
hernieuwen, onophoudelijk keuren.
Laat de goede Boodschap ons verblijden
met voldaan geschrift, levende geuren,
bestemd voor elke plaats, alle tijden!…
koningin
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
508 dwars over land, in gratie, mooier dan de bloemen
die zo onderdanig kleine tronen boden
ze bleef maar dwalen
haar kleine voeten raakten slechts de zoetste grond, verfijnd
geurig
langs kleuren en de schaduwen van vogels
vloog ze, als een ademtocht vol leven
en heel even
gaf ze ons een glimlach, want heel even bleef ze,
als een mijmering…
Vriendschap
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
1.869 Het is niet meer als toen de lente groen
met bloemen en beloften kwam getreden;
er is slechts afstand, feiten en fatsoen
maar weet: je hebt niet tevergeefs geleden
en duurt het nu nog wel een tijd als toen -
probeer getrouw te wachten in het heden.…
duizendmaal duizendblad
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
628 torsen reeds de koelte van het najaar
mijmerend rond september
frisser zelfs,
nu vogels kelen smeren met zongerijpte bessen
een delirium vol zoet geluk, dronken vreugde
en zot
door dwarrelwind
in waaibomenhout, heen en weer
geworpen door een nawee die nog voorjaar weet
de bermen dragen meer dan gras, ze leven voort
in scheefgetrokken bloemen…