7668 resultaten.
Overleven
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.109 kunnen mensen
ooit ontspannen en vrij
het leven zo teleurstellen
dat hemel een hel wordt
Waar liefde wil vervalsen
ons tot verraad verleidt
en denken in emoties
leven tot waan verheft
Waar eenheid is vergeten
strijd ons gaande houdt
waar echtheid wordt gemeden
leugen tot waarheid gemaakt
In onschuld geboren
rijpend fruit
dat van de boom…
Ach II
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
1.269 Je bent zo'n park vol stille bomen
midden in een zomerdrukke stad
Zo'n lege bank aan spiegelwater
Een knisperend oktoberblad
Je bent zo'n onbevoetstapt sneeuwveld
de ijsjas om een tere tak
Zo'n krokusveld op een rotonde
lichtparels door een wolkendak
Je bestaan kleurt mijn seizoenen
Van mijn decembers maak je mei
Ik kan alleen…
Tijd
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
1.599 en binnen het menselijke bestaan
wordt dit proces beeindigd
Aan de hand van de
kleinste eenheden
van tijdsbesef
kunnen we ons een voorstelling maken
van langere perioden
van tijdsduur
bijvoorbeeld
een eeuw
of twee eeuwen
Maar van de leeftijd
(dat is de tijd)
van het heelal
van een ster
of de zon
van de aarde
en zelfs sommige bomen…
Kerstboom exit
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
2.793 december 2004
mijn kerstboom waaide weg
bevries de glimlach
op de lippen
van de voorbijganger
ijzig is zijn adem
zijn kille blik
dat sneeuw zijn lijf
waarin verliezen huist
mogen bedekken
o boom ooit afgekapt
alles wat jij bent
was wat jij was
ik nodig je uit
houd me vast
en voorbijganger ga
om koud te wonen
-…
Ze ligt
gedicht
3.0 met 26 stemmen
8.462 Met achter haar het open raam,
het geruis van de bomen, het geluid
van de voertuigen die van A via B
naar C gaan.
Met aan haar rechtervoet de poes,
aan haar linkerhand de krant
en in het midden van haar hoofd
de rondrijdende gedachten.
En papier, zo wit als het laken,
de pen tussen de tanden, de handen
vertwijfeld aan de slapen.…
Annick, ik hoor je
netgedicht
2.4 met 14 stemmen
747 een boom, Annick, vier
duizenden, Annick, zoveel
als nodig zijn, een bos
voor wat groeien moet
nu jij dat niet meer kunt
of ik je gekend zou hebben
elke dag ontmoet ik je
in een lach, in het geloof
dat het allemaal mogelijk is
de wereld voor de jeugd
aan de jeugd ook
jij, de wereld, zeker wel
want je spreekt klaar, Annick
taal die iedereen…
Over tien jaar
gedicht
3.0 met 61 stemmen
29.414 .
----------------------------------------------
uit: 'Onder een leeggewaaide boom', 1982.…
totempaalpoëzie
netgedicht
3.6 met 30 stemmen
935 je glimlacht naar me
en het landschap
opent zich
ergens
tussen traagheid en bronnen
van geluk
het begint met een gedicht
met venstervogels
ik laat ze binnen
ook de bomen
die ik nergens vond
voordien
ik word zomer
lichter en geloof
eeuwig als de zon
je glimlacht naar me
en ik woon nu
voortaan
in jouw stilte…
In de voorwereldlijke schemering
gedicht
2.5 met 84 stemmen
40.861 Voor hen geen boom der kennis,
geen appel en geen slang maar wel
het tikken van een kleine
feilloos afgestelde tijdbom:
straks laten ze elkander los,
zoeken hun voeten de begane grond,
het eigen gareel weer op.
-------------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 1996.…
Lachen tegen de wolken
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
963 In de schaduw van een grote boom
de ergste hitte wat ontvlucht,
leg ik mij neer en tuur wat loom
naar de bijna oneindig lege lucht,
waar net een wolkje de zon passeert
meegedreven op een zachte wind.…
als tijdlijnen in handen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
930 liggen
aan je voet
ik zie de breuken
in je wanden
als tijdlijnen
in handen
geëtst door je
gedachtengoed
je ontlook
de aarde als
een kale rots
massa kartelde
met puntig trots
in ongenaakbaarheid
passeerde je
de eeuwenloze tijd
je bent nu broos
en zacht meegaand
in koude nachten
is je hardheid
langzaamaan gebarsten
een boom…
Westenwind
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.365 Onstuimig raast
de westenwind
door straten en stegen
je raakt verblind
door hagel en regen
bliksem en donder
beangstigt een kind
teistert het veld
takken geknakt
bomen ontveld
woest zijn de golven
van de zee
sneeuwvlokken
komen naar benee
aangejaagd door de storm
is snel het groen
onder 'n witte deken bedolven
ons herfstig gevoel…
vandaag ben ik een paard
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
965 vandaag ben ik een paard
nee eerder toch
of morgen nog
een mier
nu ben ik een insect, amoebe
tot ik vlinder wordt
ik ben het gras
nee morgen pas
een boom
die in de aarde groeit
het water
dat naar zee toevloeit
ik ben een vis
in de woestijn
een vogel
kan ik ook wel zijn
een zwijn
ik ben in storm en in wind
ik ben een kind…
Testament
gedicht
3.5 met 74 stemmen
48.768 Ik heb een afspraak met een boom
dat hij zich over mij ontfermt
en witte bloesems bloeien laat
wanneer ik in zijn wortels slaap.
Ik heb een zwarte kaars gekocht
die dooft als ik mijn ogen sluit
en fluister in het verste duister
'samen thuis en samen uit.'
-------------------------
uit: 'Alle goeds', 2001.…
lichtvlucht
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
706 de spiegel rondom de boom
verandert maagden en minnaressen
wanneer winter geen woorden
meer kent
op schouders van de dichter
die als teken van rouw de aarde
zwart schrijft en
aan elke tak, krom gebogen,
de dag hangt met
droeve
doodgezwegen wind
vreemd en zwaar van stilte
hij kan niet anders
en buigt zich over zijn glazen droom…
Stormenderhand
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
666 De wind beukt huizen in de golven
breekt koppen schuim in grijs
striemt geselend langs de bomen
mijn onrust lijkt zijn ereprijs
Hij braakt op mijn angstgevoelens
parafraseert zijn eigen elegie
raakt mijn wezen tot in iedere vezel
verpulvert mijn kracht en strategie
De wind puurt mijn bedwongen tranen
rooft de kommer die ik niet tonen wil…
Zij stroomden genade
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
810 ik telde omarmde ze
zij stroomden genade
beschenen mijn handen
met cirkels vol warmte
balancerend langs lijnen
op een tocht zonder einde
een lantaarnpaal
verder viel licht
kapot op de grond
bomen droegen
meer schaduw van
struiken zonder houvast
een merel ontwaakte
aangeschoten door herrie
van de zuipschuitenferry
begon tegen donker…
Stoomboot in de mist
netgedicht
2.6 met 44 stemmen
4.649 Zie de maan en zie de bomen.
De wind waait letters
door het woeste water.
Komt hij nu of komt hij later?
Een moeder sust.
Een oude heer met witte haren
stelt haar dochtertje gerust.…
Stilte in Wogmeer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
709 Ik zet mijn denken op
een kier, verblijf hier
waar jij nu bent, mij de
lieve dingen voorzegt
omtrent de ademloze
stilte:
Klinkers zonder naam,
ruisende fluistering van
oude bomen, verwaaiend
in de genadeloze wind.
Meer dan dat, is er niet.…
Zwolle 1948
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.118 Vijftien waren wij,
ergens, daar in B
een boom
waarin gekerfd
onze namen.
Nooit uitgesproken
toen,
niet gezegd
ik hou van je.
Als jij tussendoor
wel eens kwam in B
was er altijd
dat mystieke,
een lachend kijken
in elkaar,
wij liepen
onhandig
gelukkig te zijn.…
ik zag een winterroos
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
769 mijn ziel slaapt niet, maar drinkt
bij het stijgen van vogelveren
de ingevlochten zon wanneer
ik door ontroering gloei
bomen brengen me tot zwijgen
of rozen, licht van winter
ik weet ook niet waarheen
of zonder, de lome stilte
waarnaar ik liever luister
mijn handen rusten nog in
de wind, minder zichtbaar
en ik denk een dag weer…
natuurlijk
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
610 de herfst schittert,
kleurenpracht schilderachtig,
valt rottend op de aarde
terug naar waar eens was
de winter slaapt
berenbuik vol van zalm
neen, dan de lente
bomen en struiken dansen
in groene jurkjes, fladderend
in schier ontelbare nuances,
veelbelovend en afvragend,
wat voor jaar zal het worden
de zomer zoemt
lange bruine benen…
Lente
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
794 Een vroege ochtend langs de uiterwaarden
Een ijle nevel talmt van boom naar stronk
In tinten, die geen schilder evenaardde
ligt het landschap onbeschrijfelijk te pronk
Als kleine spiegels glanzen waterplassen
tussen de wilgen met hun stekelkoppen
De kale takken vormen schuchter knoppen;
het water zal voorlopig niet meer wassen
De kleur van…
De Nacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
761 De wind rukt de bomen aan flarden
En met hen de stilte
Van in olie gedrenkte dromen
Op hol geslagen vliegtuigen
Scheren langs kerken en moskeeën.
Ik sta aan de zijkant
Mijn armen gekruist
Ik ben alleen, ook deze nacht.…
De winter en mijn lief zijn heen
gedicht
4.0 met 70 stemmen
30.623 Hij luistert: uit een verre boom
klinkt als het ketsen van twee stenen
een vonkenregen van verlangen
zo luid, zo helder en zo bang.
De merel stort zich met een kreet
vol wildheid in de voorjaarsvlagen.…
landpijn
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.057 door ego’s verkarteld modernetijds gezeik:
verwerven van individualiteit valt niet
bandeloos te ontvluchten
gevolgd door vervolgen
op zijn eigen tijd, kwam hij
plots tot wat hij redelijk vond:
wie niet weg is, is gezien en
dat ze hun plan ermee trekken;
bedot begod
ligt het aan mij
of aan miljoenen kiezers
dat we door het bush
de bomen…
Dwalende gedachten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
829 Ik zag een land van melk en honing
met bomen rijk en groen.
Ik zag een land met volle velden
Zo was het schijnbaar toen.
Ik zag een land vol vredestichters
belaagd door storm en wind
Ik zag een land met blije kinderen
Al spelend, eensgezind.
Ik zag een land met lammetjes en leeuwen
heel vredig naast elkaar.…
Onsterfelijk licht
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.162 Bomen langs de laan
schaduwen die zich te ruste leggen
de lijn die we volgen
zwevend tussen dag en nacht.
Tot de stilte tussen bewondering
en duisternis breekt.
Dag licht, vaarwel aan het dagevuur
dat aan mijn voeten ligt.…
Jaarkring
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
533 'n libelle verwelkomt mij
als twee vlinders innig dansen
het zonlicht weerkaatst
de schittering op statige bomen
vers gevallen bladeren
maken kringen in het water
eenden snateren , zie hoe
ze komen bedelen om brood
de wind speelt 'n spel
op grote hoogte alwaar
de bladeren zich krampachtig
vasthouden voor de vrije val
©Lady Love…
Wij herinneren ons woorden
gedicht
2.1 met 30 stemmen
8.671 Wij herinneren ons woorden
als huis, als boom, als maan
Wij herinneren ons dat
als de maan zwom
de vis klom
Wij herinneren ons de maan
en ook de dood
Wij herinneren ons woorden
als gras, als vogel, als wolken
Wij herinneren ons dat
als het blad viel
de vogel vloog
Wij herinneren ons de vogel
en ook de dood
En dat, toen de papaver…