5740 resultaten.
voordansers ook kreupel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
586 soms hardleers
gingen wij van na de oorlog
het lange en brede zwijgen
steeds beter begrijpen
onze woede verdampte
onder de vele bewijzen
van het menselijk tekort
en het gewone leven ging
tijdens de bezetting
vooral gewoon door
gewoon doorgaans voor
zoals in andere tijden
wisten de meeste mensen
trouwens niet wat ze anders
zouden moeten…
waarom niet gepast?
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
786 de koop toe
ze is niet gepast
de opa klopt niet
ze is misschien
zelfs niet geboren
als haar met zelf dan
help
dit maakt onpasselijk
ZIJ van JOU pakte de pas
Gerrit jij zegt niet
jij schreeuwt niet
IK PAS
--------------------------------------------------------------
De vice-premier en VVD-leider Gerrit Zalm zegt dat 'we' moeten…
Het pad van de nieuwe mountainbikers
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
939 ingespannen
wegenwerk langs zanderig gele paden
waar de gespaakte road gang slavend
minibergen uit grootmoeders’ plekje slijt
die daar toen ook haar tijd wentelend besteedde
maar dan aan meer genoeglijk vertier
ondiep nu verhullen braambosjes
die dalen voor hevige trappers
tot ze in het diepste van hun wiel klem gezet
op de plaats moeten…
BYRON AAN HET GEVLEUGELDE PAARD
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
4.272 nachtmerrie, gilde, kreeg kramp
Pijn in mijn vrijheidsdrang en wilde wijn
Het eerste wat ik deed toen zij er was
Was kijken naar de beentjes van het wicht
Goddank, gelijke lengte, uit het zicht
En snel op zoek naar een die nooit iets las
Die mij mijn liefste zusje doet vergeten
Naar een die het verlangen wat verzacht
Want zeker is dat ik zal moeten…
mensen schaduwden de stilte
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
574 de trein verdween
het rode licht uit zicht
de verte in een bocht
het schrijnde kou
mensen schaduwden de stilte
herinneringen op de tocht
je had de dag in woorden
moeten vangen, alleen
mijn lach zocht je maar op
je zag mijn handen
praten met m'n vrienden
hun ogen dronken het verhaal
gezichtloos koos de voorste rij
niet iedereen…
Alles grijzigjes modaal
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
601 geen wondertjes in heden
alles grijzigjes modaal
ik wil je anders
meer gekte dat normaal
je niet laten binden
overleef maar de moraal
ga zon verhitten
zodat polen dolen
en niet eeuwig pitten in
hun diepvrieskist van sneeuw
geef regen groen
stenig rood tot zand
besproei de goot van de
woestijnen en drink de dood
je zult moeten…
Nu weer de herfst komt met zijn gouden kleuren
netgedicht
4.5 met 26 stemmen
1.194 zijn gouden kleuren
nu zie ik weer dat lachen kan,
dat onverwachts veel gaat gebeuren,
maar merk ik ook dat harten schreien
om wat niet gezegd werd, niet gezien,
en dat er weemoed hangt tussen de huizen
om zomers die voorbij zijn, kansen weg,
en klanken die niet torenhoog
van daken tuimelden van vreugde;
nu weet ik weer dat we behoedzaam moeten…
Zin
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
667 Beduusd en donker denken we de herfst
van dood, van leven weg, maar diep gekerfd
van binnen in ons zelf beseffen wij :
we moeten zacht, heel zinloos zwichten voor
die steeds opnieuw gestelde vraag : wat is
de zin van mens zijn en waar leef ik voor.…
Ouderdomszand
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
929 We moeten hun vrienden worden uit nood:
een eeuwigheid lijkt anders ons lijden.…
Alternatieve doodstraf
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.519 Het voordeel van zo 'n nieuwe straf is groot:
langdurig zal Saddam zo moeten lijden.
Het resultaat is eveneens de dood.
Geduld van Bush en zo vereist het wél.
Acute doodstraf kan men zo vermijden.
Tenslotte zal-ie sterven in de cel.…
De gal verdeelt..
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
442 niets zonder immateriële averij,
een zwijgend boek, waarvan
het begin en einde te
voorbarig is gesloten,
gisteren ontkende ik die
woorden nog, vandaag
ontbloot ik de drijvende
tekst van morgen op een
zorgelijke mannier en heb
ik verleert die te lezen in
de spiegel van papier, het
zicht op een gedateerde
krant, zonder wat te moeten…
Ontgoocheling
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
599 Een lofzang op een vluchtig
epos, waarin de goden elkaar
beminnen en van de literaire
honing smullen, op hun
bizarre tocht, de emoties laten
gisten, tot aan de gewraakte
tonen die ik zocht, om dan een
draak te moeten onthullen van
een herhaalde hersenschim, tot
aan de gene zijde van de Styx ,
waar het moeilijk aarden is, voor
dichters…
Aller oog zal Hem zien
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
608 Aller oog zal Hem zien, staat er geschreven
Hoe moeten we ons dat voorstellen?
Niemand zal ons dit kunnen vertellen
Laten we het dan maar aan God overgeven.
Want God, onze Heer, weet alle dingen
Ook de dag wanneer Hij wederkomen zal
Die grote dag die komt met bazuingeschal
Dan zullen al Gods kinderen Hem omringen.…
Ernst
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
879 DEN HAAG - Marokkaanse Nederlanders moeten hun kind een dubbele voornaam kunnen geven, zoals Ahmed Jan. Daarmee kunnen ouders meer uiting geven aan hun verbondenheid met zowel Nederland als Marokko.…
Doornen
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
901 Kan nog steeds niet wennen,
tijd gaat te vluchtig, vermijd
dat ik blijf hangen, aan dit getij,
te luchtig, onvoltooid, dragen
kinderen hun zomerzon, getooid
met gekleurde linten, geschetst in
aquarellen van alle vragen, waarin ze
de lasten moeten dragen, al de kleine
mensen op de spitse tenen, stelen
dansend het ongemaaide gras,
verschenen…
Tijd
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.005 In ’t land zelf zullen ze nog steeds in het Engels uit moeten leggen
De wetenschap, alles gebaseerd op pure theorie
En ik? Is het dan wel echt wat ik zie?…
Ouwe
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
520 Feilloos drapeer ik tranen op de grond
ze moeten zichtbaar zijn
want ik wil iets duidelijk maken
want nee, ik ben niet blij of gelukkig
kijk me aan schat, je bent nu nog van mij
wil je me laten gaan
of voel je mij en hou je me
tot aan grijze krulspelden aan toe?…
liefde is
hartenkreet
3.6 met 17 stemmen
2.715 liefde
een storm die blijft razen
rond de naaktheid van jouw ziel
waar mijn wezen als een glazen
bel van puurheid in jou viel
alleen
de dag zal ons ontwaken
als het licht dat zich verlegt
mij de stilte laat verzaken
in een kus die voelbaar zegt
voor
geen tel wil ik verliezen
voor geen traan in missen staan
in geen hartklop moeten…
Onderweg
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
937 Onderweg zijn, hoort bij het leven
Nooit kunnen we blijven staan
Wij moeten ergens heen gaan
Dit is en blijft een vast gegeven.
Wij mogen ook onderweg zijn
Want onze toekomst is in Gods hand
Wij zijn onderweg naar ’t Vaderland
Waar geen verdriet meer is en pijn.…
Prijs
gedicht
2.3 met 406 stemmen
59.368 AKO en van Libris tot Nobel
Als het aan mij ligt zit zo'n jury wel
Haast elke week een winnaar aan te wijzen
Steeds als ik op tv weer van die grijze
Belezen heren het gezelschapsspel
Der letteren zie spelen, merk ik snel
Hoezeer mijn haren niet te berge rijzen
Ze leggen uit hoe fraai de schrijver schrijft
Waarom het plot zo goed zou moeten…
Kuttrut
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
815 Wees mijn
courtisane, voor een wijle, mijn
schuilkut in een armoedige hotelkamer,
even, voordat ik weer neerstort in
mijn dagelijkse portie dichtersellende,
wat jij zou moeten weten, kom, verlaat
de depressies en hang je zinloze kleren
aan de hoogste wilgepruiken, dame,
dan neem ik je als een gedicht.…
De juiste keus
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
943 Het is moeilijk om de juiste keus te maken
En toch moeten wij steeds weer kiezen
Waarbij wij kunnen winnen of verliezen
Hetgeen grote gevolgen kan veroorzaken.
De juiste keuze maken is belangrijk
Zowel zakelijk als in het privéleven
Het kan een wending in het leven geven
Zoals vaak voorkomt in de praktijk.…
'k Heb zoete liefde verdreven
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.434 Of in de voegen schijnen
te bloeien bloemetjes blauw,
zij zullen, zij moeten verkwijnen:
zij derven zonglans en dauw.
Nog zingt in dorrende twijgen
een eenzame nachtegaal,
Dra zal, - daar de echo's zwijgen -
verstommen zijn weemoedstaal.…
zoek
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
833 Lezen schrijven en opnieuw beleven
herschrijven de spinsels van een tijd geleden
diep graven en vertalen naar zinnen die goed klinken
laten lezen luisteren en laten bezinken
een vleugje magie een nevelachtig licht en een zoen
je pen het werk laten doen
jezelf als regisseur
kritisch kijken naar de woorden
zonder moeten en zonder dagelijkse sleur…
Het huis van mijn dromen
netgedicht
4.6 met 29 stemmen
702 soms dacht ik dat ik wel gelukkig was
in mijn huis gebouwd op dromen van glas
omdat de zon zo mooi naar binnen scheen
toch voelde ik mij daar ook vaak alleen
maar nu ineens heel onverwacht
wordt de dag een vriend van de nacht
staat de angst weer voor de deur
en veranderd alles van kleur
wat zou ik moeten beginnen?…
Ons leven is als een boek
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
828 En in het laatste hoofdstuk van ons leven
Moeten we afscheid nemen van het bestaan
Met ons aardse leven is het dan gedaan
Het boek is uit en alles is volgeschreven.
Maar in het Boek der Boeken staat te lezen
Dat de dood gelukkig niet het allerlaatste is
Want we mogen geloven in de verrijzenis
En dat we bij God in de hemel mogen wezen.…
13 maart
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
931 is nou 62 jaar
Iets meer dan halverwege
Nog bloeiend, lang niet klaar
Ik mis nog steeds mijn pa
Dat gevoel blijft onverminderd
Het schrijnt, doet pijn en hindert
Een wond die nimmer sluit
We zijn 7 jaren verder
7 jaren grijzer
Gegriefd maar niet veel wijzer
Schrijf ik hier als eenzaam kind
Hoe het is om door te leven
Het een plek te moeten…
Begoocheling?
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
590 Te twisten
als zwermen bijen, vol ijver
met de taal hun raten te vullen, om
tot een hymne te breien, een
magere lofzang op een vluchtig
epos, waarin de goden elkaar
beminnen en van de literaire
honing smullen, op hun
bizarre tocht, de emoties laten
gisten, tot aan de gewraakte
tonen die ik zocht, om dan een
draak te moeten onthullen…
l'espoir de vivre
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
697 we begaan nieuwe paden
als goede vreemden
zo is het althans te benoemen
als emotioneel ontheemde
hoor ik jouw gedachten enkel zoemen
in wolken van ont-moeten
of die blikken van verstilde diepte
op de vlucht voor aards boeten
iedere dag
is gebouwd op verleden
van ver terug
soms als restant van heden
morgen wordt gebouwd
op…
en zo wil ik zijn
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
739 Ik wil vuurrood
en een beetje paars
vliegen hoog boven alle dingen
die groot van moeten branden
zo hoog tot ze klein worden
als zeepbelletjes
die ik weg kan blazen
ver weg naar verdwijnen
en zo wil ik zijn
oplossen in zand en in zee
tot pure kolkende extase
voelbaar en raakbaar
mij wentelen en draaien
me over geven aan zon en maan…