8675 resultaten.
Deel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.044 Langzaam maar zeker
zijn wij bezig
om terug te keren
huiswaarts zonder herinnering,
Van donker naar langer licht
vanuit open ruimtes gevlogen
een horizon wijst de weg
met op onze rug
een windroos geschilderd,
Zouden wij niet liever vergeten
en verder dwalen zonder diepe verhalenstof
met een dagelijks zweven langs maskers
die ons van alles…
Pratende golfjes
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
551 Het was nog
drukkend warm en
de gloeiende zon
had zich al even
terug getrokken
achter de bergen.
Terwijl ik wandelde
in het maanlicht
maakte donkere silhouetten
nog puffende geluiden.
Plotseling sloot
de maan zijn ogen.…
lachen tegen de wolken
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
450 Ik kijk hem na geamuseerd
het is net een spelend kind
onwillekeurig lach ik terug
en zwaaide zelfs heel even,
maar mijn geestekind was veel te vlug
in de lege verte weggedreven…
Lachen tegen de wolken
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
532 In de schaduw van een grote boom
de ergste hitte wat ontvlucht
leg ik mij neer en tuur wat loom
naar de bijna oneindig lege lucht,
waar net een wolkje de zon passeert
meegedreven op een zachte wind
ik kijk hem na geamuseerd
het is net een spelend kind,
onwillekeurig lach ik terug
en zwaaide zelfs heel even
maar mijn geesteskind was veel te…
nu...
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
874 nu ik denk dat de tijd rijp is
om over m'n schouder terug te kijken
zie ik dat er veel is veranderd
zoveel dat ik daar bij nader inzien
liever geen weet van had willen hebben
nu de tijd zo'n verschrikkelijke haast heeft
dat velen hem nauwelijks nog bij kunnen benen
herken ik mezelf in gelatenheid van deelnemers
aan de bij voorbaat vergeefse…
de cirkel van leven
netgedicht
4.7 met 31 stemmen
1.121 vanuit de toekomst
droomt een ver verleden
zich langzaam naar mij toe
terug van weggeweest
na een lang vergeten feest
waar het dromen zag breken
alsof het niets was
op zoek naar het heden
valt het zomaar
uit de lucht
in mijn schoot
met een zucht
naar liefde
en ik wou
dat ik het leven
kon omarmen
om het bevroren verdriet
te verwarmen…
Zorgeloos schommelen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
734 Op haar teentjes staand
laat zij zich in éne vieren
voelt ze de wind door haar haren
hoor haar toch eens gieren
Beentjes strekken zich ver vooruit
dan gebogen en weer terug
handjes houden zich stevig vast
pretoogjes met 'n rechte rug
Zo schommelt zij zorgeloos
de hele zomer heen en weer
lacht het leven haar vrolijk toe
het kleine meisje…
ik mis je
hartenkreet
1.9 met 8 stemmen
1.544 Elke keer als ik je zie lopen
Kijk ik stiekem achterom
Ik hoop dat je terug kijkt
zodat ik je weer diep in je ogen aan kan kijken
Maar wat gebeurd is, is gebeurd.
ik mis je zo
Ik kan je maar niet vergeten
De herinneringen aan jou zijn vers
De mooie tijden,
De mooie dagen
elke dag, elke minuut, elke seconde.
Kon ik maar bij je zijn.…
Fantoom
gedicht
2.5 met 50 stemmen
11.173 Ik spoel terug naar wie niet is en hoe dat voelt.
-------------------------------------------------------
Uit: "Inbreng Nihil", 2004.…
Uitgestorven
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
834 organisatie
die in’t fris geschoren woud
tussen het wegrottende hout
van een subtropische natie
oranje klontjes heeft gevonden
waarin versteende bijterbijen
-die ooit op raptorsap gedijden-
door tijd en ruimte ongeschonden
waarmee een maffe wetenschapper
(die het idee kreeg bij de kapper)
het dinosaurus klonen klaarde
toch zijn ze ietwat terug…
Hun steile eindigheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
468 zag het landschap
in vaste lijnen bergen in
hun vaag verschijnen
beliep de paden
diep in dalen beklom
hun steile eindigheid
verloor de horizon
verdwaalde snel
in onherbergzaamheid
was mijn oriëntatie kwijt
in een wereld die
niet aan mijn voeten lag
probeerde op mijn
schreden terug te keren
accepteerde de vertrouwensbreuk…
Dag
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
709 Een soort dag zoals Shakespeare het eeuwen terug
met zijn scherpe dichtersogen al zag.
Dit soort dagen zijn voor de eeuwigheid
en de dichter breit een glimlach.
Wat houdt hij van de dag.…
Inburgering
netgedicht
4.2 met 30 stemmen
1.056 Vraag mij niet ooit terug te keren
naar onze bloedstollende sleur
tussen vergeeld behang verkeren
ontneemt het leven elke kleur
op kruiend ijs wil ik verdwalen
in een vuurrode vlammenzee
ik burger in bij kannibalen
met negerinnen op de thee
vergeet voorgoed alle verhalen
uit onze perkamenten rol
je zal mijn kruin nimmer zien kalen
ik…
HIPPOCRENE
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
594 De laatste keten weegt loodzwaar
Haar handzaag is niet sterk genoeg
Ze spant hem rustig voor de ploeg
Op vliegt hij en het is al klaar
Ze geeft hem telwoorden, een paar
Omdat hij haar zo vaak al droeg
Van basiliek naar bruine kroeg
Van schommelwieg naar dodenbaar
En weer terug naar het gedicht
Haar thuishaven haar heiligdom
Haar bidkapel…
Mijn grote voorbeeld
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.140 U bent een voorbeeld voor mij
Altijd positief, altijd blij
Nu is de tijd gekomen, dat u naar opa gaat
Nu is de tijd gekomen dat u ons verlaat
Al die goede herinneringen komen boven
En 1 ding kan ik u wel beloven
Ik zal aan u terug denken met veel plezier
Dat u zo sterk bent, ook al bent u niet meer hier
Zoveel bewondering voor u
Dat had ik…
Onze kracht
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.442 Deze tijd zal weer terug komen
deze tijd uit onze dromen
doch in werkelijkheid gekomen.
Wij samen houden dit vast
en hoe een andere stem ook krast
wij blijven zweven
wij blijven beleven
waarover ik oneindig...heb geschreven...…
dodenwake
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
960 me neergezet op de rand
van je bebloemde zerk
de kilte snijdt vooral van binnen
terwijl ik lijdzaam wacht
op het wonder van de dodennacht
en in het spokenuur de witte schimmen
de kreten van een late uil
een droeve dodendans van verlaten zielen
ik wist het wel, hier zal ik je niet vinden
ik schud de huiver van mijn schouders
keer terug…
sfeerstad
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
548 er hurken huizen langs de dijk
iets verder richten spitsen
torenhoog en blauw, de wolkeloze hemel
een skyline
tussen toen en nu
daken kaatsen terug
water reflecteert de grote bocht
nog mooier, nu er spiegelramen
zacht ontwaken
in de intocht van de morgen
zorgen dwalen weg
wandelen vergaat met uitzicht langs
de winkelstraat
die noordelijk…
Lieve kus en schouderklop
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
881 ben ik jarig of vergeten
in lieve kus en schouderklop
laten vrienden zich weer weten
de stilte
is massaal verbroken
ieder heeft zijn handen uitgestoken
maar in het jarige bestaan
zijn vaak vele maanden zonder feeling
naar de achtergrond gegaan
is het hernieuwd contact
alleen omdat ik jarig was
en dan weer terug in de vergetelheid…
Valentijn 2.0
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.082 Valentijn oh Valentijn
wat zou het eeuwig heerlijk zijn
als ik met jou oh Valentijn
een vers idee lanceren kon
Geen harten, bloemen, kersbonbon
geen wolken, sterren, maan of zon
maar met de voetjes op de grond
weg van troep en commercie
Terug naar zo het eens begon
een simpel schrijven – anoniem
niet goed, niet mooi maar puur en rein…
Kans
netgedicht
3.4 met 22 stemmen
3.631 Ik weet dat een kans
vaak het leven van een eendagsvlieg leeft
en uit de eeuwigheid niet meer terug te halen is
als de duisternis van de dag je gegroet heeft.…
Voorbij
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
955 je foto kijk
geen dag die voorbij gaat
zonder dat ik over je praat
geen nacht die voorbij gaat
zonder dat er tranen op mijn kussen vallen
er gaan jaren voorbij
maar het gemis wordt niet minder
ik wil weer in je ogen kijken
je stem horen
je geur ruiken
je armen om mij heen voelen
waar ben je
ik wil naar je toe
kom alsjeblieft terug…
vloeken in de kerk
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
620 dit is mijn lichaam
dit is mijn bloed
klinkt als een Franse lunch
stokbrood en wijn
maar dan in plakjes en nippend
een dienaar buigt, knippend
voorover in het stof en prevelt
in oude taal
ach god, verdom mij niet
gelukkig zat er nog
garantie op deze dienaar en is
terug gestuurd naar de fabriek
de schepper kreeg de geest
ging tekeer…
Als het stil wordt
gedicht
4.0 met 1 stemmen
7.055 En van achter de rietkraag zet je
met iets van verbazing
de brasem terug in de vaart.
De vis slaat met zijn staart. Het
zilveren pantser schiet weg, wordt
niets dan het zwart van de rug.
-----------------------------------
uit: 'In een zwervend licht', 1992.…
Bij het passeren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
478 De kou kwam voor de regen uit
bij heldere nacht en volle maan
een lied op de achtergrond
plaats viel niet te bepalen
Het meisje met de naam Berk
ze was zo willig en zacht
als ochtendmist met ros erboven
een eenheid met haar paard
Een boom omarmen, sappen voelen stromen
van blad naar wortels en de weg terug
een schimmel met ruiter…
Parkeren
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
531 Steeds weer terug die innerlijke strijd
tussen geweten en daadkracht
geest en waarachtigheid
met beide voeten in de oorlog
van een wereld waar vrede
soms kwaadaardig aanvoelt
via meningen en verschillen
uitgangspunten en efficiëntie
in verloren tijd verloren
verklaar je een deel van jezelf
zonder mystieke oorsprong
in een lijf van vlees…
waterpad
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
475 er nog, de rijen oude wilgen
stekelig en koud
oneindigheid in stam en schors
zet wachters van de tijd in elk geplooid gezicht
naar buiten gericht zo boud, maar
in hun hart groeit traag
de zonnewende
even nog
dan voelt mijn voet het naken
van de weelde, uitgestrekt tot
overal
een lentegroet, een levenswens
het water geeft zich terug…
Essentie
netgedicht
4.7 met 10 stemmen
1.084 Voel jij ook de essentie
van voorjaarsbloemen
in de zomerwind
en laat je vlinders
vrij vergaderen
afspreken dat gedrag
veranderlijk
blijft
of geef je ze vrijheid
voordat de zon ondergaat
rijk geworden
met rijkdom
van eenzaamheid
onder eeuwenoude schilderijen
ooit kom je bij me terug
met slechts essentie
van tijdloos droom…
duizend jacobsladders
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
497 gouden wolken dalen neer…
lucht als een gedicht
gevoelvol warm verlicht de zon een
adempauze
lang op mijn gezicht
ik glimlach zacht en laat het beeld
haar ingewerkte impact doen
slechts duizendmaal en één, een zoen
een streling onverdeeld
langs buik en rug
ik wil terug naar dat moment
klimmen, op de ladders van een gulden dag
ik…
Keek langs me heen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
648 ik heb je geroepen
maar je was al
naar binnen gekeerd
pakte je handen
om je te raken en laten
ontwaken uit lethargie
je lachte maar keek
langs me heen zonder
een blik van herkenning
leek blij met de aandacht
sprak onverstaanbare woorden
over wat jij in je geest hoorde
keerde langzaam
weer terug naar de onrust
van zoekende vingers…