6020 resultaten.
Niemandsland?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
390 Ongeloof dat geen twijfel kan
verdragen in ongestelde vragen,
zoektocht van de werkelijkheid
naar niemandsland nooit volbracht
om vermoedens niet verlegen
niet gerijpt om niet te delen
cognitief begrip van lijdzaamheid
het oude inzicht te laten helen
verloren in beetje eenkennigheid
verkend op veel te vlakke wegen,
opgeteld in elke stap…
engel voorbij de poort
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
553 heus, ik kom terug, het gaat
niet vlugger, niet meer
zoals ik wil, mijn
wil heeft plaats gemaakt
ik heb de stempels staan
het visum dat ik terug mag keren
gegarandeerd door de doktoren
ik weet, het kan verloren gaan
en wie ik was niet langer meer bekend
ik streel je lieve sterke hand
beloof maar niets want hier
verliezen woorden…
hoe dan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 hoe kan ik je kloven uit steen
als de beitel slechts de
jaarringen kent die hij
deelt met de jaren
die in hem verloren zijn gegaan
ik zie nog steeds geen markant
gelaat of een geschaduwd silhouet
die in ruste het bloed stelpt
van de wonde die
in hem gespleten woont
zelfs de sokkel laat dezelfde
kloven zien die in mijn handen
de rivieren…
De eerste regens
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
447 ik heb de ochtend
zien schemeren tot in
de diepste tinten rood
verglijdend in oplichten
stierven zij een zonnige dood
de vlokjes die
het langste bleven
dreven voor de zonnewind
als lieve roze schaapjes
wolkten zij in wit de kudde in
verloren kleur in
contrasterende onderkanten
waar grijs en zwart de
eerste regens droegen die
met…
Armen hoog
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
463 ik ken
koren die in
hun hartstochtelijk
vervoeren het publiek
vol verbazing de
mond lijken te snoeren
waar de dirigent
in theatrale omarming
zijn stemmen de weg
wijst in het doolhof
van de uiterst subtiele
close harmony
onderscheidend
behandelt hij sopranen
omdat hun geluid niet
verloren mag gaan door
donkerte bij de bassen die…
ZOEKEN EN VINDEN
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
461 zul je ervaren
na alle wereldzeeën
te hebben bevaren
dat je aller diepste
gevoelens voor altijd
daar gedijen waar ze
oorspronkelijk ooit
thuis waren
want wat is gebleken
je oren kunnen alleen
daar de waarheid horen
omdat ze zich daar nu eenmaal
niet door schoonheid
laten verstoren
daar was het al die tijd
dat wat je hebt verloren…
De kleur van steen
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
427 ze keek
om zich heen
zag een wereld
vol onbekenden
zelfs de kleur
van steen wilde
zich niet meer
aan haar kennen
ook beweging
had zijn natuurlijke
souplesse verloren
in een afacies
samenspel brak
de realiteit in
slecht passende
stukken uiteen
ooit hadden
kleur en geur
in harmonische
balans met de tijd
het bestaan van
talloze…
Jij en ik.
netgedicht
4.9 met 10 stemmen
644 Die het wazig schrift spiegelen,
onbeduidend verloren naast,
de afgeleefde kleurenfoto als
vervallen momentopname.
Wij, jij en ik, onze tienertijd,
praten over overmorgen
op een oud verweerd bankje.
Vandaag, een vale afdruk
van een vergeelde horizon,
met ik, nu in mijn eentje.…
Een nieuw nirwana
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
511 het licht van een
beangstigende
flakkerende zon
wordt weerkaatst
door de toplaag van
grote woestijnen
die door reusachtige
windsnelheden
losgelaten heeft van
de eigen domeinen
wat niet kon
hechten is verloren
gegaan in de kleine
luwteplekken die
iedere zwaarte zelf
heeft geselecteerd
naast de monumentale
gladheden van de
hemels…
Tsjernobyl
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
678 nog een kwiek meisje was
Doorweekt motiefjesbehang
probeert vergeefs te sieren
wat allang vergeten lijkt
De natuur knabbelt aan grauw beton
treedt brutaal binnen door gebarsten ruitjes
en openstaande deuren
Bedekt zo met haar groene mantel der liefde
een door mensenhanden gecreëerde tragedie
Door zich moederlijk te ontfermen
over hun verloren…
Liefde volgens Elizabeth Barrett Browning: Sonnet 43
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
949 Ik heb je lief met wat ik niet kon geven
aan mijn verloren heiligen, Ik bemin je
Met elke traan en lach, en na het leven,
zo God het wil, bemin ik je nog meer.…
4 mei
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
454 tuurlijk is het lang geleden
vervlogen tijden
ondenkbaar lijden
maar tijd is nooit verloren
of zomaar voorbij gegaan
als we 2 minuten stil staan
2 minuten in zoveel momenten
die vrijheid normaliseert
wat hebben we geleerd
wat hebben we te verliezen
wat weten wij nou echt
van het te lang durende gevecht
zonder winnaar
zelfs de…
Klimaattop - Glasgow 2021
netgedicht
4.7 met 38 stemmen
1.619 verloren strijd, bezinning of verdrinking?
Kritische noten wachten al lang
om dure misstanden te kraken,
wij drijven de ultieme prijs
van ondergaande zon en aarde op
met inkleuren zonder schaamte.…
Papillon
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
543 Vandaag verkeren wij in vroeger sferen
Mijn broer en ik, wij denken aan us mem
Haar reisverhalen met haar klare stem
Op 8 mei Moederdag wil ik haar eren
Ze was als rups in niemands land geboren
Een heel ver land dat nu niet meer bestaat
In naam, maar wel behoorde
aan de staat
Der Nederlanden, nu reeds
lang verloren
Als papillon vloog…
't onzegbare
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
479 verblijven
geen woord dat dan over mijn lippen komt
alleen mijn lijf zou het uit kunnen leggen
dat wat ik niet luidop wil laten horen
immers zo veel heb ik al gezegd,
voor nog meer lijk ik verstomd
het laatste is vaak pijn of liefde
(wat is het verschil)
verborgen achter gesloten ogen
ben ik het dan vergeten,
uit het dagelijks oog verloren…
Pomona
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
509 Venusbeeld geroofd
Het is gedaan met al mijn ooft
Het rot, is beurs, de bomen huilen
Ik zoek beschot waar ik kan schuilen
Hoe sterk was jij in overwinnen
Mijn tuin was degelijk omheind
Mijn privacy werd ondermijnd
Uit medelij liet ik je binnen
Je was als oude vrouw vermomd
Je bleek een dief en niet gekromd
Geen winst of oogst, ik ben verloren…
Als broedzorg ontbreekt
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
451 De vogel zit in een antieke kooi
Zijn kopje diep verstopt in zwarte veren
Zit hij te dutten of te contempleren
Hij is nu niet bepaald van laag allooi
Helaas is hij zijn felle kleuren kwijt
Verloren aan een onbestemd verlangen
Zijn zang zit in een dikke keel gevangen
Hij wil ontsnappen, vliegen, zijn bevrijd
Wil buiten zitten…
Geurtjes verbloemen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
370 regenbooglicht
van voorbije dagen
geurtjes verbloemen
de namen van bloeiers
die al zon hebben
genoten in vroege en
latere uren op de dag
zij lachen mild nat
onttrekken zich
voor even nog
aan het gebeuren
net op en vlak boven
de aard dat al licht
groeiend groen baart
de schepping
evenaart met de nieuwste
genen na de desastreus
verloren…
Teloorgang
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
401 Het overkwam een dorp als Arnemuiden Dat vaak verloren ging in zilte golven
Nog hoor je in de klokken als ze luiden Hoe het herrees, maar nooit werd opgedolven
Zoutziederij, wolwevers, handelsschepen
d' Avilla die kwam plunderen en doden Afbraak en wederopbouw, telkens strepen
Door ieders moed van weer- en oorlogsgoden
Als Lazaretdorp…
Teloorgang
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
394 Het overkwam een dorp als Arnemuiden Dat vaak verloren ging in zilte golven
Nog hoor je in de klokken als ze luiden Hoe het herrees, maar nooit werd opgedolven
Zoutziederij, wolwevers, handelsschepen
d' Avilla die kwam plunderen en doden Afbraak en wederopbouw, telkens strepen
Door ieders moed van weer- en oorlogsgoden
Als Lazaretdorp…
Verlies
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
722 iets vrij
Dat weggaat uit ons bestaan
Soms is het goed dat dingen gaan
Maar soms doet het ook zeer
Want soms wil je iets vasthouden
En dat kan opeens niet meer
Je verliest een stukje van jezelf
En je voelt jezelf leeg
Maar als het om liefde gaat
Brengt dat iets nieuws teweeg
Want liefde is puur energie
En die gaat nooit verloren…
Het doofstommenspel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
397 het doofstommenspel
heeft onze jeugd
gefixeerd op een
gigantisch taalprobleem
leren communiceren
praten met elkaar
samen en apart luisteren
fluisteren reproduceren
het dss heeft onherstelbare
schade aangericht
in deze gevoelige periode
van kijken meedoen
en nadoen mimisch en
lichaamstaal is begrijpende
intimiteit totaal verloren…
Arend de Ridder
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
506 met een knipoog en een heupzwaai
in een oogwenk en een handomdraai
verloor Arend zijn evenwicht
en het heeft even geduurd
maar Arend is geland
onthecht en wel, doch licht gehavend
en wat roestig in de heupen
vanwege zijn hoofse geaardheid
het was juist door vrouwen
met namen van bloemen en vogels
zoals: Merel, Iris, Roos
Bosch…
klimaatverandering
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
489 Met gezond verstand,
intelligente matiging en
grensverleggende innovaties
is de strijd tegen
klimaatopwarming geen verloren strijd.…
Het goddelijk universum
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
465 spelen
lijnen hun spel
van begrenzen
en openen in
een universum
dat eeuwigheid kent
tijdloos is naast
oneindigheid
maar wel zo dat
alles hetzelfde
begin pad heeft
en zich stoeit naar
het paradoxale
einde in een
ander continuüm
met vreemde
superlatieven uit
die schepping
wij hebben helaas
de verbondenheid
uit het oog verloren…
Met zoveel liefde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
493 je verstilde
in emoties
die jij geen
goede plaats
kon geven op
dit moment
veerde altijd op
om met meer
kracht opnieuw
te beginnen
maar je staarde
nu enkel voor je uit
zonder moed
keek naar
je handen
zocht naar
verloren illusies
met zoveel liefde
terwijl tranen
je ogen vulden
met verdriet
omdat het ook
dit keer niet
was gelukt…
Terra brabantia
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
468 reutsche loop
voorbij de oude strump en
hazeldonk
ligt moederziel een godverlaten
oord
ontsnapt aan pups enzo en
bremer pampa
loopt tussen snuffelland en
dodendraad
een autochtoon van rafels
zondereigen
verspreide huizen boven
ulvenhout
een zonderling van kempens
baarle-nassau
verzonken tussen ipenrooi
en oekel
een zoon, verloren…
Lente ontwaken.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
538 Vochtig nat van het dagwalsen
druppelen dromen verloren
in het nachtelijk dwalen.
De winterwind geurt nog
naar bloeiende klimrozen,
draagt gestorven leven
de herfst en winter voorbij.
De blonde maan flirt onbedacht
met verflenste zonnestralen.…
Het komt goed
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
597 Soms lijkt alles moeilijk
zwarter dan de nacht
je voelt je leeg van binnen
meer tranen dan een lach
Verstikt door boosheid
en verdriet
verloren
je ziet het even allemaal niet
Een deel van een groot geheel
maar o zo klein en nietig
het liefst zou je er even niet zijn
je voelt je te verdrietig
Maar binnenkort wordt het weer licht
zullen…
Kleintje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 Haar lach, humeur, net als fonkelend buskruit
In dode stiltes klinkt haar luide lach
Boos van binnen maar ze maakt mijn dag
Niks verloren, een hele dag, haar luide lach
Alsof ik helemaal alleen met haar was…