7524 resultaten.
heel even
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
640 vandaag heel even zon
in afscheid van de winter, licht
en warm op luwe plekken
waar ik even leven kon
zojuist heel even zacht
gestreeld rond wat viooltjes, paars
gerangschikt in een oude pot
voorjaar
in mijn buitenwacht
even glanst wat zichtbaar goud
rond korte ademstoten
roerloos klampt mijn hart zich vast
zodra ik oud
en oeverloos…
bedenk het maar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
910 Waarheen liefde van mijn hart
zal ik iets breien met draden
van helder licht, zien wat leeft
vraag mijn zonnebron
overvloed in voorraad
rechts averechts gouden spinsel
maak een kilometerslange trui
de hele wereld kan erin
gigantisch groot en rekbaar
zo koud overal buiten
ik knuffel iedereen warm
kom er gezellig bij
voel je met liefde…
Met mate bloot
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
463 onverstoorbaar
tegen blauwe lucht
recht de meeuw
zijn rug en slaat in
regelmaat de vleugels uit
op warm zand
krioelt de mierenhoop
geeft winters wit
met mate bloot en
smeert tegen verschraling
in herhaling
kuiven golven wit
van rollers in de branding
bij een door wind
gestuurde landing
zon en zee
een meeuw en blauwe lucht
ingrediënten…
vernis-sage
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
715 ik geef de tijd
aan een kunstenaar
als fijn zand dat schuurt over stilte
hij vraagt welke waarde ik wil geven
aan enkele uren houdbaarheid
wijzers en woorden stromen mij voorbij
koud en warm en af en toe
een traag verdriet
ik zie beelden bewegen
de zon komt op
en gaat weer onder
waarom antwoord je niet, vraagt hij
ik wacht op de…
hard van twijfel
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
510 van mijn vrije hand
in de wirwar van emoties raakt
geen snoep of het hoepelen van een kind, het raakt
de smaak van angst die belegen in het boeket
van onbegrepen tijd zich verzet
tegen de hulpeloze geest
het ervaren van erkenning ontvreemdt
het lot van oorsprong, waar is de wijze
in mijn andere hand gebleven nu ik dwaal
over de warme…
Nazomer
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
539 De zon laat haar warme blik
over haveloze huizen
en verlaten land gaan
Ze zegeviert
Aan lege stranden
liggen eenzame handdoeken
felgekleurde resten
in een uitgeleefd land
Vertwijfeld roept een man
bebaard en gekleed in lang
Vrouwen schuifelen
onverstaanbaar mompelend
aan mij voorbij
Ik sluit mijn ogen
en voel de laatste zomerwarmte…
Adem voor mij
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
524 Op dat moment verloor ik
mijzelf
Ging vol en compleet, hele-
maal op in jou
Gecontroleerde volwassen
eenheid
In jouw weergaloze warm-
tebron
sta ik voldaan en onge-
kleed, zonder jas
Jij peilt, zucht, kust en haalt adem
voor mij
Spant spieren vol van geluk
Doet wensen voor ons
liggend op de maan
Jij verlicht, staat op, verdwijnt…
Verliefd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.253 Een weldadig warm gevoel
doorstroomt mij wanneer
je me begroet
en zegt: "Dag Oma."…
Is er een ander leven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
504 het wenkt
met warme hand
op een roze wolk
met gouden rand
en ik stond
in de kou en regen
accepteerde het als zegen
omdat ik niet beter wist
of heb ik
me toch vergist
is er een ander leven
dat zoveel meer lijkt te geven
waar je lente ademt
en kippenvel krijgt
als je alleen al
naar die ander kijkt
heb mijn kleding uitgedaan
ben…
vadersnaam
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
957 een naam rust in de lente
rozerode bloesemblaadjes
vormen een warme deken
het zaad ontspruit
de aarde wordt weer groen
mijn gedachten zijn nog bij toen
is het al vier weken?…
Het scheren der lammeren.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
979 Kind, gij zijt mis: God geeft ons warme kleren
Van hunne wol, daar hun de scheer niet smart.
het kind.
Maar, moeder, vast vervriezen zij, och armen!
de moeder.
De Here, die met hunne wol ons kleedt,
Zendt, liefste, om ook die naakten te verwarmen,
Zijn zomerlucht, en schut ze aldus voor leed.…
De zevende hemel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
572 doen mij paden betreden
uit een mystiek verleden
tot aan het goddelijk raken
jij kunt de hemel open maken
met een lach en stralende ogen
mij wenken jou te volgen
als ik mijn lichaam heb verlaten
samen aan het rode koord
van hartstochtelijke passie
onszelf verliezen in het gaan
en komen in elkaar verstaan
ik heb je hand gepakt
warm…
Niets bijzonders
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
577 Er gebeurt niets bijzonders
Het regent geen liefde
De Maas glinstert
Vandaag zo rustig
De oever vol met bloemen
Het gras is warm
Aan de andere kant van de rivier
Ook een gewoon beeld
De schapen eten gras
En de avond kietelt me
Ik weet zelf
Dat het niets bijzonders is
Maar God waarom
Het was zo zalig gisteren en
Zo heerlijk vandaag?…
Altijd liefde!
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
980 Doordrenkt met mooie warme liefdesstralen.
Mag jij heel mijn hartje halen.
1-11-2014
.......meer dan altijd! .......…
Exposeert zich
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
534 in lange dagen zomeren
danst zon het ballet zonder
schaduw op een zinderende einder
kleuren herfsten
in warme barokke volheid
op het grote meestersdoek
ijle tonen winteren
als kristallen rinkelen in
de felle kou van het hoge blauw
alleen lente is uniek
zij creëert het eerste pril en groen
exposeert zich in ons hele doen
zo zet…
OUDERS HOREN HUN KIND NIET TE VERLIEZEN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.252 Ouders horen hun kind niet te verliezen
maar daar trekt het leven zich niets van aan
laat staan de dood, die koude dood
want een warme dood bestaat niet
alles rondom dood is als een kille premiere
zonder generale, zonder repetities
je wordt direct voor de leeuwen gegooid
je wordt in het diepe, diepste gegooid
zie maar terug te stuiteren naar…
O, dat ik ooit nog eens
gedicht
4.3 met 3 stemmen
3.292 O, dat ik ooit nog eens
een vers met o beginnen mocht,
dat het dan ongezocht een ode
werd waarin zeg maar een dode
dichteres tot leven kwam
ofwel een warm lief lijf
tot marmer werd waardoor
voor wie daarvoor gevoelig is
een adem ging als was het
leven nu voorgoed betrapt.…
Februariwater
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
595 In de nachten van de vroegste maanden
van elk passerend jaar
bestaat er iets dat water drijft
om zich te verharden
om voor vormen te kiezen
die oude wetten niet toestaan
maar water laat zich niet strikken
in richtsnoeren van gewoonten
het uiterlijk wordt in contouren gegoten
van warme verbazing
zoals dichters profielen schetsen
van onbestaanbare…
Lentekriebels in Zuid-Frankrijk.
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
762 Geur van de lente hangt in de lucht,
terwijl de zon alweer dagelijks
zijn warme stralen laat schijnen.…
Sombere dagen!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
605 niet lichten
regendruppels als tranen hangend
gestreept naar beneden glijden
je zo van binnen sombert
pak dan lucifers
pak kaarsen
steek ze aan
ruik de verbranding
zie de vlammen
als
een kampvuur
een open haard
een allesbrander
oplichtend verwarmend
om slaperig van te worden
dan op bed of bank gelegen
fantaseer maar over
mooie warme…
Geen ijs te breken
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
557 een slanke hand
die deuren opent
en het licht binnen laat
ogen die begroeten
een lach die je
even stil doet staan
de kamer
spreekt mij aan
in een warm ontvangen
je stem vraagt
melodieus en zacht
zal ik de jas ophangen
er is geen
ijs te breken
wij weten beiden beter
zijn doorgelopen
naar de zon pas toen
keerde jij je naar…
het bos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 Bos
het bos door de bomen niet meer zien
bladeren geven hun adem
ik ga mijn weg op zoek naar het wonder, spectraallijnen
verblinden mijn ogen
zie ik het bos, zie ik mezelf
ik ben de boom, het blad
ik hoor de warme kleuren
de zon speelt haar spel, laat alles ontluiken
in het prachtige groene bos vond ik de echte mystiek,
ik adem, met…
Het gebed in je handen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
626 ik heb je
vingers gevouwen
met het gebed
in je handen nog
warm van vertrouwen
wij kenden
je diepste verlangen
naar liefde en rust
na een emotievol leven
waarin jij alles hebt gegeven
je ogen
zijn niet gebroken
je bent mee gegaan
met je ziel na afscheid
van ieder waarvan jij hield
je bewaarde je lach
als het laatste dat
jij…
Bodemvondst
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
755 Hij kreeg het warm en koud
En schepte in het zand, een ring van goud!
Maar aan die ring daar hing een dode hand
Na grote schrik heeft hij de hand die gaf
Geschud en weer terug gelegd in ‘t graf…
Lenteprelude
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 In aangename sereenheid
ontwaakt een nieuwe dag
met zonnestralen
warmer dan warm
wind zachter dan zacht
de bomen weer een tint groener
dan gisteren
afstekend tegen
een hemel die blauwer is dan blauw
waarin wolkjes zweven
witter dan wit
vogels mooier zingen dan mooi
eendjes donziger zijn dan dons
lammetjes liever dan lief
het gras groener…
moeders
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
695 in schoot beginnend
kozen moeders
strelend troetelend
moeders drogen
als tranen sijpelen
alle kinderlijk verdriet
grenzeloos verduldig
luisteren moeders
naar liefdes en smarten
moeders hartstochten
met warme omhelzing
hun bakermat van leven
wereldwijd voelbaar
koesteren moeders
met altijddurende liefde
moeders antwoorden…
In halfduister stijl
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
464 schitterend vergezicht
schaduwen kropen
uit krochten vervlochten
de woekerende schemering
terend op jaren herinnering
geluiden verflauwden
in hun scherpe tonen
stilte bouwde al dromen
in halfduister stijl
ik zag je gelaat
tot in de kleinste maat
vervlakken omdat
donker niet profileert
maar in je ogen
vond ik nog steeds
de liefdevol warme…
Je sculptuur verschraalt
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
453 ik heb de lijnen
van je leven
gebeeldhouwd door
transparant licht te
kleuren met emoties
uit jouw gezicht
een heerlijk
genenpaar als basis
in de warme bescherming
van gezin en kinderen
onbezorgd opgegroeid
en tot bloei gekomen
toch schaduwden
al snel stukjes vrijheid
die jij moest opgeven
om met eigen kinderen
in harmonie te leven…
Gesloten dagboek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 allemaal op
vakantie lekker
genieten ik
als kat
zijnde blijf
thuis
op het
huis passen
wat dacht
je bazin
in eigen
huis
oma brengt
warm eten
kabeljauw als
toetje een
ander soort
heerlijke vis
een avond
wel een
niet toch
gemis
mijnerzijds een
kattebedankje lig
op haar
schoot
voor jou
oma een
muisje griezelig
wel…
Het wolkje schaduw
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
506 verwarring
die ik in je ogen zag
licht contrasterend
met je open lach
het wolkje schaduw
dat je blik verwijdde
tot voorbij de horizon
gaf jou wat schrik
een eerst besef
dat liefde ook
seizoenen kent en
niet alleen aan lente went
in perspectief vergroten
hebben we van samen
zomerslang genoten en nu
de eerste oogst misschien
die nog warm…