Alle inzendingen over wind

11282 resultaten.

Sorteren op:

VERBORGEN....

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 856
Verborgen hield je je voor zon voor regen, harde wind .............m'n kind Verborgen voor me al die keren Ik herkende je aan je kleur, je patroon de blos op je wangen Ook je bewegingen waren me verre van vreemd Ik legde m'n oor te luisteren aan je gezangen M'n kind het fladderen zal je........ niet verleren.…

Versteend verdriet

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 515
De regen valt gestaag druppels van pijn slaan op het wegdek gaten in mijn hart Bleke zon van wanhoop gevangen in een natte stilte flarden van mist versnipperen droefenis in de wind Mijn poreuze steen zacht en beschadigd geurt naar ontzetting en dode rozen op bruin mos…

Jouw blonde zee

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 523
Over jouw blonde zee waait een stille wind met een gebaar van diepe innigheid jij slaapt omdat je licht bent op een wolk ik zie jouw dromen overdrijven je werpt een kushandje naar mijn onderbuik ik vaar een eindje in de verte waar een meeuw vliegt boven jouw akkergolven.…

Wakker

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 523
om 4 uur schrok ik wakker in het vale licht van de vage maan en 't rochelen van een donderwolk zong de wind ons liefdeslied om 5 uur stond ik op. 'n merel floot voor jan & alleman zijn riedel over jouw ontrouw en mijn woede, maar ik voelde slechts oeverloos verdriet…

De laatste dromen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 500
de golven zijn verdwenen het water spiegelglad doorzichtig tot de bodem die in vroeger tijden nooit echt aanwezig was de wind is langzaam afgenomen in het eerder schuimend kielzog drijven nog de laatste dromen toch ben je hele dagen bovendeks en checkt omstandigheden de toekomst lijkt helaas steeds meer op het verleden…

jong

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 485
ik zat aan het water in het gras de wereld lag open aan mijn blote voeten een schip voer voorbij het kleine leven stroomde met het water mee ik zag de populieren een poes miauwde ik zong een lied de wind streelde ons en de zon was warm ik las nog lang niet tussen de regels door…
J.Bakx27 december 2015Lees meer >

I – intro tot de kale berg-

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 583
voor de ochtenddauw 2015 via de bruidsbloemlaan naar de ondertrouw naar kalenberg de sleutels bij de buren lucht met de rietmug doorvoer groningse bevingen zijn zeker gevangen in water in de vier winden een rietgors op lagarde moeras toch 't weer op de kalenberg - de dagen gaan dauw na dauw nauw in hun weidsheid…
robflipse15 januari 2016Lees meer >

Voor voeten die dansen

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 495
zacht is het gras voor voeten die dansen voorzichtig bloemen ontwijken om hun kleurig hart te bekijken wind vlaagt muziek fluistert woorden uit een eeuwenoud lied op een nooit te vergeten melodie jij bent geen ballerina maar een natuurdanseres die in gebaar lach en ogen met haar ziel de wereld verovert…
wil melker19 januari 2016Lees meer >

Taal van winter

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 645
Nog spreekt winter taal: van plotse bui sneeuw of regen Kille wind tegen laan en straat spiegelglad Buien? je kunt ze zien hangen aan het loodgrijs van het gehemelte Nog hoor ik de taal in het kaal van bomen spreken Hoeveel weken.... voor m'n diep verlangen naar Lente?…

Papieren vliegtuig

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 696
Wind droeg me mijlenver naar waar ik landen zou, zolang ik zweven kon, in de wolken onderweg naar jou.…
Marije Geerts28 februari 2016Lees meer >

Ik lach in mijn droom

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 526
ik heb mijn handen gewassen met licht zon straalde overvloed in winden waaiden zachte energiestromen hun vitaliserende gloed het was geen schepping maar eerder herschikking van wat al eeuwigheid had materie in deeltjes gebonden door warmte en creatief geestelijke kracht ik lach in mijn droom om de onschuld van bestaan welke realiteit…

Stilt de hemel

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 521
als licht kraakhelder blijft verstijft de zon is de matrijs kapot waarin warmte en wondertjes wonen het soepele dat danst en zingt verstart in gaan stilt de hemel in een koud en kil onaangedaan kom maar wind vlaag een lieve eerste lentebries nog is het wat vroeg maar kraakhelder wordt geen troef…
wil melker23 januari 2018Lees meer >

Zonsondergang op 't meer

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.074
In 't meer, omkranst met wilgen en platanen, Wier top de bodem peilt, staart avond-gloed En spiegelt zich: de wind wiekt aan, en spoedt Zich naar de kim.... En met hem gaan de lange water-banen, De lauwe geuren.... Het rozen-blad op de gefronsde vloed, Het deinend dons der dommelende zwanen....…
Jacques Perk25 februari 2018Lees meer >

In verwarring

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 574
Wakkert wind aan of gaat ie liggen? Kunnen we er -na 11 weken griep- nog tegen? Gaan onze kinderen 'dit aards paradijs' .....van ons erven?…

even stil

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 512
aan de andere kant van de wereld regeert Aeolus god van de wind langs stenen paadjes klimmen ezels over de verweerde krater we plukken de dag in geleende tijd verbranden we de winter aan een blauw azuren zee zet de schoonheid onze hoofden even stil…
J.Bakx7 maart 2018Lees meer >

De dromende druïde

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 459
De bladeren dansen het ritueel en de wind preekt bekering. Ik, dromende druïde, ben eraan onderhevig. Vol eerbied pluk ik maretak, elk blad is een droom, wat kan ik dromen!…

Doorleven

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 666
ik wil de zee weer voelen het zand aanraken zeven met mijn handen ik wil met de meeuwen in een duinpan of in het helmgras landen ik wil luisteren naar de stem het praten van de wind ik wil weten waar ik de nooit gevonden schelpen vind - ik wil het ongewis van toen ik wist niet wat me nog te wachten stond ik wil een inhaalslag…

AGRESSIERUPS

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 498
Het is een onderkruipsel, echt een plaag, die zich in de hoogste toppen bevindt, met zijn haren wapperend in de wind, iemand op de huid zitten doet ie graag. Ik haat hem zo dat mijn handen jeuken, krijg er de kriebels van, wil hem vangen, zodanig dat ik brand van verlangen, om nu eens flink op hem in te beuken.…

de goden verzoeken

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 509
land en kust raken steeds verder uit het zicht wind- en wolk- geesten teisteren een houtje- touwtje vlot nergens en overal thuis met afgesneden wortels Thor, waar ben je als je ijsgeesten met je hamer moet verslaan?…
J. Bakx31 oktober 2019Lees meer >

Haar losse hand

netgedicht
5.0 met 25 stemmen aantal keer bekeken 428
zij drift zonder gewicht op de wind beweegt als een vogel in glijvlucht haar lach tekent zon op het strand kleurt zonder schaduw een witte golvenrand waar gedachten dwarrelen uit haar losse hand ook zij deelt de database die schepping heet kent de momenten van loaden tussen cloud en heet zand…
wil melker16 februari 2020Lees meer >

Het zwijgen van tarwe

netgedicht
4.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 462
Hoe herken je het zwijgen van tarwe aan het spreekwoord in de wind wanneer landelijke tongen verdwalen in wildernissen van de grote steden hoe zal het zwijgen voortduren in stilte die geen ruimte inneemt door kale leegte tussen muren naast het asfalt van de snelweg hoor het zwijgen van tarwe luister hoe tarwe zwijgt.…

Volle oogsten

netgedicht
4.5 met 73 stemmen aantal keer bekeken 453
ik wil dat de zon gaat schijnen maar zij breekt haar stralen tot een zielig kwijnen verlang naar een strelend plagen door de wind die als warmtedrager met verrassend koude vlaagjes een frisse balans hervindt geef mij maar de zomer met stukjes prille lentebloei groei die nog seizoenen mee gaat en ons volle oogsten laat…
wil melker13 augustus 2020Lees meer >

Primo Levi (1)

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 613
de kinderkleertjes aan prikkeldraad in de wind spelen tikkertje duistere nachten wat doet een mens als hij weet dat hij sterven moet biddend en wenend op weg naar de ondergang slalom naar de hel goed voor brood en soep het merkteken op zijn arm in zijn huid geprikt hoed je voor dromen het is de vlijmendste pijn als je weer ontwaakt…
J.Bakx13 januari 2021Lees meer >

Gedachten

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 565
Lang vergeten zwijgende gedachten, in regen en in wind.…
Antje27 februari 2021Lees meer >

Een sprankje hoop

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 438
Een vlaagje wind drukt het uit als stilletjes gefluister. Het bosmeertje dat golft zachtjes over het fijne zand De zon die dan opkomt verlicht langzaam het strand. De wolken drijven langs de egaal blauwe lucht. De bloemzaden verspreiden en vervliegen hun tochtelijke vlucht.…

Al wat me dierbaar was.

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 648
Wachten op pleinen in regen en wind, Op het pad van de wilgen verscheen ze gezwind. En nu ligt ze naast me, mijn prooidier van de nacht, met lendenen soepel en ogen zo zacht Mocht dit lieflijk wezen ooit nog verdwijnen, wat zullen mijn dagen van schaamte me schrijnen.…

Er zijn

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 661
De regen Stroomt Als tranen Langs Mijn ramen De wind Raast Om mijn huis Onrust buiten Over de Aanstaande Strengere Coronaregels Gek genoeg Geeft het idee Van strengere Maatregelen Mij rust Ruimte voor Mezelf Er gewoon Te mogen zijn Buiten druppelt De regen Als tranen Langs de ramen…

voor het laatst

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 483
op de stenen weg langs witte berken horen we een marche funèbre in de verte van het licht naar de verste duisternis op handen gedragen op de maatslag van de tijd een buizerd hangt in gebed de wind waait onze wangen kil voor het laatst het laatst kwam jij voorbij…
J.Bakx17 december 2021Lees meer >

Zoekende

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 498
Ik zoek al zwevend van hoek naar hoek zoek al zondigend en jij hoort mijn gevloek verontrust houd ik mij vast angsten steeds niet geblust wat wordt er dit maal afgelast de wind blaast mij haast bewusteloos Het vaste onder jou voeten is drijfzand bij mij ik zal het beslist beboeten dat eeuwige verlangen naar een tegenpartij…
anoniem8 januari 2022Lees meer >

Diogenes!

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 591
Om naakt te zijn keer ik terug naar het gras naar de grond om alleen te zijn met de aarde Hier sta ik dan slechts in water en lucht in de ijskoude wind in de hitte van de zon in een zandstorm en in de striemende regen Waar vind ik een mens?…