11282 resultaten.
VERBORGEN....
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
856 Verborgen
hield je je voor zon
voor regen, harde wind
.............m'n kind
Verborgen
voor me
al die keren
Ik herkende je
aan je kleur, je patroon
de blos op
je wangen
Ook je bewegingen
waren me
verre
van vreemd
Ik legde
m'n oor
te luisteren
aan je gezangen
M'n kind
het fladderen
zal je........
niet verleren.…
Versteend verdriet
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
515 De regen valt gestaag
druppels van pijn
slaan op het wegdek
gaten in mijn hart
Bleke zon van wanhoop
gevangen in een natte stilte
flarden van mist versnipperen
droefenis in de wind
Mijn poreuze steen
zacht en beschadigd
geurt naar ontzetting
en dode rozen op bruin mos…
Jouw blonde zee
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
523 Over jouw blonde zee
waait een stille wind
met een gebaar
van diepe innigheid
jij slaapt omdat
je licht bent op een wolk
ik zie jouw dromen
overdrijven
je werpt een kushandje
naar mijn onderbuik
ik vaar een eindje
in de verte
waar een meeuw vliegt
boven jouw akkergolven.…
Wakker
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
523 om 4 uur schrok ik wakker
in het vale licht van
de vage maan en 't
rochelen van een
donderwolk zong de
wind ons liefdeslied
om 5 uur stond ik op.
'n merel floot voor jan
& alleman zijn riedel
over jouw ontrouw
en mijn woede, maar
ik voelde slechts
oeverloos verdriet…
De laatste dromen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
500 de golven zijn verdwenen
het water spiegelglad
doorzichtig tot de bodem
die in vroeger tijden
nooit echt aanwezig was
de wind is
langzaam afgenomen
in het eerder schuimend
kielzog drijven nog
de laatste dromen
toch ben je
hele dagen bovendeks
en checkt omstandigheden
de toekomst lijkt helaas
steeds meer op het verleden…
jong
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
485 ik zat aan het water
in het gras
de wereld lag open
aan mijn blote voeten
een schip voer voorbij
het kleine leven stroomde
met het water mee
ik zag de populieren
een poes miauwde
ik zong een lied
de wind streelde ons
en de zon was warm
ik las nog lang niet
tussen de regels door…
I – intro tot de kale berg-
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 voor de ochtenddauw 2015
via de bruidsbloemlaan
naar de ondertrouw
naar kalenberg
de sleutels bij de buren
lucht met de rietmug
doorvoer groningse
bevingen zijn zeker
gevangen in water
in de vier winden
een rietgors op lagarde
moeras toch 't weer
op de kalenberg -
de dagen gaan dauw na dauw
nauw in hun weidsheid…
Voor voeten die dansen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
495 zacht is het gras
voor voeten die dansen
voorzichtig bloemen ontwijken
om hun kleurig hart te bekijken
wind vlaagt muziek
fluistert woorden uit
een eeuwenoud lied op
een nooit te vergeten melodie
jij bent geen ballerina
maar een natuurdanseres
die in gebaar lach en ogen
met haar ziel de wereld verovert…
Taal van winter
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
645 Nog spreekt
winter taal:
van plotse bui
sneeuw of regen
Kille wind
tegen
laan en straat
spiegelglad
Buien?
je kunt ze
zien hangen
aan het loodgrijs
van het gehemelte
Nog hoor ik
de taal
in het kaal
van bomen spreken
Hoeveel weken....
voor
m'n diep verlangen
naar Lente?…
Papieren vliegtuig
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
696 Wind droeg me mijlenver
naar waar ik landen zou,
zolang ik zweven kon,
in de wolken onderweg
naar jou.…
Ik lach in mijn droom
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
526 ik heb mijn handen
gewassen met licht
zon straalde overvloed
in winden waaiden
zachte energiestromen
hun vitaliserende gloed
het was geen schepping
maar eerder herschikking
van wat al eeuwigheid had
materie in deeltjes
gebonden door warmte
en creatief geestelijke kracht
ik lach in mijn droom
om de onschuld van bestaan
welke realiteit…
Stilt de hemel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
521 als licht
kraakhelder blijft
verstijft de zon
is de matrijs kapot
waarin warmte en
wondertjes wonen
het soepele dat
danst en zingt
verstart in gaan
stilt de hemel
in een koud en
kil onaangedaan
kom maar wind
vlaag een lieve
eerste lentebries
nog is het wat vroeg
maar kraakhelder
wordt geen troef…
Zonsondergang op 't meer
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.074 In 't meer, omkranst met wilgen en platanen,
Wier top de bodem peilt, staart avond-gloed
En spiegelt zich: de wind wiekt aan, en spoedt
Zich naar de kim....
En met hem gaan de lange water-banen,
De lauwe geuren....
Het rozen-blad op de gefronsde vloed,
Het deinend dons der dommelende zwanen....…
In verwarring
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
574 Wakkert wind aan
of
gaat ie liggen?
Kunnen we
er -na 11 weken griep-
nog tegen?
Gaan onze kinderen
'dit aards paradijs'
.....van ons erven?…
even stil
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
512 aan de andere
kant van de
wereld regeert
Aeolus god
van de wind
langs stenen
paadjes
klimmen ezels
over de
verweerde krater
we plukken
de dag in
geleende tijd
verbranden we
de winter
aan een blauw
azuren zee zet
de schoonheid
onze hoofden
even stil…
De dromende druïde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
459 De bladeren dansen het ritueel
en de wind preekt bekering.
Ik, dromende druïde, ben eraan onderhevig.
Vol eerbied pluk ik maretak,
elk blad is een droom,
wat kan ik dromen!…
Doorleven
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
666 ik wil de zee weer voelen
het zand aanraken
zeven met mijn handen
ik wil met de meeuwen
in een duinpan of
in het helmgras landen
ik wil luisteren
naar de stem
het praten van de wind
ik wil weten waar
ik de nooit gevonden
schelpen vind
-
ik wil het ongewis van toen
ik wist niet wat me
nog te wachten stond
ik wil een inhaalslag…
AGRESSIERUPS
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
498 Het is een onderkruipsel, echt een plaag,
die zich in de hoogste toppen bevindt,
met zijn haren wapperend in de wind,
iemand op de huid zitten doet ie graag.
Ik haat hem zo dat mijn handen jeuken,
krijg er de kriebels van, wil hem vangen,
zodanig dat ik brand van verlangen,
om nu eens flink op hem in te beuken.…
de goden verzoeken
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
509 land en kust
raken steeds
verder uit
het zicht
wind- en wolk-
geesten teisteren
een houtje-
touwtje vlot
nergens en
overal thuis
met afgesneden
wortels
Thor, waar ben je
als je ijsgeesten
met je hamer
moet verslaan?…
Haar losse hand
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
428 zij drift
zonder gewicht
op de wind
beweegt als
een vogel
in glijvlucht
haar lach
tekent zon
op het strand
kleurt zonder
schaduw een
witte golvenrand
waar gedachten
dwarrelen uit
haar losse hand
ook zij deelt
de database
die schepping heet
kent de momenten
van loaden tussen
cloud en heet zand…
Het zwijgen van tarwe
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
462 Hoe herken je het zwijgen van tarwe
aan het spreekwoord in de wind
wanneer landelijke tongen verdwalen
in wildernissen van de grote steden
hoe zal het zwijgen voortduren
in stilte die geen ruimte inneemt
door kale leegte tussen muren
naast het asfalt van de snelweg
hoor het zwijgen van tarwe
luister hoe tarwe zwijgt.…
Volle oogsten
netgedicht
4.5 met 73 stemmen
453 ik wil
dat de zon
gaat schijnen
maar zij
breekt haar
stralen tot een
zielig kwijnen
verlang naar
een strelend plagen
door de wind die
als warmtedrager
met verrassend
koude vlaagjes een
frisse balans hervindt
geef mij maar
de zomer
met stukjes
prille lentebloei
groei die nog
seizoenen mee gaat
en ons volle oogsten laat…
Primo Levi (1)
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
613 de kinderkleertjes
aan prikkeldraad in de wind
spelen tikkertje
duistere nachten
wat doet een mens als hij weet
dat hij sterven moet
biddend en wenend
op weg naar de ondergang
slalom naar de hel
goed voor brood en soep
het merkteken op zijn arm
in zijn huid geprikt
hoed je voor dromen
het is de vlijmendste pijn
als je weer ontwaakt…
Gedachten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 Lang vergeten zwijgende gedachten,
in regen en in wind.…
Een sprankje hoop
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
438 Een vlaagje wind
drukt het uit als stilletjes gefluister.
Het bosmeertje dat golft
zachtjes over het fijne zand
De zon die dan opkomt
verlicht langzaam het strand.
De wolken drijven
langs de egaal blauwe lucht.
De bloemzaden verspreiden
en vervliegen hun tochtelijke vlucht.…
Al wat me dierbaar was.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
648 Wachten op pleinen in regen en wind,
Op het pad van de wilgen verscheen ze gezwind.
En nu ligt ze naast me, mijn prooidier van de nacht,
met lendenen soepel en ogen zo zacht
Mocht dit lieflijk wezen ooit nog verdwijnen,
wat zullen mijn dagen van schaamte me schrijnen.…
Er zijn
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
661 De regen
Stroomt
Als tranen
Langs
Mijn ramen
De wind
Raast
Om mijn huis
Onrust buiten
Over de
Aanstaande
Strengere
Coronaregels
Gek genoeg
Geeft het idee
Van strengere
Maatregelen
Mij rust
Ruimte voor
Mezelf
Er gewoon
Te mogen zijn
Buiten druppelt
De regen
Als tranen
Langs de ramen…
voor het laatst
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
483 op de stenen weg
langs witte berken
horen we een marche
funèbre in de verte
van het licht naar de
verste duisternis op
handen gedragen op
de maatslag van de tijd
een buizerd hangt in
gebed de wind waait
onze wangen kil voor
het laatst het laatst
kwam jij voorbij…
Zoekende
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 Ik zoek al zwevend
van hoek naar hoek
zoek al zondigend
en jij hoort mijn gevloek
verontrust houd ik mij vast
angsten steeds niet geblust
wat wordt er dit maal afgelast
de wind blaast mij haast bewusteloos
Het vaste onder jou voeten
is drijfzand bij mij
ik zal het beslist beboeten
dat eeuwige verlangen naar een tegenpartij…
Diogenes!
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
591 Om naakt te zijn
keer ik terug
naar het gras
naar de grond
om alleen te zijn
met de aarde
Hier sta ik dan
slechts in water en lucht
in de ijskoude wind
in de hitte van de zon
in een zandstorm
en in de striemende regen
Waar vind ik een mens?…