7766 resultaten.
De kleine zeemeermin
gedicht
2.9 met 45 stemmen
35.241 Wie liefheeft verliest haar
stem voor lichaam, spoelt
aan als een drenkelinge
op een ver, vreemd strand
toen je mij vond kon ik
niet meer spreken dus zong
ik mijn liefde met strelende
vingers tot jouw hand
mij losliet en mijn lippen
openscheurden, rood
niet meer te stelpen
hoor, je woont
in mij zoals de zee
in lege schelpen
---…
Golf
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
842 Aan de zee ligt een horizon
die ik aanvaard en devoot
in bittere uren verbeeld
bid als doel van mijn streven.
Te sterven in wat was
wat was als geweest
en nooit meer gewordt
is alleen aan de overgave
is alleen aan een licht
dat dooft in dronkenschap.…
Niet weten
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.290 Nu en morgen,
langs de rafelrand van dit ogenblik,
langs de rivieren die naar de zee stromen,
langs het bloed dat kolkt en beeft,
langs de stilte
die alles omringt
met geheimen en die voltooit
nu en morgen,
langs de rafelrand
van dit ogenblik.…
Lilium
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
542 recht vaart zijn schip
landtongen vermijdend
waar wijsheid niet
voor anker ligt
zegenrijk is hij die de zee
der verlokking trotseert
voorbij wacht hem de bloem
van ‘t schone leven
zie, hoe senang en zuiver
de lelie open bloeit
een minnezang zwelt aan
hemelwind draagt verder dan…
gezandstraald
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
500 lopend door de duinen
de schuimkoppen ruikend
van een steeds woester wordende zee
zie ik de lucht gejaagd kleuren
oorverdovend zwart
gezandstraald weggeblazen
door storm en krijsende meeuwen
kom ik thuis weer langzaam tot rust
alleen m’ n stoppelkoppie
is nog wat zoutig en verward…
Stervenskoud
netgedicht
3.6 met 23 stemmen
1.294 sneeuw dwarrelt langs zijn raam
wijl hij de godganse dag bleke muren ziet
en stijfgestreken hagelwitte jassen
hij staart
bloesem aan de kastanjeboom, zee en meeuw
het oude jachtpad met die scheve plataan
winter is te koud om te verkassen
hij vloekt
niet om het sterven,
maar hij was zo graag met de lente gegaan…
Afstand
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
539 meeuwen lokken je mee
de verre horizon
het eindeloze zand
de diepte van de zee
maar die oneindigheid
ruikt soms naar eenzaamheid
en een mens van zout
zou er wel eens kunnen oplossen
het voelt echter goed
om hier de prikkelende pekel
van onder je huid te halen
en achter te laten aan de havenrand
vol van vluchtige bootjes…
Waar eens
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
504 waar eens de kersen groeiden
daar is het nu zo kaal
krassende kraaien
maken er een hoop kabaal
waar eens de bessen rijpten
door sappig groen omgeven
daar heb ik in de ijzige kou
een gedicht voor jou geschreven
waar eens de appels bloosden
in een warme zee van licht
daar vecht ik nu tegen de herinnering
met een traan op mijn gezicht…
zie
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
887 de waarheid
kan zij verdraaien
tot de echtheid
die ik zie
duizend woorden
kan ze fluisteren
tegen de maan
maar wie, zeg me wie
zal er luisteren
naar haar pijn
als zinnen vervliegen
woorden versterven
en sterren verwaaien
over de golven
van onze dode zee
de wind neemt ze mee
wie voelt nog de pijn
als al haar gedachten
onder zand…
In jouw poëzie verloren
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
524 ik duik in je woorden
zoals een meeuw
naar de vissen in zee
letters krijgen vleugels
als in zomerdromen
neem je me mee
naar een kleurenlandschap
waar bloesemklanken
luisterrijk bloeien
pennenvruchten groeien
tot voorbeeldige verzen
van liërende metaforen
ja, zo dikwijls
ben ik zweverig
in jouw poëzie verloren
* opgedragen…
Soms heel even
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.246 Tranen vormen een woeste zee.
Ik klim de trap op en val een paar trede naar beneden.
Ik zit in het nu, en kon ik nog maar even naar het verleden…
Licht ontwaken
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
423 de nacht is af
de lucht verbleekt al
de maan legt zich ten ruste
ik ontwaak in een zee van gedachten
hijs mezelf in een bootje vol koffie
zeil het licht tegemoet
er is immers beweging genoeg
in mijn gedachten
ze wegen ook bijna niets
het varen door de dag
gaat dus behoorlijk vlot…
Orkest
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
744 ik zwem in de zee
mijn huid wordt nat
en dat is dat…
Jij vrouw
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
491 Jij
een vrouw
om de hoek
uit het internet
Ik
een man
andere hoek
in het verlangen
Je raakt me
Ik verzacht
ik zwem
in mijn tranen
Van mijn hart
Zak in mijn voeten
In Moeder Aarde
Adem in de wind
Van de Zee
Avond frisheid
Zang van de vogel
trilt in mijn oren
Vrede in rust
in mezelf
in haar Aarde
in verbinding…
Levenscyclus
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.119 Tranen
Troosten
Helen
Helpen
Aanvaarden
Leven
Zijn
Toekomst
Vandaag
Hier
Nu
Binnen
Buiten
Beleven
Geluk
Bestaan
Jezelf
Spelen
Lachen
Voelen
Dansen
Liefde
Licht
Warmte
Zee
Zon
Sterren
Maan
En zo zal iedere levenscyclus weer opnieuw gaan.…
koraalrood
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
667 vandaag droeg de aarde
mijn hemel
laag
zoals een horizon
vol meeuwen
je keek naar mij
opnieuw en
nader
vertraagde
de zee
rondom tijd
en diepliggende duinen
slapend in elkaar
geen vragen over onbereikbare plaatsen
of landschappen anders
dan mezelf
het waren momenten van volheid
met bloemen overal…
Illusie
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.077 Terwijl wij vrijen
en onze weldoener Eros bloeit
en de valse glitter verdwijnt
slaat de zee het rotsgezang
met water dat wil schreien
om het harde deel
van ons beiden
terwijl
de kraaien vallen
als hartaanvallen
van het doods behang
dat scheurt omdat wij vrijen
dromen wij teveel.…
Niet alleen Japan
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
527 De middag straalt
er spelen kinderen op straat
papa is vrij vandaag
en mama ook
de zee lokt
het is druk, druk, druk
de aarde werkt
ik niet en kijk tv
schrik op en dan
komt de vloed
als een dief in de nacht
de wereld en de mensheid
huilt, huilt, huilt
zeeën van tranen…
Voorbij de schemer
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
876 Zij omarmt haar pijn
achter muren van zwijgen
voelt haar vraag veel te klein
woorden kunnen breken
waar zoveel verdween
slechts stilte kan spreken
door het grauwe heen
de wind draagt haar tranen
- hij ziet ze niet graag-
zout waait naar zee
waar het licht
valt,
vandaag...…
Chaos van de "Big Bang"
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
446 Waar aarde niet is geschapen
of zee niet gegoten is
zelfs lucht tot niets geworden
licht in duister is verdwenen
nacht zich te sluimer heeft gelegd
verdwijnt ook kosmos in zwart gat
is materie nergens te vinden
kan energie nooit bestaan
zou ook maar een kern van leven
in chaos van “Big Bang” vergaan.…
In volheid gedompeld
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
660 ik voel het zachte
van stilgevallen blaren
waar onder een tapijt
van vergankelijke kleuren
het rusten is begonnen
en mijn ziel zich
al stervende bereidt
op een mogelijk baren
tussen het grijs van boven
en de melange van benee
voel ik me even zo heel
opgenomen
in een immense zee
alsof ik mezelf
met al het zijnde deel…
Verdwaald
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
953 voeten zijn verkeerd gelopen
volgen plots een andere weg
dan die uitgestippeld leek
er heerst een kille stilte
mist omsluit haar hart
zoute tranen kussen
de onwezenlijke waarheid
die ze in haar schoot
geworpen kreeg
een zee van bloemen geurt
zon baant zich een weg
door het wolkendek
hij omarmt haar…
Een slakkenspoor
gedicht
2.2 met 39 stemmen
28.524 En toch: zo donker als het in mijn varens was,
zo wit als ik ooit de zee heb gezien,
zo laf als ik stierf en zo vaak
kan er niet een geweest zijn.
Zag je mij dan niet?
Wie hoest? Het is mijn keel, niets anders.…
een handvol vleugels
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
922 als jij mij kust
worden dagdromen bevrijd
uit de nacht
dan volg ik
het witte meeuwenspoor
en trek de zee
naar me toe
wij zien de vogels
vorm krijgen
jij zegt zachtjes
ik vlieg
en terwijl het laken
blauw golft
likken wij het licht
uit verdwaalde druppels zout…
leef
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
831 omdat jij onderweg niets tegen
gewerkt krijgt in taal
krijgshaftig is moed
en de roem komt nooit
aan is de zee in je oren
leugens en zalf
praat de nacht
wakker
als de muziek eindigt
gaan wij verder weg
in zuid
mijn heren
dames
de hel
of hemel
roept
leef…
water
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 zee,
een goed geoliede
machine
ben jij
dag en nacht
draai jij
op volle toeren
alle seizoenen
van het jaar
koud of warm
druk of kalm
wind of windstil
dat deert je niet
niets kan je
uit jouw evenwicht
brengen
jouw oneindigheid,
indrukwekkend
doch intimiderend
maar oh zo
prachtig!…
Netvlies ( voor J. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
717 Ik adem in,
ik adem uit,
ik weet dat de zee
op het strand blijft aanspoelen,
en dat bloemen zullen bloeien
om weer te verwelken;
ik weet dat de zon hoog aan
de hemel verschijnt en
uiteindelijk daalt
maar onveranderlijk
staat op mijn netvlies gebrand
jouw gezicht dat met de mooiste
open lach naar mij toe straalt.…
Onze handen samen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
810 In je klank en licht
te mogen verwijlen
is vreugde
De jaren samen
zijn bloemen geworden
in mijn gemoed
Onze handen samen
stil
in voelend verstaan
in de koude heldere winterdag
tussen de weilanden
en het krassen van de kraaien
Dat onze liefde
als een rivier zal blijven stromen
naar de witte zee…
jaar-ge-tij-den
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
677 de zee glooit en gloeit
wij zwemmen en zweven op
golven van geluk...
de nevel in wit
bedekt het land in eenvoud
het is zo mooi stil
de winter trekt aan
sneeuwt een strakke trui van ijs
binnen is het warm.…
Vrijheidsstrijd
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
562 vandaag geef ik mijn stem
aan hen die ongehoord blijven
niet dat hun verdriet niet hoorbaar is
hun bloed is even rood als 't onze
verheft de mensheid zich boven
alles wat de aarde lief is
en eigenen zij zich arrogant alles toe
sta op en vecht mee
geef de dolfijnen terug aan de zee
waar zij thuishoren…