Alle inzendingen over zee erotiek

7766 resultaten.

Sorteren op:

De kleine zeemeermin

gedicht
2.9 met 45 stemmen aantal keer bekeken 35.241
Wie liefheeft verliest haar stem voor lichaam, spoelt aan als een drenkelinge op een ver, vreemd strand toen je mij vond kon ik niet meer spreken dus zong ik mijn liefde met strelende vingers tot jouw hand mij losliet en mijn lippen openscheurden, rood niet meer te stelpen hoor, je woont in mij zoals de zee in lege schelpen ---…
Kris Pint17 oktober 2006Lees meer >

Golf

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 842
Aan de zee ligt een horizon die ik aanvaard en devoot in bittere uren verbeeld bid als doel van mijn streven. Te sterven in wat was wat was als geweest en nooit meer gewordt is alleen aan de overgave is alleen aan een licht dat dooft in dronkenschap.…

Niet weten

netgedicht
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.290
Nu en morgen, langs de rafelrand van dit ogenblik, langs de rivieren die naar de zee stromen, langs het bloed dat kolkt en beeft, langs de stilte die alles omringt met geheimen en die voltooit nu en morgen, langs de rafelrand van dit ogenblik.…
Adeleyd24 april 2009Lees meer >

Lilium

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 542
recht vaart zijn schip landtongen vermijdend waar wijsheid niet voor anker ligt zegenrijk is hij die de zee der verlokking trotseert voorbij wacht hem de bloem van ‘t schone leven zie, hoe senang en zuiver de lelie open bloeit een minnezang zwelt aan hemelwind draagt verder dan…
Hanny24 juli 2009Lees meer >

gezandstraald

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 500
lopend door de duinen de schuimkoppen ruikend van een steeds woester wordende zee zie ik de lucht gejaagd kleuren oorverdovend zwart gezandstraald weggeblazen door storm en krijsende meeuwen kom ik thuis weer langzaam tot rust alleen m’ n stoppelkoppie is nog wat zoutig en verward…

Stervenskoud

netgedicht
3.6 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.294
sneeuw dwarrelt langs zijn raam wijl hij de godganse dag bleke muren ziet en stijfgestreken hagelwitte jassen hij staart bloesem aan de kastanjeboom, zee en meeuw het oude jachtpad met die scheve plataan winter is te koud om te verkassen hij vloekt niet om het sterven, maar hij was zo graag met de lente gegaan…
Hanny6 januari 2010Lees meer >

Afstand

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 539
meeuwen lokken je mee de verre horizon het eindeloze zand de diepte van de zee maar die oneindigheid ruikt soms naar eenzaamheid en een mens van zout zou er wel eens kunnen oplossen het voelt echter goed om hier de prikkelende pekel van onder je huid te halen en achter te laten aan de havenrand vol van vluchtige bootjes…
Nadine17 februari 2010Lees meer >

Waar eens

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 504
waar eens de kersen groeiden daar is het nu zo kaal krassende kraaien maken er een hoop kabaal waar eens de bessen rijpten door sappig groen omgeven daar heb ik in de ijzige kou een gedicht voor jou geschreven waar eens de appels bloosden in een warme zee van licht daar vecht ik nu tegen de herinnering met een traan op mijn gezicht…

zie

hartenkreet
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 887
de waarheid kan zij verdraaien tot de echtheid die ik zie duizend woorden kan ze fluisteren tegen de maan maar wie, zeg me wie zal er luisteren naar haar pijn als zinnen vervliegen woorden versterven en sterren verwaaien over de golven van onze dode zee de wind neemt ze mee wie voelt nog de pijn als al haar gedachten onder zand…
i10 april 2010Lees meer >

In jouw poëzie verloren

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 524
ik duik in je woorden zoals een meeuw naar de vissen in zee letters krijgen vleugels als in zomerdromen neem je me mee naar een kleurenlandschap waar bloesemklanken luisterrijk bloeien pennenvruchten groeien tot voorbeeldige verzen van liërende metaforen ja, zo dikwijls ben ik zweverig in jouw poëzie verloren * opgedragen…

Soms heel even

hartenkreet
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.246
Tranen vormen een woeste zee. Ik klim de trap op en val een paar trede naar beneden. Ik zit in het nu, en kon ik nog maar even naar het verleden…

Licht ontwaken

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 423
de nacht is af de lucht verbleekt al de maan legt zich ten ruste ik ontwaak in een zee van gedachten hijs mezelf in een bootje vol koffie zeil het licht tegemoet er is immers beweging genoeg in mijn gedachten ze wegen ook bijna niets het varen door de dag gaat dus behoorlijk vlot…

Orkest

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 744
ik zwem in de zee mijn huid wordt nat en dat is dat…

Jij vrouw

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 491
Jij een vrouw om de hoek uit het internet Ik een man andere hoek in het verlangen Je raakt me Ik verzacht ik zwem in mijn tranen Van mijn hart Zak in mijn voeten In Moeder Aarde Adem in de wind Van de Zee Avond frisheid Zang van de vogel trilt in mijn oren Vrede in rust in mezelf in haar Aarde in verbinding…

Levenscyclus

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.119
Tranen Troosten Helen Helpen Aanvaarden Leven Zijn Toekomst Vandaag Hier Nu Binnen Buiten Beleven Geluk Bestaan Jezelf Spelen Lachen Voelen Dansen Liefde Licht Warmte Zee Zon Sterren Maan En zo zal iedere levenscyclus weer opnieuw gaan.…

koraalrood

netgedicht
3.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 667
vandaag droeg de aarde mijn hemel laag zoals een horizon vol meeuwen je keek naar mij opnieuw en nader vertraagde de zee rondom tijd en diepliggende duinen slapend in elkaar geen vragen over onbereikbare plaatsen of landschappen anders dan mezelf het waren momenten van volheid met bloemen overal…

Illusie

hartenkreet
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.077
Terwijl wij vrijen en onze weldoener Eros bloeit en de valse glitter verdwijnt slaat de zee het rotsgezang met water dat wil schreien om het harde deel van ons beiden terwijl de kraaien vallen als hartaanvallen van het doods behang dat scheurt omdat wij vrijen dromen wij teveel.…

Niet alleen Japan

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 527
De middag straalt er spelen kinderen op straat papa is vrij vandaag en mama ook de zee lokt het is druk, druk, druk de aarde werkt ik niet en kijk tv schrik op en dan komt de vloed als een dief in de nacht de wereld en de mensheid huilt, huilt, huilt zeeën van tranen…

Voorbij de schemer

netgedicht
4.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 876
Zij omarmt haar pijn achter muren van zwijgen voelt haar vraag veel te klein woorden kunnen breken waar zoveel verdween slechts stilte kan spreken door het grauwe heen de wind draagt haar tranen - hij ziet ze niet graag- zout waait naar zee waar het licht valt, vandaag...…

Chaos van de "Big Bang"

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 446
Waar aarde niet is geschapen of zee niet gegoten is zelfs lucht tot niets geworden licht in duister is verdwenen nacht zich te sluimer heeft gelegd verdwijnt ook kosmos in zwart gat is materie nergens te vinden kan energie nooit bestaan zou ook maar een kern van leven in chaos van “Big Bang” vergaan.…

In volheid gedompeld

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 660
ik voel het zachte van stilgevallen blaren waar onder een tapijt van vergankelijke kleuren het rusten is begonnen en mijn ziel zich al stervende bereidt op een mogelijk baren tussen het grijs van boven en de melange van benee voel ik me even zo heel opgenomen in een immense zee alsof ik mezelf met al het zijnde deel…

Verdwaald

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 953
voeten zijn verkeerd gelopen volgen plots een andere weg dan die uitgestippeld leek er heerst een kille stilte mist omsluit haar hart zoute tranen kussen de onwezenlijke waarheid die ze in haar schoot geworpen kreeg een zee van bloemen geurt zon baant zich een weg door het wolkendek hij omarmt haar…
LadyLove24 november 2011Lees meer >

Een slakkenspoor

gedicht
2.2 met 39 stemmen aantal keer bekeken 28.524
En toch: zo donker als het in mijn varens was, zo wit als ik ooit de zee heb gezien, zo laf als ik stierf en zo vaak kan er niet een geweest zijn. Zag je mij dan niet? Wie hoest? Het is mijn keel, niets anders.…
Hugo Claus28 december 2011Lees meer >

een handvol vleugels

netgedicht
3.8 met 22 stemmen aantal keer bekeken 922
als jij mij kust worden dagdromen bevrijd uit de nacht dan volg ik het witte meeuwenspoor en trek de zee naar me toe wij zien de vogels vorm krijgen jij zegt zachtjes ik vlieg en terwijl het laken blauw golft likken wij het licht uit verdwaalde druppels zout…

leef

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 831
omdat jij onderweg niets tegen gewerkt krijgt in taal krijgshaftig is moed en de roem komt nooit aan is de zee in je oren leugens en zalf praat de nacht wakker als de muziek eindigt gaan wij verder weg in zuid mijn heren dames de hel of hemel roept leef…

water

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 539
zee, een goed geoliede machine ben jij dag en nacht draai jij op volle toeren alle seizoenen van het jaar koud of warm druk of kalm wind of windstil dat deert je niet niets kan je uit jouw evenwicht brengen jouw oneindigheid, indrukwekkend doch intimiderend maar oh zo prachtig!…
ingrid8 september 2012Lees meer >

Netvlies ( voor J. )

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 717
Ik adem in, ik adem uit, ik weet dat de zee op het strand blijft aanspoelen, en dat bloemen zullen bloeien om weer te verwelken; ik weet dat de zon hoog aan de hemel verschijnt en uiteindelijk daalt maar onveranderlijk staat op mijn netvlies gebrand jouw gezicht dat met de mooiste open lach naar mij toe straalt.…
Petra Hermans27 september 2012Lees meer >

Onze handen samen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 810
In je klank en licht te mogen verwijlen is vreugde De jaren samen zijn bloemen geworden in mijn gemoed Onze handen samen stil in voelend verstaan in de koude heldere winterdag tussen de weilanden en het krassen van de kraaien Dat onze liefde als een rivier zal blijven stromen naar de witte zee…

jaar-ge-tij-den

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 677
de zee glooit en gloeit wij zwemmen en zweven op golven van geluk... de nevel in wit bedekt het land in eenvoud het is zo mooi stil de winter trekt aan sneeuwt een strakke trui van ijs binnen is het warm.…

Vrijheidsstrijd

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 562
vandaag geef ik mijn stem aan hen die ongehoord blijven niet dat hun verdriet niet hoorbaar is hun bloed is even rood als 't onze verheft de mensheid zich boven alles wat de aarde lief is en eigenen zij zich arrogant alles toe sta op en vecht mee geef de dolfijnen terug aan de zee waar zij thuishoren…
LadyLove22 februari 2013Lees meer >