Alle inzendingen

niemand weet wat vooraf ging voordat je de worsteling voelde of was het pijn overgave misschien? toen je in het oude hellingbos verdween in een boomgaard een verwilderde wijngaard? in de zachte omarming van een moeras misschien wie beitelt jouw naam in een glanzende steen?

een zebra op zoek kan nergens oversteken maakt zijn eigen pad

Tien jaar geleden schreef Plus Magazine Hoe het gevoel van Zwitserleven was Een creditcardwalhalla zonder pas Met daarop AOW nog bovendien Sinds kort is er een nieuw blad in de maak Nul Magazine, voor oud en hip met smaak!

Het vuurtorenlicht op mijn hoofd brandt dag en nacht tegen de stroom in.

Gaat straks ons magere pensioen omlaag? Dat gaan wij oudjes toch níét accepteren? U moet de roof van toen eerst retourneren Zo niet: dan een protesttocht naar Den Haag Wij worden zonder tractor triomfator Met scootmobiel of rolstoel, stok, rollator!

Weldadig en in rust verzonken, deze tuin, vooroorlogs ooit mijn vaders geliefde pleisterplaats. Geen sporen meer van hem die ik hier zoek. Maar elke plant, hoe onaanzienlijk ook, wordt hier gekend, genoemd bij naam en toenaam, een belofte van genezing. Kruiden gewassen tegen elk verdriet,...

Toen de tijden bladstil waren, lang geleen, is ze geboren, in herfststilte een bloem, die staat bleeklicht in 't vale lichtgeween, - regenen doen de wolken om haar om. Ze stond bleeklicht midden in somberheid, de lichte ogen, 't blond haar daarom gespreid, de witte handen, tranen op me...

hoeveel tijd rest mij nog jou te schrijven over vandaag, het ademen voelt soms zwaar aan, log of leg ik teveel tegenwicht op de waag de ruis in mijn oor trekt het stille aan je hoort het in afwisselende kleuren: zo ik de dag, zo de regen beleef of een grijze lucht soms een dak schuift over...

Mijn woeste water vloeit blauw langs haar mild levende hand mijn engel danst op de toppen van de golven en van haar kunnen, stapt moeiteloos over mijn baren tot op het gebied waar we waren gestrand mijn danseres wiegt op beide spitsen van haar benen, hoog opgeheven tot o...

Hij komt in mij, ik ben open en zacht, er steekt een storm op Hulpeloos dein ik in de vloed over de nog lege aarde Ik ben bang gewond te raken van binnen te gaan bloeden Misschien ga ik wel dood maar ik voel juist vrede Diep in mij, dieper en dieper stijgen en rollen de golven Ze verru...

Begerig sloop een wolf op kousenvoetjes door bos en hei en zag de overvloed. Inhalig rook hij reeds het warme bloed van blatend vlees, nu stil, het sliep nog zoetjes. Dat was een kolfje naar de wolf zijn poot, hij beet er zeker veertien schapen dood.

als ventje wilde ik nog zoveel weten maar vragen durfde ik niet over hoe zit dit hoe zit dat over wie is wie en wie is wat en hoe het toch kan dat God toch alles ziet en hem zien doe ik niet dus schreef ik ze aan de onderkant van mijn schoen om ze nooit te vergeten om me blijvend te v...

rook stijgt roerloos van de dorpen op de verre nevel daar is waar de mensen wonen honden blaffen in de diepte van de stegen uit de hoge moerbeiboom kraait de haan geen dag geeft je een tweede ochtend het water wervelt om het fort een miljoen voor een brief van thuis

Het wegennet slibt dicht, de files groeien Maar Bouwend Nederland ligt nog steeds plat De stallen staan stampvol, 't stikt van de koeien Geen paal wordt er geheid in dorp en stad Een metselaar, in plaats van stenen zetten, Bekwaamt zich in gebeeldhouwde sonnetten.

Met puber Chateau Meiland eens bekeken Het won onlangs een televisieprijs De dochter van Martien was van de wijs Ze wilde één keer met haar donor spreken Geen liefdesbaby, maar een kil contract Reality tv; heel Holland zakt!

Er is een park vol met gekwetste bloemen waar echt niemand wandelt.

De herfstzon is voor verloren geliefden het inheemse volk de rampspoed nabij stilte domineert het bizarre gebeuren jouw rode mond bij leven onvoorspelbaar verdwenen tijd kust witte wandelwolken vaarwel komt stilletjes terug op een mooie oktoberdag.

Dertig duizend mensen wonen in een kamp Geen kleren, geen bed, een regelrechte ramp Kinderen zijn ziek door gebrek aan hygiëne Een deal van Turkije met ons land, zonder gene Mensen ingezet als product en handelswaar Per hoofd wordt betaald, mensenrechten geen bezwaar Een domme besliss...

Zoek een plekje in de aardstuin op het gras, let niet op de rariteiten in gedrag en uiterlijkheid, ik lijk wat anders al ben ik stekelig bebaard, maar van inborst ben ik fijn besnaard, als je me wil leren kennen op den duur integreer naar jou als goede buur, zal niet weglopen van geaardhe...

Mijn bouwbedrijf ligt nu al maanden stil. Vergunningen? Daar kan ik wel naar fluiten. Het lijkt me beter om de boel te sluiten. Maar buiten werken is wél wat ik wil. Nooit komt het met die stikstof meer in orde. Ik denk erover om maar boer te worden.

wetenschap we lachen er wel om maar het is natuurlijk om ten hemel te schreien nooit klikte het tussen ons de dichter en jou afgemeten man plus chemische vrouw laboratoire tweeling der vooruitgang samen petrischalen vullen jaja leg het maar uit op witte gangen...

wat sta je daar omhoog te staren? verblindt door de koperen ploert die je het uitzicht beneemt ik zie hoe je tastend kreunend naar de ijskast loopt van de ronde blokjes uit het diepvriesvak bestemd voor de cola-rum tover je ijskompressen: legt ze op je ogen een...

Proza voor poesjes de vuilnisbak is hongerig dichters overbodig gebleven met jou achter de horizon speelt leven zich af in een droom het bed in een moerasland gelegen drassig is het wilde leven dansende poesjes openen het bal terwijl ik lustig verder lal.

met je voeten in inktzwarte kraters en je hoofd tussen sterren wringt de tijd een diepe barst hoe lang blijven voeten in een gif-zwarte mengkom staan hunkeren harten naar lonkende dieptes van het heelal leg hart en ziel op de sterrenkaart neem de stipjes over luister met volhardin...

De vogels vertrekken en waaien door de lucht ik zwaai hen uit het zicht en wens ze een goede vlucht als het een beetje meezit zie ik ze volgend jaar terug.

Vertel me, hoe raakte Hij ooit in mijn leven. Een vraag die als de wind steeds terugkeert. In gesprek herinneringen en toekomst mezelf in het midden. Op een nacht verliet Ik Hem. Glipte weg terwijl Hij rustte. Ik koos mijn weg willekeurig. Zonder enig patroon. Ik liet...

Ik huil en lach niet mee met jou, maar met mezelf -- weerspiegeld door jou.

achter mijn lippen, in de mond wordt het kerkhof geruimd, binnenkort hoor ik hem zeggen vanachter het mondkapje: het gaat hier over de onderbouw de keuze kan ook vallen op stapje voor stapje, zegt de man maar we hebben voldoende geduimd en van nog langer tobben krijg j...

Ik heb steeds door muren heen gezien. Mijn ogen weigerden van steen te worden. Ik heb ook in de nacht de zon bezongen. Mijn stem heeft nooit in de duisternis geloofd. Ik heb met water en brood feest gehouden. Mijn hand heeft altijd naar geluk gereikt. Ik heb nimmer gehaat om wat was afgedwonge...

Zeg me, wanneer het tijd is voor het laatste glas. Vertel over je leven en hoe goed het was. Zeg me, wanneer het tijd is voor het laatste glas. Deel de tranen van weemoed en verdriet, om hen die je te vroeg achterliet. Zeg me, wanneer het tijd is voor het laatste glas En ik vertel iedereen...