5775 resultaten.
Verstilde woorden. Dementie 3.
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.406 Ik luister naar
haar stille zwijgen,
loodzwaar hangend
tussen ons,
steeds weer.
Verstilde woorden,
geen uitgesproken
gedachten,
verlangens,
Fantasieen.
Wat blijft zijn
herinneringen
aan ooit gestelde
vragen,
eens gegeven
antwoorden.
Er is niets te raden,
te ontrafelen nog,
geen uitgesproken
gedachte of wens.…
Elixers van Expressie
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
462 klimt de schamele moed
omhoog langs groeiende veerkracht,
En spant de bogen der opwellingen,
Onder druk
druipt het brein droog
het stof tot nadenken,
Bruisend borrelt de beroering,
Dwalend
drapeert mistige muze de pilaren
van diepgewortelde waarden,
Rustend op de gonzende stilte,
Reikend
vanuit de diepe gronden
op de bodem van stille…
Vrij
netgedicht
4.0 met 20 stemmen
2.062 Als de avond valt
Is zij de donkere schaduw
Als hij een blok op het vuur gooit
Is zij het droge hout
Als hij de gordijnen sluit
Is zij de stille nacht
Als zij naar bed gaat
Is hij de sleutel in de deur
Alles kunnen ze zijn
Terwijl de sterren stralen
In een donkere nacht
Zij denkt aan morgen
En hij is de trap naar boven
Zij zet een…
de vogels
netgedicht
1.9 met 14 stemmen
1.762 ondoorgrondelijk en onvergetelijk
een kostelijke geest nestelend
te groot voor dit wankel huis
schreeuwend om meer bestaan
de vogels komen van overal
en troosten in hun onschuld
daarvoor zijn ze op aarde
ze wanen zich in ’t paradijs
en wonen in jouw schaduw
halen voedsel over je drempel
hun hulpeloze en tere kinderen
horen van stille…
Bureaublad zonder franje
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
593 iconen op mijn pad
Langs langvervlogen beelden
nu zelden zonnig ingekleurd
langs steile rots vol diamant
van bitterzoete dromen
In harmonie en dissonant
van oude liefdesliederen
als wonden aan het oppervlak
de huid nog vurig van het branden
Zo loeiend is de zomerzon
weerspiegeld in een koele beek
waar zelfs de dorst niet is te stillen…
Momentopname Rome, 50 na Chr.
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
718 puimsteen is
alles wat nog rest van Rome's antieke stad,
maar voor wie goed luistert, het oor dicht
tegen de verweerde muren aangedrukt,
ja, die hoort het krachtig fluisterend,
sterke, soepele Latijn, gebeeldhouwde zinnen
van Cicero en diens trotse medesenatoren,
weerkaatst door de muren en stijle zuilen
van de immense Curia, hal vol stille…
Stappenteller 3
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
800 Ze gaat op zomervoeten
haar handen spelen door
op de préludes van Chopin
en in haar hoofd
sluipt heimwee binnen
naar het verre land
van blije kinderzomers
hoe zuiver is
de geur van dorstig-
droge dennebomen
en blauwe bessenstruiken
dauwbedekt
hoort bij het langzame ontwaken
de koer van houtduif
heen en ook weer terug
door oma's stille…
Dondergod
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
491 In verste verte zie ik
Fel klievende bliksemschichten
Stapelwolken aan de horizon
Witomrand verlichten
Hemels, stil inferno
Woest in de lucht verscheurd
Mijn hart diep getroffen
Mijn gezicht grimmig wit blauw
Door flitsen ingekleurd
In dreigende kalmte
Levert Thor zijn gevecht
Nog kan ik zijn donder niet horen
Zij gaat met mijn stille…
sterren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
633 ‘t zwarte hongerschip
zeilen in bloed gedrenkt
waart over onze wereld
in grauwe doodsnevelen
boven de drie stille masten
schaduwen duistere harpijen
ze sturen het vliegend spooksel
doods en stil door de tijd
ziekte onheil uitbuiting en vervuiling
koude blikken minlachend gericht op
slagvelden en starende misdeelden
verdoemd in vuilrood…
Zoek mij niet
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
1.440 Zoek mij niet op plekken
waar tranen zijn
zoek mij niet op plaatsen
van verdriet en pijn
Zoek mij niet in de schaduw
of in de donkere nacht
zoek mij niet in open velden
of plekken van onmacht
Maar zoek mij in het licht
zo helder van geest
vind mij in stille harmonie
waar je nog nooit
met mij bent geweest
Ik laat me wel vinden
door…
De glazen muur
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
1.145 De eenvoudige goudvis
ontvangt zichtbaar zacht
liefde van een stille man
sereen gescheiden door
de glazen muur alleen.
De dood verbreekt
tere wonderlijke banden
tussen ongelijk leven
haar nuchtere vader
ontroostbaar voor even.…
Lichte nacht
poëzie
3.9 met 8 stemmen
2.735 Als een kille zee van wijn
Dreef de hemel met stille
Golven - ik wilde mijn lippen optillen
Om te drinken en rein te zijn.
Als een dankbaar dier, zo vroom,
Heb ik van de nacht gedronken -
Toen ben ik nedergezonken
Als een blad van een boom.…
wolken en wat strand
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
855 glijdt langs
mijn lijf, met jou ga
ik weer zomer dromen
witte wolken en
wat strand, branding
zingt verkoeling
zand is heet
ogen in vervoering
als ik over liefde spreek
in schelpen
horen we de golven
het bulderen van de zee
de mooiste heb je al
gekozen, je geeft me die
met je gedachten mee
je zei stop
ik weet je in
het stille…
Koorts
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
1.214 Een laffe indringer
Kruipt en kronkelt onderhuids
Hij waarschuwt voor een ijl spook
Dat mij gebruikt en ruikt
Hoe ik verstar, stik, kook
Hij geniet van mijn stille stuip
Kil knijpt hij de strot dicht
Knaagt aan de spieren
Klauwt naar het gezicht
Hij raast
De nacht rekt zich loom uit
De slaap weigert het woelend vlees
Hij nipt gulzig…
vervreemding en eenwording
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
1.978 als ik oude spullen zie
en mijn babyfoto's
mijn vader en moeder
lijkt de tijd zo vreemd
en toch zo dichtbij
ik weet: ik ben veranderd
toch is de basis al gelegd
en heb ik een stille kracht gevonden
mijn eenwording nadert
tussen gevoel en verstand
ik ben kwetsbaar maar toch weet ik
ik ben veilig en goed genoeg
na deze levensles,
na uit…
Trage dagen
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.032 Ik struikel over elke stille morgen,
‘k heb mijn ogen afgewend.
Het licht verstopt zich
in mijn verdwaalde blikken,
waterdruppels doen
mijn gedachten steeds opschrikken.
Heel zachtjes huilt het diep in mij,
zonder woorden, maar zo heel dichtbij.
Ik zoek jou in een tranenzang,
samen kwetsbaar, samen zo bang.…
Zwakte
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.096 Het ligt aan mijn zwakte,
dat ik aan je denken blijf,
starend naar de druppels buiten,
voel ik de stille kilte in mijn lijf.
Door m'n zwakte heb ik de strijd verloren,
dromen...ze bestaan niet meer,
je bent m'n diepste ware liefde,
zelfs ademen doet nu hopeloos zeer.…
De armen in de goot
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
858 Heel veel armen in de goot
Lopen niet te klagen
Geef ons heden ons dagelijks brood
Dat is alles wat zij vragen
Vooral in derde wereldlanden
Zie je mensen met bange holle ogen
Kijken naar lege magere handen
Smekend om wat mededogen
Daar kun je de honger niet mee stillen
Dat begrijp ik ook nog wel
Maar liever zouden zij dat willen
Dan creperen…
Het Raam
hartenkreet
2.8 met 20 stemmen
1.984 Verborgen achter blonde haren
een longdrinkglas tussen de lippen
zat ze roerloos op haar stoel
verzonken in stille gedachten
naar een onzichtbaar iets te staren
da as van haar sigaret te tippen
haar ogen zoekend naar gevoel
een hulpeloos wanhopig wachten
zo zag ik haar achter het raam
een hand als steun onder haar kaken
moest de harde pijn…
mystiek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
580 van verre ten hemel rijzend
het einddoel van de pelgrim
die onder in de stille reus
schamele heilige resten aanbad
engelen van de kerk daarboven
die met hun zachte glimlach
de oude mystiek beschermden
tegen barbaarse granaatscherven
in de hoge gewelven is de schemer
speelt het orgel een tere fantasie
daaronder fluisteren kleine mensen…
de dromer en het dal
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
886 boodschappenmandjes
daar werd alleen door automaten gewerkt
alles geregeld door groen en rood licht
weg met oranje en de twijfel en oorlog
alles enen en nullen en helder inzicht
ondertussen het zwembad drooggevallen
haremdames ziek verward en onbehaagd
van de ene naar de andere nul gejaagd
en wat als je dan even geheel alleen staat
en het compleet stille…
Puberteit
hartenkreet
2.4 met 94 stemmen
7.193 Onzeker keek ze op, in stille bleekte.
Van zo dichtbij – wat oogde ze poreus.
Voor even zag ik in wat ik me kweekte.
Dat zag ik toen niet in, te scandaleus -
Hoe ik met zelfhaat tot op ’t bot haar gunst afsmeekte.…
LANDSCHAP
gedicht
2.8 met 37 stemmen
11.072 Waarheen waait de wind in dit verstilde landschap,
hoe zweven mijn ogen doorheen deze stilte,
wat brengen bewegingen in mij teweeg
als ik hiernaar kijk met mijn stille geest?…
het slagveld
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
800 Slagveld verlaten, stille trom,
getuige van de eindigheid.…
aan de Vreugde (aan de Negende)
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
814 duetten huiveren in strakke spanning
van vellen en haren
secondanten en meelopers staan gretig klaar
met kruisbogen van notenhout
de tijd verstrijkt haar eigen rol
hoog aangeblazen in stille gaten
dirigeert doofheid de weeromstuit weg
met ingevallen stukken
bekoring springt stemmig uit banden
vangt horigen in diepe gangen
met een stok…
In krijt verkleurt de kop
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
710 verloopt
langs gevels en in stoep
kaatst voetstappen om
spoorloos anoniem te blijven
breuken potten knikkers op
in krijt verkleurt de kop
in tekening heel nonchalant
op het trottoir gedropt
bomen werken zoetjesaan
de tegels uit de stoep
je struikelt als je ze niet ziet
of trapt in hondenpoep
blikken dromen aan de kant
gepoetst in stille…
laatste adem
hartenkreet
3.3 met 38 stemmen
3.047 De weg was lang
Met ups en downs, maar wel geweldig
De lust naar leven is niet meer gegeven
De laatste halm is vergeven,
Het laatste beetje zuurstof vindt zijn weg
Want eeuwig leven is niemand gegeven
In deze stille houding
Is het ritme van leven ontnomen
En valt als een houten huis zonder spijkers uit elkaar…
Zonder afscheid
netgedicht
3.8 met 28 stemmen
3.082 Je stille stem
klinkt in mijn hoofd
De tastbare leegte
vult mijn ogen met verdriet
Herinneringen spoelen voorbij
Mijn hart voelt warm
De tijd staat even stil
Ik lijk wel versteend
Een brok in mijn keel
verstokt mijn adem
Mijn starende blik
kijkt terug in de tijd
Even lijk je weer hier
Al zie ik je wat vaag
Ik hou je voorzichtig…
Verkiezingskater
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
914 Ik volhardde namelijk in mijn stille hoop,
tot in de láátste minuut van de stembusloop,
dat toch nog massaal in de stemlokalen
met gerichte kleine roodkleurige halen
het potlood het ronde wit zou bedekken
van kiesvakjes met socialere trekken
Helaas kozen velen díe politieke stromen
die voor intolerantie en verharding uitkomen
en zit ik hier,…
niet zonder, niet met
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.065 ze huilden een rivier maar nog onvoldoende
om het gemis te stillen van vrijheid en geest
die langzaam verdroogden in elkaars nabijheid
hoe verlaat je een warm zinkend schip
dat je eigenlijk niet wilt missen
zonder geen van beiden te verdrinken
ver weg dwaalden ze, verdwaalden zonder elkaar
de lichtsignalen vanuit hun verre andere ik
veranderden…