177314 resultaten.
Waar verliefdheid kan wonen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
450 Muziek, dansende tonen.
Muziek, hier wil ik wonen.
Tussen de noten op de balk
klopt een hart een tango
zonder gezwalk; zwieren
benen open en gesloten tonen;
worden kwartsmaten dansend
meegenomen.
In een innige verstrengeling
kloppen harten een tango metronoom,
sleutelt de liefde aan hek...
Kuddetrance
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
473 nog kleuren
kapotte woorden
restjes klank
aan zinnen die
ooit verbrijzeld
zijn door dissonanten
in de muziek van
hun zelf gemoduleerde
dramatische ondergang
in beat en dance
bedwingen zij
adrenalinestormen
met peppers en relaxers
gaan zij totaal los
rekeningen worden
pas verst...
De Gouden Eeuw
snelsonnet
3.5 met 2 stemmen
655 Er wordt geschrapt in de geschiedenis:
“De Gouden Eeuw” heet voortaan “17e”,
omdat men denkt, dat tijdperk overziende,
dat die benaming het rechtvaardigst is.
Zolang er sprake is van helse oorden,
is ook "de hemel" echt te gek voor woorden.
Little Ms. Dalloway
gedicht
2.7 met 18 stemmen
9.748 Ze is zeven en heeft een oud gezicht,
zo een waarop het zomerlicht
nooit tot zijn recht zal komen.
Je ziet al hoe ze zeventig zal zijn,
haar kamer in Avondrood piekfijn
en hoe ze tijd nooit zal verdromen.
Ze wacht op de bus met een strippenkaart
en kijkt naar een hond die kwispelstaart.
...
VREDE
poëzie
3.9 met 12 stemmen
3.030 't Was winter en 't wierd avond. In de kerk was 't donkernacht.
Een broeder, de lanteern in hand, ging sluiten, als hem dacht,
met hoofd en lijf geleund lijk een die doodmoe is van reizen,
een spilde mansgestalte langs een pijler te zien rijzen.
Hij deed zijn sleutels rammelen en hij klut...
Gecondoleerd met het verlies van je vader, gefeliciteerd met de komende geboorte van je zoon!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
780 Zo moet het zijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 Songtekst
Waarom
Heb je me
Verlaten
Ik houd zo oneindig veel
Van jou
Echt, Ik had niets
In de gaten
Overtuigd van onze
Eeuwige trouw
Hand in hand
Loop je met die
Ander
Haar buik rond van
Nieuw geluk
Ik merk dat ik steeds meer
Verander
Alles wat ik liefhad
Is vergrijsd
En...
Het land van pracht en praal
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
692 Kromme wegen leiden naar donkere stegen
hier in het land van pracht en praal
worden ze nog als schapen gedreven?
Ze hebben het allemaal.
Op elke straat een dealer
op elke hoek een SUV
het ontbreekt hun aan niks
dit is het echte leven?
Rechte lijnen, gedurfde cirkels
in zijn hand de dr...
Rem
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
448 Sinds ik e-bike rij
lijkt het of mijn oude fiets
op de handrem staat
Moordschool
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
667 De scheppingsmythe Gods, geloof ik niet
de zesde dag had Hij de mens geschapen
vermoeid ging Hij daarna een tijdje slapen
en had geen weet van Allah’s islamiet.
De achtste dag had Allah toegeslagen
hij wrocht barbaren om z’n volk te leiden
dat vol geloof voor de islam zou strijden
en an...
Waai boek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
493 De wind kan niet lezen
maar als hij een open boek ziet
kan hij het niet laten
en blaast de bladzijden
om als een waaier.
Residu?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
365 Mijn uitkijktoren, mijn vertrouwende plek
torent hoog boven de vloedlijn van het
strand om de wereld te aanschouwen .
maagdelijkheid de door meeuwen
bezongen schoonheid van gedachten,
geringd door vrijheid van het land
onafhankelijk als het water van de zee
uitnodiging voor iedereen tot ...
Vrijdag de dertiende
snelsonnet
4.5 met 4 stemmen
768 Vrijdag de dertiende is het vandaag.
Mijn snelsonnet krijg ik niet voor elkaar.
Welk onheil staat vandaag nog voor mij klaar.
De hele dag krijg ik de volle laag.
Maar als ik morgen toch nog leven mag
begroet ik vrolijk weer de nieuwe dag.
Soms
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
420 Soms wordt er gehuild
aan de achterkant van de lach
Op een gezicht.
Soms ontbreken er stukjes
aan een puzzel van een leven
op succes gericht.
Soms ontbreken er wegen
aan een leven van wijsheid
na de plicht.
Soms beseft er één
dat er in zijn leven meer is
dan wat tot wijsheid verp...
Wolken vol buien
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 Mijn hart vindt nu eindelijk rust
in de terechte onrust , de woorden geuit
met een lippendienst bewezen
wat ontsproot en ontspruit
nu ook zij het weer uit.
Niet langer is tijd en
het weten de vreemdeling
een afstandelijk of armetierig ding.
Als ik gedachten laat kantelen
doet het ons nu n...
Geen krassen in het goud
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
398 Roest van vergane rozen
in vuile vazen, stof
op de tafel, ooit met liefde
gemaakt van de botten
van een beukenreus
naast de oude brieven
handgeschreven schetsen
van twee zielen, eeuwig
jong zonder beslommeringen
geen krassen in het goud
van de beloofde trouw
geen onbestemde vragen...
Rust van reflectie
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
501 jij ving
druppels
met je hand
liet ze stromen
in een plas
langs de rand
van de weg
in groeiende
kringen dreef
je gezicht
op het water
dat wonderlijk
golfde in cirkels
steeds later
je lachte
ondeugend
spatte bewust de
rust van reflectie stuk
in de chaos van
regen kwamen we ...
Dat ik een wild genieter ben geweest
poëzie
2.9 met 8 stemmen
2.408 Dat ik een wild genieter ben geweest,
Wiens vreugde wrang was en wiens wroeging wranger,
Men zal 't weten, zolang men Hollands leest,
Maar ook niet langer.
Sommige woorden liggen toegedekt
gedicht
3.1 met 16 stemmen
7.421 Sommige woorden liggen toegedekt.
Sommige woorden draaien zich eens om.
Sommige woorden willen niet gewekt.
Sommige woorden zien met spijt het licht.
Sommige woorden spreken in een beeld
waar je geen weet van hebt totdat je merkt
wat in het signatuur zich heeft verheeld.
-------------------...
smile
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
466 zij kust de zon
met geloken ogen
voelt stralen
van nabij geluk
.
het is alsof liefde
voor even, teder,
over haar frêle
ontvankelijkheid
is gebogen
*
(L'Encyclopédie vivant (5))
laatste daglicht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
458 geboren met een
gat in zijn hart dat
niet kon helen
in stukken geknipt
vergeefs aan
elkaar geplakt
het doorweekte lijf
stonk naar een
hond in de regen
het water was
kouder en zwarter
dan hij had gedacht
het laatste daglicht
was uit de lucht
verdwenen
PO - OLLEKEBOLLEKE!
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
566 Op de trein zit een kind
Het moet plots op zijn po
Jan is pas zindelijk
én dus héél fier
Pa zwiert zijn plas met een
Felicitatiekreet
door ’t open raam en (w)int
warm fluitjesbier
Courtisane
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
569 ...Lonkende pracht in glorie der Perzische,
als een gevangene-eis voor vrijheid
In een oogwenk even subliem de prelude,
van een nooit gesproken zwoelheid
Robijnrood van lippen schittert en zwijgt,
vreemd om het onbekende te plaatsen
De ziel nieuwsgierig door afstand geneigd,
in stijl al beg...
Een verhaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 Iemand verzint een verhaal
iemand bedenkt een symbool
en verbeeldt dit verhaal
in een vliegende vaan
van kleuren en kruisen
of met een halve maan
in totale overgave
aan de macht van de mythe
aan de macht van het woord
iemand maant in naam
van deze machtige mythe
de massa hem te volgen
...
Levensmoed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Wij zijn onze lichamen niet,
die ontstonden uit de aarde.
Leven op aarde dankt leven,
aan de energie van onze zon.
We zijn onze maskers niet,
die gevoelens dom misleiden.
Wij zijn onze angsten niet,
die ons onnodig laten lijden.
Achter angst schuilt levensmoed,
zoals zonnen doen vermoed...
Rutte stuurt parlement naar huis
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
460 Rutte stuurt parlement naar huis
225 kamerstoelen blijven leeg
de Koning stemde direct toe
is het gezeik over zijn stoelen
ook meer dan modder-flodder zat
het uitschakelen van de democratie
versnelt tenminste ook de verbouwing
van het binnen en buitenhof
Rutte en Willem zijn goede vriend...
Ochtend
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
399
Een mooie ochtend
met een laagje
mist.
De zon komt op
met haar prachtige
licht.
Stil is het
rustig weer.
De zon,
een prachtige schepping,
dat mogen
we zeker koesteren.
De ochtend geeft glans.
Als mens mag je verder
gaan in de dag die
voor je ligt.
Foto Dick Voogd
Trekvogelen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
418 De hersenen boven mijn mond
laten me op tijd eten
twee uitlopers sporen
voedsel op en zo is het
uit de hand gelopen
De ogen lieten de handen lopen
naar de oneetbare wereld, en
lieten ze extra kamers bouwen
om spullen te bewaren
Ook ik ging lopen
en van tijd tot tijd terug
trekvogele...
Herfstoon.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
403 Dagen met dekens grijs geschilderd, het pallet
met bakkebaarden in gebroken wit gestemd
de zon hangt aan en in de touwen van het balkon
te vroeg uitgerold te reiken tot over de horizon
een wolkje adem verwoordt een levende aanwezigheid
maakt het vormloze zichtbaar in een eigen tint, stil
...
L'Encyclopédie vivant (2)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 vandaag schrijf ik
de laatste bladzijde
van mijn tweede boek
natuurlijk kan ik daar
in detail over uitweiden;
echter
dan ben ik niet snel klaar
maar indien u mijn eerste werk
zou hebben gelezen
had u weet van een gevallen doek
en thans behoor ik andermaal tot
de horde der wezen
achte...