33403 resultaten.
De afwezige ouder
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
630 zwerven, hopen
Op kussen die gemis afronden
Dan, in de verte - een oase
Omringd door bomen in de wind
Wij vinden er ons eigen kind
Doorlopen elke levensfase
Weer in het heden aangeland
Wacht daar het weten van de schade
Al generaties aangericht
Het snakken naar een zielsverwant
Geen klemmende geheugenlade
Geen romp met gaten nooit gedicht…
het grootse moet nog komen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
657 despoot met zwarte zweep
vaart met duistere lading
op het troebele vlot
van ongeschreven wetten
het kind wrijft onschuld
uit zijn ogen
harde lijnen kruipen over
de aarde en stoppen
om graflijnen te trekken
rondom de man
die denkt dat
de zon van hem is
het grootse
moet nog komen
het zal ons vervoeren
als het mooiste gedicht…
Voetbalkneus
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
617 voetbalkneus uit Overschie
Die moest een nieuwe linkerknie
De dokter in het ziekenhuis
Die zette er echter per abuis
Een knietje in zijn rechterbeen
En beende daarna snel weer heen
De man eenmaal weer thuisgekomen
Voelde zich bij de poot genomen
De dokter zei: “Al voelt het kloten
dat krijg je met twee linker poten”
Dus de moraal van dit gedicht…
alles waar we van hielden
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
573 deze boot is het uur van de eindtijd
in de duisternis van eenzaamheid
een boodschap van averij
gekneusde geesten
gedichten van vaarwel
zonder naam en nooit meer
boot van alles
waar we van hielden…
Word wakker
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
416 Niet zieltogend
zoals al de mensen
met droevige ogen
maar zoals de hond
die in het raam danst
Word wakker en kijk
Er is zon, er zijn sterren
er zijn madeliefjes
en het wervelt
in je geslacht
Laat je wekken
door een gedicht
Je bloed stroomt
Het wordt lente en
er ligt brood in de oven
Ik zeg niets nieuws
Mijn woorden zijn helder…
Jong genoeg
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
589 Ongehinderd door kennis van zaken
regel ik op en af een gedicht
Ik ben er een sport van gaan maken
tussen avond- en ochtendlicht
Ik schreef terwijl anderen sliepen
over liefde en pijn en verdriet
zonder mij in de vorm te verdiepen
dus ik wist het sonnet nog niet
of ik toch eens het tij moet keren
en wat dichtregels toe moet passen
Ze zeggen…
Liefdesgedicht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
108 Gedichten zijn het woord
en in het woord is licht
het licht van het leven
het leven van liefde
en nu het donker begint
te worden, schijnt het
weer net zo helder
als toen wij trouwden
alsof het ineens weer lente wordt
in het ogenblik tussen de flits
en de donderslag, en een veulen
zijn benen opgooit
het voor ons weer bloesemt
en we…
Sonnet voor de vechters.
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
559 We kijken schrijlings van de nokken neer
over het kale land dat geeft en nu brutaal
ontmand in naaktheid weent. Het brandt
in onze hoofden; het raast stormachtig
langer dan die vijf minuten, dagen langer.
Vandaag hebben ze ons liggen, tussen scherven,
zien ons verbijten door de kogelgaten
in rolluiken, de builen in onze harten.
Maar plooien…
Segais' bron
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
493 Hazelaars, heilige bomen
staan rond de bron van vijf stromen;
ze dromen met elf en zalm.
Drink van stromen en bron, word wijs,
en inspireer de ziel z'n reis
als kraanvogel; grijs en kalm.
Zoals het is in Andersland,
zo is het ook aan deze kant:
Wees open voor de vijf zinnen,
open voor gevoel van binnen
bij beminnen en streven.
Zo zal…
Verhalen en sterren
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
675 Wat is het verschil tussen verhalen en sterren?
Ze zijn allebei
schitterend, prachtig, glanzend, hoopgevend
Een verhaal geeft plezier
bij leed en pijn
Een ster geeft licht
aan de donkere hemel…
ZONDER DENKEN ZIET HET OOG
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
549 een huis is een rechthoek om de ruimte
het lichaam omkadert zichzelf
jouw leven een blauw stipje op het canvas
contrast tot de leegte
de vogel en de boom en de wolken
en de zon en de vijver worden zich
schenken zich uit, vullen
alle mogelijke werelden
zonder moeite is alles, wat het is:
de precisie van de werkelijkheid
degene die…
In gebondenheid schuilt vrijheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
434 Zij heeft opnieuw zich uitgevonden
Nu hij nog; dolende nomade
Zij gaat weer bij zichzelf te rade
Tijd heelt nu eenmaal alle wonde
Zij voelt zich vrij en ongebonden
Verlost van een Markies de Sade
Zij heeft opnieuw zich uitgevonden
En kust zichzelf met duizend monden
Zij brengt zichzelf een serenade
Zij neemt zichzelf aan in genade
Zij…
Moed
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
470 Moed
Hier is de aarde op zijn naaktst
zandhuid vol poriën en puisten
waarop scherven zonlicht glinsteren
tussen gestolde golven.
Over de dijk geklommen
stilstaan aan de rand
van je verlangen naar
doorwaadbare nieuwe wegen.
Bang voor de monsters uit de diepte
die met hun slurpgeluiden
aan heel je wezen trekken.
Je haast je terug…
Nostalgie
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
132 Ooit was vlaggetjesdag
een feest van nieuwe haring,
stapels tonnen
mannen met zwarte petten
vrouwen in klederdracht
kinderwagens.
Nu lopend langs de haven
zie ik blokkendozen bouwsels.
Een lange reeks restaurants,
buitenlands
ooit de visafslag,
zie ik mannen met korte broeken,
outdoor petten,
vrouwen met zonnekleppen,
rugzakjes…
Liefste,
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
599 ik mis je lach
en het praten tot ’s avonds laat.
ik mis het stiekeme verdriet
als jij elke keer weer weggaat.
ik mis de geur van noodles
die je op mijn trui achterliet.
ik mis het samen lachen,
nu is het alleen maar verdriet.
Ik mis je verhalen
over familie en over het leven
En stiekem hoopte ik
dat wij samen een toekomst zouden beleven…
Vorm als Matrix
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
651 Het universum is verzot op vorm
omdat het zelf de chaos wil bestrijden
door mensen uit de chaos te bevrijden
de dragers van de inherente norm
die eerst op Aarde dienen te bewijzen
dat ze bestand zijn tegen elke storm
die daar historisch woedt; da's een enorm
weerbarstig feit om boven uit te rijzen
als 't pocherig verhaal van de baron…
Het meisje dat verdween
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
945 Ik hoef niet te eten
zei ze, ik leef van het licht -
Een glaasje water
is voor mij genoeg.
En ze at niet,
dronk alleen water
en bleef leven.
Dunner en dunner werd ze
tot ze op een dag in de klas
hier bij mij vooraan
In de mouwen
van haar trui verdween.…
Remco
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
598 Hoeveel kans op 'n miljoen
Geschat volgens kenners
Vrees voor vele renners
Bedankt voor het gezwoeg
Sterkte van gans de ploeg
Nu WE-RELD-KAM-PI-OEN !…
Een leven
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
492 Een leven
Ik geloof niet in een god,
niet in een hemel, niet in een daar en daarna.
Ik geloof in dit ene,
dit ene leven dat ons wordt gegeven,
een kostbaar moment tussen begin en einde.
Slechts één keer wandel je over deze aarde,
slechts één keer voel je de zon branden op je huid,
slechts één keer proef je de zoetheid van de dag
en…
I. M. Herman Brood, 11-7-2001 (Senryu)
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
971 Broodnodig snoof hij
zinlozer dan ooit de lucht
voor zijn langste vlucht…
Spraakles van een engel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
634 Vastgelopen in luidloos lallen
naar hatelijke droomdemonen
verstopt in het gras
naast deze weg,
duikt de stomme geest
van een verloren ziel
in om het even welk gat,
naar wie weet hemel of
misschien zelfs de hel,
verlangt ze terug
naar de tijd
van ver hiervoor,
naar de staat van
het ongeboren zijn.…
Wie mij kende
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
586 Wie mij kende heeft mij
ongemerkt verlaten,
Is opgelost in een
dampende doolhof
Van ongekend verlangen
waar ik niet langer
Toe behoren kan,
Ik ben slechts nog
in mijzelf gevangen -
De woorden waarin ik
haar naam nog noem
Zijn in de wind
vervlogen, naam van ooit,
Naam van altijd, naam van een
eeuwig bloeiende bloem.…
Schoot van de lente
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
624 Struik met dode blaad'ren
Aangevreten door vorst en zout,
Maar dan -
Lenteknoppen vormen zich
Uit het onzichtbare niets,
Nieuw leven baant
Zich een weg
Door de oude dood,
Twee knopjes zijn nieuwsgierig,
Laten zich al vast zien,
Bekennen kleur
Voor 't nieuwe leven -
Langzaam zakken de wintersporen
Weg in de schoot van de lente…
De wereldvrede
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
244 Het embleem van de wereldvrede begint bij ons,
In elke handdruk, in elke lach, in elke kans.
Samen bouwen we bruggen, geen muren meer,
Met open harten, vol liefde en sfeer,
Keer op keer.
Laten we de verschillen in alles omarmen, niet vrezen,
In de kracht van verbinding, kunnen we genezen.
Een wereld waar begrip en respect bloeien,
Waar we…
Tweegezicht met drie poten die wegrent
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
527 Tweegezicht met drie poten die wegrent
Door de bossen, waar de schaduw hem kent.
Met opvallende ogen die glinsteren als sterren in de nacht,
En een glimlach die geheimen in zich bracht.
De lucht is gevuld met een zoete geur,
Van bloemen die bloeien, vol kleur en avontuur.
De wind fluistert zacht, als een oude ziel,
Die verhalen vertelt, met…
DIT IS PAS STIJL; CAFÉ EIJLDERS; DE STIJL VAN GERARD REVE
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
7 De CARMINA REVEANA, wat betekent gedichten van Reve
Ik draag ze voor, voor u, in stijl
DAGSLUITING
Eigenlijk geloof ik niets,
en twijfel ik aan alles, zelfs aan U.
Maar soms, wanneer ik denk dat Gij waarachtig leeft,
dan denk ik, dat Gij Liefde zijt, en eenzaam,
en dat, in dezelfde wanhoop, Gij mij zoekt
zoals ik U.…
Het Einde Van De Geschiedenis (troostgedachte)
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
660 ==========
================
als alle atomen en quarks uitgeraasd zijn,
nergens nog connectie vindend,
de ruimte-tijd te ver is opgerekt,
antideeltjes die zichzelf niet meer
in de ander gespiegeld zien,
reflecterend met zichzelf.
alleen wat zwarte gaten gloeien
pulserend na van alles wat gebeurd is,
in de oneindige zwartheid
van het bestaan…
BOULEVARD
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.445 Hoe zelden toch is een gedicht gewijd
aan het toneel van veel verfrissingen
waar je op zeehelden van asfalt rijdt.
Door meeuwen en de branding begeleid,
geef je de zee mee je vergissingen,
zoals een golf die van de glooiing glijdt.
Bij helder weer zie je meer onderscheid
en neem je onbevreesd beslissingen.…
Nietszeggend
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
1.657 Jij wou sterren plukken, tegen
beter weten in... manestralen
op laag water zoeken,
sidderen in koele nachten,
communiceren in gedichten,
hopen op betere tijden.
------------------------------------------
Naamdicht voor Jos Strijbosch…
Niet geloof, niet hoop, niet liefde
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
939 Waar twee monden
dezelfde taal spreken
schrijft de ene hand
een ander verhaal
ik noem de liefde niet
langs die ene snelweg
waar ooit die zacht
rose zalm werd
achtergelaten in
de hoop dat zij
gevonden werd door
tedere mannenhanden
sprak de hoop niet
ik geloof in gedichten
berust in het niet
mystieke lees langs
treurnis…