8157 resultaten.
On-vrede
gedicht
3.4 met 5 stemmen
7.755 Niets is de mens -
een rimpeltje
een vlekje stof in het heelal
waar, als de wind straks liggen gaat,
echt niemand meer aan denken zal.
Ik zong een liedje voor de zon
van licht en warme tijden
maar door de zwarte oorlogsrook
kwam het niet heen, waardoor het nooit
de zon bereiken kon.
Een kerstboom straalt
is er soms feest?…
een verslaving heerst
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
632 je zult het weldra niet meer weten
wat je mij vroeger hebt aangedaan
maar ik zal het nooit vergeten
het orgelpunt van je bestaan
verslaving is een harde drug
het voorwerp lijdt en speelt geen rol
het karakter dwaalt, valt van de brug
je hoofd is leeg en klinkt als hol
wat kan een mens toch stom gaan doen
als de duivel heerst over…
Bereikbare doelen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
485 Bereikbare doelen schenken
een mens onverwachte
kracht. Het opstijgen van
waar je de grond nog kan
voelen houdt de realiteit
gelukkig nog binnen de
grenzen van de zwaartekracht.
Met beide benen stevig
verbonden met de grond;
maakt men nimmer de fout
dat er meer kan zijn dan
gedacht op basis van een
te grote mond.…
Het hebben is ons nooit genoeg
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
459 Zo zit iedere ontevreden mens
in elkaar. Die nimmer lang blij
met een zitting kan zijn.
Zodra die hetgeen heeft verworven
met moeite en pijn dan kan die pas
weer gelukkig met het meerdere zijn.…
stilleven
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
450 een dorpsplein in nog ruwe stilstand
pasgeboren, evenredig aan toekomst
lukraak, lik op stuk, zoals verzilveren
van late middaguren, niet te vergeten
een gedicht, zodat flarden ziel
zich laten nalezen, een vrachtwagen
met panne, op de meest ondenkbare
plek, verre reizen die aan thuiskomst
voorafgaan, witbier, openluchtavond
een mens…
Wereldhervormer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
421 ik doorgebracht in overweging
De droom te volgen die ik gisteren nog had
Een beeld dat ik vandaag zou willen bouwen
En in de toekomst gebruiken als bestemming
Een droom van liefde, vrede, geluk en rust
Een droom die heel de aarde moet omvatten
Als bij de schepping als een hemelsparadijs
Maar ik zou niet weten waar ik moet beginnen
Ieder mens…
De naakte feiten
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
602 In feite zijn er meer vragen dan antwoorden
in feite zijn er meer doornen dan rozen
in feite zijn er meer mieren dan hopen
en in feite is er meer verbijstering dan geloof
in feite heeft een aap meer haren dan tanden
in feite heeft een mens meer vingers dan handen
in feite zijn er meer spijkers dan hamers
en in feite zijn er meer slachtoffers…
Elke seconde leeft voort
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
583 Jouw wezen, mooi mens,
meandert voort in mij
en doorstroomt mijn hart.
Daarmee zie ik van jou
de zorgvuldige handen,
bedachtzame gebaren,
de flits van een vraag
in ontvangende ogen,
elk onstuimig moment,
waaier van zwarte wimpers
op onschuld als je slaapt.…
Wijzer worden...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
458 Waar dichters zwijgen,
bereikt een mens het paradijs.
Het paradijs,
waar mensen verwonderd worden,
en wijs.…
Dromend van mijn leven in de stad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 die mijn ogen uitsteken
om me levend te verscheuren
ook is er geen getij
geen vloed die me verdrinkt
ik zit alleen maar vast
als in beton, het zand
is hard geworden, ja
als er toeristen waren
zou ik naar ze zwaaien
op hun foto’s, maar
er is niemand
ik voel niet eens meer
hoe koud mijn benen zijn
ik denk aan veenmoerassen
die mens…
Ham(let)vraag
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
480 is de hamvraag
aller vragen
is het kommer
pijn of kwel
knaagt de honger
in uw magen
is de schaamte
voor het leed
als boetekleed
te dragen
niet zijn is
als schone schijn
wellicht nog
wel te dragen
en is het weer
geen weer dit keer
stroop op de mouw
niet klagen
maar
is het fakenieuws
alle dagen
voor een mens…
iIn gesprek met de dieren
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
506 Als de beesten praten konden
waar zouden zij de mens
dan willen corrigeren? wat zouden
zij aan ons willen leren.
Over hoe de beesten een rol
spelen in ons bestaan.
Over dat wij bij de beesten af
met ons rentmeesterschap over
de aarde wensen om te gaan.…
Rood zand
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
481 de
woestijnen kleurt
waar botten
slechts tijdelijk
de plaats markeren
als dood passeert
het duint
stormachtig in de
wandelgangen van
megatheater natuur
schrikbarend schrijven
statistieken de tijd die
nog door kamelen en
nomaden wordt gehuurd
het is geen erfgoed of
beschermd natuurgezicht
deze aarde is al lang
door de mens…
Externe besmetting
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
401 straat ademde
besnaarde muziek in
surrealistische kleuren
spanning voelbaar
in dit heftig gebeuren
steels keken mensen
gegrepen door angst
naar anderen die
leken te verdwijnen om
koortsig te verschijnen
waar ooit
samen verbond
schreeuwde nu afschuw
mensonterende woorden
uit een geïnfecteerde mond
ingenieus had
het virus de mens…
Oogde scherp
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
414 fronzen in
je voorhoofd waren
info aan het lezen
je oogde
scherp voor
een goede balans
nooit zijn zorg en
economie zo tegen
elkaar afgewogen
ethici hebben ons
in begeleiding
behoorlijk bedrogen
mensenlevens zijn
niet af te lezen
in een euro bestand
de structurele
ongelijkheid zit in het
gebrek aan moreel verband
zonder mens…
dansen in de regen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 laat de regen
verfrissend neerdalen
laat de wind maar toenemen
ik kan er wel tegen
ik draag de zon
ze verwarmt mijn hart
laat de kou maar komen
zoals onze lente begon
zal het in zomer overgaan
en elke winter doorstaan
geen mens komt tussenbeide
onze natuurlijke kracht
ik dans in de plassen
blijf staan in orkaan
als alles is volbracht…
LAIS CLXIX
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
381 Op het eindpunt van haar stralen, waar tijd
de mens verlaat, aan het raakpunt van haar
schijnen waar ’t menselijk betrachten zwicht,
in loden stilte achter hemels klaar:
de gouden lichtval in heur ochtendhaar.…
ER IS ZOVEEL MEER
netgedicht
4.9 met 72 stemmen
672 strand een heelal
van spiegeltjes en kralen
is bij het morgenlicht je haar
een kanten spiraal van goud
is bij avond je gelaat verlicht
als de bijbellezer van Rembrandt,
krioelt een druppel van leven
in het koekoeksei van je DNA
en onder het plaveisel: het vermoeden van strand
onder de tijd: het vermoeden van het grote, het ene
dat de mens…
Remington revisited
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
531 Kaarsrecht achter mijn schrijfmachine
komt zomaar het geratel van een dood
gewaande melodie tot leven
ik schrijf sneller dan God (of mens)
kan lezen
knipoog naar de letter V
een muffe geur van carbonpapier
doet het belletje rinkelen
de punt slaat gaten in mijn brein
en tien vingers
vergrijpen zich aan letters
die hamers samenknopen…
Een nieuw mensje
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
773 Koester het met zachte handen,
om vol liefde te beleven:
Hoe zich een nieuwe mens ontvouwt.
zoveel geluk is jullie gegeven,
als hij het levenslicht aanschouwt.…
axioma
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
491 weerleg het onverzettelijke
de grondslag van waarheden
verdwaal in de kleinst mogelijke verzameling
kook een ei in gedachte op bosgrond
verzaak geen schoonheid in de perfectie
van het nutteloze dat nooit toepassing vond
ergens klinkt gebrom van een kikker
zo endemisch als de droom van een mens
altijd ergens, nooit later, nu of nooit…
Openbaringsgeloof
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
556 hartendief durf
jij nog
hardop te
zeggen dat
je veel
van Jezus
houdt
of kijk
jij om
je heen
van dit
aantal mensen
krijg ik
het benauwd
het zal
jou echt
bevrijden als
je Zijn
naam in
alle liefde
hardop vermeld
mooi mens
nu ben
jij echt
voor mij
een geloofsheld
in de
hemel is
er nu
Goddelijke blijdschap
hopelijk…
Tijd Inhalen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
525 ik meen
verloren tijd
in te kunnen halen
zoals een visser
vis met z’n net
herstelde net
helaas heb
ik me vergist
en zal weer falen
tijd wordt nooit verloren
haalt mij met gemak in
zoals altijd al ging
ik besef dat ze
mij weer is ontglipt als
gladde slijmerige alen
en met mijn net
zal ik geen tijd vangen
zo geldt de wet…
Steun Ons
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
547 geef steun
aan de armoedige
uitgemergelde ezeltjes
aan de verloederde hondjes
die wegteren in on-
en beschaafde landen
aan die misbruikt worden
in de bio en medische industrie
bevrijd ze uit hun kooien
bekommer u om het oerwoud
en hun bewoners
zowel mens als dier
maar ondersteun ook mij
zou graag naar buiten willen
woon en zit…
Untitled
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
499 De mens wacht tot het laatste letterwoord het vonnis af
Wordt hem/haar vrijspraak gratie danwel levenslang verleend
Ruggespraak of ruggengraat -
krijgt hij/zij onbetaald verlof
Is hij of zij nog vrijgesteld
van wederrechtelijk vermogen
Is hij of zij genoeg voorzien
van doorzettingsvermogen
Vangt hij of zij aan 't eind
der tunnel…
LAISCCL
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 In de storm waarvan het oog is, stille
kern van het gebeuren, een vlakke hand
op het hout van de tafel, een kille
diepte in de blik op het rotte land
dat snakt naar wat er in de mens verzandt,
in het branden dat het stookt in haar lijf,
in het gemis waarin het staande blijft,
in de daad die aan elk woord ontgaat, staat
strak en klaar haar naam…
Valentijn
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
629 Een vriendin hebben die jarig
is op Valentijnsdag
Een vriendin gehad te hebben
wiens ex Valentino heette
Dan vrienden hebben die
het zo’n beetje met mij vierden
Nu jou en mij
en met elkaar wel blij
Hoe lang dit spel
van jij en ik,
van heel intens
toch vrij
van 't mens-zijn herontdekken
van alle functies, alle plekken
De merel hoorde…
Wie heeft je gezien?
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
617 mooi klein mens
al je vleugels gebroken
door welke spitsroeden niet
heb je je weg moeten lopen?
ik stuur je de warmte van
wel honderden zonnen
maar wie heelt wat stuk is
en de pijn van je wonden?
wie noemt je naam nog
zonder te voelen
‘ik bood je geen schuilplaats
om je te hoeden’
je verschijning ontweken
je stem genegeerd…
7 OKTOBER EN DE VERROTTE APPEL
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
508 7 oktober 2024
de dag dat ik wist dat ie zou komen
1 jaar verschrikkingen
door de mens, de mensheid
Het is niet de wereld, de aarde
maar de mensheid is verrot
zoals ook al de appel in het paradijs
welke meer kennis had van kwaad dan van goed
En we gaan niet de schuld geven aan Eva
want uiteindelijk in mijn perceptie
kan de vrouw,…
Lieve Fleur
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.445 Geen mens heeft mij zo veel onvoorwaardelijke trouw liefde en nabij zijn gegeven als Fleur.Ze was een paradijs in huis.
Haar weg kwijnen deed pijn. t'Was een aanslag op het fier en wel zijn.…