31062 resultaten.
Wilde Roos
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.357 Daar in de wilde bloementuin
loopt kronkelend een kiezelpad
waar in de gouden schemering
met kalme tred een jongen gaat
De zongerijpte zomerlucht
die zachtjes fluistert, knuffelt, stoeit
de wegen van het leven kent
vertelt hem waar zijn Mekka bloeit
Dan ziet hij haar, de wereld zwijgt
het ogenblik is ademloos
maar in zijn hoofd klinkt…
Loslaten
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
2.201 Een grote lege vlakte
Ik kan niet precies zien waar het begint en waar het ophoudt
Even bekruipt me een gevoel van zwakte
Dit voelt namelijk niet vertrouwd.
Dan besluit ik zelf een begin te maken
Het maakt me ineens niet meer uit wat jij wilt
Er is niet veel wat mij nu nog kan raken
Want wat heb ik al een tijd verspilt.…
Welvaart
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
925 Hier, waar haast de rust vermoord
de eenling niet langer wordt gehoord
de vogel ons inmiddels is ontvlucht
en zelfs de vis steeds verder vlucht.
Dit land, zowat ontdaan van frisse
lucht en ruimte, en waar het dier
zich heimelijk verbergen moet en
men zijn naaste niet langer groet.…
beet
netgedicht
2.8 met 30 stemmen
2.120 daar
waar beweging zit
hoewel het bij een vlekje blijft
van onschadelijk geprik
ook als men dodelijk verstijft…
Zeepost onder rembours
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.099 met een handvol woorden
loop ik richting zee
ze borrelen in mijn handen
maar ik sluit mijn vuisten
stevig, zo stevig dat ze
stikken zonder zuurstof
aan de vloedlijn
laat ik ze los
zo dood als de pier
waar ik net nog liep
levenslijnen tellend
dwarrelen ze in het schuim
waar ze zinken zonder
zinnige verbondenheid
ik staar ze na zonder…
Samen één
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
2.933 daar waar ik je ook meeneem
door de middag en meer
totdat we samen weer
één ster zullen zijn…
Herfststroom
netgedicht
4.0 met 24 stemmen
1.268 bomen legden zich neer
naast mij
en droegen de tijd
op het ademend mos
kon jij verstaan
hoe duizelend licht
woordenwind zeilde
in de hoogland schaduw
van de herfst
naar de lage duinen
onder de blauwe stroom
waar ik mijn ogen sloot
en in jouw leven lag
waar je danste en wervelde
een nest bouwde
de toekomst
van mijn verleden was…
door de nevels van morgen
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
868 laat me spelen
in de spiegel van werkelijkheid;
verwonderd om de vogels
in de lucht
waar ik niet wil denken, hoef te denken
en het stamelen kan achterlaten
bij elke vraag die je stelt
over liefhebben, dicht tegen mensen
en het verliezen aan
ik zie je graag, zeg ik dan
maar ik hou ook van
een steen
-het is stil
overal waar ik…
ze kende het huis niet
gedicht
3.1 met 15 stemmen
8.478 ze kende het huis niet
voor ze hier kwam
alleen van een foto in de krant
waar de schrijfster die er woont
langs het strand loopt
in de wind
haar ogen op een camera gericht
als na een vraag
een foto met op de achtergrond
de helling waar het huis staat
tegen begroeide rotsen
onderbelicht door de mist uit zee
of door de stuivende wind
die…
Mijn huis, mijn thuis
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
1.867 Hoe fijn is het hier te wonen
op het mooie platte land
waar de echo nog naklinkt
hier heb ik een speciale band
Waar luchten nog blauw zijn
de mensen elkaar nog groeten
uit belangstelling een praatje maken
niet omdat ze het zo nodig moeten
Dit hier is mijn mooiste plekje
een eenheid met allerlei mensen
hier maak ik nieuwe herinneringen…
erfrecht
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
512 een kluwen
van tak tot tak pezen
in een bos raken
waar niemand nog weet
van de eerste zaailingen
zomaar wat hier en daar
en de aarde stil zwijgt
om nog wat water te ontvangen…
Droevig meisje
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.384 waar zijn haar dromen heen?
zou zij ooit de zon nog zien?
genieten van de ware liefde?
de tijd dringt, zij is reeds...
zestien…
Françoise
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
912 ik leg jouw naam in blauwe krullen
op het parelmoer papier
strijk voorzichtig als was het
perkament
mijn hand over het vel
ik blaas jouw naam in witte krullen
over de bloeiende zee
die eindeloos zal golven
tot daar
waar ogen de einder raken
ik plant jouw naam in rode krullen
rond de oude plataan
waar lelietjes der dalen
hun kopjes…
Kroegentocht ener Heilssoldaat
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
622 Hoe oud in nieuw de bar collecteert
in heuse kuise kousen,
het hemd de rok nog nader komt
tussen beschonken navels,
waar eender, maar dan onbedekt,
het staren is begonnen
Hoe oud in nieuw het kruis vertaalt
in bellen per mobieltje,
gemixte tijd een hoedje draagt
langs krukken Replay-heupen,
waar lol of lust geen fooien schroomt
voor rammelende…
De bron
netgedicht
2.8 met 24 stemmen
2.008 Zoek mijn mond niet
aan jouw lippen, mijn
vreemdeling voor een
gesloten poort, daar
vloeien tranen waar
licht in gloort, in zeven
nachten waarin ik niet
kon wachten op zeven
harten, ontspon het bloed
in het wederwoord van
zeven rozen, voor alle
dagen een gekozen, die
ruisen langs de bron,
gewassen door de
zeven kruizen, waar…
Soms,
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
503 Ik dweep met mijn lief,
het lijf streelt het verleden
als ruwe zijde, hunkering in
evenbeeld, waar ze mijn
droom in deelt en de
schroom en eindigheid
weet te ontwijken, verdiept
de draaikolk zich in weelde,
om de kern te bereiken, is
verdriet niet te vermijden,
in dat licht blijft niets
gelijk, waar de rede haar
bijt en ook weer…
Gepolijst profiel
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.156 Nu op deze verloren dag
in weer een ander jaar,
vloedlicht zwaait over
het ontvroren land, het
is niet waar dat zij daar
in ruste ligt en dat zij de
tocht is aangegaan in een
omfloerst gebaar, het is
toch waar, dat wij haar
profiel polijsten in ruwe
steen, beschrijving van
haar taal tegen beter weten
in.…
Stille woorden
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
477 ziet
ligt de kans
dat men zich vergist
Als de fout zich onthult
is de oplossing daar
De oprechte maakt
alles waar…
Dodenakkers
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
1.001 houten kruis waar een ongekende naam
door de tijd wordt weggevreten.…
Holler dan,,,,
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
618 mijn woorden zullen holler klinken
dan de echo van een put
waar wensen nooit uit zullen komen
en mijn adem zal verdampen
langs de muren van beton
en al horend blijf ik altijd doof
voor iets wat nimmer is gezegd
spreken doe ik pas wanneer
de loper is uitgelegd
en ik mijn schreden zet naar
waar ik wil verblijven
en ik in het diepste van…
HET LEVEN
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
701 Waar is mijn hand?
waar is de kracht?…
Een broze engel
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
425 Waar in de top van de geknotte wilg
angst een grauw aangezicht hangt
en verkoolde ogen die een zwaar
gemis vertonen,
sterft het hart aan betekenis...…
de wind op
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
627 kunnen zijn
tussen de andere
omdat geen wind
hen overeind houdt en ongegeven woorden
op duinen verminderen
tegen de rug van verlangen
tot in het diepste van het niet meer weten
wie ik ben
waar ik begin, niet meer jou…
Diagnose
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
553 Tot waar ik
adem. Tot waar jij
eindigt.
Daar.…
Half September
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
753 De dagen van jagen en veranderen
zijn stap voor stap voorbijgegaan
zo aangedaan ben ik en aangerijpt
en tanend als de maand september
dat vruchten van de bomen slaan
en herfst de eerste kleur bekent
waar zomer zich heeft afgewend
en straks naar oud verleden geurt
en al wat ik heb afgekeurd
zal levend zijn en waar gebeurd
en soms geschikt…
Wit met grijze randen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
570 mijn hart zwaar tegen leunt
en waar vreugde is ingelijst
in het blanco wit met grijze randen…
geschrokken
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.010 Haar dromen waar maken
waar ze in haar jeugd naar uit keek.
De liefde tegen komen
om zich in zijn hart te kunnen nestelen.
Alles gedaan
Een streep eronder,
zonder verwittiging.
Het is hard, de strijd zal nu beginnen
zij heeft niet op.
Bijt op haar tanden
wil haar leven terug.…
In het voorbijgaan
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.019 Niets blijft zoals het is, maar stroomt ongestoord
de einder tegemoet waar hoog de albatros
geluidloos zweeft op wijdgespreide vlerken.
Kijk niet achterom want wat je ziet is meer
dan voor je ligt. Je had nog niet geleerd
waar je moest zoeken en vertrouwen op genoeg.
Vandaag is een dag, één van de lange dagen.…
Gnomeo & Juliet
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.167 waar iedereen welkom is…
meer bitterheid dan zoet
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
609 waar eens het stil verlangen woonde
huist thans de kilte van weleer
dromen waar ik toen van droomde
gaf ik elders in beheer
nooit bleef alles bij het oude
altijd was men in de weer
het hechten aan het zó vertrouwde
deed mij later toch nog zeer
van alle regels op de hoogte
weet ik hoe het verder moet
ik zal me vast nog eens bedenken…