5636 resultaten.
De kleur van verleden
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
437 geschrokken
door een mij
onbekend geluid
ook de sfeer
voelde niet thuis
er was iets
met de tijd die
ik moeilijk kon
dateren naar
de kleding die
zij droegen in
een exposé
uit weleren
het waren
vrienden en
bekenden
zonder
familieband
zij wisselden
woorden zonder
te zijn gekend
ook het licht
had de kleur
van verleden…
Het verleden is voor iedereen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
429 Ik heb een winkel vol
oude spullen, het is moeilijk
om ervoor te zorgen
dat ze niet verkocht worden
aan snobs zonder besef
van hun echte waarde
zonder het minste besef
dat die in hun geld
niet valt uit te drukken
alleen in belastinggeld, jaarlijks
te innen voor het onderhoud
en alles wat erbij komt kijken
om de werken te laten bekijken…
De Hand van het verleden
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
618 gitaarmuziek was al lang gedoofd
‘O sole mio’
mijn eigen zon
in die stilte is de kilte in het hart gedooid
de hand van het verleden
heeft er dierbare
herinneringen uit gestrooid…
Zomergenoegens uit het verleden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 Wat een heerlijk zomergenot is dit, al is het ook een deel uit het verleden.
Geschreven door Rowdy Hagedorn.…
Levend verleden
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
556 Het is lang geleden dat ik
wat woorden ontving van haar
niet dat zij mij toebehoorde
Ze was verbonden en toch ongebonden
aan de mens naar wie ik enkel nog zie
als ik in het verleden staar, zij waarvan
ik allengs voortschrijdend inzicht ervaar
Zij, het fiere meisje van lang geleden
was ik zeker niet vergeten
doch sommigen leven ergens ver…
Beelden uit het verleden
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
682 Dan komt het moment
Dat je alles niet goed meer weet
Het moment waar je bang voor bent
Omdat je opeens zoveel vergeet
Je ziet de beelden niet meer
Ze zijn opgesloten in het verleden
Dan kom je er eindelijk achter
We hebben alleen maar het heden…
Een rijk verleden
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
575 Het vervallen schuurtje ademt
een sfeer van geborgenheid
door de jaren heen
nog vaak rusten de huismussen
overgebleven uit mijn jeugd
op haar scheefgezakte dak
passend bij een ‘rijk’ verleden
lang uit het straatbeeld verdwenen
de rijtuigen en paardenhoeven
hoe vertrouwd ze klonken
ook de mensen in het zweet
met hun ijverige handen…
Verleden tijd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
477 het verleden
heeft meer te
zeggen dan
over tijd alleen
het beslaat
een periode
waarin alles
leefde naar
de voltooid
verleden tijd
in een bestaan
met specifieke
zaken zoals
kleding geur
spraak om
deze leef
maatschappij
terug krijgen en
te proeven hoe
de essenties
van leven in
die emoties
weer opnieuw
gevoeld en
ervaren worden…
Heden zonder verleden
netgedicht
2.3 met 281 stemmen
655 nog zilveren slingers
die vaak langs onze
vingers zijn gegaan
en die we daarna
hebben vergeten
geen aandacht en
plaats voor vrede
op aard wel chaos
en opgroeiende jeugd
met andere ideeën
en vooral wensen
maar het kan niet
langer zo alles wegdoen
en vergeten zonder dat
het dementie mag heten
of desinteresse in het
heden zonder verleden…
Een nieuw verleden
netgedicht
1.6 met 11 stemmen
361 Bij het wakker worden
uit mijn slapeloosheid
ben ik moe
van de taak
een nieuw verleden
zien te maken
hoe dan ook
geënt op wie ik ben
geweest, met een gezin
en een moeder
die me kende
een tweede leven
zien te leiden
onder een zon
die fel genoeg is
om mij te verwarmen
en de schaduwen
te verbleken…
verhalen uit het verleden
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
374 om verhalen uit het verleden zitten wij niet verlegen
zelfs wat wij verzwegen mag meewegen in het heden
maar
of vergeten ook tot de mogelijkheden behoort
zweeft boven de vele markten van de steden
waar wij leefden en lustig lief hebben gehad
lebberend aan kunstschatjes
en de schoonste herderinnen
onzer beminnelijk gezette zinnen
op omzeilingen…
De gang door mijn verleden
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
352 De gang door mijn verleden
kent vele gesloten deuren,
dichtgemetselde doorkijkjes,
lijken misschien wel
in weggewerkte kasten.
De vloer ligt wisselend bezaaid
met klinkklare kletskoek,
vurige vreemdelingenhaat,
onvolprezen voorwendselen,
grenzeloosheid in ruime mate,
om over schreden niet te spreken.…
geen toekomst zonder verleden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
380 kon hij de bergen zover krijgen
dat zij hem bezoeken zouden
zijn gebaande paden meedragend
waar het hem zwetend vergaan is
zou hij de geuren nogmaals ruiken
van de struiken waardoor hij kroop
zijn vergaarde schade verdragend
al hem toch zwetend ontgaan zal
mocht hij op beelden wederkeren
of in negatieven draaien
zijn vermaarde daden opdragend…
Verleden Tijd
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
355 Soms in het heden
zijn er dingen
uit het verleden
die zomaar
boven komen
drijven
Zelfs zaken
waarvan ik
aanvankelijk dacht
dat ik die wel
kon verdragen
blijken nu ineens
de aandacht te vragen
De wanhoop
waarin ik zo nu en dan
dreig te verzuipen
laat me zien
waar mijn pijnen
zijn te vinden
en welke kwesties
me nu nog
kunnen…
Vergeten verleden
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
387 Hun gesprekken hadden geen inhoud,
Woorden zonder betekenis,
Toen ze beiden stopten met praten,
Was hun stilte onhoorbaar
Hun levens waren verleden tijd,
’t Zijn in het heden ontbrak,
Overal slechts lege ruimte,
Verleden in schaduwen opgelost.…
VERBORGEN VERLEDEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
278 Een kind is vooral
niet alleen het product
van een verwekkende vader
en een dragende moeder
maar vooral van hun
verborgen verleden!…
Demonen uit mijn verleden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
16 Demonen uit mijn verleden
Bepalen mijn heden
Houden mij gevangen
In mijn innerlijke zelf
De stem van mijn lichaam
Klinkt vaag in de dichte mist
Een mist vol trauma’s
Opgebouwd, een leven lang
De zon zwak aan de einder
Lost de mist langzaam op
Ervaringen opnieuw beleven
Om te verwerken in mijzelf
Een gevecht dat ik wil winnen
Om te…
Verleden zaait onrust
hartenkreet
3.6 met 17 stemmen
2.005 Verleden zaait onrust
in mijn gesloten hart
niets wat het nu sust
echt alles is verward
Verleden zaait onrust
niet weten wat te doen
nu liefde mijn hart kust
met een eerlijke zoen
Verleden zaait onrust
ziet alleen maar de pijn
iets wat me verontrust
alsof het niet mooi kan zijn
Verleden zaait onrust
liefde pak mijn hand
maak me van…
littekens
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.198 pijnlijk verleden
herinnering
gebonden weefsel
verleden litteken
een momentenspoor
onderbroken door
gave momenten....
wordt bindweefsel.…
Kapitein kleerscheur
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
3.363 kelder met dat schip
neem geen levenden aan boord
strop ze allen aan een koord
pin het wrakhout op een klip
Gaar me bocht in duizend vaten
streng de zwarte vlag in top
haak ze averechts en schop
elke scheepsmaat in het water
Steek de zeilen stop het bollen
schiet de naalden van de dekken
patroon de schoener, kiel tot spriet
Stel het anker…
De horizon verlicht !
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.200 gemaskeerd door fictie
ervaar ik de realiteit
chaotisch en vertwijfeld
zoekend naar houvast
dolend in de kelders van
mijn onbegrensde geest
speur ik naar ankers
voor inzicht en begrip
om het drijfzand
te kunnen trotseren
wat mijn leven beheerst
voorzichtig tastend en afwegend
bepaal ik de nieuwe koers
mijn vertroebelde vergezicht…
Uit de hemel van Pim Fortuin
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
807 Op drift, van uw ankers losgeslagen,
zoekend, zwalkend zonder zuilen als kompas.
Geen waarden nog normen die u dragen.
U hebt uw God gedood uw smart is groot,
in welk verborgen graf is Hij begraven?
Hoe vindt u in uw kommer en uw nood,
nieuwe kracht uw levensgang te schragen?…
bij jou zal blijven
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
2.245 De oever van de maas lag
glimmend op het droge land
waar de kou het water in een
licht bevroren schijn haar
anker in een trots van welvarendheid
had uitgegooid
de koffie parelde aan je lippen
terwijl je ogen twijfelden
je stem minder sprak dan voorheen
voelde mijn hart jouw emoties
van heel nabij
de kiezels waren koud en maakten
wind…
Mijn ziel
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
542 Geheimen in de diepste zee vergeten
komen dan weer opgedoken
als de ketenen zijn verbroken
en het anker is losgewrikt
van mijn Zieleschip.
De zeilen hebben trots het hoofd geheven,
bolgeblazen door de wind.
Als ik het roer in handen heb genomen
maken zij dat mijn Ziel
de weg naar huis weer vindt.…
de zee roept
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
442 mijn anker ligt in zee
waar anders?
die onuitputtelijke bron
voedde mij vanaf mijn eerste ademtocht
menig schip is daar vergaan
een verraderlijke plek
zo verloren in de oceaan,
het magnetische middelpunt
die zee voedt mij
die zee leeft mij
de zee ben ik
en jij…
luister naar het geluid
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
767 ik weet nog mijn liefje
de dagen van zonlicht
de sterren op je schouders
en het antwoord dat ik schreef
over de bloemen en jouw glimlach
over 't loflied van de zee
op vleugels van een vogel
die ik bewaren zou voor eeuwig
ik weet nog mijn liefje
de reis naar de dood
het anker dat losliet
tussen de stenen op het strand
jij wilde ze…
Standvast
gedicht
3.6 met 10 stemmen
18.468 wij leggen aan, trekken landinwaarts
laten herinneringen voor anker gaan
die horen bij een periode, bij een plaats
vandaag is zo'n opgediende dag
waarop je anders dan anders eens echt ouder wordt
geen drama, ten hoogste de gewoonte
dat vroeger stil verder van je vaart
wat was heeft zich genesteld
genoeglijk met iets van weemoed wellicht…
ATOL
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
453 Banden ontbinden, ankers vergaan:
het kan alleen in het als het bestaan.
Het is atol, zijn aders zijn koralen.
het is een wegen op het wiegen
van de zilte zee, onmachtig drijven
in het oog van de brullende zon.
Het spreekt zichzelf niet langer tegen,
het mengt zijn daden door het woord
en laat de zangen opgaan in de stroom.…
Het schip der dwazen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
319 schip
is een prachtig schip
al zijn er geen scheepskabouters
om de vege boel te redden, nee
alleen dwazen aan boord
die vrijheidsliederen zingen
en toosten op verre stranden
Ach, we verliezen koers
Het magnetische veld wordt zwakker
en de noordpool schuift weg
Havens blijven ongelezen
Zeepokken grijpen ons bij de kiel
Ze groeien ankers…
een beter podium
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
158 het bewustzijn van een nachtverdichter
dé bloeiwijzer der strijd om verveling
voor wie tijd een grootse oplichter is
en iele stemmen der generaties
geen zicht meer hebben willen op sagen
of mythen, fabels, kennisinflatie
negeren bij antwoorden én vragen
wanneer het doek valt, de sluizen sluiten
verlichting niet langer geopenbaard
het anker…