1014 resultaten.
Van ooit naar ons heden
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
514 we hebben ze genomen
de voetangels en klemmen
van het dagelijks bestaan
voorzichtig zijn we
verder gegaan naar
de wereld van onze geest
de onneembare torens
kerkers en catacomben waar
eonenlang niemand is geweest
voelden schuld en berouw
in een ijskoude tocht langs
generaties hoop en gebeden
maar overweldigend was de
tunnel…
dans in rood
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
837 vijf lichamen –
vlammen die handen vastgrijpen
en niet meer loslaten
de aarde onder hen is groen
alsof ze dansen op een begin
nog voor taal, voor schuld
voor schoenen
hun huid is rood
niet van zon
maar van binnenuit –
alsof kleur is gaan ademen
en spieren geworden is
ze draaien geen rondje
ze maken tijd
ze zijn klokken
zonder wijzers…
Drinken doe ik van verdriet
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
399 Drinken doe ik van verdriet
Anders had ik het niet gedaan
Maar ik deed het omdat het leven door de schuld van anderen zo is gegaan
Drinken doe ik van verdriet
Om de pijn te vergeten
Het is niet goed ik weet het
Waarom ik het doe wie zal het weten
Maar ik ben er inmiddels aan gewend geraakt
Soms kan ik er niet meer tegen
Voor een ander…
uitgesloten
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
806 Je weet dat ze bestaan, de schriele zwarte jongetjes van
een jaar of zeven, acht die tevergeefs aanschuiven
voor een lepel eten.
Je weet het, en dat moet doorgaans volstaan,
je wilt ze niet iedere dag in je gezicht gewreven krijgen.
De aanblik is ondraaglijk.
Je ziet zo’n jongetje en in één klap zie je ze allemaal, ooit.
Alle jongetjes, alle…
Herzliebster Jesu, was hast du verbrochen
poëzie
4.1 met 12 stemmen
4.183 Zeg mij, waarom men U aldus gehoond heeft,
U dus, mijn vorst, gescepterd en gekroond heeft,
- Om voor mijn schuld verzoening te verwerven,
Moest Gij dus sterven?…
liefdes rapsody nr 3
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
741 gekerfd
mijn hart getatoeëerd
ik leef alleen voor jou
een witte streep die het asfalt verteert
de gek zijn goud
pyriet is nep,niets voor ons
één handicap
wij gaan voor het echte goud
nooit voor brons
in een tijd van onzekerheid
tover ik toch
een vage glimlach op mijn mond
de klok is mijn vriend niet
nee het is niemands schuld…
koud
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.643 schuld maakt zich van mij meester
waarom heb ik dat ook gezegd?
spijt komt vaak veel later
maar nu is hij weg
druppels vallen naar beneden
ik ril en voel me klam
maar ik blijf zoeken
naar de "zon" die me verwarmde…
Ontgroeners weder wijzer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
852 Stuiptrekkende ledematen
En de pupilreactie nul
De reflexen minimaal
Na die ene laatste pul
Dan volgt de snelle diagnose
Op gesmeerde spoedopvang
Als rubberen wielen piepen
In de bochten van de gang
Alle paniekgezichten bidden
Uit angst voor eigen schuld
En op dat moment zijn zij
Met zorg en spijt gevuld
Weer een falende selectie…
de laagste tonen
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
689 mijn hoofd bloedt
dieper dan ik kan verdragen
en in de morgen
wanneer de nacht is uitgeademd
verwekt mijn lichaam de schimmen van schuld
zo machteloos en ongezien
de smaak van dood
spuugt metaforen, bekende stemmen
doorheen het veld van zwarte dromen
buiten leeft de dag
en ergens, ik weet niet waar,
omspant het lot mijn ziel…
Mooie verschijning
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
733 Die lijnen op jouw gezicht
kleuren donkerder dan ooit
kan ook komen door dit licht
zelfs jouw blik lijkt zo verstrooid
En die rimpels rond jouw ogen
mis je sprankelende lach
was het schuld of onvermogen
dat ik het niet eerder zag
Neem jou stevig in mijn armen
trek je heel dicht tegen mij
laat mijn liefde jou verwarmen
en voor even zorgenvrij…
Mijn Verlosser leeft
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
584 Jezus, mijn Verlosser leeft
Hij heeft mijn schuld voldaan
En al mijn zonden weggedaan.
Jezus, mijn Verlosser leeft
Aan het kruis heeft Hij geleden
En voor mijn behoud gestreden.
Jezus, mijn Verlosser leeft
Hij heeft alles volbracht
En aan u en mij gedacht.…
Uluru
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 ontdaan van kledij
ontdaan van huid
ontdaan van schuld
sta ik voor u
naakt
puur
mijn levenslicht stroom vrij uit
kwetsbaar
maar sterker dan verwacht
mijn sterrenstof
droom
verteerd al
heel het heelal
implodeert in mijn hoofd
explodeert in mijn licht
alles aanrakend
dwars door basalt
kom ik tot jou
wij vervagen
lossen op
verder…
Een moeder zonder kind
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
551 bleek en stil
het zwarte steile haar
iets voor haar ogen
zit daar
een moeder zonder kind
wat in elkaar gedoken
haar trein
dendert maar door
met onverlichte ramen
zonder namen
schokken vier coupés voorbij
terwijl de regen spat
geen uitspraak over schuld
kan haar nog deren want
in haar hoofd rijdt weer de trein
de seinen staan…
Opdracht volbracht
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
536 De dure poppenkast is over
Rusland kreeg de schuld
Een geslaagd showproces
van Nederland, NAVO en VS
Hun eisen zijn vervuld
Wat doen we nu met Hawija?
Minstens zeventig armoedzaaiers
werden daar gedood
Tientallen verminkten, zwaargewonden
en het was Nederland dat schoot!…
Te ver
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
619 Te ver de reis
het dagelijks verbrandingsritueel
De eeuwenoude adat van voorvaderlijk cremeren
Uitsmijter voor westerse toeristen
Amerikaanse beefburgers
Nazaten van blanke koloniale
kaaskoppen met welvaren gevuld
Te ver de reis
De weemoed
na 't uitgestelde weerzien
Bekroop haar als berouw
Als een niet ingeloste schuld
Te ver…
Nationaal volkslied
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
512 o dierbaar
onbestuurbaar België
o veilig land der democraten
vol goede wil
en veel te veel mandaten
de parlementen
zes bijenkorven rijk
verdelen schulden en procenten
elk zijn gezoem
elk zijn gelijk
bloei o land
versplinterd en gespleten
aaneengeplakt met monarchie
het vaandel is tot op de draad versleten
en “La Muette”
al lang…
blikje
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
1.272 gebukt onder zijn schulden
vindt hij euro’s op de straat
en soms wel eens een gulden
waar nog Beatrix op staat
bewaart ze in een doekje
onder sokken in zijn la
schrijft ze bij in een boekje
-heeft ie zeker van zijn pa-
om dan één keer in het jaar
zichzelf te trakteren
op een blikje kaviaar
net als al die rijke heren
gebukt onder zijn zorgen…
hier niet ver vandaan
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
753 Het bloed van onschuldigen vloeit
als tranen over wangen
in een straat hier niet ver vandaan
waar genade en vergeving
door dovemansoren nog verstaan
gesmeekt in angst en wil voor leven
in een straat hier niet ver vandaan
in een straat hier niet ver vandaan
werd de schuld niet vergeven
en werden we niet verlost van het kwade
in een straat…
Regen
hartenkreet
4.6 met 18 stemmen
1.030 Het regent zachtjes, de straten zijn verlaten
Ik kijk uit het raam, mijn gedachten zijn hetzelfde
Het is donker en bewolkt, nat en eenzaam
En niemand dan ik zelf heeft hier schuld aan
Zullen mijn gedachten stoppen met deze droefheid
En zielige verhalen
Zal het stoppen voor mijn hart verandert in steen
Zal mijn ziel zich bevrijden
Voor…
Eros de blikvanger
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
700 Lust, bewondering en medeleven
Delen hun milde aard
Een gegeven genoegen
Door de kerk vervloekt
Verpest door schande en schuld
Zo gaat Eros meer blikken vangen
Dan een zwerm engelen of een heilige stoet
Hoe hoger zij de schaamlap optrekken
Hoe hoger reikhalst men
Buitensporig gehecht aan de vliezen van het hart
Sluipt meligheid de verzen…
Woorden die opengaan...
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.779 Er is zoveel schuld, er is zoveel pijn
maar kinderen ploegen de aarde;
er is niets geijkt, er is niets vertaald
er is enkel de lente met eeuwigheidswaarde.…
Tweeën hart
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
939 Mijn hart bloedt
Verscheurd door verdriet
In mezelf, woede woedt
Tot recht geschiedt
Ik moet schuld bekennen
Dat ik jouw last niet verlichten kan
Verdriet temmen…
Een gebroken man
Niets helpt, niets baadt
Woorden betekenen niet
Alles schaadt
Bedwongen door verdriet
Ik doe wat ik doe
Maar help niet
Triest en moe
Overstelpt door verdriet…
kamerleegte
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
770 stoelen
leggen een cirkel
in de koude wachtzaal
waar woorden, krom
door schuld en onschuld
worden gefluisterd
ik zie hoe ouderdom
zich verlengt in duizend eeuwen bitterheid
en hoe fierheid nog steeds likt aan wonden
rauw, ondood in grijze haren
ik ga en huil om verte
met ongetralied hoofd
in eigen armen
- Ius…
ongelukje
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
799 weg
met nog een stukje staart
van wat ooit poes was
of hond of mol of egel
zolang het maar kon kwispelen
een trage regen vaagt sloom
wat vormeloze stukken
in een ziedende goot
het afvoerputje versperd
met wel een ton dode bladeren
ergens huilt een kind misschien
om een dier dat is verdwenen
en de auto's razen verder
met brokjes schuld…
Bijsluiter
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.177 Uw biechtgeheim is bij ons veilig
jammer en kwezel er lustig op los
we luisteren natuurlijk niet echt
Er verandert door de biecht niets
schulden blijft U zelf betalen en
voor misdaden komt U voor 't gerecht
Het lichte gevoel in Uw moede hoofd
als U zich opricht van bidden en biecht
na bekentenis en spuien van zielenpijn
Komt niet door hemelse…
Strijd in de mens
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.066 Een is slecht:
het is woede, bedroefdheid, jaloezie,
schuld, hebzucht, verwaandheid en arrogantie.
De ander is goed: het is geluk, liefde,
vrede, hoop, oprechtheid,
vrijgevigheid en vertrouwen.
Nu vragen mensen mij wel eens
welke wolf wint er dan,
en dan antwoord ik simpelweg:
degene die je voedt.…
Verliefd
hartenkreet
1.8 met 30 stemmen
1.838 voor eeuwig bij jou in de schuld.…
Stil vandaag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
706 Want schuld was zijn moment dat hij niet meer wilde verliezen.
Omdat zijn stem dood was,
zijn nachtmerries nu zouden zwijgen
en hij de stilte onverdraaglijk wilde maken.
Waar zijn naam en zijn ogenblik zouden overblijven
en ze onze stilte
nog steeds
kleuren.…
Het laatste Uur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
697 Jij goed, jij slecht,
drager van schuld.
Jij fout, jij recht,
in onschuld gehuld.
Bevroren prikkeldraad,
ommuurde waarheid.
De laatste dageraad
die licht en donker scheidt.
Op de dag der wrake
is angst een voorteken.
En wie is zonder verzaken,
om recht te spreken?…
getogen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
527 hoever gaat het gedogen
worden ogen gesloten
waar mensen creperen
van ondragelijke lasten hoe ver gaat gedogen
bij zinloze gesprekken van het niet willen zien waar beelden kermen
hoe ver gaat gedogen als maskers weg vallen de kern zich openbaart
boze stemmen fluisteren het was geen gedogen maar stille gemakzucht
van kromme gedachten die de schuld…