798 resultaten.
Verzetje
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
518 Hedenochtend heeft ons aller Nico zich in de duisternis voor
het krieken van de dageraad,
bij gebrek aan licht vergast op een gekortwiekt klankdicht....
________________________________
Ze zei me nog, wat let je
En stap eens uit je bedje
Voor 'n zonsopkomst verzetje
Al is 't maar één coupletje
Voor mijn part een filètje
Américain van…
Sinterklaas
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
637 In het holst van de nacht
maanlicht drapeert gezag door de bomen
mijter en mantel veroveren het land
een oud gebruik met voetsporen
het verlangen heeft altijd bestaan
naar een wereld gevuld met beloftes
het kleed schittert om de brengers
van de welkom geheten dageraad
de fraaie vermommingen spiegelen
hoe wij de werkelijkheid omdraaien…
gefeeste woorden
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
776 overdonderende zonnestralen
in de manke morgen
roterend in lokkende cirkels
mijn manchetknopen glinsteren
bij mijn net nieuw gekochte
wit-rose gestreepte overhemd
onder het genot van de eerste koffie
en mijn volkskrantje
salueer ik voor de dageraad
mijn morsig brein ontwaakt
en dichtersdorst staat paraat
ik plet…
kunst loutert
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
954 weer zo'n verdomde zonsopgang
de rozevingerige dageraad
de oude visser telt heel langzaam
de pasgesneden inktvismoten
snij met een scheermes in het ros
de huid van Aurora gaat bloeden
haar lippen in de huid gekerfd
schilder ze voor eeuwig en langer vast
het beeld wil niet blijven, dwingt mij
keer op keer te snijden in haar vel
haar lippen…
Wie onder tranen zaaien
netgedicht
4.5 met 18 stemmen
879 Een schoonheid die ik niet kan vatten,
die raakt aan 't diepst van mijn gemoed:
muziek van Mozart, bloemenkleuren
en zoveel dat me danken doet:
een avondzon, een witte vlinder,
de dageraad met parels dauw,
de held're vriendschap tussen mensen
en liefde die niet wijken wou.…
Kringen in een plas
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
538 De wijze hoofden licht gebogen
hun dunne lippen stijf gesloten
zonder onvertogen woord
op de vrije dageraad te wachten
worden dromen in troost gesmoord
en komen nieuwe manen de kringen
weer verzachten.…
je schildert Van Gogh
netgedicht
3.4 met 37 stemmen
1.217 verlegen
blootsvoets
verdwijnt de nacht uit de tijd
met nog een volle maan
op het laken
net voordat ik mijn handen
op de dageraad leg, dichtbij
het zomerland
waar woorden
ademen
in aanwaaiend licht en
't zachte zingen
van wind
zie ik je lach
op vingertoppen glijden
mateloos lief
dat ik
kan wonen in jou
wanneer…
Solange
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
479 onder het vlasdoek tussen schouder- en schaambeen
telt zij trouw haar ribben voor het slapen gaan
ze weet dat iemand het vingerspel hiernaast te drogen legt
hoe diep gebukt de nerven van de vloer meebewogen
mooier is Solange
wanneer zij bij dageraad haar hoofd afzet
op zoek naar sokkels in mat wit gras
Gedicht uit de Bloemlezing, Zoals…
Verloren schelpen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
502 schrale woorden vallen geruis en hulpeloos
tussen kust en strand
wachten op het ochtendlicht
als korrels zand
dan gebeurt het wonder
aangeraakt door dageraad en tederheid
zingen vroege vogels
verdelen uren in gedachten en dromen
van breekbare mensenogen
en lotsverbonden kwetsbaarheid
dromen neigen plots
tot werkelijkheid
je plukt het…
Ogen als planeten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
577 Bij ‘t gloren van de dageraad
telt men opgelucht tot zeven
Ogen als planeten
staren strakblauw naar de zon
Men dringt aan op verbintenis
De rijkdom is enorm!…
Ja, ik mis hem
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
882 Ik mis mijn zwaargeschonden zielenmaatje
die de duisternis had liefgekregen, omdat
de dageraad hem keer na keer verraden had.
Ik mis mijn lief, mijn boomhutvriendje, die
klein en weerloos had geleken, maar evenwel
tot gruwelijke daden in staat was gebleken.…
gouden glans
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
631 als de nacht de dageraad
ontmoet
ontwaakt ze uit een diepe
slaap
de klok wijst tien voor zeven
ze verzamelt haar nog broze
krachten
en stapt uit bed
verlangend hoort ze reeds de
uren wachten
die ze zichzelf heeft
beloofd
een gouden glans te geven
nieuwsgierig zonlicht door een
kier in de gordijnen
fluistert:
wees gerust,…
Eden heden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
701 Melancholie overvalt de lente
die wel wil, ongeduldig mislukt en
de rode loper naar de warme zon niet uitgerold krijgt
grijs en helemaal van de wijs
Verwachting, laat me zachtjes je hand
nemen, vertrouwen op de gouden dageraad,
vermoeden van Utopia. O godallemachtig
moet toch mogelijk zijn !…
Nieuwe koers
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
776 Door gespiegeld te spreken
doet mij verlicht leven
bij de dageraad
in druppel nevel.…
Gesluierd refrein
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
625 Ook nevel in de dageraad
of mist op de dag zonder wind
kan jouw glimlach van de nacht niet laat verdwijnen.
De omtrek van jouw profiel
gaat met golven als een sluier
die mijn horizon grenzeloos tot dichtbij kan verkleinen.…
Oud en knoestig
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
531 Wat flarden passie, nesteldrang
Wat groen en geel en paars, een bruid
Als ze haar ogen even sluit
Wat dageraad en merelzang
Wat voorjaarswind, betraande wang
Wat tijd met rijpend pennenfruit
Wat flarden passie, nesteldrang
Wat groen en geel en paars, een bruid
Herinneringen, nachtenlang
Een nieuwe loot van babyhuid
Een schedelplaats, dag in…
Sinds jij elders slaapt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
386 Sinds jij elders slaapt, sluimert de zon
Daar hoog boven ons schijnt ze
minder fel, minder warm
Ze verslindt me niet meer
na de dageraad, ze roept me niet eens
wakker, opstaan kost me moeite
Alleen 's middags stroomt mijn bloed
van haar licht en draagt ze
het gewicht van mijn zorgen
Dan kan mijn hart vliegen
als een draak, desnoods verdwaal…
Weer een afscheid
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
330 Een schoonheid die ik niet kan vatten,
die raakt aan 't diepst van mijn gemoed:
muziek van Mozart, bloemenkleuren
en zoveel dat me danken doet:
een avondzon, een witte vlinder,
de dageraad met parels dauw,
de held're vriendschap tussen mensen
en liefde die niet wijken wou.…
Eindejaarsvlucht
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
1.978 De nachtegaal trilt het winterwit
uit het vroege morgenkleed
in een waas berijpt en strakke snit
vleugelt hij zorgenbreed
door een asgrauwe dageraad
door breekbaar grijs en olmenlaan
tot aan de rand van het bestaan
waar de tijd geen tijd beslaat
Daar verdampt zijn verenjas
buigt zijn vlucht naar nooit meer terug
het koele ijs en het geknakte…
Op de vleugels van de ziel.
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
602 Wachtend op
de dageraad,
dankzij mijn
penselen
en wat streken
waterverf,
ontsluit
de intimiteit
het duister,
als rusteloos
wiel op het
deinend canvas.
Op de vleugels
van de tijd
koestert het
mijn gevangen
lichaam, gebaard
achter gouden
tralies van
de moegestreden
horizon.…
Wind
hartenkreet
1.2 met 15 stemmen
1.514 De wind waait mij
ver weg
van hier
over uitgestrekte vlaktes
van onbestemd
verlangen
ik wacht
waar de wind mij waait
aan de oplichtende horizon
is de dageraad
slechts een manestraal
ver weg
ze waait
over onbereikbare
bergtoppen
laat sporen na
in de bedding
van de rivier
er waait
zomaar ineens
een andere wind
geeft een…
Jij
netgedicht
3.7 met 25 stemmen
5.482 laat zandkorrels, ruw en grillig
zacht een naam schrijven
in vochtig zand waar afdrukken
van vriendschap tijdloos zijn
wanneer de zon bloedrood
haar nieuwe dageraad begroet
vouwen handen licht duister samen
en vlechten een nieuwe morgen
ogen vinden elkaar in het gemis
van gisteren waar langs de lijn
van eb en vloed elke golf
weer die…
ochtend
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
919 loomzwaar van de slaap
je lichaam overal zacht
en gewillig
hoe je armen
opengaan voor mij
zonder vragen
je vaak verkeerd geïnterpreteerde
ochtenderectie
en hoe snel die van aard
veranderen kon
tot je ogen terugkeren
van ergens ver in je hoofd
focussen
en die staalglans krijgen
doffe platgeslagen herinnering
verzuurt de roze dageraad…
Gedagvaard
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
511 Als halmen buigend
in de wind
van zover gekomen
dromen zo diffuus
in maagdelijk ochtendlicht
door mijn omfloerste ogen
dageraad breekt mijn
absurde zinnen open
waarheid te vroeg
zal wreed mijn ziel
met voeten treden
op weg naar sterren
gekomen uit niets
gebeden woest gesproken
aan goden van weleer
aan jouw brein ontsproten
laven…
Culturen
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
698 Onze tuinmerel
fluit met een geluid groter
dan z’n verenlijf
de dag over de horizon
danst wormen uit de aarde
Oosterse priester
opent ‘t luik in de dageraad
zet de wereld aan
elke morgen weer wordt z’n
wereld opnieuw geboren
In ‘t land van de
gouden kalf wordt ‘t gezicht
van Ophra gekleid
naar foto’s van lang gelee
‘n dag van…
Red Bull
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
1.358 Duizelingwekkend razen straatlantaarns
hoeren en nachtclubs aan ons voorbij,
de flakkerende dageraad wacht om de bocht
en weer heft de zon het bloedende hoofd.…
zon op, zon af
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
688 lang was de aarde plat
en draaide de zon, overuren
in de zomer waar de dageraad
overging in nachtelijk
buiten westen
ondergedompeld in de zee
zij verdween en dacht
ik schenk u de nacht
zodat ik u morgen weer
mag oplichten langs de grens
want, allicht ben ik uw wens
nog eenmaal steeg zij ter kimme
in vlammend betoog
maar omdat de mens…
bij het breken van de bast
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
831 wij dekselse dwaze dichters
schrijven op basten van bomen
het gewin van hart en zin
vloeken op wat wij minnen
het zwerven diep van binnen
voor wat het vluchtend licht zo raakt
stellen wij ons onsterfelijk op
alsof naaktheid nooit heeft gestaakt
langs smalle wegen in galop
welk uur is het dat wij vrezen
als sluimerend de dageraad ontwaakt…
Wat blijft komt nooit terug
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.428 Nevelverscheurend
kraait een haan
vanuit onzichtbare tuin
achter vage huizen,
het rozerood van de dageraad
al in top.
In een andere tuin
voerde ik grootmoeders kippen
nadat een andere haan
mij had gewekt
op de donkere vliering
die geurde naar appels.
Ik hoor dit nu,
ik zie dat nog.…
Herrijzenis
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
495 En in de hof, die ogenschijnlijk was verlaten,
onthult de dageraad een troep soldaten,
verlangend naar het einde van de wacht.
Hun silhouetten in het vroege ochtendlicht
– dat dra het kille duister zal verteren –
mogen nog even de historie domineren.
Daarna verdwijnen zij voorgoed uit het gezicht.…