1227 resultaten.
LEUGENAAR
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.361 herinnering je liegt jij bent
een onverbeterlijke leugenaar
je barst de scherven vliegen
om mij heen
romantische onwaarheid
smaakvolle saus over inhoud
die moeilijk verteerbaar
consumeerbaar is
zo leek het zo was het niet
verraderlijke glimlach nept
oprecht verdriet verdachte glans
tranen in de wacht
ze kijkt me aan nog altijd
onweerstaanbaar…
BIJ EEN WINKELPUI
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Ogen in kassen
Waarvoor het licht te fel
Pupillen, speldenknoppen
Op het punt te verdwijnen
In dik matglas, lichtblauw
Geen spoor van glans
Doffe doodsheid en nee
Vooral geen ellende van
Anderen
Hij bespaart haar zijn verhaal
Ternauwernood, omarmt haar
Magerte en daarmee weer de dood
Hij is koud uit het graf verrezen
Met zo vers…
blonde koppen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
696 de stengels als navelstrengen
verbonden mer de zomeraarde
wiegen ruizend ritselend
de rijpheid van de korrels in de korenaren
de molen scheert
met zacht gezang van wind
en zachte glans op wieken
het kaf
der blonde koppen van het koren
en voorproeft de instroom van de oogst
met ronde slagen
het gulle graan tot meel vermalen
voedend de…
vroeger nu
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.701 gewend
er was een tijd voor de melkboer
een tijd voor de bakker
ze kwamen aan de deur
moeders wil was wet
en soms die van vader
regeerde als een huisdespoot
het verlangen naar later
wordt nooit meer zo intens beleefd
de zondagen nooit meer zo lang
de kussen van Annemie roepen
nog gras en stenen tot leven
de zon schitterde in het haar
glans…
studente
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
670 het groen geloverte
betovert haar, dwingt
haar schoenen uit tot
verbanning van voeten
zonder glans en dan maar naakt
te rusten in het park
op vers gestreken grasmat
haar toekomst te ontdekken
een onwaarschijnlijkheid
die leidt tot haar gelijk
de professor zonder snor
maar montuurloos bebrild
de katalysator tot morgen
bij het schouwen…
Jouw voetspoor
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
1.310 Jouw voetspoor heeft mijn dolen
mogen dragen
langs stromend koud maar hartverwarmend
water
met glans van zonlicht.
Vogelzacht gesnater
van ganzen die de Nijl en Zijl verwarren,
maar die vergissing trots en prachtig dragen,
omlijst verrukking over zoveel schoons.…
In weerkaats
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
625 ik zag je
dansen op
de zwarte
lijn die de
gouden glans
als schaduw had
alleen je ogen
twinkelden
in weerkaats
het ongeziene
priemden stralen
zonder eind
met jouw
pirouettes
bouwde licht
zijn cirkels
in piramides
tot de hemel
waar zij
in ontmoeten
het sterrenlicht
begroetten
in de blauw-
gouden kleur
die zonder
zwarte…
De profeet
poëzie
3.2 met 11 stemmen
4.810 Dat met fonklende glans hunner dagen
eentonig grauw omhult.
Daarom mag ik zelf niet klagen:
dat MIJ geen straal verguldt.…
Levensherfst
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
647 natuur afgeschreven
freewheelen we op reserves
door de herfst van ons leven
Wijsheid door levenservaring
plaatst verstand aan het roer
dat oergevoelens relativeert
We glimlachen om de Zeisenman
die fluitend op z'n benen lippen
namen op zandlopers graveert
Levensherfst 'n geestelijke reis
veel mag niets hoeft, 't seizoen
met glans…
Deuntje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
493 Ik fluister tegen de boom
dat mijn hart een dansje maakt
voor jou
ik neurie in de wind
het deuntje van je glans
ik draag in mijn borst
een kruidje van de dag
dat ik je klaarlicht
uit de verte komen zag
ik herkende heel je gloed
en schokte bij je blik
die mijn bestaan verlichtte
met de vlam van juist en vol
nu fluister ik naar…
Zonder liefde?
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
579 mijn hart drinkt de woorden
"als de liefde niet bestond"
zou ik sterven
het zachte fluisteren van de wind
zou veranderen in een orkaan
van boosheid
"als de liefde niet bestond"
de glans van mijn haar
zou verdoffen
de zon zou bomen en struiken
verbranden met alle hitte
in zich en alles zou verassen
"als de liefde niet bestond"…
herfstweefsels
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
586 overal verschenen lichte huizen; vol van zon
een overvloed aan witte draden spon
hun sprookje in de bomen
hoe dood toch schoonheid weeft
in weergaloze rondingen, doorschoten met die pijn
om wat verloren lijkt
als dan herfst in volle kleuren prijkt
verliest die glans de euforie
van immer jong en levend zijn: de evenknie
van lente
sluimert…
Ik heb jou nodig
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.775 De onzekerheid wordt gecamoufleerd
door schimmen van vals optimisme
een stuk puur geluk ligt gereserveerd
overstelpt door hoop en idealisme
Mijn gevoelens liggen diep begraven
onder invloed van kommer en kwel
ik wil zo graag de glans handhaven
maar mijn gemoedsrust schopt een rel
Mijn positieve inslag is nu overbodig
in mijn wereld zo kleurloos…
afscheid van leven
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
753 toen de wereld haar verlaten had
vergat ze dat ze mooi was, ze vergat
de kleine schelp vol troost die toch de
zachtste glans kon hebben
dat witte bloemen langs de weg zich terugtrokken
gaf de dood een kleine kans om extra
zwaar te zijn
maar tussen pijn en levend lijden
schikt nog een moment voor zon
strijden geeft de kracht het hart…
Mooi geweest
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
727 Jij klaagt steen en been
drijft bovenop als schuim
De bloemetjesjurk valt ruim
wolkt donker om je heen
Droefheid hangt in de lucht
een glans als van een ster
schijnt liefdevol van ver
driemaal klinkt mijn zucht
Omhoog, omhoog in het licht
karbonkel van praal en pracht
het hart versnelt zijn plicht
de ziel zoekt wie wordt verwacht…
Wedergeboorte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
493 Wie, zoals ooit de wijzen
Getroffen door een licht
Niets anders kan dan reizen
Met steeds dat licht in zicht
Symbool van ’t nieuwe leven
Waar men zo lang op wacht
De som van al ons streven
Die vreest niet meer de nacht
Ze ziet al glans en kleuren
Vanuit de dageraad
Die alles op gaat fleuren
En opstaat tegen haat
Haar pijn geeft pit en zin…
LENTELIED.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
910 De lucht is blauw, en groen het dal;
Viooltjes bloeien overal
En lelietjes van dalen;
't Is alles geur
En fleur en kleur,
En glans en gloed en stralen.
Wees blijde nu, gij treurend hart!
Al heeft de Lente lang gemard,
Ze is dubbel schoon verschenen:
Geef God, de Heer,
Nu dank en eer;
Uw Winter óok vlood henen!…
LAIS CCXCV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 Ik kleur uw wangen roodzacht,
mijn glans is jurk, glijdende zijde daar
als uw oker zich onthult, luid gebaar
van u in het nieuws van mijn verlatenheid.
Ik laat mij door uw leden leiden, scheid
hemel van aarde, hel van ons zijn, lik
de tong van het bestaan: stilte, waarheid.
Kilte in uw klaarte, mijn woord ben ik.…
Zielsspiegeling
gedicht
3.5 met 81 stemmen
34.952 Deze diepte heb ik nooit tevoren
in iemands blikken mogen meten
het zuiver dat ik dacht te weten
heeft alle glans opeens verloren
voor het eerst mag ik beleven
hoe een ziel zich teder hecht
twee levensdraden samenvlecht
tot zij als eenheid zijn verweven
Dat zeg jij.., tot traan bewogen
maar ik antwoord met affectie
wat jij ziet is de reflectie…
rechtspraak
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
971 stil
haast doods
spiedt het verdict
de kamer binnen
de deur knarst
ogen open en schroeft
leugens dicht tot eed
in het geweten
alleenspraak weegt
vleugels, steeds kleiner
zwaarder
in grijze gestaltes
en in het zwijgen van muren
worden gezichten oud
onder de glans
van waarheid
- De internis non iudicat praetor -…
Ik draag je mee in mijn dromen
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.371 Terwijl je slaapt kijk ik naar je
het licht van de straatlantaarn
laat zien dat de rimpeltjes
op je voorhoofd
zijn glad gestreken
je snurkt zachtjes
ik druk een kus op je wang
je mompelt iets
er welt een traan
in mijn ogen
dit moment vast kunnen houden
stil blijf ik kijken
een moment van geluk
en de wind fluistert
de glans van je…
" Le cortège de la vie "
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
552 Al wat is verwoord
hervond z'n glans,
een literair slotakkoord
als laatste krans.…
In één enkele melodie
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
661 in de rozengaard
naar de glans van jouw dageraad
waarin een mens leeft
zweven dromen om je heen
elke dag opnieuw
laat het verlangen niet los
om het mysterie
van de liefde te ontraadselen
in één enkele melodie
die het hart verstaat
aanschouw dan de schoonheid
voor het aangezicht
die in één hart kunnen wonen
maak liefde tot de grootste…
Die kleuren weeft
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
441 ik zie vlammen
voel hun warmte
maar mis het vuur
hoor vogels
wiegend zwermen in
het volgen der natuur
het zijn observaties
koele redenaties
uit een humeurig uur
ik mis jouw glans
de stralen in het
dagelijks gebeuren
je lach die altijd
kleuren weeft tussen
woorden die nog zeuren
jij bent de ziel
het hart van mijn bestaan…
maansteen
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
610 (die mooie glans kan alleen maar liefde zijn)
nu draag ik wat je ogen voor me vroegen
en jouw handen voor me kochten, in
een winkel vol verschil
heel zacht verwarmt mijn borst de witte steen
maar als licht haar ronding kaatst
laat lila tere bloemen bloeien, op de adem
van mijn hart
binnen smart
vol zoet herinneren kleurt ze edel…
kaars
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
651 Jij brandt in mijn hart als een maat
waakzaam door de nacht en dag
met licht en warmte in het leven
voor de glans op mijn glimlach.
Ik blijf genieten van jouw geur
voor een psychosociale balans
met rust en een fijn humeur
jij bent de vlam die voor mij danst.…
op gepaste wijze
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
457 een kleine stap naar links, opdat
de duif mij niet zou zien
zijn lichte buikje stootte zacht
tegen het glas
ik- beschermvrouwe der duif,
zoek vrede in een mooi moment
mijn tuin bloeit roze nog zolang het
zomer is
een kleine bel luidt onmiskenbaar
aan de buitenlamp
de schijn bedriegt, en wendbaar
vliegt een witte vlinder
boven alle glans…
VERWARD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
716 Hij staat er nu alleen voor
dat was niet te verwachten
de glans van het leven
is voor hem verdwenen
hij is een dolende ridder
moederziel alleen zo ineens
hij kreeg geen kans
zijn medeleven te uiten
ook voor excuses was geen tijd meer
hij weet nu dat je het moment moet benutten
iedere aarzeling verbergt een gevaar
in dit geval is er geen…
dood, ik lach je uit!
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
509 er na de dood niet op vooruit -
keert zij haar gezicht naar de barsten van alledag
de flakkerende veelheid van het leven kiert
tussen haar woorden door
zij ziet en schrijft alles op
haar woorden baden in welige zomergloed
het licht in haar ogen werd niet gegund
zij heeft gezien en geschreven de blinde dichteres
de onoverwinnelijke glans…
Ruwe diamanten
hartenkreet
3.4 met 19 stemmen
1.878 Ruw en zonder enige glans.
En ik ontsprong op tijd de dans.
Als een herinnering, zo leef je voort,
Want je hebt nooit echt bij mij gehoord.…