987 resultaten.
zonnewit
netgedicht
3.7 met 30 stemmen
1.002 vragen aan de dag
dat je dan glanst
vast aan het licht
en zonnebloemen
als een lentedorp
in strohoedgeel
diep in oneindigheid
de groet aan bogen
- zonder schaduw -
en aan gekleurde krekels in geknotte bomen
die gezichten naar de deuren
dragen
dat ik verstil
uit verte, golf na golf
lach en huil
meer dan ooit
meer dan meeuwen…
Winterdag aan zee
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
819 Aanrollende golven
met schuimende koppen
de strandtent kraakt
Koffie en schrijfblok
achter door zilte wind
gestraald vensterglas
Zilveren meeuwen
leven zich uit tegen
staalblauwe hemel
Contrast tussen toorn
der zee en m'n lichaam
scherpt 't bewustzijn
Gewoon gelukkig
op 'n koude winterdag
aan de Noordzee…
Lachend
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
708 Lachend bekeken
door zwevende meeuwen
hun schaduwen vliegend
over het strand
Knipogende sterren
aan een fluwelen hemel
onze hartstocht getekend
in het mulle zand
Het maanlicht dat
jouw ogen kuste
het zeewater parelend
op jouw blanke huid
Het goud van de ochtend
dat ons weer wekte
de liefde voor leven
als enig geluid.…
Overvloed
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
884 zie toch hoe fraai zij glooit
maar als gehaaide kaper
zand in de ogen strooit
van waker en slaper
hoor toch ‘t woeste grommen
schuim koppen metershoog
de rug weerbarstig krommen
klokken luiden droog
meeuwen krijsen zonverloren
vluchten voor de overvloed
en zij verslindt de sporen
van menig voet en goed…
Een berg van licht
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
521 het hoge water in haar nachtelijke geurgewaden
kleurde de rivier zilverflonkeringen in de ochtendmond
meeuwen werden dromend tot haar luchtsieraden
tot zij de spiegel gedragen letternamen zond
eenmaal stond het beeld op de kade
waar het nu stromend standvastig waadde
zij sneed de wade vergeefs in het ivoren decor
tot haar eigen diamant…
Zwaar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
483 Dik, diepzwartig zwart
Milibaren van graniet
Grijsgeslagen lagen regensluier
Uithalen van verdriet
Einder van ondeelbare nietsheden
Lamenterend gekrijs van meeuwen
Zwenken in waterwolken, in waterwolken
Daar, waar weten op spijkerbedden rust
Herinneringen zuchtend kwijnen
En mijn bloed als stroop plakt aan mijn hart
Dik, diepzwartig zwart…
Het decor
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
568 heb de mooiste
momenten verzameld
uit de kunstschatten der natuur
een onweersslag
wat schuimende golven
door zee aan land gebracht
regensluiers en het
vallen van de eerste sneeuw
zonsondergangen met verdwaalde meeuw
wilde ze delen
met een groter publiek
maar in poseren ontviel steeds de ziel
ik had het decor
van bewegen vergeten…
aurora
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
525 het wiegt en weegt haast niets
als meeuwen, langs hun kustlijn op thermiek,
de zonnewende nog in oorsprong
licht
een mooi gezicht tekent zich af,
langs Noordelijke lijnen breekt haar kleur
in golven, volle-manig rond haar aangevroren graf
haar haren en haar lach, vertekenen in rood
de stille dood
van oude winters…
Zee in mijn hoofd
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
605 verwoed trachten
alles weg te spoelen
Maar mijn hart laat niets gaan
ondanks dat het beter zou zijn
om even niets te zijn
om te overstromen
De golven in mijn hoofd
overspoelen slechts de verlangens
die ik niet wil vergeten
die ik vast probeer te houden
Maar alles wat ik kwijt wil
ligt te rotten op de rotsen
aangevreten door de meeuwen…
Herfst
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
573 Zomergasten
zijn verdwenen als meeuwen
- het dorp komt tot rust.
Wolken hebben
haast en brengen het blauw
om zeep.
Stil bos -
in de verte hoort
hij een ringtone.
Lege speeltuin -
wind wiegt de schommel
heen en weer.
Het klikken
van haar hakken houdt
het trottoir wakker.
Storm raast
en geselt de stad
- kattensprong.…
droomavond
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
415 een tot dunne deken
gewaaide blauwwitte lucht
hangt stil te dromen
op het avondlicht
zwarte meeuwen
slaan zich krachtig verder
de bomen donkere steen geworden
staan platgeslagen tegen het wolkendek
alsof de wind niet bestaat
zo'n intens stille avond
die je buik zacht streelt
je borst beroert…
tussen Wervershoof en Medemblik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 een fabelachtig oeverland
dat ons haar naakte schoonheid geeft
seringen langs de waterkant
een meeuw die door het luchtruim zweeft
een rijk palet aan zachte kleuren
van lentegroen tot hemelsblauw
de zeewind met haar frisse geuren
een schitterende ochtenddauw
het milde ruisen van de golven
gekwetter van een leeuwerik
kortstondig door geluk…
De zee en het gebed
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
725 Door de Helderse duinen
loopt het Schapendijkje
tot het Kaaphoofd
op weg naar Huisduinen
Een grijze man daar
tuurt in de verste verten
heft zijn wandelstok
wijst naar hoog
boven de heiige zee
tegen de winden in
hangende gevleugelden
Hij mompelt kijk daar
ze bidden nog
de zeeuwmeeuwen…
paarswitte lelies
hartenkreet
5.0 met 8 stemmen
770 waar een bed van lelies
meren kleurt
paarswitte tinten
deinen op het water
zien wij het dansen der meeuwen
hun luchtballet
een spel van schaduw
in de ondergaande zon
langzaam verdwijnen
in het avondrood
waar de schemering gevallen
kleuren dooft
en rimpels op het water
oeverloos breken
paarswitte lelies
zachtjes sluiten…
alles gaat zo langzaam
netgedicht
2.5 met 26 stemmen
5.268 over een koud spoor kruipt de metro
van Kraaiennest naar Ganzenhoef
binnen luide stemmen, telefoons
en gouden tanden
buiten drijft een meeuw
een grote vlok in de sneeuw
mijn beste vriend zo lang niet gezien
donderdag stond ik op het vliegveld
terwijl hij vrijdags aankwam
nog drie haltes naar de tram
die nooit op tijd komt…
sluit je ogen
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
1.277 vertel me
hoe ik adem
de wolken, de oorsprong
het vrouw zijn, de zee
zodat ik kan zien
hoe liefde beweegt
ik leef en sterf
ben hier en daar
korter, verder dan
de kreet van een meeuw
zeg jij, de duinen
ik leg je neer
dichter de vrijheid
met jou om mij heen
de wind, het waait
vleugels vol jou
je geeft me het trillen
en maakt…
Zilveren tranen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
895 In verte
waar meeuwen hun schreeuw
krijsen in noorderwind
dwalen gedachten samen
heel even dacht ik
jou hier te treffen
te horen en te voelen
maar het blijkt een illusie
van de nacht
het donker verbergt
mijn getergde gelaat
ik proef het zilte zout
raap zilveren tranen in zand
wis de sporen
in dit verlaten land…
zomeravond in een haven
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.148 meeuwen knopen tapijten
uit lachen en nevelsluiers
liggen vermoeid op de pier
terwijl de geur van hete koffie
nog door steegjes drijft
aan flessenpost hangt zeeluigaren
en de bakstenen van de mansardestad
kleuren rood als een roestige dag
de zweetnaad tussen horizon en zee
is lekgeslagen en laat de zonnestralen
diep oranje in de…
ik heb je gezocht
netgedicht
2.5 met 14 stemmen
1.653 in deze stenen stad
die zich zonder oponthoud vult
met gestage stromen
van anonieme gezichten
heb ik je gezocht
in deze lege stad
met het open hart
waarin de striemende wind
een bres sloeg
heb ik je gezocht
langs de rivier van deze stad
waar meeuwen krijsen over het water
in deze onbereikbare verten
gebouwen waar misschien mensen wonen…
Bevlogen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
912 Toen de meiden zongen
bij het verzorgen van de
gebroken veren van een
verdwaalde meeuw
beider ogen gericht
als heldere meren
de haren licht als sneeuw
nooit zag ik ze dichter
bij het morgenlicht
Geen andere ontroering
dan die waarin ze
zich veilig waanden en
nimmer werden bedrogen
op de wieken van eerste licht
in een adem opgestegen…
opkomende vloed
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
678 in nog koele ochtend
toebereidselen op komst
traag verbleekt de maan
als ceremoniemeester
als waren zij kantjes
van het bruiloftskleed
verkennen witte golfjes
aarzelend het zand
lichtruisend het bruiloftslied
kakofonisch begeleid
door talrijke meeuwen
als de getuigen
gereed ligt
nog maagdelijk strand
uitnodigend
voor de bruiloftsdans…
suites voor Annemieke XXXXVI
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
575 we weven samen
in verschillende tijden
er vallen steken
een mist voor ogen
meeuwen zwart in de verte -
een dag zonder doel
bij de lantaarnpaal
esdoorn en wilde kastagne
delen het licht -
twee kapmeeuwen
drijven op grijze golfjes
kop in de wind
zonnige morgen
een schaakbordzeemeeuw zeilt voorbij
zij vult de hemel…
Het blonde geluid
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
448 ik zag zon
twinkelen in je haar
hoorde het blonde
geluid van de lente
keek je aan
in je ogen klonk
de omfloerste melodie
van ik wil met je gaan
jij pakte mijn hand
op de muziek
van golven liepen
wij langs het strand
waar meeuwen zeilden
op ijle tonen verwijlden
en wind in wit tegen blauw
ik hou van jou dirigeerde…
een dichterlijk teken
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
660 geen enkel wijsje
blijft in de boom hangen
wanneer wind aan het gebladerte rukt
verzamelde ik zachtjes
en viel geluidloos neer
in jouw gedicht
vanaf de hoogste takken
omlaag
naar de vlakke lijn
waarop een meeuw rustte
nog lichter dan het onvergankelijk
verlangen
waarin je mij
baadde
gevolgd door klokgelui
en het refrein…
Met lange golven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
509 ik zag je
driftig schrijven
in het natte zand
woorden die jij
van de daken
had willen schreeuwen
maar je kon
de stilte niet verstoren
van het eindeloze strand
waar meeuwen
keken naar de sporen
van je voeten
in het cirkelend zoeken
naar een karig maal
zij vonden slechts je boeken
de woorden opgevist
door een trage vloed van…
Begraven boeken
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
632 Je hebt een boek
begraven onder sneeuw
bedankt een overleden vriend:
Het hoofdstuk over liefde
bestaat slechts in wind
die waait en aait:
Een droom voorbij
de witte wereld verandert
jouw ratio in dat van een kind
je roept en schreeuwt:
Een eeuw nabij
je schrijft en blijft
ook zonder vriend
je voelt en streelt:
Jouw meeuw en…
terug naar zee
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
478 zwijgend rijgt ze
oude woorden aan elkaar
onstilbaar verlangen van toen
en daar verankerd in de ziel
de zee bracht golven
aarzelend naar het strand
nam ze dan weer mee
het water was laag
ze hoort de meeuwen
zoekt veren en schelpen
zo stil, zo dichtbij vindt ze
haar dieptste zelf
zacht ademt ze het verleden uit
de vloed zit haar…
ik zal leven
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
864 straks
zal ik aan de rand van de zee voelen
aan alles waar ik geen hand op kan leggen
met de jaren dansen, met een meeuw
als gedicht geschreven nog voor hij vliegen kan
ik zal als wind leven
het water waarin jij me optilt, buiten adem en vol vloed
lichter dan een cirkel
mijn armen rond je hals leggen
zo graag en nog liever
in één beweging…
opspattend wit
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
992 je raakt
ik voel je trek
en deining
jij wilt me terug
zacht is je verleiding
je sist en rolt
het schuimtapijt
zacht neergevlijd
heel langzaam
voor me uit
ik vlucht
en zie een meeuw
opspattend wit
een felle schreeuw
tegen de blauwe lucht
jij bent
voor mij de branding
ik duik alleen te diep
er is geen zachte landing
de bodem…
niet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
514 de zee is niet
het lijfbezaaide zomerstrand
de buiken verankerd in het hete zand
de zee is niet
hengelaars op de pier
hangend aan hun stok verstokt
de zee is niet
vissersboten zwalpend op de groene golven
gevangen in hun netten
de zee is zelfs niet
meeuwen die schreeuwen in de branding
of een zon die ondergaat in zee
de zee is alleen…