10236 resultaten.
Uitgerangeerd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
536 Hij was ziek maar had
nog zoveel om voor te leven kon zijn aandeel
daaraan geven
ook al zag de maatschappij alleen
wat de medische kosten ervan waren
tafeltje dek je
elke dag de verpleegkundige
om het ontbijt klaar
te maken
het aankleden
en het douchen
en de tussentijdse ziekenhuis opname
onder
druk van de maatschappij oud…
Later
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
615 als kind dacht ik
later als ik groot ben
dan doe ik dit
en doe ik dat...
ik keek vooruit
en kon nauwelijks
wachten tot ik
een bepaalde leeftijd had
bij het ouder worden
dacht ik soms
ach dat komt later wel
ik heb nog tijd genoeg
want nu vind ik het
eigenlijk nog te vroeg
en plotseling
is er het besef
nu is het later...
ik kijk…
Geruwde wol
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
474 het schoteltje
bewoog op geruwde
wol wel geen grote
uitslagen het
kopje was nog vol
de houten
planken kierden
en de warmte
kraakte alle
kanten heen
zo ontspon zich
een licht gevecht
om wie er nu
de precieze
aandacht trekt
tot oma zich uit de
fauteuil verheft de
koektrommel
luchtigjes opent
met goedgeefse trek…
Overgeslagen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
471 Oud en verschrompeld
Ligt de vergeten appel
Bij het verse fruit …
Ooit
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
459 Ik maak aandenkens van onze rijke jaren aan, koester
een vervlogen verleden van omhelzingen, stiltes en zuchten die
zo optimaal mogelijk worden beschermd en heel lang intact worden bewaard
Op een dag ben ik oud en versleten zowaar afgeschreven en onopgemerkt; waar zal jij zijn?…
de oude boot
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
524 een vissersboot
in zonbeschenen golven
zijn netten uitgeslagen
in gouden schittering
ontvouwt de oude boot
zijn jeugdig hart…
een zachte verstrengeling
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
783 zonder woorden of vragen
stijg jij boven tekens uit
je wandelt slechts rondom vandaag
schuifelend door de tuinen van gevoel
zeg jouw glanzende blik
leven is overal
hetzelfde lied in jou en in het kind
in een verre milde god
er is die zachte verstrengeling
van einde met begin…
in zachte verstrengeling
netgedicht
4.7 met 12 stemmen
899 onder dezelfde hemel
in dezelfde tuin schuifelt hij
rondom vandaag
zijn serene glimlach als die van
een milde verre god stijgt stil
boven de taaltekenen uit
in het gras trappelt
het jonge tere leven
in zachte verstrengeling
van einde met begin
in hun glanzende blik
huist hetzelfde lied…
dat vlechten hechten was
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
764 de matjes die we vlechten
met draadjes van elkaar
de kleuren die wij kiezen,
ze zijn nog lang niet klaar
het patroon in onze ogen
is een harmonie van twee
we vlechten aan de toekomst
nemen zo verleden mee
wat draadjes zijn gevallen
verkleurd nog niet gebruikt
deeltjes uit ons leven
een kans misschien verbruid
die draadjes zijn herinnering…
Woorden buitelen als stenen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.085 Woorden buitelen als stenen
over mekaar en door de ruimte
en maken patronen als late luchten in november
die kleurrijk kunnen zijn maar ook zo grijs.…
Tijdverdrijf
netgedicht
4.3 met 24 stemmen
867 O leven zo bijzonder
somber voorbeschikt
dagelijks gedonder
je hebt mij in gelikt
nu mijd ik je patronen
loop niet langer vast
wou jij dat ik zou wonen
heb ik jou verast
ik verdrijf je leven
als tijdelijk verblijf
rijm wil ruimte geven
geen binding met dit lijf
jij kunt niet bevangen
je dood is mij geen grens
ik zal vrijheid langen…
Straatzicht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
631 Mens denk eens na, aan de passie,
het inlevingsvermogen waarin patronen
van straten met gebalde vuisten heersen.
Het vertekent ’t beeld van het zien,
het is absurd abstract bijna alles
maar net niet in één gevat.…
Noem het geheimen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 De wereld is verdeeld
maar ik leerde de stukjes
samen te binden
tot patronen, en toch
zag ik steeds meer verschillen
dus zocht ik naar verbinding
in godsdienst en de Ene
ziel van de mensen
waarin je geloven moet
omdat ze niet te zien is
in de verdeelde wereld
waarin ik overlevend leef en
de ander een vreemde…
Ja, nu Ari-schemer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
515 Al vloeit mijn inkt wat ongelijk,
beeldrijk laten patronen hier
de hemel op koud marmer lijken.
Later zal deze stemming-ets
met hagelwit passe-partout,
in een glimmend-gouden lijst
ons grijs en mauve in de ogen kijken...…
Same old blues
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
781 Ze zei: 'Hier scheiden onze wegen'
ik was een weeffout in haar patroon
verder had ik nog meer gebreken
mijn mondharp had geen halve toon.…
Ster in de nacht ( J. )
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
596 Mijn liefde voor jou
bracht me dichterbij mezelf,
begeleidde me op mijn weg
liet me inzien
hield me op het pad
weerhield me ervan op zoek te gaan
naar het zwarte gat.
Mijn liefde voor jou
liet me een positief licht zien weer,
telkens als ik jou zag keer op keer.…
Voorbij
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
680 Voorbij gevlogen
aan mijn zijde
de gevoelens verborgen
het woelen
voorbij de gedachten
zo aan
het eind
van mijn krachten
voorbij het samenzijn
wat scheelt
in een leven
het bijzonder vele, blijkt maar klein
voorbij het delen
van lief en leed
de tijd zal helen
als ik een nieuwe stroming weet.…
Toch weer...een sonnet
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
661 Een mooi sonnet gaat zeker altijd over iets
en als je dichter bent zal dat geen zorgen baren.
Misschien vertel je over ’t meisje op de fiets
of over iets dat je niet langer wil bewaren,
maar ’t kan ook gaan over een verre toekomst ooit
of over heldendaden die je wil vertonen,
maar denk dan maar: zoiets dat haalt de kranten nooit
en mogelijk…
Weegboom
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
445 Ze heeft me, ze zal me
opsluiten met slangen
of spinnen of levend
villen, roosteren, leegzuigen
of beheksen, ik ben verloren
Waarom waagde ik me
in de boom, wurmde ik
me door de spleet
nieuwsgierig, misschien
al betoverd
Wat zocht ik hier?
Mezelf te leren kennen
een ondergronds ik
verstrikt tussen de wortels
in het hol van de wilde…
[ De oude geit staart ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 De oude geit staart
naar mij en ik besef dit --
is wat afscheid is.…
Draaiend Sanatorium
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
406 Een huisje tegen tbc
Half open draait het in het rond
De zon speelt rond een bleke mond
Wie heeft dit fenomeen bedacht?
Het heeft veel mensen goed gedaan
Veel lijden werd erdoor verzacht
Wie weet nog van het ooit bestaan
Heeft het er levend afgebracht?
De Ierse Shaw had zo een stulp
Het draaien in zo'n 'schrijvershut'
Was ook Wim…
Grondtonen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.059 In willekeurige patronen
vallen flarden van gedachten samen
alwaar moleculen samensmeltend
hun verbond bekronen.
Grondtonen kleuren het leven,
stemmen de mens mild
zodat zij eensgezindheid
een gezicht hebben gegeven.
Gedreven op schrift gesteld,
een gevoel gevangen
gevat in klinkend woord
vanuit het hart verteld.…
de volgende maand
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
556 de bomen strooien blaadjes
in vriendelijke gebaren dwarrelt het omlaag
afscheid huilt in regen
waar ze zacht de grond vinden
ontstaat er het patroon van lang vervlogen zomers
aan de buitenkant een bloem
maar binnen schuift de dag opzij, verloren
langs wat ooit nog levend was
over kromgebogen gras
waait immer wie we waren, wie we zijn…
Ik hoor..en zie
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
565 Ik hoor muziek
van kogels fluiten
de akoestiek
van harten sluiten
Ik zie een pad
gevormd door haat
aan 't eind een stad
waar liefde gaat
Ik hoor de toon
van geld en macht
en een patroon
van 't kwaad dat wacht
Ik zie een stad
ineengestort
het mensenhart
...'…
Altijd weg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 Ik ontwaak niet
Pas als ik merk
Dat zij mij ziet, ben ik wakker
Zij ziet mij niet met haar ogen
Maar omdat ik haar aanschouwd heb
geloof ik dat ze mij bekijkt
Een onalledaags patroon bezet mijn hoofd
leidt mij omhoog
De illusie van haar bestaan
is voor mij zelfverwezenlijking
Als ik de moed innerlijk vasthoud
en de kracht vastleg
die zij…
Het africhten van mijn lichaam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 eten, poepen en slapen
op vaste tijden, de grenzen
die me straffen
als ik er overheen ga
om bewust te genieten
van de vrijheid die ik niet had
als baby, toen ik nog zuiver
een waarnemer van de wereld
was, een stormend rustpunt
een hemel van de grenzen
hemel van de constellaties
die ik tekende, mijn kaarten
van de ineengevlochten patronen…
Jouw aura
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
421 ik zie
de stukjes
vroege lente
uit de lange
winterslaap
van jouw aura
ontwaken
waar het
voorjaar zijn
specifieke
kleuren
bewaart
in speelse
frequenties
maken
gelegenheids-
combinaties
zich los uit
winterkoude
patronen
vermeerderen
fluctuaties
tot een
creatief palet
dat langzaam
samenvloeit
in de nieuwe
prilheid van…
Jeugd diversiteit
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
442 wij kenden
als kind
elkaar vreemde
eigenschappen toe
gedragingen en
gewoontes die
wij niet begrepen
die niet in ons
patroon pasten
wel in bijnamen
die de speelse
karakteristieken
bondig hadden
samengevat
herkenbaarheid
was nooit op
persoonlijke titel
maar werd
vaak gedragen
door meerderen
uit de groep
zij representeerden…
Het blonde staartje
netgedicht
5.0 met 174 stemmen
453 ik zag je
bewegen kwam
in kracht en
sierlijkheid
je ziel tegen
rechtstreeks
stralend uit de zon
jij leek in
hogere sferen
te verkeren
ogen gesloten
mond met
tandenwit
tikje open
alles in cadans
dat training en
doorzettingsvermogen
vereist door verfijnde
afstemming en
optimale concentratie
op het eigen patroon
dat het
blonde…
regen in november
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
256 vanaf de kokosmat kijk ik
door patronen in groen voordeurglas
naar de bruine wereld buiten
nog geen benul van het fluiten
veroorzaakt door de wind
door de kieren en niet-sluitende kozijnen
deze keelschrapende taal verwaait
in de striemende vlagen
van beklagenswaardige betekenisloosheid
totdat de kapstok in de pluggen hangt
de angst…