954 resultaten.
De hopman.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
694 De hopman ging ons voren,
hij toog langs berm en riet
maar de wind verwoei zijn sporen,
daarom volgen w’ons verdriet.
De hopman raakte bevroren
wanneer hij zwierf door zijn labyrint.
Wie hem volgde was voor altijd verloren,
de hopman is een narrig kind.
De hopman wist ons te verleiden
maar heeft zijn schepen nu verbrand.…
speels de wind
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
633 gaat over de buigzaamheid
van ene Hans Lodeizen ( wie kent hem nog )
hij schreef over het schuilen onder het lover
en wist mij daarmee steevast te ontroeren
( kom daar nog maar eens om )
in zijn te korte bestaan speelde eenzaam zijn
en buigzaamheid van het verdragen
een uiterst belangrijke rol
zó mooi te zien hoe speels de wind
het riet…
schommelboot
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
571 Langs het riet
en dan los in het midden
en heerlijk de rust, een
kikker, een paar vogels,
en onze stilte enkel aan-
gevuld met een paar
liefdevolle blikken.-…
Het zwijgt er woorden
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
684 hoe schijnbaar lucht danst
in de weerspiegeling
van getraliede ramen
blauwig paarse bloemen
geuren mij toe in het nest
van het met riet getooide huis
achter me een stenen muur
waar een eenzame tafel
enkel de wolken draagt
als in gebed verzonken
het is mijn tuin niet
ik snoei ook de rozen niet
maar plooi me nederig
tussen de avond…
Dat rondzong
netgedicht
4.4 met 63 stemmen
396 techniek of fabriek
kreeg in deze
agrarische gemeenschap
geen handen op elkaar
lichtschuwe
activiteiten in
vervallen en
afgelegen stallen
lagen meer voor de hand
een kleine
bijverdienste
op het toch al
schrale platte land
was een buitenkans
toen het ging vriezen
en schaatsers langs
de biezen scheerden
zongen pijpen in het riet…
voor mijn kind
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
2.841 optimisme lieve kind
is waar je kracht en steun in vindt
bij alles wat soms tegen zit
heb je dat dan even niet
stuur je je zelf
met een kluitje in het riet
hoop ik voor jou dat
je dan heel snel merkt
dat optimisme echt werkt
wil ik je dit mee geven
sta positief
in het leven
zonder stress
angst en beven
pas dàn kun je
je grenzen verleggen…
Onze kracht
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.442 hoor het wuiven van het riet,
hoor het ruizen van de zee,
liefje ik neem je zo graag mee
naar die tijd
van onze zorgeloosheid.
Deze tijd zal weer terug komen
deze tijd uit onze dromen
doch in werkelijkheid gekomen.…
de schaduw van water
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
492 kromgebogen wilgen
tussen eindeloos verbolgen riet
het water deint tot kringen
waar je zonlicht zuiver ziet, in ringen goud
vol koudgebleven
rillingen
daar verglijdt de tijd tot ooit
want niets heeft nooit bestaan
we gaan, we groeien en de bloei van toen
blijft glanzen
langs haar eigen baan
de nimmerzat van weten -meet zich
met de…
verhalen van geluk
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
519 woordloos adem ik geluk
dat in het besneeuwde straatje
voor het oprapen ligt
dat voorbij komt in
kraakheldere luchten
in winterweemoed
en in bloeiende sneeuwklokjes
dat van zich laat horen in
het ruisende gele riet
in het krakende boerenhek
geluk laat zich voelen in
ijskoude stilte en in
de Poolster die altijd op
dezelfde plaats…
Beestachtig
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
753 Een blauwe reiger, landend tussen ’t riet,
een vis die schoonheid in de diepzee ziet.
Maar dit gebazel helpt me vast geen zier
daar ik uw vrouw zie als een lekker dier.…
Synergie,
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
366 espenblad, de energie
laaft zich uit de palmen
van het hart, tonen van
een groene synergie van
stilte, van niets te leven
dan van de lucht en van
de zwijgende schoonheid
in de molen van de aarde
om tot humus te vergaan
bevestigd de waarde waaruit
de purperen zon hem baarde,
het ultieme lied te vinden
in het ruisen van het riet…
Zomaar wat liefs,
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.100 Maar een kind,
Een rieten fluit en een zonnestraal,
Of wat bladgefluister.
Brengt jou weer terug,
Pasklaar in mijn glimlach.
Maar vaker nog verblindend zacht,
Als een wimper op mijn wang.
Zo waardeer ik mijn verwardheid,
In het haast vervreemde gevoel.
Van zachtheid in retour.…
zomer rond het middaguur
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.318 Zij is gestreept de koe , een Lakenvelder
en daar een ijscoman die over het fietspad
scheurt zijn kar blinkt citroengeel
de koeientong krult paardenbloesem uit de wei
en kust de grutto mijn gekke vogel mijn droeve tango
bedek de rieten daken plavei mijn klinkerpad en
laat papavers kikkers zoenen
omhels de zon op het allerhoogste punt…
Strandschap
gedicht
2.9 met 16 stemmen
10.183 In ouderwetse rieten strandstoelen
zitten mensen te sterven, tatoes
op hun geloken oogleden.
Een enkel sigarettenrokend lijk
lost op in rook.
Een beroepshond met een bijbaantje
snuffelt langs de vloedlijn.
Vindt een kinkhoorn.…
Aarde
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.083 Genietend verlangt mijn huid naar
de frisse geur,
zoals het wuivende riet,
rusteloos in haar oeverloos verdriet.…
Bosjesmandaat
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.796 Ik duik voor haar in rieten kragen,
wouden, struiken, pollen, trossen.
Ik trotseer hele bossen!
Ze raakt er niet verlegen door
en laat zich niet gekscherend plagen.
Ze wil gewoon geen streepje voor.…
Voorjaarsdag
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
845 Het was een dag van kleine dingen
over het water deinden kringen
Zeven kuikentjes op rij
zacht, liefelijk en adorabel
zoals een hoogspanningskabel
zoemde het morgenlicht door Mei
Zonder spanning of gevaar
kabbelde voorjaar door het riet
dat lenig boog en hier en daar
een watersnip ontsnappen liet
Het licht wilde die dag niet wijken…
Ochtendgloren
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
941 Ochtendgloren
Een dag nieuw geboren
Het ontwaken van de natuur
Alles is nog fris en puur
Eerste zonneschijn kust het land
Het riet aan de waterkant
Ontwaken in verwachting
Het hebben van achting
Voor het wonder, iedere keer
Dat de natuur telkens weer
Zich niet laat dwingen
Doet haar eigen dingen
Laat elke dag een wonder zijn
Waarvan…
Steenuiltje
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
967 piepklein uiltje,
de maan scheen als zilver,
je kroop even warm weg
in de holte van mijn hand
natuurlijk, jouw teer silhouet
met de mooie ronde ogen,
als symbool van Athene,
mijn dierbare godin
ik heb je gezocht, steenuiltje,
in elk verrommeld hoekje,
langs het gescheurde riet
of onder wijkende pannen
je ontglipt me, telkens weer…
Schraal
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
580 De zomer is rijp
klaar om te oogsten
vruchten hangen zwaar
aan de knoestige tak
het zonlicht komt later
gefilterd naar binnen
en buiten geurt de lelie
onder 't warme rieten dak
mijn hart wordt onrustig
alsof je zult komen
brood en wijn, de tafel gedekt
maar je stap zal niet klinken
achterom tussen de rozen
je glas voor vanavond
maar…
Binnenwaard
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
608 de vaart vliet aan mijn oog voorbij
met aan de overzij het vee
uitgelaten in een bonte wei
en tussen hier en daar d’oude stee
hoge bomen schuiven in een rij
langs het dravend boerenpaard
dat ’t voorjaar ruikt in natte klei
en merries van de binnenwaard
waar reigers scharrelen in ’t riet
houden kieviten de wacht
zingt de karekiet zijn…
eenzelfde verlangen
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
631 zoals wij daar voorzichtig
haar heuvels beklimmen
tot het topje van haar tepel
vanwaar wij uitzien
over wijdste welvingen
tot aan het rieten schaamhaar
en het zachte mos
aan de oever van haar zwanenmeer
zoals wij daar
hand in hand luisterend
naar haar vruchtbare diepte
heiligheid ervaren
zoals wij daar zijn
ademloos woordeloos samen…
even
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.075 blaadjes
tegen wilgentakken
verscholen in het bamboegroen
vervagen het witte licht
en de stroperige strepen
op een gezicht
geven een antwoord
op ogen vol vragen
die verandering zagen
willen terug
naar hoe het begon
ik lach
naar die tedere, witte blaadjes
in de warmte
van een zachte zomerzon
hangend over een brug
kijk ik naar het riet…
gele lentebode
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
559 in de frisse ochtendlucht
zweven lichte klanken
lieflijk, helder hoog
als blauwe regen ranken
kringelen zij omhoog
over het stille water
suizelt een lentewind
bespeelt de lange stengels
van het riet, en zingt
zacht deinend, een wiegelied
hoe zoet vlijt de zon zich
rond de ranke berkenboom
speels zijn de jonge katjes
hangend in de groene…
LIESVELD
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
464 Het is een bijzonder gehucht
Met huizen als nesten op palen
Je hoort er verscheidene talen
Geklepper, gezoem en gezucht
Je vindt er de Hollandse lucht
Je kunt er weer diep ademhalen
In evenwicht brengen je schalen
Je wordt door Petrarca bevrucht
Het bloeiende riet en de kooi
Zijn fuik om gevoelens vangen
Zo breng je een Eden in kaart…
DE LAATSTE HERFST
poëzie
2.7 met 6 stemmen
3.618 Schril staken stengels riet.
De wereld stond ontbladerd
Uitstervend in seizoen,
Dat zon voorgoed verliet,
Weer tot de maan genaderd.
Wij vonden nog een zoen.
Ergens zijn wij ons toen
Ontweken of genaderd?…
Einstein, vertel eens
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
569 Vertel me eens wat je weet
Of doe het niet, en stuur
me met een kluitje in het riet
van het kastje naar de muur.…
Wandelmeditatie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
474 Het riet, dat groeit en dat groeit,
wuift wild en het ruist
tussen vogelgetjilp en gefluit.
De wind waait door
m’n haar.
‘k Hoor mijn adem,
zie mijn stappen in dit spel,
dat nooit stilstaat,
dat alsmaar bewegen
en elkaar aanraken laat.…
De wind drijft
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.431 Verloren onderstromen
zoeken nu in het riet verheuld
in zingen onderkomen.
En sta mij bij: dit is een godsteveel.
De volheid van je vrouwenhaar
dat in verlangensspeling
verdolend rond je rijpe mond
haar licht bezwaart -
Hoe vind ik, nu dit vers:
dauwende neerslag, zich
te licht bevond,
nog evenwicht?…
Luisteren
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
602 Mij zingt het al een lied
dat God geschapen heeft:
de klaver en het riet
en alles wat er leeft.…