Alle inzendingen over riet

954 resultaten.

Sorteren op:

De hopman.

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 694
De hopman ging ons voren, hij toog langs berm en riet maar de wind verwoei zijn sporen, daarom volgen w’ons verdriet. De hopman raakte bevroren wanneer hij zwierf door zijn labyrint. Wie hem volgde was voor altijd verloren, de hopman is een narrig kind. De hopman wist ons te verleiden maar heeft zijn schepen nu verbrand.…

speels de wind

netgedicht
4.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 633
gaat over de buigzaamheid van ene Hans Lodeizen ( wie kent hem nog ) hij schreef over het schuilen onder het lover en wist mij daarmee steevast te ontroeren ( kom daar nog maar eens om ) in zijn te korte bestaan speelde eenzaam zijn en buigzaamheid van het verdragen een uiterst belangrijke rol zó mooi te zien hoe speels de wind het riet…

schommelboot

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 571
Langs het riet en dan los in het midden en heerlijk de rust, een kikker, een paar vogels, en onze stilte enkel aan- gevuld met een paar liefdevolle blikken.-…
c. paris11 januari 2010Lees meer >

Het zwijgt er woorden

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 684
hoe schijnbaar lucht danst in de weerspiegeling van getraliede ramen blauwig paarse bloemen geuren mij toe in het nest van het met riet getooide huis achter me een stenen muur waar een eenzame tafel enkel de wolken draagt als in gebed verzonken het is mijn tuin niet ik snoei ook de rozen niet maar plooi me nederig tussen de avond…

Dat rondzong

netgedicht
4.4 met 63 stemmen aantal keer bekeken 396
techniek of fabriek kreeg in deze agrarische gemeenschap geen handen op elkaar lichtschuwe activiteiten in vervallen en afgelegen stallen lagen meer voor de hand een kleine bijverdienste op het toch al schrale platte land was een buitenkans toen het ging vriezen en schaatsers langs de biezen scheerden zongen pijpen in het riet…
wil melker6 augustus 2020Lees meer >

voor mijn kind

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.841
optimisme lieve kind is waar je kracht en steun in vindt bij alles wat soms tegen zit heb je dat dan even niet stuur je je zelf met een kluitje in het riet hoop ik voor jou dat je dan heel snel merkt dat optimisme echt werkt wil ik je dit mee geven sta positief in het leven zonder stress angst en beven pas dàn kun je je grenzen verleggen…
gerda4 juli 2009Lees meer >

Onze kracht

hartenkreet
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.442
hoor het wuiven van het riet, hoor het ruizen van de zee, liefje ik neem je zo graag mee naar die tijd van onze zorgeloosheid. Deze tijd zal weer terug komen deze tijd uit onze dromen doch in werkelijkheid gekomen.…
Nicoline5 oktober 2010Lees meer >

de schaduw van water

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 492
kromgebogen wilgen tussen eindeloos verbolgen riet het water deint tot kringen waar je zonlicht zuiver ziet, in ringen goud vol koudgebleven rillingen daar verglijdt de tijd tot ooit want niets heeft nooit bestaan we gaan, we groeien en de bloei van toen blijft glanzen langs haar eigen baan de nimmerzat van weten -meet zich met de…

verhalen van geluk

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 519
woordloos adem ik geluk dat in het besneeuwde straatje voor het oprapen ligt dat voorbij komt in kraakheldere luchten in winterweemoed en in bloeiende sneeuwklokjes dat van zich laat horen in het ruisende gele riet in het krakende boerenhek geluk laat zich voelen in ijskoude stilte en in de Poolster die altijd op dezelfde plaats…
J.Bakx8 februari 2017Lees meer >

Beestachtig

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 753
Een blauwe reiger, landend tussen ’t riet, een vis die schoonheid in de diepzee ziet. Maar dit gebazel helpt me vast geen zier daar ik uw vrouw zie als een lekker dier.…

Synergie,

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 366
espenblad, de energie laaft zich uit de palmen van het hart, tonen van een groene synergie van stilte, van niets te leven dan van de lucht en van de zwijgende schoonheid in de molen van de aarde om tot humus te vergaan bevestigd de waarde waaruit de purperen zon hem baarde, het ultieme lied te vinden in het ruisen van het riet…
Pama11 juni 2019Lees meer >

Zomaar wat liefs,

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.100
Maar een kind, Een rieten fluit en een zonnestraal, Of wat bladgefluister. Brengt jou weer terug, Pasklaar in mijn glimlach. Maar vaker nog verblindend zacht, Als een wimper op mijn wang. Zo waardeer ik mijn verwardheid, In het haast vervreemde gevoel. Van zachtheid in retour.…

zomer rond het middaguur

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.318
Zij is gestreept de koe , een Lakenvelder en daar een ijscoman die over het fietspad scheurt zijn kar blinkt citroengeel de koeientong krult paardenbloesem uit de wei en kust de grutto mijn gekke vogel mijn droeve tango bedek de rieten daken plavei mijn klinkerpad en laat papavers kikkers zoenen omhels de zon op het allerhoogste punt…

Strandschap

gedicht
2.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 10.183
In ouderwetse rieten strandstoelen zitten mensen te sterven, tatoes op hun geloken oogleden. Een enkel sigarettenrokend lijk lost op in rook. Een beroepshond met een bijbaantje snuffelt langs de vloedlijn. Vindt een kinkhoorn.…

Aarde

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.083
Genietend verlangt mijn huid naar de frisse geur, zoals het wuivende riet, rusteloos in haar oeverloos verdriet.…

Bosjesmandaat

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.796
Ik duik voor haar in rieten kragen, wouden, struiken, pollen, trossen. Ik trotseer hele bossen! Ze raakt er niet verlegen door en laat zich niet gekscherend plagen. Ze wil gewoon geen streepje voor.…
WOLF20 november 2005Lees meer >

Voorjaarsdag

netgedicht
2.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 845
Het was een dag van kleine dingen over het water deinden kringen Zeven kuikentjes op rij zacht, liefelijk en adorabel zoals een hoogspanningskabel zoemde het morgenlicht door Mei Zonder spanning of gevaar kabbelde voorjaar door het riet dat lenig boog en hier en daar een watersnip ontsnappen liet Het licht wilde die dag niet wijken…

Ochtendgloren

hartenkreet
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 941
Ochtendgloren Een dag nieuw geboren Het ontwaken van de natuur Alles is nog fris en puur Eerste zonneschijn kust het land Het riet aan de waterkant Ontwaken in verwachting Het hebben van achting Voor het wonder, iedere keer Dat de natuur telkens weer Zich niet laat dwingen Doet haar eigen dingen Laat elke dag een wonder zijn Waarvan…
Meta Oost12 december 2004Lees meer >

Steenuiltje

netgedicht
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 967
piepklein uiltje, de maan scheen als zilver, je kroop even warm weg in de holte van mijn hand natuurlijk, jouw teer silhouet met de mooie ronde ogen, als symbool van Athene, mijn dierbare godin ik heb je gezocht, steenuiltje, in elk verrommeld hoekje, langs het gescheurde riet of onder wijkende pannen je ontglipt me, telkens weer…
Tjoke8 september 2007Lees meer >

Schraal

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 580
De zomer is rijp klaar om te oogsten vruchten hangen zwaar aan de knoestige tak het zonlicht komt later gefilterd naar binnen en buiten geurt de lelie onder 't warme rieten dak mijn hart wordt onrustig alsof je zult komen brood en wijn, de tafel gedekt maar je stap zal niet klinken achterom tussen de rozen je glas voor vanavond maar…
annabel30 augustus 2008Lees meer >

Binnenwaard

netgedicht
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 608
de vaart vliet aan mijn oog voorbij met aan de overzij het vee uitgelaten in een bonte wei en tussen hier en daar d’oude stee hoge bomen schuiven in een rij langs het dravend boerenpaard dat ’t voorjaar ruikt in natte klei en merries van de binnenwaard waar reigers scharrelen in ’t riet houden kieviten de wacht zingt de karekiet zijn…
Hanny25 april 2010Lees meer >

eenzelfde verlangen

netgedicht
4.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 631
zoals wij daar voorzichtig haar heuvels beklimmen tot het topje van haar tepel vanwaar wij uitzien over wijdste welvingen tot aan het rieten schaamhaar en het zachte mos aan de oever van haar zwanenmeer zoals wij daar hand in hand luisterend naar haar vruchtbare diepte heiligheid ervaren zoals wij daar zijn ademloos woordeloos samen…

even

hartenkreet
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.075
blaadjes tegen wilgentakken verscholen in het bamboegroen vervagen het witte licht en de stroperige strepen op een gezicht geven een antwoord op ogen vol vragen die verandering zagen willen terug naar hoe het begon ik lach naar die tedere, witte blaadjes in de warmte van een zachte zomerzon hangend over een brug kijk ik naar het riet…
i7 juni 2010Lees meer >

gele lentebode

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 559
in de frisse ochtendlucht zweven lichte klanken lieflijk, helder hoog als blauwe regen ranken kringelen zij omhoog over het stille water suizelt een lentewind bespeelt de lange stengels van het riet, en zingt zacht deinend, een wiegelied hoe zoet vlijt de zon zich rond de ranke berkenboom speels zijn de jonge katjes hangend in de groene…
lijda18 februari 2011Lees meer >

LIESVELD

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 464
Het is een bijzonder gehucht Met huizen als nesten op palen Je hoort er verscheidene talen Geklepper, gezoem en gezucht Je vindt er de Hollandse lucht Je kunt er weer diep ademhalen In evenwicht brengen je schalen Je wordt door Petrarca bevrucht Het bloeiende riet en de kooi Zijn fuik om gevoelens vangen Zo breng je een Eden in kaart…

DE LAATSTE HERFST

poëzie
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.618
Schril staken stengels riet. De wereld stond ontbladerd Uitstervend in seizoen, Dat zon voorgoed verliet, Weer tot de maan genaderd. Wij vonden nog een zoen. Ergens zijn wij ons toen Ontweken of genaderd?…

Einstein, vertel eens

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 569
Vertel me eens wat je weet Of doe het niet, en stuur me met een kluitje in het riet van het kastje naar de muur.…

Wandelmeditatie

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 474
Het riet, dat groeit en dat groeit, wuift wild en het ruist tussen vogelgetjilp en gefluit. De wind waait door m’n haar. ‘k Hoor mijn adem, zie mijn stappen in dit spel, dat nooit stilstaat, dat alsmaar bewegen en elkaar aanraken laat.…

De wind drijft

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.431
Verloren onderstromen zoeken nu in het riet verheuld in zingen onderkomen. En sta mij bij: dit is een godsteveel. De volheid van je vrouwenhaar dat in verlangensspeling verdolend rond je rijpe mond haar licht bezwaart - Hoe vind ik, nu dit vers: dauwende neerslag, zich te licht bevond, nog evenwicht?…
Jan Emmens6 september 2013Lees meer >

Luisteren

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 602
Mij zingt het al een lied dat God geschapen heeft: de klaver en het riet en alles wat er leeft.…
Adeleyd12 juli 2014Lees meer >