989 resultaten.
Geen berouw om te sterven
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.334 hoe verpakt is het lichaam, de kast
des levenstijd, vervolmaakt in een
jeugdig opmaak, de dood reist mee
met al die jaren die schrokkig de rimpels
voeden en het kindzijn terughalen
uit de spelletjeshoek
neen, ik zal het sterven ontbinden
het ontrafelen en de dood ontlopen
door het simpel niet te doen, de dood
is voor anderen
of toch, breng…
riet
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
473 Het riet spriet
vertakt zich niet
loten tenger in de winden
sierlijke vingers
wijzen het oog van de blinde
op de schoonheid alom
verbinden het wonder
buigen gracieus
voor rimpels en vlonder
In het knisperende gefluister
beluister ik het applaus
terwijl het zuiden de wangen streelt
troostend met hoop in het verschiet
dragen zij
die…
herhaald
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 in de keuken buigt
haar grijze hoofd zich
over de krant
haar rimpelige hand strijkt
over een foto van het gezicht
van een opgejaagd kind
zacht streelt ze,
bezweert ze de angst
van het bange kind
ze sluit de ogen
het is zo stil geworden
in de stinkende goederenwagon
in de duisternis tast ze
tevergeefs naar de hand
van haar moeder…
Bejaarde borsten
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
565 Minder strak rimpelen nu nog
de appels; is de sex ook
van deze tijd.…
Brief drie aan jou
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
463 Het kan nooit genoeg gezegd
dat de ernst op jouw gezicht
mij vrolijk doet kijken tot je lacht
je afvraagt wat ik denk en ik zeg:
Het is het accent of je ogen
de rimpels in je neus, bruine
nicotinevlek op een voortand
geschilderd in jouw bovengebit
De bittere smaak van jouw mond
met tonen van kandij en chocola
jij kust mijn lippen rond…
Verstilde wereld
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
614 Een lange stille laan,
een sneeuw verlichte weg
de bomen, de oud
geworden dromen, het
water, bevroren rimpels
verstillen tijd, ingeblazen
door de wind, nergens
enig geluid, het is een
wondere wereld die me
omsluit, het bruisend
bloed dat het hart van de
aarde omsluit en wat
uit mijn verdoving wekt,
de zintuigen gescherpt op
de…
fluistert zomer in geluid
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
955 je raakt mijn huid
de wind waait
rimpelend je warmte
fluistert zomer
in geluid
je maakt kringen
zichtbaar achter
moegesloten ogen
vibrerend geel danst
hemel tot geheel
randen neigen rood
van het verbranden
buitencirkels zijn
aan het ontvlammen
in een vage pijn
je smelt een gat
in mijn gedachten
ik laat je gaan
met open ogen…
Familiefeestjes
netgedicht
3.0 met 45 stemmen
416 familiefeestjes
trekken altijd
weer de lijnen
recht want de
maten worden
dan genomen
groeven en
rimpels worden
uitgediept en
langzaam maar
zeker komt eigen
waarde weer terug
krijgen geven en
nemen weer de
eigen vertrouwde
index helemaal terug
zoals het hoort
heerlijk is het die
waarheid weer
te voelen in
tegenwoordigheid…
Open horizon
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
257 Ik lees mijn leven
als rimpels in stil water
dat allang is doorstroomd.
Voor mij ligt licht,
onbeschreven en open,
zonder uitleg.
Ik ga zonder weten,
met alleen een kloppend hart
dat vooruit blijft gaan.…
Schoonheid
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
851 Als zware deken
hangt geluidloos de nacht
wikkelt stille vormen
in haar ravenzwarte vacht
Myriaden sterren
kristallen van licht
maken de hemelboog
een goddelijk gezicht
Het meer bespeelt de volle maan
het spiegelbeeld kraakt
rimpels in haar zilver
als water haar raakt
Lopend in de nacht
één met zoveel luister
mijn blik reikt omhoog…
Dertig
hartenkreet
2.4 met 16 stemmen
14.687 Ik ondervind 't aan mijn vel
De rimpels aan mijn ogen,
kijk maar...
Ik heb het niet gelogen.
Cellilutes aan mijn billen
niet aan denken
Want dan ga ik gillen
mijn lelijke neus....
Ach ik heb geen andere keus.
Mijn borsten gaan iets hangen.
Er zijn nu goede bh's
om die op te vangen.
Voor de spiegel staan...…
Waterspiegeling
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
969 Hout versplintert
valt ten prooi
aan waterzooi
in ’t grote bad;
laatste ding
een rimpeling
strijkt de plooien glad.
Op bodem diep
heel stil
een enkele ril
verraad het koude water:
aan een enkeling
herinnering
gedachten zijn voor later.…
Bloot had gegeven
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
410 de winter
werd groener
dan de lente
zich ooit in
een zomerse bui
bloot had gegeven
wit rijpte vorst
zijn herfstige
oogstkleuren
aan de al enige
tijd kalende takken
bij bevroren vlakten
onder een zon
die op een
krakende ijsvloer
zijn scheve schaats
aan het uitproberen
was tot in het wak
waar de wind
rimpelend vertelde
dat zon…
Het leven
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
2.901 Het kleine kind is vrolijk
zo zorgeloos, nog zo jong
De 60 plusser zit de krant te lezen
wachtend op zijn pensioen
De eerst zo mooie buurvrouw krijgt rimpels
wat moet zij nou toch doen?
En ik, ik zit hier doelloos
nog steeds denkend aan jou
Het leven gaat door met leven
kent geen warmte, kent geen kou..…
Vol liefde
hartenkreet
4.4 met 25 stemmen
2.208 Ik kijk naar je handen
En raak ze aan
Die handen vertelen van ons bestaan
Hoe ze streelde en troosten
Werkten hard voor ons gezin
Handen die nooit rusten
Tegen beter weten in
Je handen zijn nu oud en verweerd
Vol rimpels en eelt
Vertelen verhalen van liefde
Van een leven geleefd
Het zijn de mooiste handen
Want het zijn die van jou…
Samen oud......
hartenkreet
4.6 met 41 stemmen
3.119 Kom laten we even rusten
heerlijk aan de waterkant
vlij je hoofd in mijn schoot
leg je hand maar in mijn hand
kom laten we onze ogen sluiten
zodat de stilte van het water
geëtst wordt in gedachten
als herinnering - voor later
kom laten we even genieten
van ons rimpelig samenzijn
samen oud - samen oud
wat moet dat prachtig zijn…
Spiegeling
hartenkreet
3.1 met 15 stemmen
1.416 Ik spiegel mij
aan jouw gezicht
je geeft me rust
kalmeert mijn zinnen
waar ik jou voel
in het golven van gedachten
lach jij rimpels
om mijn ogen
je bent meer dan hartstocht
van bloeiend vertrouwen
en soms eb je weg
maar ik vloed jou terug
om niet te verdrinken
in woorden
een impressie achterlatend
in het zand
het hoeft niet…
Verjaardag van Sterre 2005
netgedicht
3.5 met 89 stemmen
15.414 35 zegt ze en ik tel de rimpels
op haar voorhoofd, om haar oog
zij vindt het aantal veel te hoog
knipoogt en stelt het cijfer bij
haar ogen glanzen als druppels
een regenbui boven Tienen maken
waardoor het suiker zacht smelt
verliefden zoete dromen smaken
het piepen van het wasgoed
aan de witte, gekuiste lijnen
stemmen van wie verloren…
de diepte
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
717 verder moeten gaan
niet de sympathieke oude baas
aan moeten spreken
aan het water
waarin hij mij vastbesloten
mee nam
de diepte in
langs het groen van de lelie
tegen het zilver van de voorn
gleed ik steeds dieper
verder van de oever
totdat ik besloot dat het genoeg was
en naar zuurstof verlangde
als naar mijn vader
wiens blik al rimpelingen…
Als in een waas
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
768 als in een waas zag ik
je lachende ogen schaatsen
van gezicht naar gezicht
voelde ik je lichaam
vlinderen tussen de mensen
kinderen nog
in de diepte van hun blik
flarden van je stem
hoorde ik wit miezeren
in de mist van
mijn gemijmer
en rimpeling van volk
suisde door jouw fladder
als wollen pluizen
op rijm
zo kwam ik je tegen…
hert
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.252 Rond deze tijd van ‘t jaar
is alles smaak en kleur
Bloesem
En droesem
Van lichtblauwe hemels en violettengeur
Druppels van dauw
Dansen in de zon
Dansen op jou
Je stoffige cocon
De rimpels naar zee om
Je mond gezweemd
De droogte van je lippen
Je ogen vervreemd
Je had een vochtig hertenhart
Verwrongen en versaagd
Sluit zacht…
hoop blijft
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
732 vannacht droomde ik mij
in een ideale relatie
met ping pong en spatie
bezield en zonder averij
plotsklaps schrok ik wakker
rechtop stijf als een speer
hoor krijg het heen en weer
rot op schijnheilge stakker
het leek ooit zo simpel
het is nu veelal rimpel
van steeds dieper denkwerk
onrustig geblader in boeken
voor eeuwig blijven zoeken…
Houd je touwtje
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
1.432 Wind waait wilde wapperharen
water fronst zijn diepste rimpels
wolken scheren flarden regen
blonde pluimen buigen diep
Toch blijf ik met lichtheid lopen
almaar denkend aan het touwtje
dat mijn hoofd iets omhoog trekt
waardoor ik balancerend zweef
Dat touwtje hou ik zelf omhoog
als mijn privé-marionet
beweeg ik me door…
Omkransing
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
424 starend
langs de waterlinie
met jouw gedachten opgesteld
voel je het water
schuimend tot aan je lippen
kolkend met de geur van zilt
proef je het zout op al je wonden
waar niemand ooit van wist
worden herinneringen weggespoelt
langs de kaaklijn van het oeverloos water
waar rimpelingen in zonneschijn
toonaangevend zullen zijn
om jouw ziel…
kom maar
netgedicht
3.8 met 25 stemmen
1.501 handen steek ik uit
gedragen door vragende armen
kom maar, fluistert mijn stem
ik til je naar mijn rozenbed
zal je tere huid verwarmen
ik strijk langs je kwetsbaar lijf
mijn ogen op je gericht
verlegen zie je naar binnen
dat verraadt je glimlachend gezicht
kom maar, fluistert mijn stem
voel de stilte in ons dalen
kijk ook naar mijn rimpels…
Witte druppels
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
1.103 zijn ogen tintelen
maar achter die tinteling
sluimeren de schaduwen
die zijn aanzien bedreigen
als uitgestelde regen
elke vertraagde bui
grift nieuwe rimpels
in zijn verweerde gezicht
toch blijft zijn mond
meestal luchtig gebogen
schildert hij de zwartste letters
nog altijd zo licht mogelijk
talloze grijze nuances
weven zijn verhaal…
Sneeuw
hartenkreet
3.2 met 19 stemmen
2.982 Onder de lakens gedoken
voel ik mij vrij en pijnloos, alsof ik onder een stapel sneeuw lig,
alsof de tijd stilstaat en sneeuw het rimpelen van het lichaam tegen gaat.
Ik voel me even vrij van alle pijn die mijn lichaam dagelijks voelt.…
Het fronst als het regent ( haiku’s)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
535 Rimpels lopen op
gezichten van de winden,
fronst als het regent.
Verkoeling vragen
aan tranen van de nevels,
lotus troost ze.
De luchten trillen
van de vrije libellen,
gevleugelde zon.
Witte sterren, hun
geisha’s bewaken poorten
van de melkweg.…
stil voor later
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
809 nog herken ik jou
de blijheid in je ogen
de lach om je mond
de lijn bij je wang
t maakt me bang
dat je wegdrijft
op de rimpels
van het water
bewaar je ze
voor later
zodat als ik je dan zie
je ogen zoek
je mond weer vind
je wang kan strelen
bewaar je je ziel
voor mij
zodat ik me echt kan geven
onverborgen
voor het leven
zo kort…
geen titel
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
528 wit trad aan het voetlicht
onschuldige luchtigheid ontwapende
onbevangen schreed maagdelijkheid
als een uitdijende rimpel de invloedssfeer
de tabula rasa die het is
klaar om de zonde op te nemen
zo gebruikt de mens…
vastgenageld of volgepompt
de misdaden vergeten
maar de verkrachte maagd
spreekt woorden als een orkaan
gruwelijk schoon en…