797 resultaten.
Zij zijdelings in kwatrijnen (een compilatie)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
516 Slagveld van spetters op de ruiten.
4
Scepter van goud, gewaad van zij,
je weet toch: dat is niets voor mij.
Liever dan koning in mijn land
ben ik een vogel in jouw hand.…
Het is gewoon wat het is
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
769 Het is gewoon wat het is: het tikken
van de regen op de ruiten, een verre
vogel die plots fluit en kinderen
die fietsen en zomaar gelukkig zijn.
Zieken die zuchten en mensen met
veel verdriet om een afscheid, bloemen
die verwelkt zijn door de grote hitte en
gevangenen en vluchtelingen zonder moed.…
De kat maakt eigen sprongen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
447 Ze wasemt poëzie
nieuwe huid op een levenstocht,
sporen op de ruit.…
Laatste trein
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
795 Met een buik vol lentevlinders,
en je hoofd tegen de ruit.
Er groeien gele paardenbloemen,
en druiven voor de zoete wijn.
Vliegen die onrustig zoemen,
in een veel te volle dichte trein.
Langs de hoge kerktoren,
voorbij de boer met overall,
Door de tunnels, over bruggen,
en af en toe een waterval.
Nog maar een paar honderd meter.…
Kloosterenclave
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 wel een opgave
in Ter Apel
de kloosterenclave
weer zichtbaar te maken
omringende gracht
is half verdwenen
je ziet
wel het klooster
niet
het omringende
kloostergebied
fundamentstenen
van de verdwenen
watermolen
worden weer zichtbaar
in de Molen Aa
naast de Ruiten Aa
als je weten zou
waar het verdwenen
poortgebouw
stond
het bakhuis…
Buitensluiten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
632 De nacht
sluipt
als 'n dief
dichterbij
Wil z'n honger
naar donker
sinister duister
stillen
Daglicht
verbergt zich schielijk
achter 'n rij
hoge bomen
Onheilspellend
...de vooravond
worden weg en straat
ruiten van huizen nat?
Steekt wind op?
gaat ie waaien
uit veranderlijke richtingen
gaat ie liggen?…
De Maas
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
566 Ze doet het
keer op keer
doet ze het
gaat schaamteloos
al haar oevers te buiten
tilt zichzelf onverschrokken
naar een hoger niveau
tot aan velden en weiden
likt aan deuren en ruiten
verdrinkt het landschap
in haar kolkende golfslag
geen meanderende stroom
zoals ik haar ken
wel een losgeslagen, driftig element
ze doet het
éen keer om…
gesprokkeld uit vergeten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
744 vreemde ogen kijken
laten ongenoegen blijken
vervloeken me tot in de hel
is dit mijn wereld wel
ik kijk slechts door
de ruiten van mijn geest
ik kan nog niet naar buiten
chaos is weer langs geweest
mijn handen doen niet
wat ik wil, mijn lijf
verkrampt zodat ik gil
ik eis mijn eigen vel
ik loop met benen die
me niet meer mogen…
alleen handen voer voor ogen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
766 vreemde ogen kijken
laten ongenoegen blijken
vervloeken me tot in de hel
is dit mijn wereld wel
ik kijk slechts door
de ruiten van mijn geest
kan nog niet naar buiten
chaos is weer langs geweest
handen doen niet
wat ik wil mijn lijf
verkrampt zodat ik gil
ik eis mijn eigen vel
loop met benen die
me niet meer mogen
voeten zijn…
streling die je huid verwende
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.281 streling die je huid verwende
de zachte veiligheid van hem
nog is er angst
om alles los te laten
het oude is vertrouwd
daar is een leven opgebouwd
je zweeft in uren die
niet passen in de dag
weet de vrijheid van de vlakte
schuld vraagt of dat zomaar mag
je hart slaat over bij geluid
de stilte is ongrijpbaar
er valt nog zonlicht door de ruit…
Vrij Of Niet
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
555 daar ligt hij in de
vensterbank op z’n rug
pootjes in de lucht
ogen voor zover
te zien gebroken
de vrijheid lag door
de ruit te lonken
besefte in de weinige tijd
die hij had hoe dichtbij
en ver weg die schat was
maar dat genot werd
hem niet geschonken
hij heeft alles gepoogd
wrong zich in allerlei
onmogelijke bochten
nu ligt hij…
de bijl klooft ruw een schedel
netgedicht
3.8 met 166 stemmen
27.035 in een handvol woorden
blaast de wind orkaan
vriendschap gaat verloren
in het vele misverstaan
ogen spreken babylonisch luid
schreeuwen tegen blinden
een steen breekt al de eerste ruit
handen zullen wapens vinden
de bijl klooft ruw een schedel
en het rode lint van bloed
bespat voorgoed de witte muren
de dood is weer ontmoet
en streelt…
Slachtmaand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
368 November nat, grijs en stormig,
Wandelaars diep in d’kraag weggedoken,
Fietsers over hun stuur gebogen,
Allen op weg naar de warme kachel thuis.
’t Snorren van ’t roodgloeiend houtvuur
Overstemt ’t spinnen van de kat,
De was hangt dampend voor de kachel,
De beslagen ruiten druipend nat.…
laurelyn, prinses, in een huisje
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
906 een huisje wiens muren
heldere klanken ontwaren
uit een doolhof van gestommel
en boven wie de regen
nog voor het dak verdampt
ik zie hoe condensatie
de inwendige warmte
tegen de ruiten kleurt
en mijn voeten vangen
de muziek uit de trilling
van uw marmeren vloer
mijn hand glijdt kussend
over de gouden deurknop
vanuit…
Herfst
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.080 Regen en wind geselen de ruiten, ik ben blij
dat wij hier binnen zijn en niet daar buiten.
Met jou samen op de bank, zachte muziek een boek
en een warme drank.
Dat is pas een heerlijk leven en zo vergeet je
deze koude herfstdag even.…
Weer
netgedicht
2.8 met 24 stemmen
2.090 't Regent dat 't giet, 't water slaat tegen de ruiten,
maar ik zit lekker binnen, 't noodweer is daarbuiten.
Al de plantjes en bomen die 't zolang zonder moesten
stellen, verdrinken bijna in deze buien,
dat kan ik je wel vertellen.
't Is hollen of stilstaan, telkens weer, te nat, te
droog, te warm te koud en dan ook nog onweer.…
Commentaar
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
776 met grote stappen voortbewegend
word ik indringend aangestaard
door karakterpanden met hun ramen
ruiten deuren als kritische ogen
de huizen en andere accommodaties
volgen mij stilzwijgend tot het einde
van de straat geven uiterst voelbaar
commentaar over de manier van
voortgaan de kerk bijvoorbeeld bromt
iets onverstaanbaars de molen
verderop…
Retro-vader
netgedicht
3.4 met 17 stemmen
2.200 Hij sprak nog vaak van vorstverlet
en over de warme gloed
van een briket
vroeger was het leven zoet
hij had nog haar en droeg een pet
In de vrieskou ‘s morgen buiten
is de pomp weer vastgevroren
op de ruiten
kristallen rozen, zonder doornen
een boerenkiel met losse duiten
Ik zie hem nog de houtjes hakken
stapels naast de kolenkit
balkenbrij…
Für Elise
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
1.549 Het was al middernacht - een volle maan
Scheen door de ruiten op een boek vol noten
-Aan Ludwigs muzikale brein ontsproten -
Hij sloeg het slotaccoord nog eenmaal aan.
Ging daarna voor het open venster staan
En dacht: Wat heb ik van muziek genoten,
Mijn luistertijd is bijna afgesloten,
Maar 't componeren is nog niet gedaan.…
Kerstbeleving
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
3.376 kleine meisjes in zoete jurken
Ze zingen en lezen het kerstverhaal
Laten de boom schudden met de deur
En eten het jaarlijkse feestmaal
In het hart niet in het hoofd zit de gedachte
Aan de kriebels van het engelenhaar
Aan de warmte en de kou
De geur van stoofperen en spruiten
Die met kerst kruipt in je lijf
Ster, bal en linten voor de ruiten…
Kerstvaart
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.156 vragend ogen openslaat om
grootse dingen te verrichten
Ik schud wat spijtig neen, zeg
dat je te veel op mijn liefste lijkt
en dat ik liever niet bezwijk
maar dat we kunnen zingen
kerstliedjes tot Centraal
Daar stap je van de trein
duik je als een duveltje
weer op van het perron
in de lucht teken je een zon
glimlach, zwaai je door de ruit…
Mensenogen
poëzie
3.3 met 26 stemmen
8.428 Ik houd van ogen die prachtig spontaan
Van grote smart naar geluk willen gaan
Die moe van gemijmer in avond’lijk land
Weer blikkeren uit ruiten waar zonlicht in brandt.…
Gedachtesprong
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.740 Waarom zo traag gelijk een winterslaap
Terwijl pas herfst en stortbuien slaan ruiten
Waarom zo leeg als luchten blauw
Terwijl blijkend blij en vol van menszijnde
Hoeveel ik kan niet doe en zeg
Omdat normaal en schijn moet schijnen
Hoeveel ik denk en schrijf als dromer
Liefst ver weg denkend gevonden zou willen
Worden
Het woord me achtervolgt…
kommer kom
netgedicht
4.6 met 31 stemmen
688 Een glibbervis ben ik geworden,
die in deze netversperde wateren,
de fuiken wil ontwijken,
maar dadelijk weer druipend nat
naar jouw droge woede wordt gevist:
geen vrije vis, maar rondjes zwemmend
in een zwaarvervuilde kom
met matglas ruiten.
waar is het verse water toch,
hoe kom ik buiten?…
september blues
hartenkreet
3.4 met 57 stemmen
5.425 je drinkt je koffie
kijkt naar buiten het koffiehuis
een mooie vrouw komt voorbij
en de regen valt uit grijze lucht
druppels op de ruit dansen
naar beneden
op de schuine vensterbank
ze opent de deur, schudt haar paraplu
onder de overkapping uit
even glijdt haar blik over me heen
ze bestelt een thee bij het meisje
aan de toog, ik glimlach…
Gesloopt
hartenkreet
4.2 met 17 stemmen
1.509 Het grintpad, en het tegelstraatje naar het fietsenhok
met de stoffigvuile, scheef gebarsten ruit.
De moestuin, het grazige plekje voor de bok....
Dit alles moest verdwijnen voor iemand anders ideaal
Al wat blijft zijn mijn dierbare herinneringen
Mijn oude wortels zijn weg... alles is kaal
Tja... zo gaat dat met die dingen.....…
Oklahoma
netgedicht
2.4 met 27 stemmen
7.716 de weg schikt zich eindeloos
in neveldampen met
een bijna drooggereden spoor
na de bui
die modder spatte op de ruit
de zon bakt er kleibolletjes
de ruitenwisser
veegt bloedvlekken
van aangevlogen insecten
twee veren vegen mee
was het de blackbird
die zojuist nog
voor me uitvloog
of de raaf
die roadkill pikte
in de berm
op rood…
er ontbreekt iets
netgedicht
3.6 met 25 stemmen
1.442 er ontbreekt iets
zo moet ik schuchter erkennen
het is één van de drie knopen
die mijn winterjas doet sluiten
en word daarvan gewaar als ik kijk
in spiegelende etalage ruiten
voel me ongemakkelijk,
heb geen vervanger
of naaigerei bij de hand,
vermijd namelijk graag zo'n
ongepast nakend gebaar,
ik ben toch geen
pedofiele handlanger…
IJsbloemen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
446 maar vergeten, wordt
op de laatste adem –
tocht de toon gezet
om de ijsbloemen
te herschikken in een
veranderend boeket, vol
ongeduld te wachten,
rolt zich het verleden uit
de herkomst van het heden,
gaan er stemmen verloren
van mensen van wat ze
riepen, maar zonder geluid,
naast die van mij, weinig
beweging op de aangevroren ruit…
Reclames in landschap
gedicht
3.2 met 76 stemmen
4.424 Zo kom je ertoe te denken over
de prijs van zijn bril, zijn schoenen,
het ruiten hemd, korting en koersen
waarvan hij wie weet wakker ligt.
Zo kom je ertoe te raden naar
de premies die hij moet betalen
tegen blik- en waterschade.…