534 resultaten.
groter groeien - tweede jeugd
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
581 vroeger dacht je
als je groter groeien wil
moet je bij japie wonen
want daar
daar hadden ze het
king corn
later weet je
king corn
eigenlijk is het
- heel gewoon -
een beperkt product
dat wel de maat
maar niet de mens doet groeien
immers
je ontdekte
- met of zonder -
groter wordt je
van kind wordt je puber
groei je tot adolescent…
Idolaat van Munch
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
546 (voor Jasper Krabbé)
Terwijl je vader in de voetsporen
van Van Gogh op de televisie is,
trakteer jij ons bij DWDD opeens
op een reis naar Noorwegen, Oslo,
waar je Edvard Munch naderbij kwam.
De gelijkenis met je vader is helder
en je jongleert met dezelfde passie,
wanneer je over de grote Munch vertelt.
Je had zelfs geworsteld met het…
Rembrandt van Rijn
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
607 als schilder van
licht en donker
nam hij dikwijls
een kijkje in
zijn gemoed…
Heel subtiel
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
497 ik heb wit gebroken
tal van pigmenten
tot leven gewekt
mijn verf heeft
met linnen gesproken
samen iets nieuws opgezet
door vloeien kunnen
kleuren weer groeien
in een natuurlijk verloop
geen penseel dirigeert
de harmonie van bewegen
het mes is terzijde gelegd
vrijheid in componeren
heeft heel subtiel de toon
voor mijn ziel weer…
Lijnenspel
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
501 Zorgvuldig het mengsel
Van lijnolie en pigment
Van uitlopende kleur
Op het paneel aangebracht,
Hoe goed ook de verf
Zich verdeelt over
Het maagdelijk oppervlak,
Zonder dat er ook
Maar enige intentie
Achter zit, zie ik
Dat een onverwacht
Lijnenspel van licht
En donker het wint
Van elke kleur…
Vincent
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
671 sommige mensen
vonden de schilder
destijds maar
een rare kwast…
TOOROP'S SCHILDERIJ: „De Dorpelwachters der Zee".
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.631 Verwonderd-rond, zacht-vragend kijkt het kind,
Het zand-blond kind, met de ogen blauw als zee.
En de oudre al wétend Leven; schoon gedwee
Van kleine hoop nog, dat hij toch wel vindt
Voor 't Eind bevrediging. De al'-oudste, 't wee
Van heel een ras in de ogen, staart verblind
Van wanhoop 't Raadsel aan .... waar géén van vindt
Ooit antwoord…
Een lief arrangement
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
513 ik probeerde
stukjes geluid op
het doek te penselen
in het verhaal
van de pigmenten
leefden er velen
heb tonen gemengd
tot een lief arrangement
van meeslepende kleuren
in dansende vormen
kwamen zij langs
wervelend onder mijn hand
een dirigistisch teveel
omdat linnen ging spreken
over diepte en liefdevol leven
op mijn doeken…
Tussen het witte linnen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
554 ik was in de ban
van vorm en kleur
zij inviteerden mij
als hun penseel
mijn beitel bleek
te scherp en agressief
claimde teveel ruimte
in een brok graniet
bij het sierlijk
transparante van glas
was het de warmte die
ik niet onder controle had
ik wist altijd
al garen te spinnen
tussen het witte linnen
in mijn schildersatelier…
mensen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
707 Het doek dat ik zag voor mij sprak me enorm aan.
De mensen erop staarden,
was het naar mij of keken ze naar de toekomst.
Ze bleven gewoon staan.
Hun gezichten kon ik niet herkennen,
toch priemden hun ogen door mijn hart.
Hun gezichtloze hoofd had iets, dat ik niet had.
Ze waren geduldig, iets wat ik niet ben.
De geweven draden hielden hen…
Een mysterieuze glimlach
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
669 Mona Lisa, grote voorname diva.
Van het verleden, maar ook van
de tegenwoordige tijd.
Jouw mysterieuze glimlach is
voor de eeuwigheid.
Als een verrassing die niet
twijfelt aan een eigen realiteit.
Mona Lisa, geschilderde Maria.
Icoon uit het verleden, maar ook
van de tegenwoordige mens.
Die vele harten in verlangen
heeft gebroken…
De totstandkoming van A. (terwijl miles davis tegen de muren slaat en men bukowski leest)
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
758 rook sleepte zich uit haar longen
pure malt druppelde in haar keel
miles blies zijn giftig koper
in haar handen
er was geen ontkomen meer
aan deze nacht
ze bood geen weerstand gaf zich
over met getrokken borstels
regen viel wind stak op
vuur in haar zeegroene ogen
koningsblauw loste op
in karmijnrood
ze danste alsof het nooit nog…
Mijn schilderij is blond
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
632 ik heb vanmiddag
in streken
het voorjaar opgezet
nog niet
met groot penseel
en felle kleuren
maar het pril van
eerst verschijnen op het
lichte wit van sneeuw gelegd
zon wist met
zijn koesterende warmte
al wat diepte in te stralen
mijn schilderij is
blond van wind en zon
in lentes eerste levensverhalen…
In licht craquelé
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
504 ik zie
je portret
in licht craquelé
uit scheurtjes
in tijd lekt de kleur
van pigment
jouw vitaal moment
heeft een waas van
vergeten leven gekregen
zelfs het mystieke
van je lach is in
diepte wat uitgevlakt
ik probeer met
de fijnste penselen
iets van die magie te helen
in retoucheren laat ik
de jaren ontdooien zo dat
je…
Een vals perspectief
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
507 ik heb gestreden
voor perfectie
geleden onder
foute kleuren in
een vals perspectief
heb met mijn
penselen gebeden
ze het fijnste linnen
en de mooiste
pigmenten gegeven
maar het doek
oogt dood en heeft
de stilte van een graf
onder een vale zon
zonder vitale kracht
toch hoop ik
een dezer dagen
de streek te kunnen maken
die…
Rembrandt: De Heilige Familie, ets
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.795 Was niet hun beider teerste droom, het kind te aanschouwen
Dat uit haar reine schoot zuiverste Liefde schiep?
Betastte hij niet zacht, en voelde hij niet diep
Verscholen leven daar, het lijf der lieve vrouwe?
Hoe kon zijn zaligheid zo plotseling verflauwen?
Wat angst welde in zijn hart, dat eensklaps hij ontliep
Het warm vertrek, waar aan…
Ondanks de rijp
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
515 jij bloeit
ondanks de rijp
op je bladeren
neigt langzaam
naar de zon met
zijn al warme stralen
wiegt op een
lome wind om je
eerste kleur te halen
preludeert met
lichte tonen op de
zomer die gaat komen
met een nieuw penseel
juicht jouw ziel bruisend
lente in dit fraai tafereel…
als koe
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
523 zoals de schilder
zichzelf ziet als koe
de weide is het leven
waarop hij terugkijkt
waarin hij graast
en nog iets achterlaat
als bijdrage voor
de vergankelijkheid
de schilder is de kwast
en de penseelstreek tegelijk
hij klampt zich vast
aan z'n expressie
geeft gehoor aan drang
naar iets dat niet meer is
of het moet afscheid zijn…
Zijn naakten
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
749 Sinds jaar en dag penseelde hij veel welgevormde vrouwen
Met vaste hand verbeeldde hij hun borsten en hun billen
Nu hij op leeftijd is, zijn handen meer en meer gaan trillen
Ontstaan er op het canvas bibberlijnen, plooien, vouwen
Tot zijn verbazing wordt hij nu geroemd, ‘doorleefd ’ is hot
Dus schildert hij met verve rimpelhuid en knokig bot…
Guernica
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 Een mensenstem werd niet meer gehoord.
Zijn angstkreet werd in bloed gesmoord.
Op de dag dat de stalen Condors boven
Guernica het licht hadden gedoofd.
Handen die zich opwaarts naar hulp
voortsleepten, worden niet tijdig gegrepen.
Op de dag dat de dood uit de hemel viel,
en niet meer in het leven werd geloofd.
Een oorlogsstier denderde voort…
Eeuwige schoonheid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
579 ik wil de lente vangen
maar de bloesem
blijft vooralsnog
aan de takken hangen
heb mijn baret opgezet
voorzien van ezel
kwast en palet ben ik
de natuur ingegaan
een oase van kleur
waar penselen vele hemels
kunnen doeken zonder
aan kwaliteit in te boeten
overweldigd door
zo veel goddelijk moois
konden mijn handen
geen wonderen maken…
restauratie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
522 Een beschadigd voorwerp
wil je weer hebben zoals het ontwerp.
Een kunstobject is niet gemaakt voor de eeuwigheid,
leeft al een heel leven, in een stille bescheidenheid.
Ingekaderd of gezet in veiligheid.
De restaurateur kan men beschouwen
als de dokter van kunstvoorwerpen.
Eerst vindt er een onderzoek plaats,
dan wordt de diagnose gesteld,…
Uit de doeken
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
732 (voor Rob Scholte)
Waar vroeger de postbodes in alle vroegte
de post sorteerden in houten hokjes, terwijl
radio drie door de ruimte weergalmde, hangen
nu in alle stilte zijn kunstwerken te pronken.
Waar men vroeger geld kwam halen en storten,
postzegels kopen en grote pakketten versturen,
ademt nu de serene sfeer van geen handelsverkeer.…
De pikantste pigmenten
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
534 ik zou zo graag een
echte schilder willen zijn
met een oud en stoffig atelier
hier en daar wat flessen
wijn een paar gebroken glazen
van een bacchanaal in eerdere dagen
een flamboyant figuur met grote
zware laarzen die pillen slikkend
zijn kunstbroeders steeds doet verbazen
de baret en zwarte cape
die ik mij aanmeet suggereren…
Vincent Van Gogh's vermiljoen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Het rood-oranjeachtig vermiljoen
kleurt krachtig Vincent Van Gogh's
schilderachtige manier van doen om
in felle kleuren post-impressionistisch
van zich te doen spreken.
Het helder vermiljoen van klaprozen tussen
het koren; de druivenplukkers voorover
gebukt in de 'rode wijngaard', werkend na
het ochtendgloren; een stilleven van rode
rozen…
Met een hoofdletter K.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
568 Vier mooie Vrouwen van Algiers*
vastgelegd door Eugène Delacroix
lenzen van zijn ogen op scherp
Zonlicht spiekt spontaan door een raampje hogerop
Terwijl de ene vrouw zeer spontaan lijkt te poseren
schijnen er twee in serieus gesprek
de vierde lijkt te vertrekken
hoewel zij een opmerking maakt
Tapijten bezet, maar niet bezaaid
de wereld…
ook het verval
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
614 het schrijnende verval van
een boeket zonnebloemen
moet van Gogh met een gevoel
van melancholie hebben opgescheept
doch dit weerhield hem er niet
van dit tafereel met sublieme
penseelstreken op canvas
vast te leggen voor de eeuwigheid…
Vreemde vrouw
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
542 (Bij 'Suzanna in het bad' van Ferdinand Erfmann)
Ze staat enkel tot op haar linkerenkel
in een afwasteil met water, terwijl ze
met haar linkerhand haar kapsel aait.
Ze is vreemd mollig geschilderd, als
een opblaaspop en niet van deze aarde,
een onecht stripfiguur, maar wel met
okselhaar en schaamhaar, wat overigens
totaal geen erotiek…
Het meisje in het Mauritshuis
gedicht
4.7 met 6 stemmen
3.396 je houdt me met een stille blik gevangen
en staart me met bevroren ogen aan
betoverd blijf ik zwijgend voor je staan
in twijfel tussen schaamte en verlangen
het lijkt of je heim’lijk om me lacht
plezier beleeft aan een hardvochtig spelen
een minnaar die je nooit zal mogen strelen
en die zo kansloos op een teken wacht
je schepper is een kunstenaar…
Verre verten
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
861 landschap Bruegelt naar winter
naar het spel van verre verten,
haasje-over
voorbij de horizon en terug.
verloren wegen glooien. ze plooien
naar paarse stilte tot ze dwalen.
en kijk, ginds, in het laatste huis
de ongeschonden winterochtend,
de geur van spek en koffie.
daar trekt de kachel aan het langste eind,
daar soezel ik de dagen…