3966 resultaten.
Elegie
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.043 o Laat wat ons zo heeft bewogen,
onschuldig nog, en ondoordacht,
zacht tussen de laatste rozen,
de vroege schemer van de nacht,
weer open bloeien als weleer:
van mond op mond die liefde teer.…
Vlieger
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
555 van mensen, met vliegers
die schemer trotseren
de hemelen strelen
tot helder lichtblauw
de mensen vertrekken
de sterveling erft
de klos van
een vlieger…
Vergeten tranen
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.521 zwijgzaam vergaan de dagen
gevangen in eenzaamheid
in de schemer van haar leven
huilt zij vergeten tranen
tot de nacht ze verstilt
met een vredig slapen…
stella maris
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
804 eeuwen van stilte
in de schemering
van zware gewelven
zacht kaarslicht
voor de moeder
en haar kind
opvlammende hoop
voor de vervulling
van een vurige wens…
Kerst
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.271 Kleur van Ziel
Vult de dag,
Tot schemering inzetbaar wordt
Voordat iets wordt gezegd
Wordt glas na glas gevuld
En al het leed dat er nog was
Is in benevelen gehuld…
De krokussen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.194 Ze staan al in de tuin en in de perken
Blauw geel of wit, groot en klein
De winter kan ik dus in mijn gedachten wegwerken
Heerlijk, die lente met af en toe die zonneschijn
Een vooruitzicht van veel buiten zijn
Genieten van de tuin, de vogels en de bloemen
Voor mij een natuurlijk medicijn
Wat verlang ik toch naar die zonneschijn…
Toen de wereld jou vergat
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
599 waar is de tuin
die je betrad toen
de wereld jou vergat
waar jij voor even
alleen mocht leven een
paradijs onder de voeten had
voor het eerst
de vrijheid voelde zonder
dwang van jan en alleman
die tuin is niet vergeten
heeft altijd bestaan maar
nu kun jij het onderhoud ook aan…
morene
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
776 een tuin van stenen
verzameld door eeuwen
gevangen in ijs…
Haiku
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
999 De tuin gaat fluiten.…
Overleven
hartenkreet
4.3 met 14 stemmen
948 Volwassen staat hij
nu in mijn tuin te pronken,
mijn kleine kerstboom.…
Zelfs
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
859 Een blinde ziet het
wat een schoonheid van een tuin
merels broeden er…
de merel
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
876 na de regenbui
zingt in de tuin de merel
prachtiger dan ooit…
[ Er zijn, dat is het ]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
423 Er zijn, dat is het,
glimlacht de tuinman, een tuin –
leeft en is nooit af.…
[ Winter in mijn tuin ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
334 Winter in mijn tuin:
witter zonder voetstappen –
naast mijn voetstappen.…
GENIETEN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
465 kwieke kwikstaartjes
genieten ook van mijn tuin
hun lopend buffet…
IN EEN BESNEEUWDE TUIN
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
523 Sneeuwklokjes kleppen
voorbarig de lente in
een besneeuwde tuin...…
[ De pioenrozen ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
394 De pioenrozen
zijn gestolen uit de tuin --
Heel de dag is leeg.…
Wieden
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
495 ga wieden in je
emotionele tuin
verwijder je angst…
[ Tussendoor kijk ik ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
383 Tussendoor kijk ik
naar de tuin, het zou fijn zijn --
als we nu zwegen.…
nat gras
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.124 in de tuin van haar geest
op armen vol rozen
wiegt ze het kind
zachte geuren
zoete woorden
gedragen door de wind
in de tuin van het huis
huilt ze met het kind
de druppels vallen zwaar
op het groen
in een bed van nat gras
vlijt ze
het kind dat er ooit was…
Tuin II
gedicht
3.6 met 20 stemmen
13.416 er gebeurde is deze tuin.
-----------------------------------
uit: 'Toen ik dit zag', 2008.…
Het gouden uur
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
609 In het schemerlicht
rust en stil vinden elkaar
het magische uur
Wanneer schakeringen van gele -
en rode kleur in geleidelijk donker wordende lucht
me aanspreken, in vervoering brengen en raken waar diverse vormen
van licht branden op het netvlies tegelijk laat verstrooiing enige sporen na in mijn hart.
Hoe dankbaar ik ook ben voor wolken…
Liedje van liefde
poëzie
3.2 met 6 stemmen
1.772 Schemering houdt al de meubels omvangen,
't regenlied ruist en staag klettert de goot.
Lieveling, kom, dan zeg ik je zangen
van mijn verlangen,
zo groot.
Kom dan heel stil op je zwevende voetjes,
leg maar je hoofd aan mijn schouder heel zacht,
hoor naar de komende ritmische groetjes,
vleiend zo zoetjes,
en wacht.…
Herfstschemering
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
407 De zon verdwijnt weer,
achter de kim.
Donkere wolken blijven.
De dag lijkt te twijfelen,
voordat het avond wordt.
Bomen houden bladeren vast,
terwijl de herfst valt.
De winter is niet.
Vorm kan niet zonder leegte.
Onzin nooit zonder zin.
Zwart niet zonder wit.
De wereld blijft prachtig mooi,
terwijl het almaar grijzer wordt.
Achter…
Avondpracht
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
518 Zoals dagen steeds weer voorbijgaan, is het
gewoon rustig genieten van de schemer doordat dit uniek
fenomeen ook nog eens uitstrekt in verschillende afmetingen zodanig dat
beleving en verbeelding ontwaken tezelfdertijd voel ik haar duurzame energie diep in mij.…
Voorjaarsschemering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 Glooiend landschap beweegt en kleurt mee
met deze harmonie waarbij zacht tevoorschijn komt en
zoet streelt zodat ze onderweg naar mijn breekbare en kwetsbare
Ik kijk nog even naar de schemer die met haar laatste stralen geleidelijk uitdooft.…
lichtmis
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
601 zo dagelijks als daglicht
is in de kamer van laaghangende schemer
tijdgeest ontdaan van gestalte
portretfoto’s zijn ingelijst en inmiddels vergeeld
ooit waren wat kleedjes verwisseld
de buffetkast is nog dezelfde
ieders oog ziet anders
eb en vloed
heden en verleden
vader en moeder…
Schemerfantasieën
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
409 Schemering sluit de dag af onder grijze wolken
waar mensen, onbegrepen door domme tijdelijkheid
dwaze schimmen van een stoute droom vertolken
nuancering van gisteren vormt nieuw decor
fraaie kleuren dansen op het innige refrein
in schemerfantasieën willen ze teder lieven
sierlijke vormen zorgen voor magische realiteit.…
Een vraag in late schemering
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
250 Ergens halverwege het Oosterpark
een stilte danst weer rond het avonduur
in sierlijke vormen van de muurschaduw
gebogen mensen zoeken natte peuken
in het gras ligt een oude heroïnespuit
honden snuffelen aan verse drollen
en jij vraagt hoe beleefde mensen ademen
alsof je niet zelf door het noodlot bent aangeraakt
slenterend op weg naar een…
Het schemert. Halflicht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
74 Het schemert. Halflicht:
licht en donker tegelijk --
De boom staat op wacht.…