625 resultaten.
Haiku
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
914 Schitterende zon
Hoog in de blauwe hemel
Onze oude tijd
Het vallende blad
Dat vrolijk danst op de wind
Op weg naar beneden
Mooie regenboog
Ik zie je soms heel even
Kleuren zonder eind
Verre horizon
Met je mooie zonsopgang
Waar is je einde?…
De Maatschappij zonder Jij..
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
1.489 in een harde maatschappij
vol haast en onbereikbaarheid
daar geldt alleen nog jullie of wij
en valt gevoel niet onder werktijd
Je geeft trouw wat wordt verwacht
een plichtpleger tot het laatste uur
maar alle moeite kost veel kracht
van binnen dimt het laatste vuur
Verloren in deze massa mens
verlies je langzaam aan idealen
als een vallende…
oorlogsmaat
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.121 Een fractie te laat
De sneeuw kleurt rood
Een traan welt op
Het was een vriend
Waarmee ik m’n miserie deelde
Waarbij het vele lijden dragelijker werd
Iemand die me verstond
Die in al het gedonder om me heen,
Een lichtpunt vond
Zijn kreet in nood
Mijn hulp, kwam te laat
nu kleurt de sneeuw donkerrood
en de kleur in mijn hart,
Stil vallend…
aarde wittend in een felle kou
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
2.456 Ze zingen sneeuw
uit hoge tonen vallend
aarde wittend in een felle kou
het orgel jankt
met donkere klanken
de lange tocht van man en vrouw
haar weeën komen en
de melodie verhaalt van pijn
er zal geen plaats meer in de herberg zijn
een stal ontvangt het kindje
de wiegeliedjes klinken fijn
dieren neuriën een zacht refrein
het koor…
herfstplagen
netgedicht
3.5 met 31 stemmen
6.813 opgejaagd door herfstplagen
valt de stortbui in het nat
schuurt de wind zijn gure vlagen
tegen ramen die beslagen
trillen van de donderslagen
en zo de regen tikt een gat
in openstaande mantelkragen
uitgeraasde autowegen
vervuld van vallend blad
schuilt de man zich pruilend tegen
uitgestorte najaarsregen
die plengend en zeer ongelegen
neerstort…
Nihilisme contra Jezus
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.142 mij
het lijkt alsof een stilleven
me bewondert om de ’onangst’
die me vergezelt in dit bestaan
****
afkeer zetelt de schaker
die momentloos zijn zet overdenkt
en schoudert zij aan zij met
de overwinning die hij voor ogen heeft
telkens is zijn zet de voorloper
die de hemel splijt en de aarde
onbeschermd het lot laat zijn
dat het vallend…
achtkanters
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
901 de kruisingen staan in mijn streek
aan kreken, waaibomen, zo krom
gebogen vanaf den dijk hier te zien
bastaarden zijn het, hybriden, wolven
speels zijn de kronen, ze kuisen
de zuidwestenwinden, voorover vallend
met grillige stam en natte voeten
bij oostkerke op de krinkeldijk staan
mijn mannen weer paraat, ze zien
het gat van de zee, ze…
meubelmaakster
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.569 rijm die op de daken van de auto's ligt
licht knisperen van woorden als ijspegel
vallend, het kraakt van jou en mij, bliksemt
dondert de hamer van Donar op een donker gezicht
dan het een worden en deel van het al zwijg jij
zenuwen gespitst, te gevoelig geworden voor aanraken
door ademhaling, strijken van zijde, kijken naar aura's
verglijden…
Een vlucht valken
hartenkreet
1.8 met 6 stemmen
1.364 Ademloos kijken
daar vliegt
een vlucht valken
ik wijs ze jou, mijn kind
Pijlsnelle beweging
voor onze ogen
vallende valk
die zijn prooivogel vindt
Natuurlijke wreedheid
verkilt
onheilspellend
dit kind, deze vrouw
Vluchtende gang
om jou te beschermen
ik kan er wel tegen
maar hoe is het voor jou?…
Bloemen van Verdriet
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
892 haar
nog van enige waarde
daar zij zielsverdord
al haar kracht had versleten
in schrijnende zon
die haar blad had versleten
Dus gaf ik haar dat
wat ze innig bewaarde
waarna ze in pracht
weer de wereld in staarde
die wereld waarin ik
ooit uit werd gesmeten
maar nu door haar naam
nooit meer was vergeten
Ik gaf haar een druppel
van vallend…
Middelpunt*
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
2.701 Zij houdt jou levend, maar imaginair
doet de verbroken band die ons verbond
mij gelijken op een vallende ster
die verder valt, doch nimmer terugkomt.…
u bestaat ?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
770 al dromend ga ik van links naar rechts
stoppend, kijkend en maar weer doorgaan
geen enkel besef waar ik heen wil of kan
in een diepe kuil vallend als ik blijf staan.
geen dromen meer ruw en steeds maar harder.
m'n eigen ik verdronken in verdriet.
geen plaats waar ik geluk kan voelen
en daarom m'n gevoel één groot vergiet.
bestaat u?…
alleen in de tuin
gedicht
3.3 met 15 stemmen
6.821 moment
willen wissen in scheurende zijde, ontastbare
tastende voeten voorbijgaand over het grind
zo duurt men nog even, uurglazen, eetgrage boeken
doodsnood van hongerend voedsel, dan vindt zich
het sterfelijk licht uit en gaat men, gaat men
naar binnen, gehoorzaam, verhoort men het donker -
------------------------------------
uit: 'Vallende…
Soms, als men buiten loopt in zee van zon
poëzie
4.5 met 2 stemmen
3.539 Soms, als men buiten loopt in zee van zon,
Of in de diepe storm, in 't diepe jaar,
Of in de nacht haar laag neer vallend haar,
Of in sneeuw, als men haast niet lopen kon.…
Plaatselijke tijd
gedicht
5.0 met 1 stemmen
13.746 op de rand van het bederf
omdat men zich in vlees verbergt
schenkt het moment een eau de vie
waarbij een gast verzwijgen moet
dat hij tot geest bestierf
de zomer rilt al van de herfst
de nacht bestaat wat niet beweegt
de luchtbrug is met vilt bekleed
muisstil de kleine uil vervliegt -
-----------------------------------
uit: 'Vallende…
Wanneer mijn moeder zomer werd
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
809 mijn moeder bestond uit seizoenen
alleen in de zomer had ik haar lief
dan was zij lichter dan de wind
vrolijk als een kind
rennend op blote voeten
in de herfst was zij vallend blad
dan raapte ik haar op
en sloeg de aarde van haar schouders
dekte haar toe in het grote bed
tijdens winterdagen sliep zij
maan en zonlicht gingen aan haar…
Oetoen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
505 in het opwaarts vlokken
van vallende asse woedt
en slingert de nijdige
tijd.
de bloem tooit Oetoen.
nu is het vuur,
nu laait het hoog
naar de nok
van de ziel.…
de wandelaar
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
531 door de wind geleid loopt de wandelaar
eenzaam niet alleen
langs groene paden met broedende berm
die vol verwachting
in eieren genesteld die nieuw leven dragen
door zon verwarmd loopt de wandelaar
door groene weiden
waar lentegras pril de liefde omarmt
die sterren fonkelen
in ogen die branden vol verlangende lust
in vallende duisternis…
herfstzon
netgedicht
2.7 met 13 stemmen
1.276 Want ziet, daar in de bossen
Die mooie kleurenschat
Van ’t van de bomen vallend
Lichtbruin gekleurde blad
Het spel der zonnestralen,
Daar door het struikgewas,
Daar door die hoge bomen,
’t Leek of ’t een sprookje was.…
zo
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.985 raken je voeten voor een laatste keer het hout
voorzichtig breekt de stilte nu elk lawaai
alleen één enkele windvlaag glipt er tussen door
de maan, ontstaan uit wit goud
priemt z'n ogen in je ziel
laat je meegenieten van z'n gevleugeld koor
klanken, gezang en glinsterende pret dansen samen
en balanceren op de vallende…
Zo
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.917 raken je voeten voor een laatste keer het hout
voorzichtig breekt de stilte nu elk lawaai
alleen één enkele windvlaag glipt er tussen door
Janneke , ontstaan uit wit goud
priemt z'n ogen in je ziel
laat je meegenieten van z'n gevleugeld koor
klanken, gezang en glinsterende pret dansen samen
en balanceren op de vallende…
Pauze
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.265 Langs en vallend over het water.
In het Eemskanaal, de Curare
en de Amigo
op gepaste afstand van elkaar
volgeladen tot de boorden
varend naar Delfzijl.
Even uitstel van het spannen
van de harde lijnen, moeizaamheid en verval.…
Ik heb duizenden clichés
hartenkreet
2.8 met 14 stemmen
2.159 jij bent de hemel, een vallende ster
kom laat je vallen uit dit bestaan
ik wil je met beide handen vangen
je bent nu te ver bij mij vandaan
ik heb duizenden clichés
die ik met jou wil delen
laten we gaan vluchten, ver van hier
naar een plek waar ik om je kan geven
ik neem je mee in een koffer, m'n hart
ik wil je mee op wereldreis, m'n leven…
VERBRANDE SCHEPEN
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.923 Uitgenodigd laat ik het geraas van
vallende zeilen, touw en houtwerk
achter, verken de glorende verte,
voel een glimlach ontspannen het nu
bepalen, mijzelf met beloftevol straks
geconfronteerd.…
Oktober 1
gedicht
4.6 met 129 stemmen
12.126 Het vallend blad, het valt nog niet
en donkergroen het gras na regen,
de avond komt steeds zwaarder wegen,
uit late bloemen schreit verdriet.
Dit is de tijd van afscheid nemen,
nog even blijven of in de waan.
Wat woorden en wat zinnen schrijven.
Straks weer langs oude graven gaan.…
Herfst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.081 De zomer hangt nog in het huis
en zonder jas ga ik naar buiten
de avondkoelte laat ik mij omhullen
draden van spinrag houden mij niet tegen
het vallend populierenblad ruikt kruidig
ik loop de mij bekende weg
waarlangs seizoenen zich verdringen
en waar geen dag hetzelfde toont:
geen crocus staat naast herfsttijloos
en uilen zingen niet als…
Winterster
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
805 in de snerpende, snijdende winterkou,
die over de vlakke weilanden schuurt
en egels verkleumd naar hun legers stuurt,
knettert stil mijn hartvuur voor jou
onverstoord vervolg ik mijn mars,
hoewel de vorst mijn adem snijdt
en de vallende nacht mijn zicht misleidt,
gegidst door jouw onfeilbaar kompas
sinds ik je geest en ziel heb verkend…
Vertraagde thuiskomst
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
1.146 Vergeeld, vergeten, diep verscholen
in een courant vol polemiek
bij een prentje van een molen
achter een stapel bladmuziek
Daar stierven jaren in jouw schoot
alleen geraakt door vallend stof
een kiertje fluwelen avondrood
dat teder soms jouw rug nog trof
Ik blaas de tijden van het lijfje
spreid onkuis jouw helften open
hoor je fluist’ren…
Kussekus lieve mus
netgedicht
3.8 met 52 stemmen
8.324 hoofden
van slapeloze geliefden van weleer
legde bij hen jouw vragen neer
de dwazen vroegen, kregen meer
mijn lippen op jouw grote mond
voelen de volheid van jouw kus zo
in het sterke tuiten van het rond
het spreken van: Oh, lalala, oh
wij zitten zwijgzaam naast elkaar
soms streel je door mijn haar
wij kijken naar de bloesems
rossig wit vallend…
Calais
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.009 vervallend in
Uitzichtloos blijven
klampen aan het idee
van haat op alle
fransen bepaalt
het hangen in
overbodig voelen
in deze stervende
stad zegt een
toevallige passant
of infiltrant
sloffend nagalmend
Lange rijen koud-wit-licht
rondstrooiende lantaarnpalen
bepalen het achteraf pad richting
hotel-verlept-vier-sterren-en-een
vallende-komeet-discreet-levend-en…