944 resultaten.
Mijn hart glimlacht
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
930 Laat ons varen
naar de oceaan
Jij en ik en
wil Je alstublieft
mijn innerlijke piloot zijn
op deze lange en
mooie reis?…
Een heerlijke vrijdag
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
692 Met een vrijdag voor de boeg
varen we met de wind in de zeilen
Al is het pas morgen vroeg
ik ben het dek al aan het dweilen
Gewoon flink de vaart erin
ja, echt alle knopen los
Zij maakt me nu al blij van zin
terwijl ik een blik werp naar haar tros
Als we straks voor anker gaan
aanmeren bij Verkade
Zal mijn meisje er zeker staan
ja ik…
makkers staak
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
640 Hokje na hok
Kat en muis
neem nog een slok
en keer veilig huiswaarts muis
slechts slecht komt van kwaad
boos zijn
nog meer pijn
dezelfde raad
Molukkers en Hollandse smaad
slavernij
wekt razernij
duitsers en voetbal laat
alles varen
gooi er zand overheen
we zitten allemaal op blaren
maar zijn allen mens alleen…
Voor het mooiste meisje
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
701 Laat je emoties varen
over het woeste baren.
Blijf je krachten sparen,
want het wordt nog veel zwaarder.
Nu voel je de pijn,
geluk komt met de jaren.
Er zitten zeeën van tijd
tussen de weeën verspreid.
Ik steun je,
we voeren met z'n tweeën de strijd.
Denk aan onze liefde,
sterk en eindeloos.…
Kikkerprinses
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Ik zit lekker in de zon
te wachten, begeerlijk
denk ik, hoop ik
voor jou te zijn
Om me heen gaan mensen
zoals altijd hun gang
De zon schuift verder
en de schaduw volgt
Vissen houden zich stil
boten varen voorbij
de geur van houtskool
Leven is eten…
in kaart gebracht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
426 in de zee van mogelijkheden
dobbert een verlaten boot
veilige aankomst vervlogen
in oceanen van overvloed
varen cruiseschepen
verveelde dromen na
op het eiland van verlatenen
waait een kille tegenwind dwars
door zielen en dekens heen
in havens van hebzucht
meren superjachten voor
gouden kansen aan
in baaien van bezinning
stromen…
saevis tranquillus in undis
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
451 Van alle kanten varen aan
de wateren,
de wrakken
Ze azen,
vallen op haar aan,
doen haar een ogenblijk vergaan,
verheffen zich tot een orkaan
De waarheid zàl ten onder gaan
Gedeukt, gehavend, aangetast,
de kleur verbleekt,
maar stevig vast
Het baken kan zich laten gaan
Wijsheid bepaalde haar bestaan,
houdt haar daar waar het nodig…
De dood deed je even blozen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
2.170 Het leven op de zee
altijd aan het varen
met de kapitein aan boord
hij was de anker in je leven
wat nu wreed werd verstoord
Nu dobber je maar rond
niet weten wat te voelen
tranen dansen op je wangen, in je hart
het is nog niet daadwerkelijk realiteit
alles gaat zo snel en lijkt verward
Straks zal de zee betijen
en stuurt je bootje weer…
Jouw caleidoscoop
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
437 gelabeld
veilig geringd
en opgeslagen
in hun mooiste
herinnering
jouw caleidoscoop
vol liefde en warmte
maakt haar eigen
vorm en kleur
vol pure vrolijkheid
die ooit samen
intens is beleefd
jij bent wat je geeft
zonder misverstand
recht door zee
naar de havens van
hun harten om daar het
vredige thuis te bewaren
na lang samen varen…
Trojaanse vrouwen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
813 Doorzichtige illusie
van verkruimelde muren
nodigt hypocriet
de Grieken uit
Wees welgekomen
maar niet voor mij
ontsnapt tevergeefs
aan de mond van
verzilte weduwen
Wat moet de hel
nog ónder mij
Uitgewrongen trots
zorgt voor het
gapende litteken
op de zuurzoute toekomst
van de overlevenden
Laat de hoop maar
varen
Onder…
- waterlijn-
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
930 Vechtlust heb ik laten varen..
ik kan nog enkel staren..
naar daar..waar wolken opklaren
boven..veel te hoge golven,
waarin mijn kracht ooit werd bedolven.
Voor eeuwig moegestreden..
kijk ik..richting..opgegeven..ver..verleden
en wuif..aan die waterlijn..naar jou..
fluisterend, te zacht.."ik hou van jou".…
Titanic
netgedicht
0.5 met 2 stemmen
492 Omdat de ramp van de Titanic honderd jaar geleden plaatsvond, is dit herdacht door met precies zo’n schip en met hetzelfde aantal passagiers dezelfde route te varen en de reis na te bootsen.
---------------------------------------------
Zo ‘n dertienhonderd mensen gingen boeken,
Die hielden van een mooie cruise op zee.…
Uitvissen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
496 zou ik verder dan ver kunnen zien
varen op de golven van de tijd
zeilend op de snelheid van de wind
de plaats misschien bereiken…
waar zou ik willen zijn?
is er wel dat blanke strand
dat land vol evenwicht
zijn er wel die schelpenhuisjes
om in te schuilen
vind ik nog de schoren?…
De chaos in mijn hoofd
netgedicht
1.6 met 11 stemmen
645 ik trommel
weer het ritme
van de geesten in mijn hoofd
de beer is los
hun harmonie verstoord
omdat de kleinste is vermoord
ze bakkeleien
zonder woorden over wie
de macht heeft over de galeien
geketend zijn de slaven
gedachten die stom varen
op het dreunen van de grootste trom
ze jagen tot de waterval
hen breekt en ik in de
psychose…
kluitje in het riet
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
442 Iemand zei tegen hem
hier is een kluitje
een mooi stukje aarde
vers van mijn schep
breng dat nu naar
de overkant van het water
vaar met je bootje
naar het wuivende riet
leg het kluitje daar neer
en alles zal goedkomen
dus dat deed hij
hij voer naar het riet
legde het kluitje neer
aan de natte voeten van het riet
het kluitje…
aan de rand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
499 aangekomen aan de rand
van het stille leven
kijken we ontroerd
naar de dans
van de spreeuwen
in de schemering
opgetild uit onaanzienlijkheid
waaiert de zwerm uiteen
verdicht om dan weer
open te vouwen
bestaan in geleende tijd
vanwege elkaar
in de stilte schuilen we
boten varen aan ons voorbij
wie zal ons
in verlatenheid kennen
onze…
Bij Boot Koffie Drinken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 Leven is als varen in een schuit.
Ervaren mensen houden van rustig.
Grote problemen ervaren ze klein.
Wonderen maken ze groot.
Dagelijks drinken ze koffie.
Koffie van Boot.…
lief
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
475 als ik ontwaak met jouw handen
op mijn buik, je lippen aan mijn hals
het verlangen zichtbaar aan je borsten
weet dan dat ik mijn ogen weer sluit
en de hemel verleg aan de akker van je hart
de warmte van onze huid
zal het gemis bewenen
in elke porie waar een herinnering
in staat te lezen
lief, jij bent de zee op wie ik vaar
het water dat…
Het heen en weer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
639 Nooit
krijgt hij
het heen en weer
de baas van 't veer
Hij kent
zijn pont,zijn schip
kortste route van
zijn vaart:
Van wal naar oever
van oever
naar wal, de oversteek
telkenmale weer
Hij kent
de mensen
onderweg
naar werk, huis
de ruis
van het water
van boeg
van 't schuimspoor
Hij gaat door
-het varen nimmer moe-
krijgt…
Hedera helix var. venloensis
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
615 Het klimopje sprak tot de woudreus: is het niet zo
dat jij bij het woeden der elementen best wat steun
kan gebruiken? Stabiel ben ik niet maar jij wel, jij
staat al jaren geworteld in Nederlandse bodem en
als wij in symbiose gaan, dan garandeer ik jou
voortgaande groei. Ik help jou aan een dikke
sluier waarvan het blad altijd groen blijft. Je…
Waar kan ik jou toch vinden
hartenkreet
4.2 met 31 stemmen
1.185 kijk wanhopig op de klok
Dagen tikt de klok steeds weg
En de dagen worden jaren
En het wachten waarop
Heeft geen zin, laat het nu maar varen…
Het nieuwe loof
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
748 mijn dierbaar zaad, de weg is lang
zoek het licht dat door mijn vingers glijdt
volg niet mijn armen, proef hun streven
ik bedek er ’s winters mee de grond
vergeef me dat ook ik nog strijd
en zelden in mijn schaduw kijk
ook ik laat takken varen
heb wonden in mijn bast
vanwaar het mos mijn rug op klautert
heeft het bos geen toekomst…
De zon daalt, wij hebben ons verinnerlijkt in ons bootje
gedicht
2.8 met 24 stemmen
16.051 De zon daalt, wij hebben ons verinnerlijkt in ons bootje
en varen zoet vereenzaamd in een landschap
waarbij ik roei en jij met elegante handslag het water
in het water schept opdat wij zinkende niet zinken
in het water waar zo pas zie ik omkijkend land was
en ver voor mij op de kant was de kindertijd en wuift nog
o god wat hou ik toch van de knieën…
Het ruime sop
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.613 Zandbank wordt zee,
en schepen varen uit
het oog, het hart, van wie
hen uitzwaait aan de rede,
tot zij ook aan elkaar
verloren raken
Waar is zij, kapitein,
is dit wel onze zee? Is dit
opspattend schuim
ons samen?…
Afgraven
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.651 Verkoop mij een monument
laat de wandelgangen varen
veeg die handel met bezwaren
onder panden: fundament.
Ader marmer als het ware
opdat gans de aard dement
langs vergane glorie rent.
Richt voor mij een monument
met de loop op heel de schare
welk om`t even graven schendt.…
Veerhuissessie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
31 Via de kier naar buiten zwaai ik,
in gedachten vaar ik uit.
Leg ik pijnpunten bloot
en schets ik in woorden een ideale wereld op papier
want een groot tekenaar ben ik nooit geweest.…
Eik
gedicht
2.2 met 248 stemmen
50.890 Zijn wortels graven diep, al wat ze kunnen doen
om niet opeens ten hemel op te varen.
Bang om te vallen in de blauwe kom
van het heelal, houdt hij zich stoer en stom.
Robuust orakel! Taai en oliedom
staat hij te staan en zijn geheim groeit krom.
---------------------------------
uit: 'Roze zoenen', 2002.…
Gay
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
893 Het CDA is uit de kast gekomen
Ze varen in de grachtenoptocht mee
En net als Plasterk zijn ze plotseling pro Gay
Tot dusver had ik daar niets van vernomen
Of neemt men ons verkiezingstechnisch in het ootje
In dat geval is het een héél schijnheilig bootje.
----
Voor het eerst vaart het CDA mee tijdens de Gay Pride.…
Tegenspartelen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
508 Mijn verweerd gezicht en ik,
een spiegel gaapt me aan,
als hij knipoogt, is het of ik stik
tussen matras en beddengoed,
gezworen minnaars van elkaar
openen vensters in de avondgloed,
verblind de stromen in de buitenlucht,
dromen varen uit op mijn verdriet ,
vertaald de koers als nooit tevoren,
verschepen ruimte voor één lied, de
ingedaalde…
Als ik de waarheid overleef
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
536 en weer
balanceer ik
op de rand van weten
of het dubieuze vergeten
heb mijn handen
vragend uitgestoken
kijk naar ogen die
mij zekerheid beloven
verankerd zit
een vast vertrouwen
dat we kunnen houden
wat in jaren al is opgebouwd
bij averij is het weer
varen op gegist bestek
van donkere zorgen
in nachten zonder morgen
pas nadat…