1062 resultaten.
boventoon
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
454 de sterren vallen dit jaar uit een
vroege hemel, daartussen voorjaar
als nadag van wintertijd en ondergeschikte
slaap, hoorbaar rondzingend op
kristallijne toon; 'duizend zwaluwvluchten',
zei je nog tijdens dit hoogteritueel
zonder daarbij van persoon te wisselen
-een woord ontstijgt papier en er is
overal werkelijkheid maar dan gedroomd…
Omdat ik je mis
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
507 Er is nog zoveel te verhalen
Verder dan gepraat
Maar ik ben alleen op straat
En kan liefde slechts vertalen
Neem nu deze dag
Sneeuwklokjes zon en noordenwind
Het voorjaar dat openlijk begint
Terwijl jij het niet beleven mag
Ik spreek ronduit
Al hoor je ’t niet
Het moet geduid
Men noemt dit verwerken van verdriet
Het is een gezamenlijk…
ZO ZACHT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 even meende ik
het voorjaar te ruiken
zo teder en zo zacht
vogeltjes gingen al voorzichtig
zingen en zich
aan elkaar opdringen
het was dus bedrog
hij spreidde z’n witte deken
alsnog over het land
en strooide sneeuwvlokken
met een olijke glimlach
voorzichtig uit z’n losse hand
noodzaakte tot wintersokken
ja hij hield me voor de…
Gemis
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
491 Against all odds
Plooit de tijd weer naar voorjaar
Is het park een canvas
Van groen en geel en roze
Vindt de wind weer het zuiden
Heb ik
Me losgewrikt
Uit de wurggreep van donkere dagen
Ga onder
In het vroege licht
Me vastklampend
Aan het drijfhout van herinneringen
Hoe wij ooit
Op jonge benen
Door vele zomers gingen…
Hart houd
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.012 Handen vagen
ongevraagd koude
vingers langs
winterse dagen
bevroren maanden
smelten, opgepookt
door laaiend vuur
dat hard hout eist
gooi nog een laatste
houtblok en geef
de laatste warme
steen haar specie
ooit zal het voorjaar
omringd door sneeuw
klokjes namen schrijven
in het wakkere groen…
Aangeraakt door de wind
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
922 zachte lach
even geraakt door de wind
lijntjes in het vermoeide
gezicht lijken te vliegen
angst en onzekerheid staan
te lezen in zijn donkere ogen
vertalen openlijk verwarring
in diep verborgen gedachten
al is de lente laat zijn passen
in de regen gaan niet meer alleen
gevangen door die andere lach is
de herfst dit jaar zijn voorjaar…
Winterse scheuten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
479 in winterse scheuten
knoppen de prille
kleuren van lente al
bolletjes bruinen
aan randen spruiten
vorstwitte stengels
zwart aardse
beschutting houdt
warmte nog lang vast
een micro klimaat
waarin voorjaar
ongezien kan gedijen
om ons te verblijden
met haar onverwacht
schitterende lentepartijen
wil melker
15/02/2019
www.wilmelkerrafels.deds.nl…
Wintert vorst
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
553 nog donkert
herfst in de
humus van nat blad
wintert vorst
sporadisch onder
dit afdekkend pak
het rustige is schijn
onstuimig bruist en
heelt de evolutiepijn
daar ontkiemt
wat ooit is geweest
maakt lente al tot feest
voor hen die in de
aarde onrust voelen waar
voorjaar is gaan woelen
wil melker
03/01/2019
www.wilmelkerrafels.deds.nl…
Op straat, op een transformatorhuisje
gedicht
3.7 met 46 stemmen
37.250 Het was
in het voorjaar, de paarden
gingen van stal en hij leunde
tegen het hek. Ik hoorde hem:
geef me mijn bril, het worden stippen.
--------------------------------------------------
uit: 'De schoenen van de buurman', 1999.…
De lente ingedaald
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
556 Het gras drinkt
paardebloemengeel,
hyacinten geuren
zacht naar regen, wat
speurt in diepe voren,
gelaten na de winternacht,
sneeuwklokken luiden
jouw toekomst in, op -
gedragen aan de lentezegen,
verleiding van jasmijn,
verleidt de paarden
te ontbijten van het
bloementapijt, maalt
de kilte tot voorjaar,
van wei tot mei,laat
het…
De Zomer van Veertig
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
646 Na de Zomer
Wordt het langzaam weer Herfst
En ook nog die koude lange Winter
Maar ook daarna wordt het
Wederom Voorjaar
Zolang er momenten
Zijn van geborgenheid en rust
En lachen van mensen om mij heen
Zolang verdraag ik het
Het wordt ook herfst en winter in mijn leven
Totdat mijn handen beven
Maar gelukkig kan ik dan zeggen
Ik ben…
Droom verbaasde liefde
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
758 Kwam het voorjaar,
met witte bloesems
zoete seringengeur
en warme avondzon
aten wij evengoed
in de tuin van dromen
bedreven wij liefde,
in aardse wegen
omhelsden we compost
verheugden wij regen
en dansten tenslotte
met vrije geesten,
rond het woordenspel
van liefde, was jij
voor even, mijn geliefde.
*…
tuin als privédomein
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
569 de tuindeur gaat weer open
er sluipt geur van voorjaar binnen
in de tuin zie ik vooral groen
heel veel groen
de beukenhaag waar ik vorige week
nog zó doorheen keek
is in mum van tijd dichtgegroeid
onneembaar voor vreemde ogen
als een privédomein
hier ben ik thuis voel ik me veilig...
laat de zomer maar komen…
Verjaard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
465 Een eerste zonnestraal
geeft het naderende voorjaar
zijn eigen koude schaduw
hij, die gewond, maar vol overgave
los moest laten om daardoor toekomst
te derven zag intens verdrietig
kinderlijke woede verschijnen
onwetend dat jaren later
de eerste narcis vrolijk
de laatste vorst weer
uit de grond zou trekken…
Gefopt
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
760 zich al enige dagen manifesteert
Dan ken je de winter nog niet
Die in één keer weer meedogenloos
Terugkeert
Dus we hebben maar even mogen proeven van de lente
Maar het zal nu niet meer lang duren
Dan kan de ijscoman zijn handel weer gaan uitventen
De stamppotten kunnen dan voorlopig van het menu
Ik ben de winter zat, geef me het voorjaar…
Veilig in hoog gesloten
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
485 ik ben niet vrij
voel me veilig
in hoog gesloten
er zijn altijd haken
en vooral ogen die
verhinderen dat ik open
voel me bekeken
denk dat anderen
het vaak beter weten
toch heb ik
mijn witte huid dit
voorjaar aan de zon gegeven
zij warmt woordeloos
koestert oordeelloos wat
jarenlang verborgen was
ik heb mij ontbloot
het hoog…
Lege fles
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
512 nog een flinke slok nostalgia
vanuit de bleke bodem van de fles
na de herfststorm wacht de winter
nog een laatste bundel zonneschijn
vanuit een zwaarbewolkte lucht
na de regen rest het wachten
nog een allerlaatste broze glimlach
van een vochtig bladverliezend bos
na de kaalslag volgt het frisse groen
tot het voorjaar oude troostboom…
wordt nooit een zomerkind
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
690 weer sterft een ochtendblad
in kou van winterwind
het voorjaar al besproken
wordt nooit een zomerkind
in pril ontluiken
groende het door ochtendzon
maar'savond vroor het
juist streng buiten
we nevelden en
koesterden haar blad dat ook
een gouden herfst voor zich had
maar niets mocht baten
zij heeft alleen
haar knop…
Vermoeiend afscheid
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
501 Hij belde om afscheid te nemen
Voor altijd
Het is mooi geweest,
Ik zal de winter niet halen
Hij haalde de winter wel
en ook het voorjaar
Sterker, oh wonder
De zomer ging voorbij
en hij lag er nog niet onder
(Op zich geen verrassing,
hij gaat voor verassing)
Hij belde gisteren weer
(voor de zoveelste keer)
Wat antwoord je dan?…
Persephone
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
769 boven het voorjaar
schemert een zwarte
wolk waarachter Hades
op zijn Persephone wacht
na het groei- en bloeiseizoen
trekt hij heerser van het
dodenrijk haar zijn
onderwereld in
niemand hoort
haar schreeuw als
ze in de duisternis
verdwijnt
niemand hoort
haar als ze
praat over dingen
die niemand ziet
niemand hoort
haar…
Elk jaargetij
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
584 Ik mis jou en mij
met blozende wangen
het voorjaar verkennen
en de lente ontvangen
Ik mis jou en mij
met honingzoete dromen
de zomer in zweven
en van nectar bekomen
Ik mis jou en mij
met zonnige humeuren
de vruchten zien rijpen
en de herfst smaakvol kleuren
Ik mis jou en mij
met verstrengelde armen
de winter trotseren
en elkander…
als dromen dagen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
498 het voorjaar draagt nog een sluier
ik had toch zo gehoopt
dat de warme zon, al was het maar even,
de ogen zou laten blinken
wel zie ik in een tak ontluikend leven
licht heb ik nodig, liefst blauw omrandt
kan ook een toefje genegenheid zijn
verpakt in een overjarige krant
ach, het mag op iets anders gelijken
je kent dat wel omhult in een…
Op het nieuwsscherm zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
160 Op het nieuwsscherm zijn
dode mensen niet taboe --
Ze zijn slechts pixels.…
Mijn eerste woorden
netgedicht
4.7 met 12 stemmen
499 ik heb jou altijd
mijn eerste
woorden gestuurd
uit de zomer
van mijn hart
verpakt in de
mooiste lentekleuren
zongen zij al
voorjaar toen de
laatste sneeuw nog
niet gesmolten was
wij die altijd
samen spelden
in diepgang ons
gedicht opstelden
om zo de warme
empathie te leren
van samen leven in
proberen onze
liefde op wit papier…
Niet de jas
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.082 Overstelpt door gedachten
vliegen woorden langs
het duister op zoek
naar licht en warmte
naar jou, mijn seizoen
niet de jas verwarmt
zinnen in de tijd, noch
handen in de zakken
verstoppen het jou in
mij, geknepen vuisten
verkrampen niet meer
de ooit gesloten handen
geopend naar het voorjaar
vliegen wij voorbij uren
vinden…
Een dorp
gedicht
3.5 met 13 stemmen
9.254 een dorp is een cirkel
met de hand rond een
kerk getrokken;
een duif is een zeer
eenvoudige luchtledige
lijn op een dak;
een voorjaar maakt natte
vlekken op het papier
van de lucht;
en kijk, dit is pas
werkelijkheid: straks
laat ik het regenen
op mijn gedicht
zodat het uitvloeit
tot een akwarel
van doordrenkte,
onleesbare woorden…
Eenzaam
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.336 Van de bomen vallen bladeren,
De dagen schieten voorbij,
Maar gelukkig voel ik het voorjaar naderen,
Dat geeft me een gevoel, zo vrij.
De bladeren komen weer aan de bomen,
De vogels zingen weer hun lied,
Ik voel energie mijn lijf in stromen,
En voel hoe ik hier van geniet.…
Een hoofd vol woorden
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
1.158 Een droom voor later,
een licht voor jou,
een aarzelend voorjaar,
wat krijgen we nou?
Een vroege merel,
een lentezoen,
wat dansende kinderen
en jong en fris groen.
Een hoofd wol woorden,
een hart dat ziet,
een ziel die kan juichen
en dankbaar geniet.…
Tijdsbeeld van regen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
521 Een tijdsbeeld van regen over Hollandse wegen
mensen die verkleumd klagen, om warme zonneschijn
vragen
natuur die steeds twijfelt, is het voorjaar of najaar
maar regen daalt voort, ‘t natte natuurgebaar
wordt het werkelijk warmer, of mogelijk nog natter
als de wetenschap faalt, de natuur steeds gevatter
blijft de zon achterwege, de traktatie…
Verloren
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.100 Het voorjaar buiten is altijd zoel,
Maar niet dat wilde wonder
Toen ik weg wou gaan, alleen en koel;
Nu kan ik ook wel zonder.
Ik meende aan 't strand te zijn geboren,
Mijn huis te hebben in het duin.
Dat alles is al lang verloren,
Nu voer ik meeuwen in mijn tuin.…