7479 resultaten.
Oosterend
gedicht
3.0 met 3 stemmen
3.944 Ik, op de schommel
zwijg boven gras.
Het hoge zorggras
met de paardenbloemen.
Jij, op je knieën, maakt
een rolbaan voor jezelf, voor
als je oud bent. Dan kunnen we je
naar buiten duwen. En weer naar binnen.
Ik luister naar jouw handen.
Hoe ze hameren. En ik zit op
de schommel, zonder schommelen.
Rek zonder rekken -
De lucht tikt…
De schillenboer gaat door het dorp
gedicht
3.1 met 27 stemmen
12.098 Het is zomer en zijn kar
rijdt afvalgeurig rond.
Ik ben geen stronkje en geen schil,
mag naast hem zitten op de bok.
Het duurt uren, dagen, maanden,
straks is de herfst alweer voorbij,
de winter komt en ook het groen.…
Bloot had gegeven
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
410 de winter
werd groener
dan de lente
zich ooit in
een zomerse bui
bloot had gegeven
wit rijpte vorst
zijn herfstige
oogstkleuren
aan de al enige
tijd kalende takken
bij bevroren vlakten
onder een zon
die op een
krakende ijsvloer
zijn scheve schaats
aan het uitproberen
was tot in het wak
waar de wind
rimpelend vertelde
dat zon…
De zomer is voorbij.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
985 De zomer is voorbij.
De herfst is aangebroken.
Ze merkt het aan haar lijf;
de stijfheid van haar knoken.
Soms wil de zon nog even schijnen.
De warmte voelt weldadig aan.…
Uitgesprookt
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
1.344 ze is het vechten moe
regels als degens te kruisen
al haar woorden te wegen
ze vallen toch verkeerd
als een weegschaal steeds
wordt gemanipuleerd
en zinvolle argumenten
worden doodgezwegen
-lente was nooit winters
de zomer kende geen kou
en regendruppels in de herfst
droogden altijd op in blauw-
ze is het strijden zat
wist zijn handtekening…
bloedmaand 1918
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
672 tere schoonheid
met ontelbare waarschuwingen
voor een dreigende winter…
Hallo Lente
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
747 Hallo Lente, wat ben je maagdelijk
pril, bijzonder groen, dit jaar
de winter liet zich innig gelden
maar nu laat jij jouw zon zien
gaat er een knoopje los
voor bomen bladerknoppen
zag ik jouw vriendin, de zomer
vandaag al een beetje glimlachen
vanachter haar blonde gitaar
liep ik over schaduwkant
van straat naar glasbak
om het…
tot jij weer bloemen spreekt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
445 wanneer het blad verkleurt,
een einde maakt aan uren
onwetend
wanneer de winter komt en ijs
het slissend likken van golven
tot stilte maant
wanneer een sneeuwjacht het vuur dooft
en de laatste schaduw
van een lange zomer verdwijnt
in een zwijgende zee
verwarmen wij elkaar
tot de levenloze souvenirs
te gronde gaan en jij
weer bloemen…
dansen in de regen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 laat de regen
verfrissend neerdalen
laat de wind maar toenemen
ik kan er wel tegen
ik draag de zon
ze verwarmt mijn hart
laat de kou maar komen
zoals onze lente begon
zal het in zomer overgaan
en elke winter doorstaan
geen mens komt tussenbeide
onze natuurlijke kracht
ik dans in de plassen
blijf staan in orkaan
als alles is volbracht…
We kristalden snel
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
697 ik blies
ons glas tot zomer
sloot met warme lente af
we kristalden snel
als dromers in de
bol die onze hemel was
jij kleurde licht
in regenbogen ik groende
in extase meer dan opgetogen
toch moeten we
gaan scherven om onze oogst
weer ongeschonden te beërven
zij is volrijp en kan
de winter aan laten we nu
samen voor een nieuwe…
in het groen verval
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
733 ik zie je kleuren in
het groen verval tot geel
en rood weer rijpen
je vruchten heb ik
kunnen grijpen in
het zachte bladerbal
jij was vooral
het lentense begin
de warmte van een zomer
ik koester je
als dromer maar
weet dat winter komt
de tijd van rust
waarin het voorjaar
binnen groeit en bloeit
ik feest met jou…
dacht je meerjarig
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
971 ik heb je geoogst
nieuwe voren geploegd
maar je land ligt nog braak
heeft de lente tegoed
toch schijnt de zon
en groent de natuur
maar jouw zwart ligt erbij
alsof de winter nog duurt
waarom kon je niet groeien
in de herfst van de zomer
je rijpte volop en kleurde zo
mooi in de wind van je dromen
ik heb me vergist
dacht je meerjarig…
je lach kleurt als de wind
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
1.136 ik pak de zon
en stapel wolken tot
een open rood gordijn
geef mij je warmte
zonders sluiers, mijn
huid zal liefde voor je zijn
je lach kleurt
als de wind zijn spel
met bladeren speelt
ik zie de zomer
vonken in je ogen omdat
je mijn verlangen deelt
we zijn de herfst
voorbijgelopen, hebben
zacht de winter aangeraakt
in het ochtendgloren…
o Perenboom belaên
poëzie
4.5 met 2 stemmen
3.695 o Perenboom, vaar wel;
'n wilt vóór winter fel
noch weemoed buigen neder:
de winter komt en gaat,
o Perenboom: weêrstaat,
verrijzen zult gij weder!
------------------------------
uit: Jaarkrans (1893)…
Een nieuwe winter
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
611 Hoe bezinning stroomt in mijn lichaam tegelijk voel ik een
sluier als een dichte uitgestrekte verstilling bedekkend bloemengeur
geritsel van bladeren, vogelgefluit waarin ik ook creativiteit en inspiratie inadem
Een nieuwe tijd breekt aan: het is de winter die met haar natuur terug is van weggeweest.…
zomer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.057 hij een mond
vol vreugde, al is er af en toe
een kabbeling of een kleine golf
de vogels schikt hij op de achtergrond
en krabt de winter uit hun kelen
het gezang drijft door het landschap
en een blad valt, zoals overal
maar de kruin blijft bloeien
vol nieuwe, groene hoop
wilt gij mijn zomer zijn?…
Sterven
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
743 De zomer sterft aan herfst en laat de warmte achter
Soms leeft de zomer even op in warme zwoele dagen
Om eindelijk de laatste warme adem uit te blazen
De herfst in haar onstuimigheid,
zwiept takken en velt bomen
Zo blij dat nu de storm tekeer mag gaan
en al haar kleurenpracht kan tonen
Dan komt de winter aangewaaid
op koude bleke voeten…
IN ENE WINTERNACHT
poëzie
3.0 met 2 stemmen
942 Op bergen had de winter hoog
Zijn witte vaan geplant,
En zag met koud en glinsterend oog
Omlaag op 't groene land.
Dáár rustte gouden zonnegloed
Op 't langgepluimde gras;
Dáár toefden warmte en overvloed,
Alsof het zomer was.
Of was de lucht niet blauw en klaar,
Al kromp de blijde dag?…
rennen
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
491 Altijd zomerzwemmen
hoog het gras
voor altijd vrij
Voor altijd wintersleeën
naar beneden van de dijken
door de sneeuw
naar school
Sinterklaas
nog niet de meester
strooide pepernoten
Donker door de regen
door de gangen en
met tegenwind
met tegenzin naar huis
Boerenbloesemwangen
je eerste kus vergeet je nooit
grote vakanties…
Valentina
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
544 Zie ook de hartverwarmende rooie oortjes opwekkende Netgedichtflix-serie over Valentijnsdag...
_________♡____________♡__________
Al voelt het warm, je zangstem
in hiberna
Bij brandend kaarslicht, maar voor wie?...vervloekt!
Ik ben de man die jou in stilte zoekt
Ik hou van wierook romantiek
lucerna
Weet, als ik bij je ben, wat ik
nu…
Getijdenlied
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
1.669 Des winters trouwde zij.
De schoorsteen was aan 't roken.
Ze zat er warmpjes bij.
Ze barstte van de centen
en baadde in comfort.
Het werd een kille lente.
De schoorsteen rookte door.
Doordat ze met 'm trouwde,
had zij het nimmer arm.
de zomer was een koude,
maar binnen bleef het warm.…
Tussen bomenlicht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
498 jij hebt weer
bloemen gestrooid
waar een herfstige
dood de zomer
begraven had
het winters
zwarte pad
dat sneeuw
als deken zag
vergat de tijd
waar lente
al lieflijk danste
het groen druk
met voorjaar sjanste
bloeide zon zijn bloem
nog nevelden
de mooiste kleuren
tussen bomenlicht
de door jou gestrooide
bloemen extra belicht…
Vrij als een vogel
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
856 Wordt het zomer dan weer warmer
dan zing je het hoogste lied,
bij het opkomen van de zon,
maar ook wel als het giet.
In de herfst met storm en regen
daal je neder in mijn armen,
zodat ik je in de koude winter
tot aan de lente kan verwarmen.…
natuurlijk
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
610 de herfst schittert,
kleurenpracht schilderachtig,
valt rottend op de aarde
terug naar waar eens was
de winter slaapt
berenbuik vol van zalm
neen, dan de lente
bomen en struiken dansen
in groene jurkjes, fladderend
in schier ontelbare nuances,
veelbelovend en afvragend,
wat voor jaar zal het worden
de zomer zoemt
lange bruine benen…
Oprijzend uit de hofvijver
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
437 debatten over de uitstoot
of blijft het zomeren tot onze dood…
Wie met de zon danst
netgedicht
4.9 met 43 stemmen
1.053 Wie met de zon danst
als een kind
in zomers die
als bladeren verwaaien
kan verdwalen
op de wind
tot aan het graf van
een winterse dood
zal ik de mantel van
herfstvlinders dragen
met vleugel-ogen
zonder vragen
mijn schaduw
vooruitwerpen
in de tijd
waar ik het licht
kan vangen dat
paden plaveid
om rozen te kweken
want geuren worden…
een leven lang liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
806 liefde is groei
en samen rijpen
vanaf het eerste vleugje
tot woordeloos begrijpen
liefde is
seizoenen samen reizen
door lentegroen en zomers goud
door herfstig storm en winters koud
is samen stilletjes vergrijzen
liefde is het gevoel
dat altijd was en is
ergens diep van binnen
zonder einde of beginnen
zonder eis of norm
en in…
Pikant diept bruin
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
535 penseel al
door het eerste warme rood
het lichte bruin van zomers bloot
onschuldig na
het winters wit getoond
in lentes groenend licht
de schaamte is
al afgelegd als de eerste
blos haar stempel heeft gezet
ondeugend wordt
textiel steeds verder opgeschoven
en laat maar weinig in beloven
pikant diept bruin
verstolen wit in contrasteren…
Voor die ik lief heb
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 Aaneengeregen
Liefdescirkel gevangen
In vorm van haiku
Lente emotie
Is ruw ongepolijste
Toekomst essentie
Zomer verlangen
Is rijp en vol belofte
Licht en zo krachtig
Herfst belevingen
Zijn gevangen en oogstklaar
Voldragen met kleur
Winter beloften
Zijn sneeuw en rijp vorst
Slingerend met glans
Voorjaar herboren
Zijn ervaringen…
Het koperrood galmt na
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
525 in blauw
spelen jouw
violen kou
wiegen in
het prille groen
hun eerste lentebloemen
de trommelsectie
roffelt weer uitbundig
dat de zomer komt
het koperrood
galmt na in lange
lome avonden
pas als koren in akkoord
hun applaus oogsten zal
de zon in herfst langzaam doven
maar jouw orkest zal winters
echt niet sluiten want mijn…