8622 resultaten.
stad
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
890 stad van lange tenen
langs jouw buitenwegen
sluipen mensen weg
met vluchtige, bange benen
onvoltooid - de stad grijnst
schuw in de dag
en hoort niet mijn handgeklap
over het aangezicht
stad van lange tenen
ik wil niet ten ondergaan
op de straten
van jouw ondoordringbaarheid
omarm mij met bomen
laat mij zingen
voordat…
Dwalende dood
netgedicht
2.3 met 20 stemmen
1.037 Dode vogels
vliegen door de zwarte lucht
dode witte vogels
zonder vleugels
met ingehouden teugels
paarden zonder ruiter
Dode vissen
zwemmen door het blauwe water
dode zilveren vissen
zonder vinnen
met afgesneden kieuwen
kinderen zonder lippen
Dode kinderen
lopen tussen holle kraters
dode grijze kinderen
zonder ogen
met afgehakte…
Niets is zekerder dan twijfel
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.259 Soms is alles zo duidelijk
Soms is alles vaag
Soms weet ik wat ik wil
Soms weet ik dat niet
Soms weet ik wie ik ben
Soms niet
Soms weet ik waar ik voor sta
Soms niet
Soms weet ik waar ik voor ga in het leven
Soms niet
Soms weet ik wat ik wil bereiken
Soms niet
Soms weet ik van wie ik hou
Soms niet
Nu weet ik niet wat ik wil
wie ik ben…
vonken
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
847 als je mij wilt vinden
zoek me waar bulderen
van wind en golven
spreken overstemt
op de tast in de nacht
in de schaduw achter mij
langs een zijweg van het leven
waar land in water overgaat
ergens op het wereldrond
op een grens van eind
naar nieuw begin
als je me gevonden hebt
breek mijn handen open
zie de vuurstenen
ik ketste ze, rook…
Benauwde hechting
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.656 Toen je weg was
Bleven mijn handen
Onophoudelijk naar je reiken
Mijn ogen je eindeloos zoeken
Vragend of je de stilte wilde vangen
Die in de verte lag
Het was net alsof
Het kind bleef schreeuwen
Het kind bleef roepen
Het kind bleef vragen
Het kind alleen
Blijft wachten
Tot het krijgt
Tot het geeft
Tot het krijgt
Tot het geeft…
Raar geluk
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.607 De dood denkbaar
als een teken van geluk.
Gewoon als een gevonden noodlot
dat kerkhoven dankbaar maakt
en rouwende tranen opspaart
op de dagen dat ik
het heden begraaf
en wachtende ogen kijkend
rouwen
naar een vreemdeling
die steeds op
hen wilde lijken.…
Ulysses
gedicht
2.3 met 87 stemmen
34.888 Te veel gevechten heb ik gezien,
te veel gejank van vrijers gehoord,
ik ben altijd te ver gereisd.
Een kijkdoos heeft mijn oog vervangen,
Een bromtol mijn oor.
Te veel modder,
te veel krengen er in.
Te veel vreugde.
Ik verberg mij nu tussen de minnaars,
die bedelaars.
---------------------------------------
uit: Gedichten 1948-1993…
Wachtende pijn
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
1.198 Verlaten op het zwijgende bed
deelt ze haar lichaam met een gulle pijn.
Bewegen is verliezen wat ze wil aanraken
en bewaren met haar vingers die haar nog niet verlaten hebben.
Haar ogen tellen de ogenblikken waarin ze haar leven ziet en de pijn
vergeten mag.
De levende tijd is haar vergeten toen ze steeds eenzamer werd en de…
Wie weet
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.676 Is die onrust misschien…
Wat zou het kunnen zijn?
Dat ik niemand in m’n armen heb?
Dat ik me voorstel dat ik iemand in ’n armen heb?
Iemand die ik niet eens ken, iemand die ik me slechts voorstel?
Iemand van zo lang geleden dat ik niet eens
meer weet hoe het was om haar in m’n armen te hebben?
Is m’n angst groter nu er niemand is die…
Geven
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
2.026 In het wetend licht zou ik
mezelf niet ontdekken
of een schaduw kunnen geven
die elke leugen bedekt
en mij weer laat zien waarom
ik mijn ogen wel dromen
maar geen verlossing gun.…
storing
netgedicht
2.1 met 15 stemmen
1.031 ze valt
ze voelt hoe ze valt
wel duizend verhalen diep
valt ze
ze glijdt
ze voelt hoe ze glijdt
langs gladde wanden van taal
glijdt ze
hij zwijgt
ze voelt hoe hij zwijgt
over verhalen in duizend talen
zwijgt hij…
ooit gebriefd nooit gelezen
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
791 zie de zwerver lopen
zijn achterzak puilt uit
dicht propvol brieven
sinds ooit misschien
wie weet
thuis nog
meegedragen nooit gelezen
hoewel ze zeggen
eenzaam stoot af
en gooit ze weg
vanwege personen en adressen
die er nog wel zijn
zijn hoofd kent hun bressen
misschien zelfs knopen
van moeders in zijn oren
hij wil ze kwijt…
week-end
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
725 alsof de weg naar maandag
dwars door de sahara loopt
leeg, droog en eindeloos
terwijl de drukte van de zomerdag
iedereen naar buiten jaagt
zoveel te zien, zoveel te doen
blijven onwillige benen stram
de houten luiken sluiten
elk teken van leven buiten…
De wereld.
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
821 De stoeptegels dansen onder mijn voeten,
Groot gevaar!
Ik wil verder,
Harder,
Maar de stoeptegels trekken omlaag.
Geen weg verder,
Geen weg terug.
Ik word naar beneden geslokt,
Naar het diepe duister,
Geen uitgang,
Geen ingang meer nadat de tegels zich sluiten.
Een triest gevoel,
Een diep verlangen.
Naar die mooie dingen van buiten.
Nu…
Zomermist
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
1.145 Winter is het
in zijn hoofd
de hele zomer lang
nevelflarden blokkeren
de warmte van haar zon
zijn helderheid van denken
dagen alweer korter
lijken nog steeds
eindeloos
nauwelijks lichter
dan de schaduw
van de nacht…
de weg kwijt...
hartenkreet
3.6 met 13 stemmen
1.883 Ik ben verdwaald...
verdwaald in mijn verdriet
Op zoek naar de idealen van mijn dromen.
Ik doorsta een lange reis
en ben onderweg
een grote spiegel tegengekomen.
Ik heb mezelf bekeken
me met vroeger
vergeleken
Ik ben niet meer wie ik was
ben een ander
geworden.…
een oud huis
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
1.273 oude, verlaten huis en besmeurt
het behang met groezelige vlekken
klimop woekert langs de muren,
salpeter kristallen glinsteren,
ze getuigen van lang vergane glorie
langs de kalkstenen zuilen,
met hun trotse kapitelen
het is geen verrassing dat kraaien,
in zwart en slordig verenpak,
hun roestend, scherp geluid
laten krassen, hol en eenzaam…
De bosduif
poëzie
3.2 met 11 stemmen
2.738 Lief duifje! in uw tedere toon
Hoor ik een liefdesklacht.
Gij zucht uw koe-koe-roe-roe-roe
Zo innig smachtend uit.
Het galmt door 't hol en statig bos,
Een echo bauwt het na.
Ik luister, en ook in mijn hart
Roept nog een echo na.
Werd u uw gaaike ongetrouw?
Of nam een roofdier 't weg?
Zit gij op 't verlaten nest alleen?
Is uw geluk…
Alleen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.004 Hoe is het met jou?
Goed, en met jou?
Met mij gaat het goed.
Zonder verder iets te zeggen
ga ik weer heen.
Alleen, maar goed.…
De rozenkrans
hartenkreet
4.5 met 16 stemmen
1.669 Een oude vrouw wiegt zich in haar schommelstoel
Ze staart in het niets met starre ogen roodomrand
Nog langer leven dient voor haar geen enkel doel
Een rozenkrans glijdt door haar hand
Graag wil ze verhuizen naar het hemelrijk
Veel van haar geliefden zijn daar reeds beland
Zachtjes bidt ze, oh God, sta toe dat ik spoedig bezwijk
En de rozenkrans…
Bitches.
hartenkreet
3.0 met 29 stemmen
2.674 Ik loop voorbij,
Afkeurende blikken.
Zie ze wel kijken,
Die stommeriken.
Maar wat kan ik er aan doen,
Dat ik anders ben dan hen?
Ze moeten niet zo zeuren,
Ik ben wie ik ben.
Minachtende blikken naar mij,
Men lacht me uit.
Mensen kunnen zeggen wat ze vinden,
Het maakt me allemaal niks meer uit.
Ik wist dat het ging komen,
Geroddel…
Novemberzondag
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.008 Een traagheid, moeheid
Zondagsdralen -
wat nu gedaan?
De maaltijd voorbereiden,
of luisteren naar Bach of Brahms?
Of nu maar ophouden
met bestaan?
Geluiden van activiteiten
als een wanhopig manifest
Gestoord contact
kan toch hersteld?
Maar in het diepst
van alle weten
knaagt stille pijn:
Hoe dun, hoe lang
hoe teer, hoe sterk
is elke…
De trein
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.187 2 tassen in haar hand
de trein staat klaar
ze draait zich om
zegt ik moet gaan
een traan op haar wang
ze verstopt zich in haar kraag
ze loopt van me weg
een leeg gevoel in mijn maag
haar trein vertrekt
want hij moet gaan
ik kijk hem na
blijf te lang staan
Kijk naar de grond
weg van het perron
ik pak mijn fiets
draai nog…
mantelzwaar
netgedicht
3.6 met 33 stemmen
1.371 ik leg mijn vleugels stil;
het praten, moe, verzwijgt
de lage vlucht
naar rouw
de appelboom, vol van schaduw,
schudt druppels
op de nacht
wanneer mijn huid,
nog wit omrand, bogen
vouwt omheen de tijd
ik zie jouw naam
in het gras geschreven
hoe bladeren vallen,
bruin en rood
mijn stem kent
slechts het schreeuwen,
zwart,…
Gedaalder zonne
poëzie
3.7 met 6 stemmen
2.511 Aan het golfgeruis huwt
't Westewindje, dat luwt,
Zijn klaag'lijk, melodisch gefluister,
En de scheem'ring slechts rest,
Nu de zon daalde in 't west,
Een poos nog - en de aard ligt in 't duister.
En geen stem meer in 't rond,
Die nog leven verkondt.
't Is stil in het woud, in de weide,
En onzichtbaar, maar zacht
Daalt een weldoende…
Heej?
hartenkreet
2.8 met 11 stemmen
1.570 Heej,
waar ben je nou?
Je zou er toch af en toe
eens voor me zijn?
Heej,
waarom is je hand er niet
nu ik ‘m nodig heb?
Heej,
ik reikte mijn hand
toch ook naar jou?
Heej,
ik heb jouw hand
toch ook genomen
en bij me gewarmd?
Heej,
mijn dak lekt, het regent
en ik heb zo’n kou.
Heej,
waar ben je nou?…
Ik ben oud...
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
2.200 Ik leef nog zo graag, maar soms voel ik me erg eenzaam.
Ik moet nog leren......oud te worden met een jong hart.…
Oktober draagt in vree
poëzie
3.4 met 10 stemmen
2.836 Oktober draagt in vreê wie sober heeft genoten
de zomer-vruchte', in lusteloze rustigheid.
Maar ik, wiens dagen als een vlucht van vooglen vloden,
steeds onvoldaan, naar u die de een'ge Zomer zijt,
mij heeft de rille Herfst zijn wrangste wijn gegoten....
Zult ge thans keren?... Mijn bezweren is te moe
dat het de laatste reize om uwe…
Ik huil vanbinnen
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.809 ik lach vanbuiten
mijn mond die lacht
ik doe leuk mee
ik heb het leuk
ik lach heel veel
denken jullie,
maar mijn ogen huilen,
iedere dag,
je denkt dat het goed is,
maar dat is het niet
vanbinnen huil ik,
ik voel me alleen,
zonder jou.…
Verlaten.
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.351 Ik voel me
bekeken, bespot, bewaakt.
Ik voel me
zo alleen.
Met alle alle blikken
om me heen.…