7914 resultaten.
je godvergeten onweersgeur
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
842 ik neem je in de onweersluchten
je cumulust zo torenhoog
laat zelfs de snelle zwaluw vluchten
angst scheert langs de regenboog
je dondert stemmig lage tonen
bliksemt de problemen weg
de lentebui zal niets verschonen
en hagel hoort niet wat ik zeg
in het tikken op je vinger
krijgt mijn zon de goede kleur
je bent nog maar een beginner…
Engel
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.245 Toch is er iets dat raakt, de mysterie in haar ogen,
de kleur van emotie, lange haren die als een waterval
rond haar gezicht draperen. Ik zwijg.
Woorden zijn overbodig.…
Kieskleurig
hartenkreet
3.6 met 18 stemmen
2.405 Boeren, burgers,
zelfs de allerhoogste heren
ik zie ze vaak genadeloos
op kleuren selecteren
het kroeskopje van het Afrikaanse land
de pareltjes uit oosterse culturen
ze rollen weerloos van het strand
verdwijnen achter muren
Elk kind weerkaatst zijn eigen tint
flonkert over rimpelloze meren
voor boeren, burgers,
al die diepgevallen heren…
de wachtkamer
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.546 je oogt verlegen
tongt een glimlach
die rood spreekt
een mond
vol kleine tanden
wacht de scherpe beet
je blik is zacht
ziet minder kleur
dan ooit gedacht
de zachte lijn
van je gezicht
schaduwt in het licht
je haar is zwart van
chaos in zijn pieken
er in kroelen is genieten
nog sluier je je angst
wacht gelaten op de uren…
het licht speelde in blond
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
3.239 ik zag je haren in de zon
het licht speelde in blond
neigde naar champagne
de pas gevallen kleur
van een herfstige kastanje
je huid nog blank maar
donkerde met zonnebank
tot zomers buitenleven
even sluiten van je ogen
het fletse was gevlogen
klaar voor ieder feest
je optimaal verschijnen
deed de winter snel verdwijnen
de nachten waren…
je legt me aan en zoogt me dromen
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
5.089 mijn kleur
is als een jas
omsluit het stukje leven
dat van niemand was
ik warm me
in onzekerheid
aan buien of de zon
jas aan bij gelegenheid
ik sla
in kwetsbaar zijn
mijn vleugels uit
en toon mijn lijf
ik wacht
tot niemand kijkt
als naakt verleidt
gaat open komen
mijn woorden
strelen langs je borst
je legt mij aan
en zoogt…
De laatste dag
hartenkreet
3.1 met 29 stemmen
1.903 Steeds herhaalt zich de laatste dag
toen ik danste onder de regenbogen,
warm bleven de kleuren in mij stromen.
Steeds voel ik de laatste traan
toen jij lachte vol licht geluid,
kriebels speelden op mijn huid.
Steeds nestelt mijn ziel zich dieper
door duizend dingen,
aarzelend liefkoos ik ,
‘k wil het niet verdringen.…
Grote verandering
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.178 De wereld ziet niet langer
alleen de kleuren zwart en wit
de regenboog komt tussenbeide
en de wereld heeft meteen meer pit.
Waarden die stil bleken te staan
normen die leken te vervagen
nu er weer beweging in is geschoten
komen ook weer nieuwe vragen.…
stil verlangen
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
982 koud is de kleur
die mij nu nog bedekt
het raakt soms zo diep
die blik van staal
maakte mij zo klein
toen ik je riep
met mijn ogentaal
o, ik heb weet
van mijn dromerig
verlangen
woorden slijten
dan droog de lippen
jij hoort niet mijn
liefdesgezangen
wilde zo intens graag
dat je mij ongevraagd begreep
maar mijn duiden is traag…
Onsterfelijk licht
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.162 Het lied van de avond
was nog nooit zo mooi, een kleur
om van te houden
en een eindeloze rit want
het licht staat op oranje zolang
onze ogen schouwen.
Bomen langs de laan
schaduwen die zich te ruste leggen
de lijn die we volgen
zwevend tussen dag en nacht.
Tot de stilte tussen bewondering
en duisternis breekt.…
tulpt rood je mond
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
771 ik steek narcissen
in je haar en
blauwedruif je kuifje
je tulpt rood je mond
het groen streelt
zacht je vormen rond
in het samen wiegen
op een zoele lentewind gaan
we de winter eindelijk bedriegen
ik krokus jou
in pril ontplooien mijn
warmte zal de sneeuw ontdooien
kleur met mij het voorjaar in
winters wit komt tot…
Lente
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
932 De bloemetjes komen weer uit de grond,
het zonnetje, kleur op je wangen, zo gezond.
Lieveheersbeestjes en vlinders vliegen af en aan,
lammetjes proberen op hun pootjes te gaan staan.
Genieten van de zon en de vogels die fluiten,
de mensen trekken allemaal naar buiten.…
Bodemschat
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.042 Weet je wat
ik doe je in een doosje
zo'n doosje
met van binnen iets als watten
en de buitenkant
ja de buitenkant
even denken
de kleur van de schater
een beetje fel
en de tint van de lach
zacht en warm
en dan een doekje erbij
voor het geval dat
je weet maar nooit toch
ik bedoel maar
in de regen lopen
houdt ogen niet droog
en het…
Zijn mozaïek
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
740 ieder legt
zijn mozaïek
de steentjes
heb je meegekregen
patronen echter niet
we voegen ze
met groeien laten
kleuren bloeien in
geluk en harmonie tot
de steentjes breken
wij het geëigende patoon
vergeten niet kunnen
volgen onder kritiek worden
bedolven door af te wijken
van wat gangbaar is
ja ook jij wist
weet dat jouw patroon…
Droom vaarwel
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.166 Tussen jouw tranen
zo mooi en zeldzaam
onder de rivieren
zwem je weerloos
op grote tafellakens
trillend van geilheid
door niemand zo bedoelt
eindelijk alleen op reis
door zon gebakken
gedichten lezend
zweef je, draai je
verander jij jouw lijf
onstuimig, langzaam
wulps verleidend
van kleur verschietend
leef je intens
kom je…
Gestrand warm zand
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.653 glanzend zwart afgekante deining
dwingt de delta in broei
tot glanzend kwel
amper verholen in zilte zindering
wacht op ademwarme wind
gestrand in tongrollende vlagen
vederlichte vingertippen
toetsen over rotsvaste toppen
en prikkelzacht zeewater
doet schokkend ontdekking
van stralend witte kleuren
die blanke flanken doen verschieten…
ik paleteer in aquarel
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
1.316 ik was één
met rotsen en spelonken
zocht naar een verborgen kras
een tekening van hoe het vroeger was
voelde je aanwezigzijn
in steen, herinneringen
schoten door me heen in ontzag
voor kracht en opgeslagen macht
tijd heeft hier niet stilgestaan
is langsgegaan in tal van
kleine levens die hun gevoel
in kleur hebben…
muffe koekjes en rabarberspijs
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
953 zondagmiddag kwart voor twee
ik schep rabarberspijs in het ronde potje
er zijn er twee, eentje leeg om op te halen
eentje gevuld om mee te brengen
bellen hoeft niet maar ik doe het toch
hoewel ik weet dat de deur al enkele keren
op een kier heeft gestaan alsof
die Zwitser de tijd zou vergeten
placemats in knallende kleuren houden
de kinderen…
onze tijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
670 dijen verstrikt in mijn manen
ik waande me de snaren
bespeeld door een Spaanse gitarist
ik waande me het lichaam
niet het brood of de wijn
ik ben een mens in al zijn eenvoud
als ik dat toen maar wist
had ik mezelf niet hoeven zijn
hij zou de wijzers voor je breken
het zand doen stuiven uit het glas
en de nacht voor je schilderen
in kleuren…
Het zwarte onkruid
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
814 je bloeide
kleuren uit het
zwarte van de nacht
tot helderheid
van zon op een
eerste lentedag
maar ook het
onkruid voelde zacht
het openen van je gulle lach
rukte op
verstikte jou
stal je warmte en gaf kou
je hebt de borders
weer geschoond en weet
je wortels nog intact
jij gaat weer bloeien
het zwarte onkruid van de nacht…
Queeste II
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.111 Laat ze gaan
Het zijn maar eenvoudige insecten
Ze volgden één voor één tot het hemeldak
gevuld was met de kleuren van schoonheid
en van vruchtbare levenslessen, tot zij kwam
als slot, met een schedel op haar vleugels…
Terug op zoek
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
580 van weggeweest
mijn zelf nog niet teruggevonden
de spiegel van de jeugd
gaf onbedoeld verval te zien
nu echt begonnen
reis niet zo snel
bedelden mijn ogen
ik wil nog zoveel zien
de kale heuvel met het eindstation
nog niet beklimmen
en zie hoe ik nog leef
mijn ogen licht wat meer geloken
mijn mond verdroogd
maar met nog kleur
op wangen…
Een handvol duisternis
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
665 duisternis zit ik
op de rand
van mijn bestaan
nog het minste
met mezelf begaan
zoek ik met licht
een wankel evenwicht
maar als ik kijk
verdwijnt realiteit
blijft alleen de pijn
de chaos van steeds
iemand moeten zijn
mezelf verliezend
in fragmenten die
nooit mochten hechten
mijn leven
vaak verpestend
door hun zwart en wit
de warme kleuren…
Een gewone spier?
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
487 Ik schuif de grendels dicht,
van zeven kamers in dit hart,
er bloeien zeven rozen in dit hart,
voor elke kamer een, ontstaan
in doornen, zonder kleur, er
druppen kaarsen in dit hart,
warmte en licht geeft er geen,
ik zet de rozen voor elk gezicht,
die ik ontmoette in de ruimten, zet
de vensters en de deuren op een kier,
zuiver zuurstof…
Rayonnante nudité
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
529 verwonderd en speels
kronkelt het witte landschap
om zich herkenbaar te maken
hallo hier ben ik dan
uit mijn 10 vingers waaien
witte kristaldeeltjes
langs ademtochten
van ruimte bestaan
stapwiegend
achter mij een spoor
dat kleur vertoont
zonder dromen
zo maagdelijk wit
rijst er uit het niets
een sneeuwjacht der stilte
op mijn ogen…
Nu alles taalt en getij verlicht
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
624 Haal je ijzers maar uit het vet
Lang nadien flonkert nu wellicht iets
In ogen na op een vervreemd domein
Heeft deze dag gelag betaald licht ontmoet
Nu alles taalt, ware kleur verlicht zonder plicht.…
tijdloos
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
605 ik was aangekomen
aan de rand des tijds
zwarte maan
ik zag oneindig
alles was klaar
had geen naam meer
ik kwam aan en wist niets
in een troebel dralerig licht
van een vreemde grijze zon
aan de oever der gedachten
alles ging over
zwart naar kleur
ogen zien niets
de kaars is gedoofd
de ochtend is aangebroken
open je hart
zie…
Zomeravond- verlangen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
596 bomen
kondigt de avond aan
door geruisloos zachte schemer
is geen donker of licht
Witte zwanen statig
vergrijzen in het niets
het water met lange stroom
vloeit naar de einder
De kelken dichten hun hart
wat blijft is de geur
stemmend geroezemoes
verstomt, de stilte valt
de schakering regenboog
tinten, als schilderpalet
waar de kleuren…
Lief
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
655 terwijl de sneeuw verliefd voor 't venster danst
spreekt hij met tere kleuren
de tinten sterven uit op het einde van zijn zinnen
lichte lettergrepen als zangerige toverspreuken
de rustgevende klanken voelen aan
als een zachte warme knuffeldeken
ze voeden mijn honger naar tederheid
woorden zo dun zo breekbaar zo vluchtig
als meeuwensporen…
Defloratie
hartenkreet
2.5 met 25 stemmen
4.722 De bloem
Een dieprode
Die ik bij haar
Mocht plukken
Die bloem
Een heel fraaie
Echt mooi
Van kleur
De geur
Aangename
Die ik toen bij
Haar opsnoof
Die geur
Heel erg lekker
Opend' een deur
De poort
Van de weelde
Via een pluim
De heuvel
De poort
Van haar liefde
Niet lan-
ger dicht
Speculum
Lonkend flamoes
Geslepen…